Supreme Court allows appeal against bankruptcy debt relief denial due to insufficient evidence of insolvency.

Απόφαση 644 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 644/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Ιανουαρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. Μ. του Δ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Εμμανουηλίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου δι' απορρόφησης της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Σαραντόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-12-2015 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 42/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-8-2018 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνο Παναρίτη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 εδαφ. α' και γ' του ν. 3869/2010, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με την παρ. 1 του άρθρου 1 της ΥΠΟΠΑΡ. Α4 του άρθρου 2 του ν. 4336/2015 (ΦΕΚ Α 94/14-8-2015) και εφαρμόζεται στην επίδικη περίπτωση, καθόσον καταλαμβάνει, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 2 της ΥΠΟΠΑΡ. Α4 του άρθρου 2 του ίδιου νόμου τις αιτήσεις που υποβάλλονται μετά την έναρξη ισχύος του, "Φυσικά πρόσωπα που στερούνται πτωχευτικής ικανότητας υπό την έννοια του άρθρου 2 του ν. 3588/2007 και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους, δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο αίτηση για τη ρύθμιση των οφειλών τους κατά τις διατάξεις του παρόντος νόμου.

Την ύπαρξη του δόλου αποδεικνύει ο πιστωτής. Απαλλαγή του οφειλέτη σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος νόμου από τα χρέη του, όπως αυτά περιγράφονται στην αίτηση της παραγράφου 1 του άρθρου 4, επιτρέπεται μόνο μία φορά. Απαίτηση πιστωτή η οποία δεν έχει συμπεριληφθεί στην αίτηση δεν επηρεάζεται από τη διαδικασία διευθέτησης των οφειλών του αιτούντος κατά τον παρόντα νόμο".

Κατά την έννοια των διατάξεων αυτών, για να δικαιούται ο οφειλέτης να υπαχθεί στις διατάξεις του νόμου για τη ρύθμιση των οφειλών και απαλλαγή από το υπόλοιπο αυτών, πρέπει να βρίσκεται σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμών, που πρέπει να την περιγράφει στην αίτησή του και, ακολούθως, να την αποδείξει και η οποία δεν πρέπει να οφείλεται σε δόλο του, του οποίου (δόλου) η ύπαρξη προτείνεται από πιστωτή (ΑΠ 1208/2017, ΑΠ 65/2017).

Αδυναμία πληρωμών σημαίνει ανικανότητα του οφειλέτη να εξοφλήσει τους πιστωτές του, εξαιτίας έλλειψης ρευστότητας, δηλαδή έλλειψης όσων χρημάτων απαιτούνται για να μπορεί ο οφειλέτης να ανταποκρίνεται στα ληξιπρόθεσμα χρέη του, έστω και αν έχει ακίνητη ή άλλη περιουσία, η οποία, όμως δεν μπορεί να ρευστοποιηθεί αμέσως.

Για τον προσδιορισμό της ρευστότητας λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα του οφειλέτη. Ειδικότερα η αδυναμία να ανταπεξέλθει στις οφειλές του κρίνεται συνολικά με βάση τη σχέση ρευστότητάς του προς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του και αφού ληφθούν υπόψη, εφόσον το ορίζει ο νόμος, οι απαιτούμενες δαπάνες για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του ιδίου και των προστατευόμενων μελών της οικογενείας του.

Αν η σχέση αυτή είναι αρνητική, με την έννοια ότι η ρευστότητά του δεν του επιτρέπει να ανταποκριθεί στον όγκο των οφειλών του και την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του, υπάρχει μόνιμη αδυναμία πληρωμής. Για την αξιολόγηση της σχέσης ρευστότητας, ληξιπρόθεσμων οφειλών και βιοτικών αναγκών του, λαμβάνεται υπόψη τόσο η παρούσα κατάσταση ρευστότητας του οφειλέτη όσο και αυτή που διαμορφώνεται κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων.

Επισημαίνεται ότι η επίμαχη αδυναμία πληρωμών πρέπει να εξετάζεται υπό το πρίσμα της αξιοπρεπούς διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογενείας του, δηλαδή η μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών πρέπει να συνδυάζεται με τη βασική προστασία της προσωπικής αξιοπρέπειας και, συνακόλουθα, τη διατήρηση - εξασφάλιση ενός στοιχειώδους επιπέδου διαβίωσης του οφειλέτη και των προστατευομένων μελών της οικογενείας του, η δε μόνιμη αδυναμία πληρωμής του οφειλέτη πρέπει να υπάρχει κατά το χρονικό σημείο της κατάθεσης της αίτησης και η κατάσταση αυτή να διατηρείται μέχρι τη συζήτηση στο ακροατήριο (ΑΠ 1208/2017).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 14 του ν. 3869/2010, "...οι αποφάσεις του δικαστηρίου υπόκεινται σε έφεση και αναίρεση σύμφωνα με το άρθρο 560 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας", σύμφωνα δε με το αριθμό 6 του άρθρου αυτού, όπως το εν λόγω άρθρο ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 του ν. 4335/2015, που άρχισε να ισχύει από 1-1-2016 και για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται μετά την ημερομηνία αυτή (άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού), κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και κατά αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, που δίκασε ως Εφετείο, με την προσβαλλόμενη 42/2018 απόφασή του, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρα 3 εδαφ, β' του ν. 3869/2010, 739 επ. ΚΠολΔ), δέχθηκε, ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η αιτούσα είναι κάτοικος Τρικάλων και κατά το χρόνο συζητήσεως της αιτήσεως ήταν 79 ετών.

Η ίδια τυγχάνει χήρα από το έτος 1983 όταν απεβίωσε ο σύζυγός της Σ., με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τη Β., που γεννήθηκε το έτος 1967 και το Β., που γεννήθηκε το έτος 1969. Τα παιδιά της είναι αυτόνομα οικονομικά, καθώς εργάζονται η πρώτη ως ιατρός βιολόγος στο Γενικό Νοσοκομείο Τρικάλων και ο δεύτερος ως πολιτικός μηχανικός στο Δήμο Τρικκαίων.

Κατά το έτος 1972 με το υπ' αριθμ. ...1972 συμβόλαιο αγοραπωλησίας του τότε συμβολαιογράφου Τρικάλων Γ. Α., η αιτούσα κατέστη με αγορά κυρία ενός οικοπέδου 474,45 τ.μ., κειμένου εντός της πόλης των Τρικάλων, στη συμβολή των οδών ..... Επί του οικοπέδου αυτού ανήγειρε διώροφη οικοδομή με δικές της δαπάνες, την οποία με την υπ' αριθμ. .../2002 πράξη σύστασης οριζοντίων ιδιοκτησιών της συμβολαιογράφου Φαρκαδόνας Χ.

Χ. - Π., υπήγαγε στις διατάξεις του ν. 3741/1929 "περί ιδιοκτησίας κατ' ορόφους", των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ και του ν.δ. 1024/1971 και συνέστησε οριζόντιες ιδιοκτησίες, αποτελούμενες από ισόγειο, ημιώροφο, πρώτο, δεύτερο και μελλοντικό τρίτο όροφο. Ακολούθως, την ίδια ημέρα με το υπ' αριθμ. .../19-11-2002 συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, η αιτούσα μεταβίβασε κατά πλήρη κυριότητα λόγω γονικής παροχής στον υιό της Β.

τον δεύτερο όροφο της άνω οικοδομής, ο οποίος αποτελούνταν από διαμέρισμα εμβαδού 168,73 τ.μ. Περαιτέρω, δυνάμει της υπ' αριθμ. .../10-12-2001 σύμβασης στεγαστικού δανείου και των προσθέτων πράξεων αυτής, η αιτούσα έλαβε (ως οφειλέτιδα) από τη "ΓΕΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Της ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" δάνειο ποσού 79.236.96 ευρώ, με εγγυήτρια τη θυγατέρα της Β.

Μ., και με την υπ' αριθμ. .../05-12-2002 σύμβαση στεγαστικού δανείου μεταξύ της άνω Τράπεζας και του υιού της Β. Μ., ο τελευταίος έλαβε δάνειο ποσού 74.000 ευρώ, την εμπρόθεσμη εξόφληση του οποίου εγγυήθηκε με την ίδια σύμβαση η αιτούσα, με χρονική διάρκεια αποπληρωμής 25 ετών... αμφότερα τα δάνεια λήφθηκαν για την ανακατασκευή όλης της τριώροφης οικοδομής και την ανέγερση - αποπεράτωση όλων των αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών αυτής.

Για την εξασφάλιση δε αμφοτέρων των δανείων, ενεγράφησαν υπέρ της δανείστριας τράπεζας αντίστοιχες προσημειώσεις υποθήκης σε ακίνητα (διαμερίσματα) ιδιοκτησίας της αιτούσας και σε ακίνητα ιδιοκτησίας της ίδιας και του υιού της. Στη συνέχεια με το υπ' αριθμ. .../26-05-2003 συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, η αιτούσα μεταβίβασε με γονική παροχή στον υιό της Β.

κατά ψιλή κυριότητα τον τρίτο μελλοντικό όροφο της άνω οικοδομής, εμβαδού 43,14 τ.μ. Κατά το χρόνο λήψεως των προαναφερόμενων δανείων (2001-2002), τα εισοδήματα της αιτούσας προέρχονταν από τη σύνταξη του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (Ο.Α.Ε.Ε.) που λάμβανε η ίδια, ενώ ο ισχυρισμός της ίδιας, όπως αυτός διορθώθηκε αναφορικά με τη μη λήψη σύνταξης του συζύγου της, ότι η δική της σύνταξη ανερχόταν σε 1.500 ευρώ μηνιαίως και τα μισθώματα σε 500 ευρώ μηνιαίως, εξ ουδενός αποδεικτικού στοιχείου προέκυψαν.

Τουναντίον, κατά το έτος 2004 (από το οποίο και εντεύθεν προσκομίζονται εκκαθαριστικά σημειώματα), το συνολικό ετήσιο εισόδημά της ανερχόταν σε 10.922,81 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 5.864,81 ευρώ από τη σύνταξή της και ποσό 5.058 ευρώ από μισθώματα των άνω διαμερισμάτων, που είχαν πλέον αποπερατωθεί και εκμισθωθεί. Κατά το έτος 2005, το εισόδημά της ανερχόταν σε 11.927,91 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 6.145,41 ευρώ από σύνταξη και ποσό 5.782,50 ευρώ από μισθώματα.

Το έτος 2006, το εισόδημά της ανερχόταν σε 8.614,12 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 6.454,12 ευρώ από σύνταξη και ποσό 2.160 ευρώ από μισθώματα. Το έτος 2008, τα εισοδήματά της ανέρχονταν σε 6.588,17 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 4.536,17 ευρώ από σύνταξη και ποσό 2.052 ευρώ από μισθώματα. Το έτος 2009, τα εισοδήματά της ήταν 8.331,30 ευρώ, εκ των οποίων ποσό 4.603,50 από τη σύνταξη και ποσό 3.727,80 ευρώ από μισθώματα.

Κατά το έτος αυτό (2009), η αιτούσα με την υπ' αριθμ. ...24-11-2009 πράξη της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου προέβη στην τροποποίηση οριζοντίων ιδιοκτησιών της άνω οικοδομής προς επωφελέστερη εκμετάλλευσής τους και συγκεκριμένα α) το Ι - 1 διαμέρισμα του ισογείου, εμβαδού 174,32 τ.μ., το διαίρεσε σε έξι (6) επιμέρους οριζόντιες ιδιοκτησίες...., και β) το διαμέρισμα του ημιωρόφου, εμβαδού 58 τ.μ., το διαίρεσε σε δύο (2) επιμέρους οριζόντιες ιδιοκτησίες...

Ακολούθως, με το υπ' αριθμ. .../24-11-2009 συμβόλαιο της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, η αιτούσα μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στη θυγατέρα της Β. κατά ψιλή κυριότητα τις ως άνω υπό στοιχεία ... οριζόντιες ιδιοκτησίες, παρακρατώντας η ίδια το δικαίωμα επικαρπίας τους εφ' όρου ζωής της. Έκτοτε η αιτούσα έχει πλέον την επικαρπία εννέα (9) διαμερισμάτων στην εν λόγω οικοδομή, τα οποία είναι όλα ηλεκτροδοτούμενα, όπως συνομολογεί και η ίδια με τις προτάσεις της και εκ των οποίων τα οκτώ (8) είναι διαθέσιμα προς εκμίσθωση σε τρίτους...

Εξάλλου κατά την 03-11-2015, το ποσό της οφειλής από το πρώτο δάνειο ανερχόταν σε 59.434,40 ευρώ και της οφειλής από το δεύτερο δάνειο, στο ποσό των 56.803,89 ευρώ. Περαιτέρω, από τις προσκομισθείσες δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος και βεβαιώσεων αποδοχών (συντάξεων), αποδείχθηκε ότι η αιτούσα έλαβε από συντάξεις (Ο.Α.Ε.Ε.

και Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης - ΕΚΑΣ) το έτος 2011, ποσό 7.346,50 ευρώ και ως μισθώματα από ακίνητα ποσό 3.066,67 ευρώ και συνολικώς εισόδημα ποσού 10.413,17 ευρώ, το έτος 2012 ποσό 7.351.50 ευρώ από τις συντάξεις και 1.929 ευρώ από μισθώματα και συνολικώς εισόδημα 9.280,50 ευρώ, το έτος 2014 ποσό 6.676,32 ευρώ από συντάξεις και 3.520 ευρώ από μισθώματα και συνολικώς εισόδημα 10.196,32 ευρώ, το έτος 2015, ποσό 6.635,40 ευρώ από συντάξεις και 836 ευρώ από μισθώματα και συνολικώς 7.471,41 ευρώ, ενώ το 2016, ποσό 6.594,24 ευρώ από συντάξεις και 3.000 ευρώ από μισθώματα δύο τουλάχιστον ακινήτων, ποσών 200 και 50 ευρώ μηνιαίως και όχι 100 ευρώ μηνιαίως που εσφαλμένα δέχθηκε η εκκαλουμένη, ώστε το συνολικό εισόδημα να ανέρχεται σε 9.594,24 ευρώ.

Σε όλα δε τα προαναφερόμενα έτη, ήτοι από το έτος 2011 και εντεύθεν, το ΕΚΑΣ ανέρχεται σε 2.760 ευρώ ετησίως. Από τα ως άνω αποδειχθέντα περιστατικά και ενόψει των εισοδημάτων της αλλά και των υποδομών που διαμόρφωσε η αιτούσα (πολυάριθμες οριζόντιες ιδιοκτησίες προς μίσθωση) για την οικονομική εξασφάλιση της ιδίας και της περιουσίας της, ουδόλως προκύπτει ότι αυτή στερείται οικονομικής ρευστότητας και δη σε τέτοιο βαθμό που να καθιστά αδύνατη την αποπληρωμή των δανείων εκ μέρους της, το ένα εκ των οποίων μάλιστα (εκείνο με την εγγύηση εκ μέρους της) εξυπηρετείται κανονικά, όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα κατάσταση οφειλών της καθ' ης, η οποία υπεισήλθε ως καθολική διάδοχος λόγω συγχωνεύσεως δια εξαγοράς της αρχικής πιστούχου Τράπεζας, ούτε αποδείχθηκε ότι μεσολάβησε κάποιο έκτακτο γεγονός που να επιδείνωσε την οικονομική της κατάσταση σε σχέση με το χρόνο δημιουργίας των δανείων.

Μείωση δε των εισοδημάτων της αιτούσας σε τέτοιο βαθμό, που να δικαιολογεί αδυναμία πληρωμών των οφειλών της, δεν αποδείχθηκε. Ούτε μπορεί να εκληφθεί ως τέτοια η επικαλούμενη από την ίδια μείωση των αποταμιεύσεών της που διατηρούσε στην οικία της, από τις οποίες εξυπηρετούσε όπως ισχυρίζεται τα ληφθέντα δάνεια.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα παραπάνω, ουδόλως προκύπτει απρόοπτη μεταβολή των συνθηκών, η οποία να έχει επηρεάσει ουσιωδώς τη δυνατότητα εξυπηρέτησης των οφειλών της αιτούσας, οι δε οικονομικές δυσκολίες που η ίδια επικαλείται ότι αντιμετωπίζει, είναι παροδικές ενόψει και της γενικότερης οικονομικής υφέσεως και δεν συνεπάγονται μόνιμη και διαρκή οικονομική αδυναμία για την αποπληρωμή των οφειλών της.

Κατόπιν τούτων, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής των οφειλών της στη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 3869/2010 και η ένδική αίτηση έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη...". Με βάση τις παραδοχές αυτές το παραπάνω δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε, ως ουσιαστικά βάσιμη, τη με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 24/28-04-2017 έφεση της καθ' ης η αίτηση και ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας και αφού εξαφάνισε την εκκαλουμένη με αριθμό 20/2017 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Τρικάλων, που είχε κρίνει διαφορετικά και είχε δεχθεί κατά ένα μέρος την ένδικη, από 7-12-2015 (με αριθμ.

εκθ. καταθ. 362/23-12-2015) αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, απέρριψε αυτή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Κρίνοντας έτσι το ως άνω Δικαστήριο, διέλαβε στην απόφασή του, αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα της μόνιμης και γενικής αδυναμίας πληρωμών της αιτούσας - αναιρεσείουσας, ανεπαρκείς αιτιολογίες με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή όχι εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 1 παρ. 1 του ν. 3869/2010, την οποία εκ πλαγίου παραβίασε, στερώντας με τον τρόπο αυτόν, την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Ειδικότερα, στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αναφέρονται μεν τα ετήσια εισοδήματα της αναιρεσείουσας, όχι όμως και οι βασικές, τουλάχιστον, βιοτικές ανάγκες της, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο έλεγχος, από την αντιπαραβολή των εισοδημάτων της (ρευστότητα) με τις μηνιαίες δαπάνες της για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών, παράλληλα με την ικανοποίηση των δανειακών υποχρεώσεών της, αν η αναιρεσείουσα - οφειλέτρια μπορεί να ικανοποιήσει όλα αυτά, ώστε να μην περιέλθει σε μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμών και επομένως να μην υπαχθεί στο ρυθμιστικό πεδίο εφαρμογής του ν. 3869/2010, σύμφωνα με όσα αναπτύχθηκαν στην παραπάνω νομική σκέψη.

Κατά συνέπεια, ο σχετικός, από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, τρίτος λόγος αναίρεσης είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτή, κατά παραδοχή του προαναφερόμενου λόγου της, ενώ παρέλκει η έρευνα των υπολοίπων, από το άρθρο 560 αριθ. 1 και 6 ΚΠολΔ, λόγων (πρώτου, δευτέρου, τετάρτου, πέμπτου και έκτου), καθόσον η αναιρετική εμβέλεια του λόγου που έγινε δεκτός στο σύνολο της πληττόμενης απόφασης, καθιστά αλυσιτελή την εξέτασή τους, και να αναιρεθεί η απόφαση αυτή. Ακολούθως, η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα, σε αυτήν (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. ε' ΚΠολΔ). Στην παρούσα απόφαση δεν περιλαμβάνεται διάταξη για δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 746 ΚΠολΔ, έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται κατά τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 εδαφ. ε' του ν. 3869/2010), γιατί η δικαστική διαδικασία του εν λόγω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση, που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδαφ. β' του πιο πάνω ν. 3869/2010, κατά το οποίο "Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 636/2017, ΑΠ 951/2015).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 42/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Τρικάλων, που δίκασε ως Εφετείο (διαδικασία εκούσιας δικαιοδοσίας).

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο παραπάνω Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλον δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση.

Και

Διατάζει την επιστροφή στην αναιρεσείουσα του παραβόλου που έχει καταθέσει.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουνίου 2020.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ