Supreme Court dismisses appeal on traffic accident liability, upholding lower court's finding of fault based on evidence analysis.

Απόφαση 644 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 644/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Στεφανάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. .... , 2. .... , 3. ... και 4. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Παπακωνσταντίνου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 24-2-2004 και 15-4-2004 αγωγές των ήδη αναιρεσείοντος και αναιρεσίβλητων, αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2686/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7719/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης, ανέγνωσε την από 9 Ιανουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τα άρθρα 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι οι έννοιες της αμέλειας και της υπαιτιότητας είναι νομικές και επομένως η αξιολογική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή μη υπαιτιότητας του ζημιωθέντος κατά την επέλευση της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου ως προς το εάν τα περιστατικά, που το δικαστήριο της ουσίας δέχεται ανελέγκτως ως αποδειχθέντα, συγκροτούν ή όχι την έννοια της υπαιτιότητας.

Κατά δε το άρθρο 359 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει, όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά, που είναι αναγκαία κατά νόμο για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως ουσιαστικού δικαίου, που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της.

Αντιθέτως, η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσεως, όταν οι ελλείψεις της αιτιολογίας αφορούν στα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου ή ανάγονται στην αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ) και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί τούτο να εκτίθεται στην απόφαση σαφώς.

Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει ανεπαρκείς αιτιολογίες όσον αφορά την κρίση της περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του αναιρεσείοντος για τη σύγκρουση των αυτοκινήτων, λόγω του ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε αυτός εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας, στο οποίο έβαινε το όχημα, που οδηγούσε ο πρώτος από τους αναιρεσιβλήτους, και περί ανυπαρξίας υπαιτιότητας του τελευταίου.

Διότι δέχθηκε το Εφετείο: α) ότι το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας ήταν 90 χιλ. την ώρα και ότι ο αναιρεσείων έβαινε με ταχύτητα "μεγάλη" και "υπερβολική", αλλά δεν προσδιορίζει την ταχύτητά του και αν αυτή ήταν μικρότερη ή μεγαλύτερη της επιτρεπομένης΄ β) ότι στο μέρος της συγκρούσεως υπήρχε στροφή της οδού προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του αναιρεσείοντος, αλλά δεν προσδιορίζει αν η κλήση ήταν μικρή ή όχι, ώστε να διαγνωστεί αν έπρεπε να μειώσει την ταχύτητα του οχήματός του' γ) ότι υπάρχουν ίχνη πεδήσεως επί του οδοστρώματος στο ρεύμα πορείας του αναιρεσείοντος, που αρχίζουν σε απόσταση 0,50 μ.

από το μέσο της οδού και έχουν λοξή κατεύθυνση με κατάληξη στο αντίθετο ρεύμα, αλλά δεν προσδιορίζεται αν το ίχνος αποτύπωσε ο αριστερός ή ο δεξιός τροχός΄ δ) ότι η ταχύτητα του αυτοκινήτου του πρώτου αναιρεσιβλήτου ήταν κανονική, χωρίς όμως να την προσδιορίζει, ώστε να ελεγχθεί η βασιμότητα ή μη του πιο κάτω υπό στοιχείο ζ΄αναφερομένου συμπεράσματος του δικαστηρίου΄ ε) ότι η είσοδος του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος στο αντίθετο ρεύμα έγινε σε "πολύ μικρή απόσταση" από το άλλο αυτοκίνητο, που καθιστούσε αδύνατο οποιοδήποτε αποφευκτικό ελιγμό του οχήματος αυτού, αλλά δεν προσδιορίζει τη μικρή αυτή απόσταση, ούτε εκθέτει αν ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου αντιλήφθηκε την πορεία του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος, ούτε ότι η πέδηση στην οποία προέβη ο τελευταίος αποσκοπούσε στη διόρθωση της πορείας του αυτοκινήτου και όχι στην αποφυγή της προσπτώσεώς του στο άλλο όχημα΄ στ) ότι είναι αβάσιμος ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος περί του ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος οδηγούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος, διότι κατά την εξέταση του αίματός του βρέθηκε ποσότητα οινοπνεύματος 0,07 γραμμάρια ανά λίτρο, αλλά η μέτρηση αυτή, ναι μεν δεν ασκεί επιρροή για την εφαρμογή του άρθρου 42 του ΚΟΚ, όμως θα μπορούσε να επιδράσει στον τρόπο οδηγήσεως και στην αντίδραση του ανωτέρω αναιρεσιβλήτου΄ ζ) ότι αν ήταν αληθινός ο ισχυρισμός του αναιρεσείοντος, πως το όχημα του πρώτου αναιρεσιβλήτου έβαινε με μεγάλη ταχύτητα στο ρεύμα πορείας του πρώτου, τότε, δεδομένου του μεγαλύτερου βάρους του αυτοκινήτου του αναιρεσιβλήτου, αυτό θα βρισκόταν στο αντίθετο κατά την πορεία του ρεύμα και θα είχε ωθήσει εκτός οδοστρώματος το όχημα του αναιρεσείοντος, όμως δεν προσδιορίζει ποιο ήταν το βάρος καθενός των οχημάτων, ώστε να κριθεί η βασιμότητα ή μη του ως άνω συμπεράσματός του και η) ότι για την κρίση του περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του αναιρεσείοντος έλαβε υπόψη ότι υπήρχαν θραύσματα υάλων στο ρεύμα πορείας του άλλου αυτοκινήτου και ότι οι αστυνομικοί που συνέταξαν το διάγραμμα και ανέφεραν για την ύπαρξη των άνω ευρημάτων προσήλθαν για να βοηθήσουν τους άνδρες της πυροσβεστικής υπηρεσίας να απεγκλωβίσουν τον αναιρεσείοντα, αλλά δεν δίνεται καμιά εξήγηση για το αν τα θραύσματα υάλων προήλθαν από ενέργειες των ανδρών της υπηρεσίας αυτής, προκειμένου να επιτύχουν την έξοδό του από το παράθυρο του οχήματος με τη θραύση των κρυστάλλων του.

Από τις παραπάνω αιτιάσεις, οι μεν υπό στοιχεία α΄, β΄, γ΄, ε΄, κατά το πρώτο και το τρίτο μέρος τους, δ΄ και ζ΄ είναι απαράδεκτες, διότι οι επικαλούμενες ελλείψεις της αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλομένης δεν αφορούν σε ουσιώδη ζητήματα, αλλά ανάγονται οι πρώτες τέσσερις στην πληρέστερη ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού της πορίσματος περί της εισόδου του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος στο αντίθετο ρεύμα πορείας της οδού και της εκεί συγκρούσεώς του με το αυτοκίνητο του αναιρεσιβλήτου χωρίς υπαιτιότητα αυτού και οι άλλες δύο σε επιχειρήματα του δικαστηρίου για τη θεμελίωση της κρίσεώς του αυτής΄ οι δε υπό στοιχεία ε΄ κατά το δεύτερο μέρος, στ΄ και η΄ είναι αβάσιμες, διότι το Εφετείο, όπως προκύπτει από την απόφασή του, αντιστοίχως, αιτιολογεί για ποιό λόγο δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως ο αναιρεσίβλητος την είσοδο του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος στο δικό του ρεύμα πορείας και δέχεται ότι η ελάχιστη ποσότητα οινοπνεύματος, που βρέθηκε στο αίμα του αναιρεσιβλήτου, δεν επηρέασε την ικανότητά του για οδήγηση του αυτοκινήτου και ότι τα θραύσματα υάλων, που εντοπίστηκαν στο ρεύμα πορείας του αναιρεσιβλήτου, προήλθαν από τη σύγκρουση των οχημάτων.

Κατά συνέπεια, πρέπει ο λόγος αυτός της αναιρέσεως ν΄ απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12.1.2006 αίτηση του ..... για αναίρεση της 7719/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Φεβρουάριου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 23 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ