Supreme Court partially allowed appeal on employment contract termination, remanding specific issue for retrial.

Απόφαση 643 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 643/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νικόλαο Πουλάκη - Εισηγητή και Μαλαματένια Κουράκου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 13 Φεβρουαρίου 2024, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Ψ. του Γ., κατοίκου …, ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά την αρχική δικάσιμο της 25ης Φεβρουαρίου 2020 είχε εκπροσωπηθεί από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σωτηρία Πανουσάκη, η οποία είχε καταθέσει προτάσεις στις …. Της αναιρεσίβλητης: ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Κ.. Χ. και Σ. Ο..Ε..", που εδρεύει στο Δήμο …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά την αρχική δικάσιμο της 25ης Φεβρουαρίου 2020 είχε εκπροσωπηθεί από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Ρούντα, η οποία είχε καταθέσει προτάσεις στις ….

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από … αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11352/2017 του ίδιου Δικαστηρίου, 1642/2018 μη οριστική και 474/2019 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από … αίτησή του, η οποία συζητήθηκε κατά τη δικάσιμο της 25ης Φεβρουαρίου 2020 χωρίς να εκδοθεί απόφαση. Με την με αριθμό … πράξη του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Νικολάου Πιπιλίγκα ορίσθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 307 του Κ.Πολ.Δ., νέα δικάσιμος για τη συζήτηση της αίτησης αυτής η 8η Νοεμβρίου 2022, οπότε η υπόθεση συζητήθηκε, ορίσθηκε εισηγήτρια η Αρεοπαγίτης Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου αλλά δεν εκδόθηκε απόφαση. Με την με αριθμό … πράξη αφαίρεσης δικογραφιών της Προέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννας Κλάπα - Χριστοδουλέα, από την ορισθείσα εισηγήτρια Αρεοπαγίτη ε.τ. Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου και την με αριθμό … πράξη του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Νικολάου Πιπιλίγκα ορίσθηκε η ως άνω νέα δικάσιμος για επανάληψη της συζήτησης, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 307 Κ.Πολ.Δ.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι δεν παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Με τη διάταξη του άρθρου 307 εδάφια α' και β' του ΚΠολΔ, ορίζεται ότι αν για οποιοδήποτε λόγο, που παρουσιάστηκε μετά το τέλος της συζήτησης, είναι αδύνατο να εκδοθεί η απόφαση, η συζήτηση επαναλαμβάνεται, αφού οριστεί νέα δικάσιμος και κοινοποιηθεί κλήση. Ο ορισμός της δικασίμου μπορεί να γίνει και η κλήση για συζήτηση μπορεί να κοινοποιηθεί με την επιμέλεια είτε κάποιου διαδίκου, είτε της γραμματείας του δικαστηρίου.

Η επαναλαμβανόμενη κατ' άρθρο 307 ΚΠολΔ συζήτηση αποτελεί, όπως και η από το άρθρο 254 ΚΠολΔ συζήτηση, συνέχεια της προηγούμενης και όχι νέα συζήτηση. Και ναι μεν στο άρθρο 307 ΚΠολΔ δεν μνημονεύεται ρητώς, όπως στο άρθρο 254 ΚΠολΔ, ότι η επαναλαμβανόμενη συζήτηση αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης, όμως δεν συντρέχει δικαιολογητικός λόγος να αντιμετωπιστούν κατά διαφορετικό τρόπο οι δύο περιπτώσεις, διότι οι πιο πάνω διατάξεις διαφέρουν μόνον ως προς το λόγο της επανάληψης, ο οποίος στην περίπτωση του άρθρου 307 ΚΠολΔ δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα κάποιου διαδίκου και, συνεπώς, δεν δικαιολογείται να υφίσταται, αν δεν εμφανιστεί ή δεν εμφανιστεί προσηκόντως ή δεν καταθέσει εκ νέου προτάσεις, δυσμενέστερη μεταχείριση, δηλαδή, να δικαστεί ερήμην και να υποστεί τις σχετικές συνέπειες.

Συνακόλουθα, η αρχική και η επαναλαμβανόμενη συζήτηση συνθέτουν μία συζήτηση και ο διάδικος ο οποίος δεν παρίσταται στην επαναλαμβανόμενη συζήτηση, είχε όμως παραστεί στην αρχική, δικάζεται αντιμωλία, ο διάδικος δε που παρίσταται στην επαναλαμβανόμενη συζήτηση δεν χρειάζεται να καταθέσει εκ νέου προτάσεις (ΑΠ 701/2023, ΑΠ 533/2023, ΑΠ 32/2023, ΑΠ 936/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου και τα διαδικαστικά έγγραφα της παρούσας δίκης προκύπτει ότι εισάγεται για συζήτηση η από … αίτηση του Ι. Ψ. κατά της εταιρίας "Κ.. Χ. Κ. Σ. Ο..Ε.., για αναίρεση της με αριθμό 474/21.2.2019 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Τη συζήτηση της ένδικης αίτησης κατά την αρχική δικάσιμο της 25.2.2020, που ορίστηκε με την πράξη της Προέδρου του Β2 Πολιτικού Τμήματος Πηνελόπης Ζωντανού, επέσπευσε ο αναιρεσείων Ι. Ψ., ο οποίος επέδωσε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης με την πράξη κατάθεσης και ορισμού δικασίμου και με κλήση για εμφάνιση κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, όπως προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τον αναιρεσείοντα με αριθμό … έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου … Α.

Σ.. Στη συνέχεια, όμως, εξαιτίας της αποχώρησης από την υπηρεσία της Αρεοπαγίτη Κων/νας Αλεβιζοπούλου, μετά τη συζήτηση της αίτησης στην παραπάνω δικάσιμο, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την οποία είχε ορισθεί εισηγήτρια, και της αδυναμίας έκδοσης απόφασης επ' αυτής, η υπόθεση εισήχθη εκ νέου για επανασυζήτηση και ορίστηκε δικάσιμος η 8.11.2022, με τη με αριθμό … πράξη του Προέδρου του Β2 Πολιτικού Τμήματος Νικολάου Πιπιλίγκα.

Ακριβή αντίγραφα της πράξης αυτής επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, τόσο στην πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος όσο και στην πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσίβλητης, οι οποίες είχαν εκπροσωπήσει τους διαδίκους ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, οπότε εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά και ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 25.2.2020, με την επιμέλεια της γραμματείας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπως προκύπτει από τα από … αποδεικτικά επίδοσης του επιμελητή των δικαστηρίων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Κ.

Δ.. Επειδή, όμως, διαπιστώθηκε αδυναμία έκδοσης απόφασης εκ μέρους της ήδη συνταξιοδοτηθείσας Αρεοπαγίτη Όλγας Σχετάκη - Μπονάτου, στη σύνθεση της οποίας είχε μετάσχει ως Εισηγήτρια αυτή, λόγω της παρέλευσης ιδιαιτέρως μεγάλου χρονικού διαστήματος από τη συζήτηση της υπόθεσης που είχε ορισθεί με την ανωτέρω πράξη για τις 8.11.2022, η υπόθεση εισήχθη εκ νέου για επανασυζήτηση και ορίστηκε δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (13.2.2024) με τη με αριθμό … πράξη του Προέδρου του Β2 Πολιτικού Τμήματος Νικολάου Πιπιλίγκα.

Ακριβή αντίγραφα της πράξης αυτής επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, τόσο στην πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος όσο και στην πληρεξούσια δικηγόρο της αναιρεσίβλητης, οι οποίες είχαν εκπροσωπήσει τους διαδίκους ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, οπότε εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά και ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 25.2.2020, με την επιμέλεια της γραμματείας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, όπως προκύπτει από τα από … αποδεικτικά επίδοσης του επιμελητή των δικαστηρίων του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Κ.

Δ.. Επομένως, αφού ο αναιρεσείων και η αναιρεσίβλητη, δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, ούτε κατέθεσαν δήλωση, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ.2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, πρέπει, σύμφωνα με τα αναφερόμενα παραπάνω στη μείζονα σκέψη, να θεωρηθούν ως κατ' αντιμωλία δικαζόμενοι, αφού η παρούσα συζήτηση είναι συνέχεια της αρχικής, στην οποία είχαν παραστεί.

2.- Με την από … και με αριθ. κατάθεσης … αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών - εργατικών διαφορών, υπ' αριθ. 474/21.2.2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσαλονίκης, επί της από … και με αριθ. κατάθ. … έφεσης της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ομόρρυθμης εταιρίας. Επί της έφεσης αυτής εκδόθηκε αρχικά η υπ' αριθμ. 1642/26.6.2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έγινε τυπικά δεκτή η έφεση, αλλά διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο "ώστε κατ' αυτήν να προσκομισθεί, από την εκκαλούσα - εναγομένη, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της από … καταγγελίας σύμβασης εργασίας, που κατατέθηκε στον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού Κ.-2 Τ. …, η ακρίβεια του οποίου να βεβαιώνεται από το πρόσωπο, που είναι κατά τόπο αρμόδιο, σε δικάσιμο, που θα ορισθεί με επιμέλεια του επιμελέστερου των διαδίκων". Με την από … και με αριθμό κατ. … κλήση της εκκαλούσας - εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης, επαναφέρθηκε προς συζήτηση, η ανωτέρω έφεση και προσκομίσθηκε από αυτή η από … καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η προαναφερόμενη με αριθμό 474/21.2.2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με την προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου έγινε τυπικά (εκ νέου) και ουσιαστικά δεκτή η ανωτέρω έφεση, εξαφανίσθηκε η υπ' αριθμ. 11352/12.7.2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και (αφού κρατήθηκε η υπόθεση από το δικαστήριο) απορρίφθηκε η αγωγή, με την οποία ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων ζητούσε την καταβολή του ποσού των 30.420 ευρώ, για αποζημίωση απόλυσης, ως αβάσιμη κατ' ουσία. Η αίτηση αναίρεσης κατά της προσβαλλόμενης απόφασης, ασκείται από ηττηθέντα διάδικο εμπροθέσμως και παραδεκτώς, αφού αυτή (αναίρεση) κατατέθηκε στη γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστηρίου στις …, ενώ δεν προκύπτει επίδοση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, που δημοσιεύθηκε στις 21.2.2019 (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητα των διαλαμβανομένων σε αυτή λόγων αναίρεσης (άρθρο 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

3.- Από τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.3 του ν.2112/1920, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 3 του ν.4558/1930, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 173, 200 και 288 του ΑΚ, συνάγεται ότι σε περίπτωση αποχής του μισθωτού από την εργασία του για λόγο που δεν οφείλεται σε ασθένεια βραχείας διάρκειας ή για γυναίκες σε λοχεία ή κατά το ν. 3514/1928 σε στράτευση αυτού, αλλά σε άλλη αιτία, ο δικαστής, εκτιμώντας γενικά τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αποχή, την αιτία της αποχής, τη χρονική διάρκειά της και την υπαιτιότητα ή συνυπαιτιότητα του μισθωτού, κρίνει, σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, αν η αποχή αυτή πρέπει, κατά κρίση αντικειμενική και ανεξάρτητα από την πρόθεση του μισθωτού να λύσει ή όχι την εργασιακή σχέση, να θεωρηθεί ως σιωπηρά δήλωση βουλήσεώς του να λύσει την σύμβαση εργασίας του, δηλαδή ως σιωπηρά εκ μέρους του καταγγελία της σύμβασης (Ολ ΑΠ 32/1988, ΑΠ 750/2016, ΑΠ 983/2013).

Η βούληση, εξάλλου, αυτή του μισθωτού, περί καταγγελίας εκ μέρους του της σύμβασης εργασίας, πρέπει να προκύπτει σαφώς από την όλη του συμπεριφορά, η δε σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως αφορώσα σε αόριστη νομική έννοια, υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (Ολ. ΑΠ 32/1988, ΑΠ 166/2019, Α.Π.423/2010, ΑΠ 1279/2006). Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 669 παρ. 2 του ΑΚ, 1 και 3 του Ν. 2112/1920 και 1 και 5 του Ν. 3198/1955 προκύπτει ότι η καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου είναι μονομερής, αναιτιώδης δικαιοπραξία και συνεπώς το κύρος αυτής δεν εξαρτάται από την ύπαρξη ή την ελαττωματικότητα της αιτίας για την οποία έγινε, αλλά αποτελεί δικαίωμα του εργοδότη και του εργαζομένου.

Περαιτέρω, με τη διάταξη του άρθρου 5 παρ.3 του Ν. 3198/1955, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ.2 του Ν.2556/1997 και ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, ορίζεται ότι η καταγγελία της εργασιακής σχέσης θεωρείται έγκυρη, εφ' όσον έχει γίνει εγγράφως, έχει καταβληθεί η οφειλόμενη αποζημίωση και έχει καταχωρηθεί η απασχόληση του απολυομένου στα τηρούμενα για το ΙΚΑ μισθολόγια ή έχει ασφαλισθεί ο απολυόμενος.

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 174 και 180 του ΑΚ συνάγεται ότι συντρέχει περίπτωση σχετικής υπέρ του εργαζομένου ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και στην περίπτωση μη καταβολής ή ελλιπούς καταβολής της οφειλόμενης αποζημίωσης (ΑΠ 78/2022, ΑΠ 822/2019, 277/2016, ΑΠ 624/2008), η οποία υπολογίζεται κατά τα άρθρα 3 παρ. 2 του Ν. 2112/1920 και 5 παρ.1 του Ν. 3198/1955 με βάση τις τακτικές αποδοχές του απολυομένου μισθωτού του τελευταίου πριν την καταγγελία μήνα, υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης (ΑΠ 78/2022).

Στην περίπτωση αυτή, ο μισθωτός μπορεί ν' αξιώσει την καταβολή ή τη συμπλήρωση της αποζημίωσης απόλυσης, παραιτούμενος έτσι σιωπηρά, με την άσκηση της σχετικής αγωγής, από το δικαίωμα προσβολής του κύρους της καταγγελίας, θεωρώντας αυτήν έγκυρη (ΑΠ 822/2019, ΑΠ 785/2017). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.19 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Από τη διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 εδ. α του Συντάγματος που επιτάσσει ότι κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά "έλλειψη αιτιολογίας", ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της "ανεπαρκής αιτιολογία", ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους "αντιφατική αιτιολογία" (ΟλΑΠ 6/2019, ΟλΑΠ 1/1999).

Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που αναγράφονται σε αυτήν και στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση του επιδίκου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της συγκεκριμένης ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι όμως όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση των αποδείξεων εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006).

Το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

4.- Από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο ενάγων προσλήφθηκε την … από τον αποβιώσαντα την … Α. Χ., πενθερό του, ο οποίος διατηρούσε ατομική επιχείρηση, με αντικείμενο εργασιών τις εγκαταστάσεις - επισκευές και συντηρήσεις ανελκυστήρων κ.λ.π., με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, για να τον απασχολήσει ως τεχνίτη - συντηρητή ανελκυστήρων, υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης και αντί των νόμιμων αποδοχών.

Με την ιδιότητά του αυτή ο ενάγων εργάστηκε μέχρι την …, οπότε ο εν λόγω εργοδότης του, λόγω συνταξιοδότησής του, κατήγγειλε την σύμβαση εργασίας. Την λειτουργία της επιχείρησης αυτής συνέχισαν οι θυγατέρες του αρχικού του εργοδότη, Κ. και Α., σύζυγος του ενάγοντος, οι οποίες την … συνέστησαν την εναγόμενη εταιρεία - η οποία καταχωρίστηκε στο Γενικό Εμπορικό Μητρώο Θεσσαλονίκης την … - με το ίδιο προσωπικό αυτής, που επαναπροσλήφθηκαν με νέες συμβάσεις εργασίας αόριστου χρόνου, όπως και ο ενάγων με την από … έγγραφη σύμβαση εργασίας.

Το αντικείμενο εργασιών της ατομικής επιχείρησης του αποβιώσαντος πεθερού του ενάγοντος και της νεοσυσταθείσας εναγομένης ήταν το ένα και το αυτό, αφού η τελευταία διαδέχθηκε την πρώτη ως οικονομική οντότητα (έσοδα - έξοδα), που διατήρησε την ταυτότητα της, με σκοπό την άσκηση, της αυτής οικονομικής δραστηριότητας, διατηρώντας, μάλιστα, το ίδιο ακριβώς πελατολόγιο και προσωπικό εργαζομένων.

Ο ενάγων, τόσο στην πρώτη, όσο και στη διαδεχθείσα εργοδότριά του, εργαζόταν με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, πλήρους απασχόλησης, ως υπεύθυνος συντηρητής ανελκυστήρων, αναλαμβάνοντας τη γενική επιστασία συντήρησης του συνόλου των ανελκυστήρων, λόγω κατοχής της προβλεπόμενης, υπό του νόμου, αδείας συνεργείου συντήρησης ανελκυστήρων, αντί των εκάστοτε νομίμων αποδοχών, με τις τελευταίες να ανέρχονται στο ποσό των 2.030 ευρώ μικτά.

Το γεγονός, ότι η εναγόμενη εταιρία, που σύστησαν οι θυγατέρες του αρχικού εργοδότη αποτέλεσε τη συνέχεια της ατομικής του επιχείρησης, συνομολογεί και η ίδια η εναγόμενη, αναφέροντας: "η εταιρία μας διατηρεί στην Θεσσαλονίκη επιχείρηση με αντικείμενο εργασιών εγκαταστάσεις, επισκευές και συντηρήσεις ανελκυστήρων.

Ξεκίνησε, ως ατομική επιχείρηση εδώ και σαράντα πέντε χρόνια από τον αποβιώσαντα Α. Χ., ο οποίος ενόψει της συνταξιοδότησής του τη διέκοψε και εν συνεχεία η επιχείρηση συνεχίστηκε από την συσταθείσα την … για το σκοπό αυτό εταιρεία μας". Στην περίπτωση όμως αυτή, μεταβιβάσεως της επιχειρήσεως, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις από την εργασιακή σύμβαση μεταβιβάζονται αυτοδικαίως στην διάδοχο της επιχειρήσεως, εφόσον, όπως προεκτέθηκε στην νομική σκέψη της παρούσας, κατά την ημερομηνία της μεταβιβάσεως υπάρχει η εργασιακή σύμβαση ή σχέση.

Επομένως, αν κατά την ημερομηνία αυτή η εργασιακή σχέση έχει λήξει νόμιμα, άρα και με καταγγελία της, εκ μέρους του εργοδότη, δεν επέρχεται μεταβίβαση των, από την εργασιακή σχέση, υποχρεώσεων του εργοδότη και οι εργαζόμενοι σ' αυτόν, των οποίων η εργασιακή σχέση έχει λήξει, δεν δικαιούνται την, από τη σχέση αυτή, προστασία.

Στην προκειμένη περίπτωση από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού και ιδίως από την από … καταγγελία σύμβασης εργασίας προς το Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού Κ.-2 Τ. …, που προσκόμισε η εναγομένη - για πρώτη φορά με τις, ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, προτάσεις της - προκύπτει, ότι η εργασιακή σχέση με τον Α.

Χ. έχει λήξει νόμιμα, κατά τον παραπάνω χρόνο μεταβίβασης και με την καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης ποσού 6.413,33 ευρώ και άρα, δεν δικαιούται να ζητήσει, από την εναγομένη, την αποζημίωση απόλυσης, ως αποτέλεσμα συνυπολογισμού της προϋπηρεσίας του στον ίδιο εργοδότη. Ο ενάγων ομολογεί τη γνησιότητα της υπογραφής του, αντιτείνει όμως, ότι, όταν υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο καταγγελίας, το περιεχόμενό του ήταν κενό και ειδικότερα στα σημεία εκείνα, που ανάγονται στα ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ με την αριθμητική ένδειξη (…), που αφορά το ποσό της αποζημίωσης και αναφέρεται εντύπως 0,00 και δίπλα χειρόγραφα 6.413,33 ευρώ, ο δε εκπρόσωπος της εναγομένης τα συμπλήρωσε εκ των υστέρων, κατά το δοκούν και αυθαίρετα, χωρίς το περιεχόμενό του να ανταποκρίνεται στη βούλησή του, αλλά και στην πραγματικότητα.

Εφόσον, όμως, ομολογεί τη γνησιότητα της υπογραφής του, θεωρείται, ότι έχει διαπιστωθεί και η γνησιότητα του περιεχομένου, με την επιφύλαξη της προσβολής του, ως πλαστού (άρθρο 457 παρ. 3 ΚΠολΔ). Διότι η γνησιότητα της υπογραφής δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο, περί της γνησιότητας του υπερκείμενου περιεχομένου του εγγράφου, που καλύπτεται από την υπογραφή, κάτι, που ανατρέπεται, μόνο με την προσβολή του εγγράφου, ως πλαστού [...].

Βέβαια ο ενάγων, επικαλείται,το πρώτον στον παρόντα βαθμό, πλαστότητα του παραπάνω εγγράφου της καταγγελίας της σύμβασής του, ως προς το περιεχόμενο, την οποία όμως δεν μπορεί, να την προτείνει στη στάση αυτή της δίκης, εφόσον δεν αποδίδει την πλαστογραφία σε ορισμένο πρόσωπο, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 463 ΚΠολΔ, ενώ ο εκπροσωπήσας αυτόν, στην παρούσα δίκη, πληρεξούσιος δικηγόρος του δεν είχε την απαιτούμενη ειδική πληρεξουσιότητα, για την προβολή της πλαστότητας.

Διότι από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 98 περ. β, 460 και 461 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι για την προσβολή εγγράφου, ως πλαστού, είτε η πλαστογραφία αποδίδεται σε ορισμένο πρόσωπο είτε όχι, απαιτείται, όπως ο προβάλλων την ένσταση αυτή δικηγόρος έχει ειδική πληρεξουσιότητα του διαδίκου. Αν η πλαστογραφία αποδίδεται σε ορισμένο πρόσωπο η προβολή αυτής μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε στάση της δίκης με κυρία ή παρεμπίπτουσα αγωγή ή με τις προτάσεις ή προφορικά με δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με το εφετήριο.

Αν δεν αποδίδεται σε ορισμένο πρόσωπο μπορεί να προταθεί μόνο κατ' ένσταση και υπό τους περιορισμούς του άρθρου 527 ΚΠολΔ [...]. Επίσης πρέπει να σημειωθεί, ότι η με αριθμ. … έγκληση, που υπέβαλλε ενώπιον του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, σε βάρος της ομορρύθμου εταίρου Κ. Χ. και του λογιστή της εναγομένης Χ.

Β., αφορά την πράξη της χρήσης πλαστού εγγράφου. Επομένως η ως άνω ένσταση πλαστότητας του προαναφερόμενου εγγράφου είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη. Συνακόλουθα, το αγωγικό κονδύλιο (αποζημίωση απολύσεως), που συναρτάται, ως προς το ύψος του με τέτοιο συνυπολογισμό, είναι αβάσιμο και πρέπει να απορριφθεί, κατά το βάσιμο, περί τούτου, ισχυρισμό της εναγομένης, τον οποίο επαναφέρει με τον δεύτερο λόγο της έφεσής της, που πρέπει να γίνει δεκτός.

Ακολούθως, αποδείχθηκε, ότι λόγω προβλημάτων, που εμφιλοχώρησαν στη συνεργασία μεταξύ των δυο αδελφών, συναποφασίσθηκε ομόφωνα η αυτόνομη δραστηριοποίησή τους στον χώρο της συντήρησης ανελκυστήρων. Δυνάμει, λοιπόν, του από … ιδιωτικού συμφωνητικού τροποποίησης - κωδικοποίησης του καταστατικού της εταιρίας με την επωνυμία "Α.. & Κ..

Α.. Χ. O..E..", που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ με αριθμ. πρωτ. …, η σύζυγος του ενάγοντος αποχώρησε από την εταιρία και εκχώρησε ολόκληρη την εταιρική της μερίδα στον υποδειχθέντα από την αδελφή της νεοεισελθόντα εταίρο Β. Χ., αφού έλαβε, ολόκληρη την εταιρική της μερίδα in natura, ήτοι σε ηλεκτρομηχανικό εξοπλισμό, μηχανοκίνητο στόλο και πελάτες - οικοδομές, που θα αναλάμβανε να εξυπηρετεί εφεξής εκείνη.

Έτσι, στις …, σε εκτέλεση της ήδη προειλημμένης συμφωνίας η σύζυγος του ενάγοντος, Α. Χ. και η έτερη, εταίρος, αδελφή της, Κ. Χ., προέβησαν ατύπως και προφορικά, λόγω της στενής συγγένειας, που υπάρχει μεταξύ τους, στη διανομή των παγίων στοιχείων της ομόρρυθμης εταιρίας, με βάση το ποσοστό συμμετοχής τους στο κεφάλαιο αυτής, που αφορούσαν, κατά μείζονα λόγο, αποσβεσμένο μηχανολογικό εξοπλισμό και μηχανοκίνητο στόλο, αλλά και στην κατανομή της τρέχουσας πελατείας και ανταλλαγής ευαίσθητων εμπορικών πληροφοριών, που είχε στη διάθεσή της η επιχείρηση, με τη ρήτρα της "μη ανταγωνιστικότητας".

Πιο συγκεκριμένα, συμφωνήθηκε, οι δύο νέες επιχειρήσεις να μην ανταγωνίζονται, με στόχο να αποσπάσει η μία από την άλλη πελάτες - οι περισσότεροι των οποίων δεσμευόντουσαν ήδη με μακροπρόθεσμες συμβάσεις με την εταιρία - αλλά να προβούν σε καταμερισμό της αγοράς. Εν συνεχεία, αποδείχθηκε, ότι ο ενάγων, που προετοίμαζε την αποχώρησή του, από την υπηρεσία της εναγομένης, προέβη σε έναρξη της ατομικής του επιχείρησης την …, με ημερομηνία εγγραφής στο επιμελητήριο την …, λαμβάνοντας την απαιτούμενη άδεια την … (βλ.

την υπ' αριθμ. … Απόφαση του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας), καθώς πληρούσε όλες τις, κατά νόμο, προϋποθέσεις, για χορήγηση άδειας συνεργείου συντήρησης ανελκυστήρων, ως νόμιμος αδειούχος συντηρητής ηλεκτρολόγος Δ' ειδικότητας, εκδηλώνοντας έτσι την επιθυμία του να μη συνεχιστεί η εργασιακή σύμβαση.

Αυτό αποτέλεσε παραβίαση εκ μέρους του της υποχρέωσης πίστης και προκάλεσε ισχυρότατο κλονισμό της μέχρι τότε υπάρχουσας εργασιακής σχέσης και δημιουργία προβλημάτων. Ακόμη μαρτυρεί έλλειψη ενδιαφέροντός του για την προστασία των συμφερόντων της εργοδότριας. Έκτοτε δεν ήταν ανεκτή πλέον η συνέχιση της επίδικης σύμβασης εργασίας και πέραν της κάλυψης εκκρεμοτήτων ο ενάγων δεν επανήλθε ενεργά στην υπηρεσία του.

Επηρέασαν δε επίσης αποφασιστικά τις κατευθύνσεις και την εξέλιξη της εργασιακής σχέσης, οι εταιρικές διενέξεις, μεταξύ των συνεταίρων. Η εναγομένη ισχυρίστηκε, ότι ο ενάγων εισέπραξε αμοιβές, που ανήκουν νόμιμα στην ίδια, καθώς αφορούν σε συντηρήσεις ανελκυστήρων από τον … έως και τον … του …, ισχυριζόμενος, προφανώς, προς τους πελάτες του, ότι ενεργούσε, ήδη, από τότε, αυτοτελώς στο όνομα και για λογαριασμό του και, κατά παραβίαση, κάθε έννοιας συναλλακτικής τάξης, αλλά και υπαλληλικής πίστης, παραβιάζοντας έτσι βαριά την υποχρέωση, κάθε εργαζόμενου να μην ανταγωνίζεται αθέμιτα τον εργοδότη του.

Γι' αυτό κατέθεσε την από … αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με α/α κατ. δικογράφου …, με το επιχείρημα της παράνομης παρακράτησης εργαλείων, κλειδιών μηχανοστασίων, βιβλιαρίων συντήρησης κ.λπ. και την απόσπαση της πελατείας της, αιτούμενη την επιστροφή του μηχανολογικού εξοπλισμού της και την παράλειψη όχλησης της φερόμενης πελατείας της κλπ, ζητώντας τη χορήγηση προσωρινής διαταγής, για αποχή του ενάγοντος από εργασίες συντήρησης στους ανελκυστήρες των πιο πάνω οικοδομών, διότι δήθεν ο τελευταίος στερείται τυπικών προσόντων, για παροχή εργασίας συντήρησης ανελκυστήρων.

Επί του αιτήματος της προσωρινής διαταγής, που συζητήθηκε την … αντιμωλία των διαδίκων εξεδόθη απορριπτική απόφαση. Ο δε ενάγων και η σύζυγος του κατέθεσαν την υπ' αριθμ. … αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με αίτημα την παύση της προσβολής τους και την αποχή της εναγομένης, από πράξεις ανταγωνισμού, ενώ ο ενάγων έχει υποβάλει και την με αριθμό … έγκλησή του, κατά των νομίμων εκπροσώπων της εναγομένης, για το τελεσθέν εις βάρος του αδίκημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως.

Με δεδομένες τις πιο πάνω συνθήκες και από τον συνδυασμό και την αλληλουχία των γεγονότων, το δικαστήριο, με βάση τις αρχές της καλής πίστεως, αφού ληφθούν υπ' όψη και τα συναλλακτικά ήθη, άγεται στην κρίση ότι η αποχή του ενάγοντος πέραν της …, πρέπει να θεωρηθεί ως σιωπηρή δήλωση βουλήσεώς του για μονομερή λύση της συμβάσεως εργασίας του.

Εν τω μεταξύ, κατά το μεσολαβήσαν χρονικό διάστημα, ανέκυψε ζήτημα, για την εξασφάλιση της ασφαλούς και απρόσκοπτης λειτουργίας του νομικού προσώπου της εναγομένης, ως προς τις επιθεωρήσεις - συντηρήσεις των ανελκυστήρων, που αφορούν στη διενέργεια τόσο αρχικών όσο και περιοδικών ελέγχων, σύμφωνα με τη σχετική Υπουργική Απόφαση, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ …, λόγω της αποχώρησης του ενάγοντος, ως υπεύθυνου συντηρητή, που ισοδυναμούσε με έλλειψη απαιτούμενης προϋπόθεσης στη συγκρότηση των κινητών συνεργείων συντήρησης και της καταχρηστικής άρνησής του να υπογράψει το έντυπο της οικειοθελούς αποχώρησης, το οποίο έπρεπε να υποβάλλει η εναγομένη στην αρμόδια Διεύθυνση Ανάπτυξης της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης της έδρας του συντηρητή για την ενημέρωση του Μητρώου των συνεργείων συντήρησης, ως αναγνωρισμένου φορέα ελέγχου και ακολούθως να προβεί σε δήλωση ανάθεσής της, σε νέο υπεύθυνο συντηρητή, σε εύλογο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην Κ.Υ.Α29362/1957/2005, σχετικά με την εγκατάσταση, λειτουργία και ασφάλεια των ανελκυστήρων (Νομοθεσία ανελκυστήρων για συντήρηση, εγκατάσταση και πιστοποίηση).

Και είναι μεν αλήθεια, ότι, ενόψει του προβλήματος, που δημιουργήθηκε, η εναγομένη την …, ως αναγκαία επικουρική υπερασπιστική πράξη και χάριν μεγαλύτερης διαφυλάξεως των συμφερόντων της, προέβη, ως εκ περισσού σε "καταγγελία" της συμβάσεως, χωρίς να του καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση απόλυσης, πλην όμως η "καταγγελία" αυτή, καμία έννομη ισχύ δεν έχει, αφού η σύμβαση εργασίας είχε ήδη λυθεί, εκ μέρους του μισθωτού, με τον προαναφερόμενο τρόπο.

Εφόσον, όμως, κατά τα προαναφερόμενα η εργασιακή σύμβαση είχε ήδη λήξει την …, με την καταγγελία (αποχώρηση) του ενάγοντος, η από … "καταγγελία" της εναγομένης παρίσταται αλυσιτελής και ανενεργός, αφού μία καταγγελία προϋποθέτει λογικά ενεργό σύμβαση. Σημειώνεται, ως ιστορική και μόνο αναφορά και όχι ειδικής έννομης σημασίας του γεγονότος, ότι στο από … έγγραφο καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας του, από την εναγόμενη, το ποσό αποζημίωσης υπολογίστηκε από την τελευταία, εσφαλμένα, με βάση τον αρχικό χρόνο πρόσληψής του, στην προκάτοχο, της εναγομένης, ατομική επιχείρηση και με την υπ' αριθμ.

… επιστολή της προέβη σε διόρθωση του λάθους της στον ΟΑΕΔ. Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμη. Η εκκαλούμενη, η οποία δέχθηκε, ότι η εναγόμενη κατήγγειλε άκυρα την εργασιακή σύμβαση, χωρίς την καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης και ότι δικαιούται να λάβει αποζημίωση απόλυσης έσφαλε και δεν εκτίμησε ορθά τις αποδείξεις, κατά τα βάσιμα παράπονα της εκκαλούσας, με το τρίτο λόγο της έφεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε την έφεση της εναγομένης - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή και αφού κράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή, απέρριψε αυτήν ως ουσιαστικά αβάσιμη. 5.- Με την κρίση του αυτή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς, αλλά και αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με την αποχή του αναιρεσείοντα από την εργασία του και γενικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αποχή.

Επί πλέον δεν εκτίθενται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά από τα οποία συνήγαγε, κατά αντικειμενική εκτίμηση, την κρίση του περί του ότι ο αναιρεσείων οικειοθελώς αποχώρησε και εκδήλωσε σιωπηρά τη θέλησή του για λύση της εργασιακής σύμβασης. Ειδικότερα: δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση α) το χρονικό διάστημα της απουσίας του ενάγοντος από την εργασία του ή της αποχής του από την εκτέλεση των καθηκόντων του ως συντηρητή ανελκυστήρων, μετά τις …, ενόψει μάλιστα της παραδοχής της απασχόλησής του, "για κάλυψη εκκρεμοτήτων...", β) εάν ο ενάγων ενημέρωσε ή έδειξε εμπράκτως την πρόθεσή του να αποχωρήσει οικειοθελώς από την εργασία του, γ) ποια συγκεκριμένη συμπεριφορά του ενάγοντος, κατ' αντικειμενική κρίση και με τρόπο αναμφισβήτητο, με βάση τις αρχές της καλής πίστης και αφού ληφθούν υπόψη τα συναλλακτικά ήθη, συνιστά σιωπηρή εκ μέρους του καταγγελία της σύμβασης εργασίας του, δ) αν η συμφωνία στην οποία προέβη η σύζυγος του ενάγοντος με την αδελφή της για λύση της εταιρίας, προέβλεπε και την οικειοθελή αποχώρηση του ενάγοντος από τη θέση του υπαλλήλου της εναγομένης ή την καταγγελία της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αυτού ή την παροχή υπηρεσιών από αυτόν τόσο στην εναγομένη, όσο και στη μελλοντική επιχείρηση της συζύγου του και ε) γιατί η ατομική επιχείρηση που θα λειτουργούσε στο μέλλον ο ενάγων, εμπόδιζε αυτόν να προσφέρει παράλληλα τις υπηρεσίες του και στην εναγομένη.

Περαιτέρω, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση: α) ενώ αναφέρει ότι στις … οι δυο πρώην εταίροι - αδελφές - υλοποιούν την ειλημμένη κοινή συμφωνία τους, για λύση της εταιρίας τους και τη λειτουργία δύο χωριστών εταιριών από εκάστη εξ αυτών, η μία εκ των οποίων θα λειτουργούσε από τη σύζυγο του ενάγοντος με υπεύθυνο τεχνίτη - συντηρητή αυτόν, εν τούτοις εντελώς αντιφατικά δέχεται την έναρξη ατομικής επιχείρησης από τον ενάγοντα στις …, με ημερομηνία εγγραφής στο επιμελητήριο στις … και λήψη της σχετικής άδειας στις …, που συνιστά οικειοθελή αποχώρησή του από την εταιρία από τις …, β) ενώ δέχεται εμμέσως την ύπαρξη συμφωνίας περί οικειοθελούς αποχώρησης του ενάγοντος, την οποία ο τελευταίος αρνήθηκε να υπογράψει, εντελώς αντιφατικά κάνει λόγο για πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων αυτού κατά το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα που την οδήγησαν στην καταγγελία της σύμβασης εργασίας του και γ) ενώ αναφέρει ότι ο ίδιος ο ενάγων με την εν γένει συμπεριφορά του προέβη στις … με σιωπηρή δήλωση της βουλήσεώς του σε μονομερή λύση της σύμβασης εργασίας του, εν τούτοις στη συνέχεια δέχεται ότι η εναγομένη προέβη στις … στην καταγγελία της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος "ως αναγκαία επικουρική υπερασπιστική πράξη και χάριν μεγαλύτερης διαφυλάξεως των συμφερόντων της".

Επομένως, το Μονομελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, παραβίασε εκ πλαγίου τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 3 του ν. 2112/1920, 173, 200 και 288 ΑΚ, αφού με τις ως άνω ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες του, δεν καθίσταται δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, σχετικά με την ορθότητα του ως άνω αποδεικτικού πορίσματός της και συνεπώς, η απόφαση πρέπει να αναιρεθεί κατά παραδοχή των από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτου (όπως αυτός εκτιμάται) και δεύτερου λόγων της κρινόμενης αίτησης, ως προς το κεφάλαιο της απόφασης που αναφέρεται στην οικειοθελή αποχώρηση - σιωπηρή καταγγελία της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του ενάγοντος.

6.- Με τον τρίτο (όπως αυτός εκτιμάται) και τον τέταρτο, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγους αναίρεσης, ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της εκ πλαγίου παραβίασης των διατάξεων του άρθρου 5 παρ. 3 του ν. 2112/1920, αναφορικά με τις παραδοχές της απόφασης ότι η εργασιακή του σχέση με τον Α.

Χ. - πενθερό του, που είχε συναφθεί στις …, έληξε νόμιμα με την από … έγγραφη καταγγελία της σύμβασης αυτής και την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης απόλυσης, ύψους 6.413,33 ευρώ. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι με ανεπαρκείς αιτιολογίες η προσβαλλόμενη απόφαση έκανε δεκτό το δεύτερο λόγο έφεσης της εναγομένης - εκκαλούσας και ήδη αναιρεσίβλητης, ως προς τον υπολογισμό της αποζημίωσης απόλυσής του, με δεδομένο ότι η προηγούμενη σύμβασή του καταγγέλθηκε νομίμως στις …, καθόσον δεν αναφέρεται α) με ποια ιδιότητα απολύθηκε από τον Α.

Χ. - πενθερό του, στις …, ήτοι του εργάτη ή του υπαλλήλου, β) ποιες οι τελευταίες μηνιαίες τακτικές αποδοχές του και γ) ποιο το ύψος της νόμιμης αποζημίωσης απόλυσης στις … και αν πράγματι καταβλήθηκε η νόμιμη αποζημίωση απόλυσης στις …. Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, ότι ο ενάγων προσλήφθηκε (αρχικά) στις … από τον αποβιώσαντα στις … Α.

Χ. - πενθερό του, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, για να εργασθεί στην επιχείρησή του (εγκαταστάσεις - επισκευές και συντηρήσεις ανελκυστήρων), ως τεχνίτης - συντηρητής ανελκυστήρων και ότι στις … χώρησε εγγράφως καταγγελία της σύμβασης αυτής εργασίας προς τον Οργανισμό Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού Κ.-2 Τ.

…, με την καταβολή της οφειλόμενης αποζημίωσης ποσού 6.413,33 ευρώ και ως εκ τούτου ο ενάγων δεν δικαιούται να ζητήσει από την εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, την αποζημίωση απόλυσης, ως αποτέλεσμα συνυπολογισμού της προϋπηρεσίας του στον ίδιο εργοδότη. Οι αιτιολογίες αυτές της προσβαλλόμενης απόφασης είναι επαρκείς, αφού το ζήτημα που κρίθηκε εν προκειμένω είναι αν κατά το χρόνο της μεταβίβασης της επιχείρησης από τον Α.

Χ. προς τις θυγατέρες του που ως ομόρρυθμα μέλη συμμετείχαν στην εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, υπήρχε εργασιακή σύμβαση σε ισχύ. Στο ζήτημα αυτό η αναιρεσιβαλλομένη με σαφείς και πλήρεις αιτιολογίες, δέχθηκε ότι η σύμβαση εργασίας του ενάγοντος έληξε στις …, με την έγγραφη καταγγελία αυτής και την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης απόλυσης.

Συνεπώς ο τρίτος (όπως εκτιμάται) και ο τέταρτος από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγοι αναίρεσης, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. 7.- Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει, κατά παραδοχή του πρώτου (όπως εκτιμάται) και του δεύτερου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ (και όχι από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο πρώτος λόγος), λόγων αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιό της που αναφέρεται στη σιωπηρή δήλωση βουλήσεως του ενάγοντος για μονομερή λύση της σύμβασης εργασίας του με την εναγομένη και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θια συγκροτηθεί από δικαστή άλλον, από εκείνον που την εξέδωσε (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα αυτού (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 474/21.2.2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην εκείνου που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ.- ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Απριλίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2024.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ