Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to the petition being entirely vague and lacking specific grounds.

Απόφαση 643 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 643/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου και Παρασκευή Καλαϊτζή-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 21η Φεβρουαρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1. Ά. θυγ. Τ. Α. Π. Π., κατοίκου ...,2. Μ. Μ. του Γ., κατοίκου Ν.,3.Π. Μ. του Γ.

Α. Δ., κατοίκου Ν.,4. Δ. Κ. του Ι., κατοίκου ....5α) Γ. Ν. του Σ., β) Α. Ν. του Γ. κατοίκων ..., γ)Σ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., 6.Π. Α. του Κ., κατοίκου ..., 7.Α. Α. του Μ., κατοίκου Ν., 8.α)Α. χας Γ.

... κατοίκου ..., β)Μ. Γ. ... κατοίκου ..., γ)Τ. Γ. ... κατοίκου ...,9.α)Ι. χας Ε. ... το γένος Α. Γ., β)Α. Ε. ..., γ)Μ. Ε. ..., δ)Ε. Ε. ..., κατοίκων ...,10.α) Μ. συζ. Δ. Χ. το γένος Ι. ... κατοίκου ..., β) ,,,... του Ι., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Παπαθανασίου

Των αναιρεσιβλήτων: 1. α) Μ. ... Κ. β) Τ. ... Κ., κατοίκων ..., γ)Ε.ς θυγ.Κ. ..., συζ. Σ. Κ., κατοίκου ..., 2. Π. ... του Μ., κατοίκου ... ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δημήτριο Παπαφιλίππου, που ανακάλεσε την από 16-2-2018 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο, 3) α) Σ. χήρας Π. ..., το γένος Α. Ζ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Μηνά Χατζηγιάννη β) Σ. ... του Π. κατοίκου ...ς, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Φωτεινή Στεφάνου

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-9-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο .... Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 63/2008 του ιδίου Δικαστηρίου, 2531/2013 του (Τριμελούς) Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 28-4-2014 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 11-1-2018 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ' άρθρο 566§1 ΚΠολΔ, το έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να περιέχει τα προβλεπόμενα κατ' άρθρ. 118, έως 120 στοιχεία και (συν τοις άλλοις) τους λόγους (έστω και ένα, συγκεκριμένου περιεχομένου) αναιρέσεως.

ΙΙ. Οι αναιρεσείοντες βάλλουν κατά της 2531/2013 αποφάσεως του (Τριμελούς) Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το δικόγραφο, της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως διαλαμβάνει το κατωτέρω περιεχόμενο: "Παραπονούμεθα κατά της υπέρθεν αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης για τους λόγους που ακολουθούν: Κατά των αντιδίκων μας καταθέσαμε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής την με αριθμό κατάθεσης ..6/228/23-9-2005 αγωγή μας δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε η 13-12-2006 και μετ' αναβολή η 24-10-2007.

Επί της αγωγής μας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 63/2008 απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή μας. Κατά της αποφάσεως προσέφυγαν στο Εφετείο Θεσσαλονίκης ο αντίδικος μας. με την υπ' αριθμ. 96/15-9-2009 έφεση και εμείς με την υπ' αριθμ. 138/16-09-2009 έφεσή μας.

Επί των εφέσεων που εκδικάσθηκαν στις 27-5-2013 εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση η οποία με εντελώς εσφαλμένο σκεπτικό και καταφανή παρανόηση του νόμου, εξετράπη στην εκτίμηση του δικογραφήματος της αγωγής την οποία έκρινε αόριστη και απορριπτέα ανατρέποντας ταυτόχρονα και την πρωτόδικη και εν μέρει ευνοϊκή για μας απόφαση. Η αγωγή μας είναι αγωγή περί κλήρου δηλαδή όλοι οι ενάγοντες ισχυριζόμαστε ότι είμαστε συγκληρονόμοι του αρχικού απωτάτου δικαιοπάροχου Τ. ... Α., κατοίκου εν ζωή ... ... τον οποίο κληρονόμησαν τα τέκνα του :1) Α., 2) Π., 3) Μ., 4) Μ., 5) Α., 6) Π. και 7) Ι., στρεφόμαστε δε, κατά των αντιδίκων μας οι οποίοι νέμονται το επίδικο ως συγκληρονόμοι και αυτοί του αυτού απωτάτου δικαιοπαρόχου μας.

Συνεπώς ο ισχυρισμός μας ότι το επίδικο ήτο στοιχείο της κληρονομιαίας περιουσίας και ότι αυτό κατά τον χρόνο θανάτου του κληρονομικά δικαιοπαρόχου μας, ευρίσκετο στην κυριότητα, νομή και κατοχή του, είναι ικανός όρος για το ορισμένο της αγωγής μας. Περαιτέρω οι αντίδικοι μας με τις από 12-11-2007 προτάσεις τους ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ... σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητούν την κυριότητα του Τ. ... Α. επί του επιδίκου, το αντίθετο μάλιστα την συνομολογούν ρητά θεωρώντας τον, όπως και εμείς απώτατο κληρονομικό δικαιοπάροχό τους.

Στην Τρίτη σελίδα των παραπάνω προτάσεων λένε οι αντίδικοι μας: "Ο παππούς και πατέρας μας Μ. ...ς του Τ., ΜΕΤΑ τον θάνατο του ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ Τ….Α.. Α. που συνέβη επί Τουρκοκρατίας και ΥΣΤΕΡΑ από ΑΤΥΠΗ ΔΙΑΝΟΜΗ που έγινε το 1910 μεταξύ αυτού και ΣΥΓΚΛΗΡΟΝΟΜΩΝ του ...".

Είναι πρόδηλο ότι όχι μόνον η διαβολική απόδειξη της κυριότητας του δικαιοπαρόχου μας δεν είναι αναγκαίο στοιχείο του ορισμένου της αγωγής μας, αλλά περαιτέρω η κυριότητα δεν αμφισβητείται και ακόμη περαιτέρω συνομολογείται ρητά ενώπιον του Δικαστηρίου.

Η εκτροπή της απόφασης συνεχίζεται και πέραν της καταδήλου εσφαλμένης εκτιμήσεως του δικογραφήματος μας, σε νομικούς τραγέλαφους.

Η αγωγή μας είναι κατά την πρώτη κυρία της βάση, που στηρίζεται στην διαδοχή των κληρονόμων που κανείς δεν αμφισβητεί και εκ των προσκομισθέντων με επίκληση εγγράφων αποδεικνύεται, έχει και την επικουρική της βάση που είναι η έκτακτη χρησικτησία. Τα στοιχεία αυτής της βάσης επαρκώς ιστορούνται στην αγωγή μας και βέβαια το Πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε και ως βάσιμα. Για την συμπλήρωση του εκάστοτε νόμιμου χρόνου, είτε αρκούμεθα στον χρόνο της νομής εκάστου νομέα, είτε συνυπολογίζουμε νομιμότατα και τον χρόνο του δικαιοπαρόχου του.

Αυτό το συνυπολογισμό που είναι νομιμότατος η προσβαλλόμενη απόφαση φαίνεται να μην τον συμμερίζεται με αποτέλεσμα όχι απλά να ερμηνεύει εσφαλμένα τα νόμιμα, αλλά κυριολεκτικά να στραγγαλίζει τον νόμο.

Στην 38η σελίδα της απόφασης διαλαμβάνεται ο συλλογισμός ότι ο 30ος ζ χρόνος της έκτακτης χρησικτησίας του προϊσχύσαντος δικαίου, δεν μπορεί να συμπληρωθεί για ορισμένους που πέθαναν το 1927, 1940 και 1941, αφού η έναρξη αυτού του χρόνου νόμιμα τοποθετείται το 1014. Με τέτοιους ισχυρισμούς ήτο φυσικό η προσβαλλόμενη απόφαση να μην οδηγηθεί πουθενά. Διέλαθε της προσοχής ότι αυτούς που πέθαναν τους κληρονόμησαν άλλοι που συνέχισαν την νομή και κατοχή και δικαιούνται να συνυπολογίσουν στην δική τους νομή, την νομή του κληρονομούμενου. Άλλωστε είναι κοινός νομικός τόπος ότι οι κληρονόμοι πλάσματι δίκαιου αποκτούν από της επαγωγής την κληρονομιά και καθίστανται με την διαδρομή του νομίμου χρόνου κατά τρόπο πρωτότυπο κύριοι του ακινήτου που τυπικά δεν αποδέχθηκαν συμβολαιογραφικά".

ΙΙΙ. Το εν λόγω αναιρετήριο με το προειπωθέν περιεχόμενο είναι παντελώς αόριστο και ανεπίδεκτο αξιολογικής κατηγοριοποιήσεως, τούτου δοθέντος, αφού σε αυτό δεν διαλαμβάνεται ούτ' έστω ένας λόγος αναιρέσεως απ' τους αναφερομένους στην πρόβλεψη της διατάξεως του άρθρου 559 αρ. 1 έως και 20 του ΚΠολΔ, ουδόλως δυναμένων να εκτιμηθούν ως αναιρετηρίων λόγων τα ανωτέρω ως συνιστώντα το περιεχόμενο της αιτήσεως αναιρέσεως εκτιθέμενα.

IV. Κατά συνέπεια, η αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα ως δικόγραφο απαράδεκτο λόγω της αοριστίας του. Πρέπει, δε περαιτέρω, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθεί στους ηττωμένους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά παραδοχή του αιτήματος τους, (άρθρ. 176, 183, 191§2, 495§4 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28.4.2014 αίτηση των 1. Ά. θυγ. Τ. Α., 2. Μ. Μ., του Γ., 3. Π. Μ., του Γ., συζ. Απ. Δ., 4. Δ. Κ. του Ι., 5 α) Γ. Ν., του Σ., β) Α. Ν.., του Γ., γ) Σ. Ν.., του Γ., 6Π. Κ. Α., 7.Α. Μ.. ..., 8. α) Α. χας Γ. ..., β) Μ. Γ. ..., γ) Τ. Γ. ..., 9. α) Ι. χας Ε. ..., β) Α. Ε. ..., γ) Μ. Ε. ..., δ) Ε. Ε. ..., 10. α) Μ. συζ. Δ. Χ. το γένος Ι. ..., β) Α. ..., του Ι. περί αναιρέσεως της 2531/2013 αποφάσεως του (Τριμελούς) Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, το ποσόν της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ