Supreme Court dismisses retrial request and fines applicants for procedural abuse in Greek civil litigation.

Απόφαση 642 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 642/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Σίδερη), Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου - Εισηγήτρια και Διονυσία Μπιτζούνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1η Απριλίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αιτούντων: 1)Σ. Β. (S. Y.) Ν. (D.) του Β. (Y.), και 2)Ι. (I.) Ν. (D.) του Β. (B.), κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Σκούτα.

Της καθής η κλήση: Μ. Π. του Ν., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Πυρπυρή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/9/2008 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 538/2009 του ιδίου Δικαστηρίου και 4512/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των αποφάσεων αυτών ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 25/10/2010 αίτησή τους. Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου εξέδωσε την 107/2013 απόφαση που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση και την 491/2014 απορριπτική απόφαση. Την αναψηλάφηση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αιτούντες με την από 1/9/2014 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αιτούντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της καθής η αίτηση την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 538 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 45 παρ.1 του ν. 3994/2011, ορίζει ότι "με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων, των εφετείων και του Αρείου Πάγου, εφόσον δικάζει κατ’ ουσίαν, σε κάθε δε περίπτωση εφόσον πρόκειται για στηριζόμενο στον αριθμό 10 του άρθρου 544 λόγο", το δε άρθρο 580 παρ.3 του ίδιου Κώδικα, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ.4 του ν. 4055/2012 και αντικαταστάθηκε εκ νέου με το άρθρο 65 παρ.1 του ν. 4139/2013, ορίζει ότι "αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, (της υπέρβασης δικαιοδοσίας και της παράβασης των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα), μπορεί να κρατήσει την υπόθεση και να την δικάσει, αν κατά την κρίση του δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση.

Στην αντίθετη περίπτωση, παραπέμπει την υπόθεση στο τμήμα που ορίζεται από τον κανονισμό, και αν πρόκειται για τους λόγους που αναφέρονται στους αρ.1, 2, 3, 6 έως 17, 19, 20 του άρθρου 559, μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο, αν είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, εφόσον πλέον ο Άρειος Πάγος, μετά την αναίρεση της τελεσίδικης απόφασης, δεν δικάζει κατ’ ουσίαν την υπόθεση, δεν υπόκεινται οι αποφάσεις του (της Ολομέλειας και των Τμημάτων) ως ακυρωτικού σε αναψηλάφιση (ολ ΑΠ 16/2003).

Συνεπώς, η κρινόμενη από 1/9/2014 αίτηση αναψηλάφησης, που στρέφεται κατά της 491/2014 απόφασης του Γ’ Πολιτικού Τμήματος (πολιτικού) του Αρείου Πάγου, με την οποία είχε απορριφθεί ως αβάσιμη η από 25/10/2010 αίτηση των Σ. Β. και Ι. Ν. (και ήδη αιτούντων την αναψηλάφηση) για αναίρεση των 4512/2010 και 538/2009 αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών και του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αντίστοιχα, και με την οποία (αίτηση αναψηλάφησης) προβάλλονται, κατ1 εκτίμηση, οι προβλεπόμενοι από τη διάταξη του άρθρου 54-4 αρ. 6 και 7 λόγοι αναψηλάφησης (περί πλαστότητας εγγράφου και κατοχής νέων κρίσιμων εγγράφων, αντίστοιχα) πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ακολούθως δε να εισαχθεί το παράβολο που κατατέθηκε στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αιτούντες στα δικαστικά έξοδα της παριστάμενης καθ’ ης που κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ).

Το άρθρο 205 ΚΠολΔ ορίζει ότι το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, με την οριστική απόφασή του επιβάλλει στο διάδικο ή στο νόμιμο αντιπρόσωπο του ή στο δικαστικό του πληρεξούσιο, ανάλογα με την ευθύνη του καθενός, χρηματική ποινή από 500 έως 1500 ευρώ, που περιέχονται στον Τομέα Ασφάλισης Νομικών του Ενιαίου Ταμείου Ανεξάρτητα Απασχολούμενων, αν προκύψει από τη δίκη που έγινε, ότι, αν και το γνώριζαν: 1) άσκησαν προφανώς αβάσιμη αγωγή, ανταγωγή ή παρέμβαση ή προφανώς αβάσιμο ένδικο μέσο ή 2) διεξήγαγαν τη δίκη παρελκυστικά ή δεν τήρησαν τους κανόνες των χρηστών ηθών ή της καλής πίστης ή το καθήκον της αλήθειας.

Με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται, αποκλειστικά για την εξασφάλιση της διαδικαστικής τάξεως, η υποχρέωση του δικαστηρίου για την επιβολή χρηματικής ποινής που κλιμακώνεται από 500 έως 1500 ευρώ και περιέρχεται στον πιο πάνω Τομέα Ασφάλισης Νομικών, σε δύο κατηγορίες περιπτώσεων, η πρώτη των οποίων αφορά στην άσκηση προφανούς αβάσιμου ένδικου βοηθήματος (αγωγής, ανταγωγής, ένδικου μέσου κλπ.) με την έννοια ότι αυτό ήταν απαράδεκτο, νομικά ή ουσιαστικά αβάσιμο, από τα παραπάνω πρόσωπα που πρέπει να τελούν σε γνώση της αναλήθειας των θεμελιωτικών περιστατικών της αίτησης δικαστικής προστασίας, χωρίς να αρκεί ο ενδεχόμενος δόλος ή η βαριά αμέλεια αυτών, ενώ η δεύτερη περίπτωση αφορά στην εν γνώσει, επίσης, διεξαγωγή της δίκης παρελκυστικά ή μη τήρηση των κανόνων της δίκης ή της καλής πίστης ή του καθήκοντος αληθείας.

Στην προκείμενη περίπτωση, η καθ’ ης η αναψηλάφηση με τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε στην παρούσα δίκη ζήτησε να επιβληθεί σε βάρος των αιτούντων την αναψηλάφηση χρηματική ποινή 1500 ευρώ, κατ’ άρθρο 205 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι "με την απαράδεκτη συμπεριφορά τους και την άσκηση προδήλως αβάσιμων ένδικων μέσων της έχουν δημιουργήσει τεράστιο ψυχικό και οικονομικό κόστος, καθόσον σε αυτά επαναλαμβάνουν τους ίδιους λόγους έφεσης, αναίρεσης και τώρα αναψηλάφησης, για ένα ζήτημα που ήδη έχει λυθεί και απαντηθεί από τα δικαστήρια και καλύπτεται από το δεδικασμένο, γεγονός το οποίο αναμφίβολα τελεί σε γνώση των αιτούντων, οι οποίοι άσκησαν και την υπό κρίση απαράδεκτη αίτηση αναψηλάφησης".

Όμως, η πιο πάνω επικαλούμενη συμπεριφορά των αιτούντων την αναψηλάφηση δεν εμπίπτει στην πρώτη κατηγορία περιπτώσεων του άρθρου 205 ΚΠολΔ, στην οποία στηρίζονται, κατ’ εκτίμηση, οι προαναφερθέντες ισχυρισμοί της καθ’ ης, αφού η άσκηση της ένδικης αίτησης αναψηλάφησης που απορρίφθηκε ως απαράδεκτη εναπόκειται στους νομικούς χειρισμούς του πληρεξούσιου δικηγόρου τους (σε βάρος του οποίου δεν ζητείται η επιβολή χρηματικής ποινής) και όχι των ίδιων των αιτούντων, οι οποίοι εκ των πραγμάτων δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν τις προϋποθέσεις παραδεκτής άσκησης του πιο πάνω ένδικου μέσου, και συνεπώς δεν συντρέχει για το λόγο αυτό περίπτωση επιβολής χρηματικής ποινής σε βάρος τους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1/9/2014 αίτηση των Σ. Β. κλπ. για αναψηλάφηση της 491/2014 απόφασης του Γ’ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει τους αιτούντες στα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 20 Μαΐου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ