Supreme Court allows appeal against appellate court dismissal of accessory claim for value of missing goods.

Απόφαση 640 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 640/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας που φέρει την επωνυμία "ΕΛΑΪΣ - UNILEVER HELLAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΠΟΡΡΥΠΑΝΤΙΚΩΝ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΝ και ΤΡΟΦΙΜΩΝ" και το διακριτικό τίτλο "EΛAΪΣ - UNILEVER HELLAS AE" που εδρεύει στο …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Βασιλική Σαλακά.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Λ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κουτσούκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-11-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6847/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 6952/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 3-12-2012 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 26-11-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 111 § 2, 118 και 216 § 1 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, με ποινή το απαράδεκτο, εκτός από άλλα στοιχεία, και σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν, κατά νόμον, την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου με ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα, ούτως ώστε να παρέχεται στον μεν εναγόμενο η ευχέρεια της άμυνας με ανταπόδειξη ή ένσταση κατά της αξίωσης του ενάγοντα, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου της νομικής βασιμότητας της αγωγής.

Η έλλειψη ή η ανεπαρκής ή ασαφής αναφορά κάποιου από τα γεγονότα αυτά, συνιστά έλλειψη προδικασίας και καθιστά την αγωγή αόριστη, και απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, το απαράδεκτο δε αυτό ερευνάται και αυτεπάγγελτα, ως αναγόμενο στην προδικασία, η οποία αφορά τη δημόσια τάξη, το δε δικαστήριο οφείλει να την απορρίψει για το λόγο αυτό (ΑΠ 1871/1999, ΑΠ 1320/1998).

Ειδικότερα, για τη θεμελίωση και το ορισμένο της αγωγής με την οποία επιδιώκεται αποζημίωση, που στηρίζεται σε αδικοπραξία, πρέπει να εκτίθενται στο δικόγραφο αυτής η πράξη ή παράλειψη (ανθρώπινη συμπεριφορά) του εναγομένου, το παράνομο αυτής, η υπαιτιότητά του (δόλος ή αμέλεια), η ζημία που υπέστη ο ενάγων και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του νόμιμου λόγου ευθύνης και της ζημιάς.

Επί παράνομης δε αφαίρεσης πράγματος (άρθρο 934 Α.Κ.), η απόδοση του οποίου είναι αδύνατη, η αποζημίωση περιλαμβάνει την αξία του πράγματος κατά τον χρόνο της πρώτης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου συζητήσεως της υποθέσεως (Ολ. Α.Π. 1/1997, Α.Π. 1050/1998, Α.Π. 1234/1995, Α.Π. 1148/1993) και συνεπώς αναγκαίο στοιχείο για το ορισμένο της αγωγής αποζημίωσης είναι η αξία του πράγματος κατά την πρώτη επ' ακροατηρίου συζήτηση της αγωγής.

Εξ' άλλου, αν το δικαστήριο της ουσίας αξιώνει στοιχεία περισσότερα από όσα πράγματι απαιτεί ο νόμος ή αρκείται σε λιγότερα ή διαφορετικά απ` αυτά υπάρχει παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που ιδρύει τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Αν τυχόν δε έλαβε υπόψη του γεγονότα που δεν αναφέρονται στο δικόγραφο της αγωγής και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ή αν δεν έλαβε υπόψη παρόμοια γεγονότα εκτιθέμενα σ` αυτήν, τότε ιδρύονται οι προβλεπόμενοι από τις διατάξεις του άρθρου 559 αρ. 8 και 14 ΚΠολΔ λόγοι (Α.Π. 1195/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα με την από 23-11-2004 αγωγή της ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της αποδώσει τα κινητά πράγματα που του είχε χρησιδανείσει, επικουρικά δε και για την περίπτωση που δεν ανευρεθούν τα μη αποδοθέντα και φερόμενα ως υπεξαιρεθέντα πράγματα, να της καταβάλει ως αποζημίωση το ποσό των 63.085 ευρώ, που αντιπροσωπεύει την αξία τους.

Όσον αφορά το τελευταίο και αναγκαίο για το ορισμένο του επικουρικού αιτήματος της αγωγής πραγματικό περιστατικό (αξία των πραγμάτων), αναφέρεται στην αγωγή κατά λέξη: "Η αξία των 198 ψυγείων και dispensers που δεν μας έχουν παραδοθεί αναγράφεται στην κατωτέρω κατάσταση, όπου καταγράφονται οι κωδικοί, η περιγραφή και η αξία κτήσης αυτών ".

Ακολουθεί κατάσταση με αναφορά των πραγμάτων κατά κωδικό, ποσότητα ανά κωδικό και αξία κτήσης ανά τεμάχιο. Στη συνέχεια η ενάγουσα ζητεί με την αγωγή της να της επιδικασθεί ως αποζημίωση, για την περίπτωση που δεν ανευρεθούν τα πράγματα, το ποσό των 167.193 ευρώ, που αντιστοιχεί στην αξία των πραγμάτων. Υπό το περιεχόμενο αυτό η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη, αφού από την εκτίμηση του όλου περιεχομένου της προκύπτει ότι η αναφερόμενη στην αγωγή αξία κτήσης των πραγμάτων των οποίων ζητείται, κυρίως, η απόδοση, ταυτίζεται (κατά τον αγωγικό ισχυρισμό) με την αξία των ιδίων πραγμάτων κατά τον κρίσιμο χρόνο της πρώτης επ' ακροατηρίου συζητήσεως της αγωγής.

Επομένως, το Εφετείο που κατά παραδοχή λόγου έφεσης του εναγομένου έκρινε ότι το επικουρικό αίτημα της ένδικης αγωγής για υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει στην ενάγουσα ως αποζημίωση την αξία των πραγμάτων είναι αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης και σε συνέπεια της κρίσεώς του αυτής εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση και απέρριψε ως αόριστο το επικουρικό αίτημα της αγωγής, για το λόγο ότι στην αγωγή προσδιορίζεται η αξία των πραγμάτων κατά τον χρόνο της κτήσεώς των και όχι κατά τον κρίσιμο χρόνο της συζητήσεως της αγωγής, παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και παρά τον νόμο κήρυξε απαράδεκτο και οι από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ πρώτος, κατά το νοηματικό του περιεχόμενο, δεύτερος και τρίτος λόγοι του αναιρετηρίου, είναι βάσιμοι.

Μετά απ' αυτά, και παρελκούσης της εξέτασης του τέταρτου από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγου του αναιρετηρίου, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για περαιτέρω έρευνα (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

Το παράβολο που κατέθεσε η αναιρεσείουσα πρέπει να της επιστραφεί, αφού η αίτησή της γίνεται δεκτή (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, όπως η παρ. 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν. 4055/2012).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 6952/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω έρευνα στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000 ) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιανουαρίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Μαρτίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ