Supreme Court allows appeal on liability issues in car accident case, remanding for retrial.

Απόφαση 639 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 639/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Δεκεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Κ. του Θ., κατοίκου ..., τελούντος σε καθεστώς πλήρους στερητικής δικαστικής συμπαράστασης, δυνάμει της 767/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου και εκπροσωπουμένου νομίμως υπό του πατρός και δικαστικού του συμπαραστάτη Θ. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Κούκλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Σ. του Δ., συζ. Ν. Τ., 2) Ν. Τ. του Π., κατοίκων ... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕΓΑ", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-5-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 380/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 45/2018 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-10-2018 αίτησή του και τους από 4-11-2019 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Χρήστο Βρυνιώτη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και η 3η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη, από 2-10-2018, αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα, υπ' αριθμ. 45/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και τη σύμβαση ασφάλισής του (άρθρ. 681Α ΚΠολΔ), το οποίο (Εφετείο), μετά από συνεκδίκαση δύο αντιθέτων εφέσεων, του αναιρεσείοντος-ενάγοντος και των αναιρεσιβλήτων-εναγομένων απέρριψε κατ' ουσίαν την υπ' αριθμ.

καταθέσεως 84/2016 έφεση του ενάγοντος, δέχθηκε την υπ' αριθμ. 91/2016 έφεση των εναγομένων-αναιρεσιβλήτων, εξαφάνισε την εκκαλούμενη υπ' αριθμ. 380/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου που είχε δεχθεί εν μέρει την από 8-5-2015 αγωγή του αναιρεσείοντος, κρίνοντας την εκ του ενδίκου αυτοκινητικού ατυχήματος, πρώτη των εναγομένων-αναιρεσιβλήτων, οδηγό του υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκινήτου, αποκλειστικά υπαίτια, κατά τη σύγκρουση του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκινήτου (της κυριότητας του δευτέρου των εναγομένων - αναιρεσιβλήτων, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην τρίτη εναγομένη - αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία), με την οδηγούμενη από τον ήδη αναιρεσείοντα, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα και απορρίπτοντας την ένσταση των εναγομένων περί συνυπαιτιότητας του οδηγού της μοτοσυκλέτας, στην πρόκληση του ατυχήματος. Το Εφετείο, όπως αναφέρθηκε, με την πληττόμενη απόφασή του, έκρινε ότι συνυπαίτιοι στο ένδικο ατύχημα είναι και οι δύο εμπλακέντες σ' αυτό οδηγοί και δη η οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου, κατά ποσοστό 70% και ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσυκλέτας, κατά ποσοστό 30%, απέδωσε δε στον τελευταίο, ποσοστό συνυπαιτιότητας λόγω μη χρήσης προστατευτικού κράνους, 30%.

Με την κρινόμενη αίτησή του ο αναιρεσείων, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, προβάλλει αιτιάσεις, κατά της πληττόμενης απόφασης του Εφετείου, με τους τρεις λόγους αναίρεσής του και ειδικότερα: 1) με τον πρώτο λόγο αιτιάσεις από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αναφορικά με το κεφάλαιο της υπαιτιότητας και ειδικότερα αναφορικά με την εφαρμογή των ουσιαστικών κανόνων δικαίου των άρθρων 300 και 330 του ΑΚ, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής τους, 2) με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αιτιάσεις από τους αριθμούς 1 και 19 του ιδίου ως άνω άρθρου, για παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και υπέρβασης από το δικαστήριο της ουσίας, των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέρειας επιδικάζοντας σ' αυτόν (αναιρεσείοντα) η πληττόμενη απόφαση ιδιαίτερα χαμηλά ποσά, για χρηματική ικανοποίηση (άρθρ. 932 ΑΚ και χρηματική παροχή κατ' άρθρ. 931 ΑΚ. Η αναίρεση είναι παραδεκτή. Παραδεκτοί είναι και οι από 4-11-2019, ασκηθέντες, με ιδιαίτερο δικόγραφο πρόσθετοι λόγοι αυτής (αναίρεσης), κατ' άρθρο 569 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι, πρέπει να εξεταστούν περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τον αναιρεσείοντα υπ' αριθμ. ...13-5-2019, .../13-5-2019, .../5-11-2019 και .../5-11-2019 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Ναυπλίου, Γ. Τ., προκύπτει ότι ακριβή αντίγραφα της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο, επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα στους δύο πρώτους αναιρεσιβλήτους και καθών οι πρόσθετοι λόγοι.

Συνεπώς, εφόσον όπως προκύπτει από την επισκόπηση των πρακτικών, οι τελευταίοι δεν εμφανίσθηκαν, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης, κατά τη σειρά της, την προκειμένη δικάσιμο, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση (άρθρ. 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ), πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται σύμφωνα με το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε, ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε, αναγόμενες μόνον στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δε συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες. Δηλαδή, μόνον το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Περαιτέρω, τα επιχειρήματα του δικαστηρίου που σχετίζονται με συνεκτίμηση των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δε δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης, ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας.

Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη, κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη.

Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, που μπορεί να είναι και ο ζημιωθείς στην περίπτωση που συνετέλεσε και ο ίδιος την πρόκληση ή την επαύξηση της ζημίας, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε να επιφέρει, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, το επιζήμιο αποτέλεσμα.

Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ.

γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας. Αντίθετα, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, περί του ότι στη συγκεκριμένη (ένδικη) περίπτωση η πράξη ή η παράλειψη εκείνη αποτέλεσε ή δεν αποτέλεσε την αιτία του επιζήμιου αποτελέσματος, περί του ότι δηλαδή το ζημιογόνο γεγονός σε σχέση με τη ζημία βρίσκεται ή δεν βρίσκεται σε σχέση αιτίου και αποτελέσματος, ως αναγόμενη σε εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση του αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Εξάλλου κατά το άρθρο 19 παρ. 1 και 2 του Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ): 1) Ο οδηγός οδικού οχήματος επιβάλλεται να έχει τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, 2) Ο οδηγός επιβάλλεται να ρυθμίζει την ταχύτητα του οχήματός του, λαμβάνων συνεχώς υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες...

την κατάσταση και τα χαρακτηριστικά της οδού... και τις συνθήκες κυκλοφορίας, κατά τρόπον ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του οχήματός του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορεί να προβλεφθεί... Υποχρεούται επίσης να μειώνει την ταχύτητα του οχήματός του και σε περίπτωση ανάγκης να διακόπτει την πορεία του όταν οι περιστάσεις το επιβάλουν.

Κατά το άρθρο 12 παρ. 1 του ΚΟΚ αυτοί που χρησιμοποιούν τις οδούς πρέπει να αποφεύγουν οποιαδήποτε συμπεριφορά που είναι ενδεχόμενο να εκθέσει σε κίνδυνο ή να παρεμβάλλει εμπόδια στην κυκλοφορία, να εκθέσει σε κίνδυνο πρόσωπα... Οι οδηγοί υποχρεούνται να οδηγούν με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή, να επιδεικνύουν ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά, στους υπερήλικες...

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, μετά από εκτίμηση των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: "Στις 21-5-2014 και περί ώρα 17:55 ο υπό δικαστική συμπαράσταση πλέον Α. Κ., ενάγων, οδηγούσε, στερούμενος αδείας ικανότητας οδηγού, τη με αριθμό κυκλοφορίας ...

δίκυκλη μοτοσικλέτα, ιδιοκτησίας του Ι. Θ. (μη διαδίκου), κινούμενος επί της οδού ... και με κατεύθυνση από την έξοδο της πόλης προς το κέντρο αυτής. Η ως άνω οδός βρίσκεται εντός του ..., είναι διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, έχει συνολικό πλάτος 6,40μ. είναι δε σχεδόν ευθεία με ελάχιστη καμπύλη και με μικρή ανωφέρεια στο ρεύμα πορείας του ενάγοντος.

Τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας χωρίζονται με συνεχή διπλή διαχωριστική γραμμή, ενώ το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας στην περιοχή, η οποία είναι κατοικημένη, ανέρχεται σε πενήντα (50) χιλιόμετρα ανά ώρα. Κατά τον προαναφερόμενο χρόνο, στην περιοχή επικρατούσε καλοκαιρία, υπήρχε πλήρης φυσικός φωτισμός, η ορατότητα ήταν επαρκής και η κυκλοφορία των οχημάτων και πεζών αραιή.

Όλα τα ανωτέρω αναφορικά με τη διαμόρφωση της οδού και τις επικρατούσες συνθήκες αποδεικνύονται από την από 21/5/2014 έκθεση αυτοψίας που συνέταξαν τα αρμόδια αστυνομικά όργανα και δεν αμφισβητούν οι διάδικοι. Ο τελευταίος, οδηγούσε την μοτοσικλέτα του με ταχύτητα που δεν προσδιορίστηκε επακριβώς, πλην όμως υπερέβαινε το προαναφερόμενο νόμιμο όριο και δεν έφερε προστατευτικό κράνος για τα οποία θα γίνει λόγος παρακάτω.

Στον ίδιο τόπο και χρόνο, επί της ιδίας οδού αλλά με αντίθετη κατεύθυνση (ήτοι από το κέντρο της πόλης προς την έξοδο αυτής), εκινείτο η Σ. Σ., (πρώτη εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη και εκκαλούσα δεύτερης έφεσης), οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του συζύγου της Ν. Τ. (δεύτερου εναγομένου και εφεσίβλητου και εκκαλούντος της δεύτερης έφεσης), ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων αστική του ευθύνη στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "...

ΑΕΓΑ" (τρίτη εναγόμενη και ήδη εφεσίβλητη και εκκαλούσα δεύτερης έφεσης). Οδηγούσε δε το όχημά της με ταχύτητα που επίσης δεν προσδιορίστηκε επακριβώς, αλλά που δεν υπερέβαινε το προαναφερόμενο νόμιμο όριο, όπως θα αναφερθεί παρακάτω. Η τελευταία έχοντας πρόθεση να αλλάξει κατεύθυνση προς τα αριστερά και να εισέλθει σε ιδιωτικό χώρο άθλησης ευρισκόμενο αριστερά της πορείας της, οδηγώντας χωρίς σύνεση και χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή της, έστριψε αριστερά με αμείωτη την ταχύτητά της, παραβιάζοντας την διπλή διαχωριστική γραμμή και χωρίς να κινηθεί προοδευτικά προς τον άξονα του οδοστρώματος της οδού και παράλληλα με την διαχωριστική γραμμή και να ακινητοποιήσει το όχημά της προτού προβεί στην εν λόγω κίνηση, προκειμένου να γίνει αντιληπτή η κίνησή της από τα αντίθετα αυτής κινούμενα οχήματα και για να ελέγξει και να επιτρέψει τη διέλευση των οχημάτων αυτών [που κινούντο αντίθετα στο οδόστρωμα που επρόκειτο να εγκαταλείψει] και χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση, την ταχύτητα και την κατεύθυνσή τους, όπως όφειλε και μπορούσε να κάνει ως μέσος συνετός οδηγός.

Έτσι ενώ αντελήφθη, όπως η ίδια συνομολογεί, ότι στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού κινούνταν έτερα οχήματα και δη η δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο ενάγων, παρόλα αυτά δεν ανέμενε να περάσει ο τελευταίος και υπολογίζοντας εσφαλμένα την απόσταση από αυτόν άλλαξε αιφνίδια την κατεύθυνσή της προς τα αριστερά, προκειμένου να πραγματοποιήσει αριστερή στροφή, φράσσοντας εν μέρει διαγώνια το ρεύμα όπου κινούταν η μοτοσικλέτα του ενάγοντος.

Από την άλλη μεριά ο οδηγός της μοτοσικλέτας - ενάγων ωστόσο, αν και εκείνος είχε ορατότητα και αντελήφθη την κίνηση της ανωτέρω οδηγού σε απόσταση πλέον των 20 μέτρων, τροχοπέδησε απότομα, δεν κατάφερε όμως να ακινητοποιήσει την δίκυκλη μοτοσικλέτα του, ή να μειώσει την ταχύτητά του και να ενεργήσει άλλη αποφευκτική ενέργεια, ήτοι να προσπεράσει το ανωτέρω όχημα από αριστερά, ενόψει του ότι αυτό είχε διασχίσει εν μέρει το ρεύμα κυκλοφορίας του και είχε εν μέρει εισέλθει στο χώρο του κέντρου, λόγω της μεγάλης ταχύτητας με την οποία ο ίδιος κινούταν, και δη άνω της επιτρεπομένης των 50χιλμ./ώρα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν διέθετε εμπειρία ούτε άδεια ικανότητας οδήγησης, ώστε έχασε τον έλεγχο αυτής με αποτέλεσμα να ανατραπεί προς την αριστερή πλευρά της μοτοσικλέτας, η οποία στη συνέχεια συρόμενη και κινούμενη ανεξέλεγκτα επί του οδοστρώματος επέπεσε με σφοδρότητα στο μέσον περίπου του κάτω μέρους της δεξιάς πλευράς του αυτοκινήτου της εναγομένης.

Ο οδηγός - ενάγων της μοτοσικλέτας σύρθηκε βιαίως και μετά την σύγκρουση της μοτοσικλέτας στο αυτοκίνητο εκτινάχθηκε και προσέκρουσε με σφοδρότητα στο οδόστρωμα, όπου και ακινητοποιήθηκε σε απόσταση περί τα 1,25 μέτρα από την οριογραμμή των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας (διπλή διαχωριστική) εντός του ρεύματος πορείας του, ενώ η μοτοσικλέτα συνέχισε την ανεξέλεγκτη πορεία της συρόμενη επί του οδοστρώματος και ακινητοποιήθηκε πλησίον του χωμάτινου ερίσματος του αντίθετου ρεύματος της οδού (προς την έξοδο της πόλης) στην οριογραμμή σχεδόν του αντίθετου ρεύματος πορείας.

Οι πορείες, η τελική θέση των οχημάτων, τα σημεία σύγκρουσης των εμπλεκομένων οχημάτων και τα εκ της ένδικης σύγκρουσης αντικειμενικά ευρήματα, σημειώνονται στην έκθεση απλής αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος που συνέταξαν τα αρμόδια αστυνομικά όργανα, τα οποία μετέβησαν στον τόπο του ένδικου συμβάντος αμέσως και συγκεκριμένα περί ώρα 18:00 π.μ.

και απεικονίζονται στο συνταγέν από αυτά σχεδιάγραμμα, τα οποία συνομολογούνται από τους διαδίκους. Στην έκθεση αυτή σημειώνεται με ακρίβεια ότι η σύγκρουση έγινε στο ρεύμα όπου κινούταν ο ενάγων, ενώ σημειώνεται ότι ευρέθησαν ίχνη τροχοπέδησης περί τα 6,40 μέτρα από την μοτοσικλέτα και τα ίχνη πλάγιας ολίσθησης αυτού μήκους 3,80 μέτρων.

Επίσης αναφέρεται ότι η μπαγκαζιέρα της μοτοσικλέτας αποκολλήθηκε και ευρέθη εντός του ρεύματος πορείας του. Ο ισχυρισμός της εναγομένης οδηγού του αυτοκινήτου ότι πριν προβεί στην αλλαγή της κατεύθυνσής της, ενεργώντας αριστερή στροφή κινούμενη κατά τα ανωτέρω, διέκοψε την πορεία της στην συμβολή των οδών και έχοντας θέσει σε χρήση τον αριστερό δείκτη αλλαγής κατεύθυνσης [φλας], προκειμένου να γνωστοποιήσει την πρόθεσή της στους λοιπούς χρήστες της οδού, ακινητοποίησε το όχημά της και έλεγξε σχολαστικά την οδό, δεν κρίνεται βάσιμος και αληθινός.

Και τούτο διότι αν πράγματι η οδηγός του αυτοκινήτου είχε ενεργήσει κατά τα ανωτέρω και εφόσον όπως και η ίδια συνομολογεί είχε διαπιστώσει ότι στο αντίθετο ρεύμα κινούταν η μοτοσικλέτα του ενάγοντος, (όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες οδηγοί αυτοκινήτων που κινούταν στο ίδιο ρεύμα με την εναγομένη, όπισθεν αυτής είχαν διαπιστώσει την ύπαρξη μοτοσικλέτας επί του αντιθέτου ρεύματος κυκλοφορίας της οδού) θα είχε ακινητοποιήσει το όχημά της και θα ανέμενε να περάσει αυτή, δεν θα επιχειρούσε αιφνιδίως στροφή (για να προλάβει την μοτοσικλέτα) και δεν θα είχε αποκλείσει την πορεία αυτής.

Πέραν όμως των ανωτέρω, απεδείχθη ότι και ο οδηγός της μοτοσικλέτας οδηγούσε με αυξημένη για τις περιστάσεις της οδού ταχύτητα, η οποία δεν προσδιορίστηκε ακριβώς, και πάντως πέραν του νομίμου ορίου ταχύτητας και δη κατά την κρίση του Δικαστηρίου περί τα 70-80χιλ/ώρα, απορριπτομένου του αντίθετου ισχυρισμού του ιδίου, ότι κινούταν με μικρότερη των 50χιλμ/ώρα, ώστε ενώ αντελήφθη την κίνηση του αυτοκινήτου να προβαίνει σε αριστερή στροφή, ενόψει του ότι είχε ορατότητα όπως εξάλλου και οι αντιθέτως κινούμενοι οδηγοί, -δεν υπήρχαν εμπόδια έμπροσθέν του ή άλλα αυτοκίνητα που περιόριζαν την ορατότητά του ήταν δε ευθεία η οδός-, από έλλειψη προσοχής και αμέλειας, αλλά και απειρίας του, δεν μείωσε σταδιακά την ταχύτητά του, αλλά τροχοπέδησε αποτόμως πλην όμως δεν μπόρεσε να ακινητοποιήσει την μοτοσικλέτα ούτε να προβεί σε οιονδήποτε ελιγμό αριστερά εντός του ρεύματος πορείας του προκειμένου να αποφύγει το όχημα έμπροσθέν του, έχων περιθώριο περί το ένα μέτρο όπισθεν αυτού και μέχρι την ορριογραμμή, αντιθέτως έχασε την ισορροπία του, ανετράπη και εσύρθη επί του οδοστρώματος επί αρκετά μέτρα (περί τα 6 μέτρα κατά τα ανωτέρω).

Το γεγονός ότι κινούταν με αυξημένη ταχύτητα προκύπτει τόσο από τα ανωτέρω (ήτοι αν και τροχοπέδησε για αρκετά μέτρα δεν μπόρεσε να ακινητοποιήσει την μοτοσικλέτα του), αλλά επιπροσθέτως και από το ότι μετά την πρόσκρουση ο ίδιος εκτινάχθηκε όπισθεν του αυτοκινήτου κατόπιν προσέκρουσε στο οδόστρωμα πέραν αυτού, η μπαγκαζιέρα αυτού αποκολλήθηκε, η δε μοτοσικλέτα παρόλο που προσέκρουσε στην κάτω δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου συρόμενη, δεν ακινητοποιήθηκε εκεί αλλά συνέχισε την ανεξέλεγκτη πορεία της και συρόμενη διέσχισε άλλα 5 μ.

περίπου στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας που και ακινητοποιήθηκε. Σημειώνεται ότι και οι αυτόπτες μάρτυρες Μ. Σ., Κ. Λ. και Τ. Π. οδηγοί κινούμενοι όπισθεν της εναγομένης, επιβεβαιώνουν την αυξημένη ταχύτητα της μοτοσικλέτας ενόψει του ότι ενώ και εκείνοι διαπιστώνουν την κίνησή της στο αντίθετο ρεύμα και στα 30 περίπου μέτρα μακριά, σε ελάχιστα δευτερόλεπτα κάλυψε την απόσταση και έγινε η σύγκρουση.

Η αυξημένη ταχύτητα του ενάγοντος αποδεικνύεται και από την σφοδρότητα της σύγκρουσης ενόψει του ότι ο ενάγων σύρθηκε επί πολλά μέτρα και εν συνεχεία εκτινάχθηκε και προσέκρουσε βιαίως στο οδόστρωμα, υπέστη δε εκτεταμένες βλάβες όχι μόνον στο κεφάλι, -οι σοβαρότερες- απότοκος του ότι δεν φορούσε κράνος, όπως συνομολογείται, αλλά και σε άλλα σημεία του σώματός του και συγκεκριμένα υπέστη πολλαπλές πνευμονικές θλάσεις, αιμορραγία στο σύνολο του πνευμονικού παρεγχύματος, κάταγμα αριστερής κλείδας, κάταγμα ωλεκράνου, αιμορραγία στην κοιλία, βλάβη στη σπονδυλική στήλη ήτοι κάταγμα πλάγιου τόξου ΑΡ του Α1 σπονδύλου και Α6 σπονδύλου, κάταγμα αριστερού αγκώνα, εκδορές αριστερό γόνατο λεκάνη, βραχίονα, εκδορές κόκκυγα, σύμφωνα με τα προσκομίζομενα ιατρικά πιστοποιητικά, σωματικές βλάβες σοβαρές και εκτεταμένες σε όλο του το σώμα, οι οποίες δεν δικαιολογούνται κατά την κρίση του Δικαστηρίου και την κοινή πείρα εάν, όπως αναφέρει ο τεχνικός σύμβουλος αυτού Ε.

Κ. ο ενάγων κινούνταν αρχικά με 49χιλμ/ώρα, με το πέσιμο η μοτοσικλέτα και ο ίδιος σύρθηκε επί 10 μέτρα ώστε η ταχύτητα που αποσβέστηκε ήταν των 32 χιλμ. και συνεπώς προσέκρουσε στο αυτοκίνητο με την ταχύτητα των 17 χιλμ. Σημειώνεται δε ότι ο τελευταίος δεν επεξηγεί γιατί η μοτοσικλέτα και ο ενάγων δεν ακινητοποιήθηκαν μόλις προσέκρουσαν στο αυτοκίνητο (φορτηγό κυβισμού 2500cc, μήκους 5 μέτρων) με 17 χιλμ ως απολύτως αναμενόμενο, αλλά ο μεν ενάγων εκτινάχθηκε μακριά δύο μέτρα περίπου προσκρούοντας με σφοδρότητα στο οδόστρωμα (γι' αυτό και τα κατάγματα) ενώ η μοτοσικλέτα σύρθηκε αριστερά για άλλα 6 μέτρα περίπου.

Με βάση επομένως όλα τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά το Δικαστήριο κρίνει ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε συγκλίνουσα αμελή συμπεριφορά αμφοτέρων των οδηγών των εμπλεκομένων οχημάτων, οι οποίοι παραβίασαν η μεν Σ. Σ., τις από τις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 8α, β, 12 παρ. 1, 21 παρ. 1, 23 παρ. 2 του ΚΟΚ σε συνδ.

με άρθρο 330 εδάφ. β' του ΑΚ, επιβαλλόμενες υποχρεώσεις της, ο δε Α. Κ. τις από τις διατάξεις των άρθρων 13 παρ. 2 και 3, 19 παρ. 1 και 2, 20 παρ. 1 του ΚΟΚ σε συνδ. με άρθρο 330 εδάφ. β' του ΑΚ, επιβαλλόμενες υποχρεώσεις του, η παραβίαση των οποίων συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο συμβάν. Ας σημειωθεί ότι η συνυπαιτιότητα εκάστου εμπλεκομένου οδηγού, δεν αναιρείται από μόνο το γεγονός ότι ο έτερος οδηγός παραβίασε τις από τις διατάξεις του ΚΟΚ επιβαλλόμενες υποχρεώσεις του.

Ενόψει όλων αυτών το ποσοστό συντρέχοντος πταίσματος κάθε οδηγού πρέπει να καθορισθεί σε 70% για την Σ. Σ. και 30% για τον Α. Κ.. Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσίαν ο ισχυρισμός των εναγομένων περί αποκλειστικής υπαιτιότητας στην πρόκληση του ένδικου συμβάντος του ενάγοντος - οδηγού της μοτοσικλέτας, και να γίνει εν μέρει δεκτός ως κατ' ουσίαν βάσιμος ο επικουρικά, κατ' άρθρο 219 του ΚΠολΔ, προβαλλόμενος ισχυρισμός αυτών περί συντρέχουσας υπαιτιότητας του ενάγοντος - οδηγού αυτής.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο απέρριψε την ένσταση συνυπαιτιότητος του παθόντος στην πρόκληση του ατυχήματος, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και συνεπώς οι σχετικοί λόγοι της δεύτερης έφεσης (πρώτος, δεύτερος και τρίτος) πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι εξαιτίας του ατυχήματος, ο ενάγων Α.

Κ., υπέστη σοβαρότατες σωματικές βλάβες. Συγκεκριμένα, αρχικά διεκομίστηκε στο ΚΥ Αστρους με συνοδεία ιατρού φέροντας αρχική διάγνωση "πολλαπλά κατάγματα προσωπικού κρανίου, μετωπιαίο ανοιχτό κάταγμα δεξιά, Raccoun eyes, ακατάσχετη αθρόα αιμορραγία στοματικής κοιλότητας και ρινικών κόνγχων, με κλίμακα Γλασκώβης 6/15 και αυτόματη αναπνοή".

Ακινητοποιήθηκε η ΑΜΣΣ με κολάρο Miacu καθώς και η σπονδυλική στήλη πλήρως με σκληρή σανίδα με συνεχόμενες αναρροφήσεις αίματος. Σε κωματώδη κατάσταση διακομίστηκε στο Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Τρίπολης "Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ" όπου αμέσως διεσωληνώθηκε (λόγω οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας), απεκαταστάθη αερομετρικά και αιμοδυναμικά και υπεβλήθη σε απεικονιστικό έλεγχο.

Κατά τα εκδοθέντα ιατρικά πιστοποιητικά η αξονική εγκεφάλου έδειξε "εικόνα πιθανού αρχομένου εγκεφαλικού οιδήματος με ασαφοποίηση της φαιάς και λευκής ουσίας του μετωπιαίου λοβού, παρουσία αιμορραγικών θλάσεων, αιμορραγικών στοιχείων και υπαραχνοειδούς αιμορραγίας στους μετωπιαίους λοβού, αιμορραγικές συλλογές στους μετωπιαίους κόλπους, ιγμόρεια άντρα, ηθμοειδείς κυψέλες και ελάχιστη ποσότητα στις μαστοειδείς κυψέλες ΑΡ.

Πολλαπλά κατάγματα προσωπικού κρανίου (ζυγωματικά άμφω, άνω γνάθο, ρινικό, ιγμορείων άντρων, τετριμμένο πέταλο ηθμοειδούς, έδαφος οφθαλμικών κόγχων άμφω, σφηνοειδούς ΑΡ, αποκλίματος ΑΡ, μετωπιαίων κόλπων και μετωπιαίου οστού), με απόσπαση οστικών τεμαχίων και βαθμό παρεκτόπισης των πλείστων από αυτά".

Στην αξονική ΑΜΣΣ διαπιστώθηκε "ελαφρά στροφική καθήλωση του Α2, κάταγμα τόξου ΑΡ του Α1 σπονδύλου, πιθανό κάταγμα του πλάγιου τόξου ΑΡ του Α6 σπονδύλου, παρουσία φυσαλίδων αέρα έμπροσθεν του νωτιαίου σάκου στο επίπεδο του Α2-Α5 σπονδύλου. Στην ακτινογραφία θώρακος διαπιστώθηκαν "Πολλαπλές πνευμονικές θλάσεις άμφω, με παρουσία αιμορραγικών στοιχείων στο σύνολο σχεδόν του πνευμονικού παρεγχύματος, καθώς και πιθανή εικόνα εισρόφησης, κάταγμα κλείδας ΑΡ, κάταγμα 1ης πλευράς".

Τέλος στην ακτινογραφία άνω-κάτω κοιλίας διαπιστώθηκε "γαστροπληγία με παρουσία αιμορραγικών στοιχείων εντός του περιεχομένου του στομάχου, κάταγμα ωλέκρανου, κάταγμα 2ου μετακάρπου αριστερά". Εγινε χειρουργική αποκατάσταση των καταγμάτων του σπλαχνικού κρανίου, αιμόσταση και τραχειοτομία, συραφή μικρού θλαστικού τραύματος στο ριζορρίνιο, στην ΑΡ οφρυ και στο άνω χείλος ΑΡ, συρραφή θλαστικό μετωπιαίο ΑΕ, ενώ διαπιστώθηκαν εκδορές σε ΑΡ πλάγια επιφάνια γονάτου, λεκάνης, βραχίονα, εκδορές εκατέρωθεν κόκκυγα, οίδημα ΑΡ αγκώνα, ήπιος εξόφθαλμος άμφω, ανισοκορία ΔΕ σε μύτη και ΑΡ σε μέση θέση μη αντιδρώσες στο φως, και εν συνεχεία μεταφέρθηκε στη ΜΕΘ.

Του ετέθη γυψονάρθηκας ΑΡ άνω άκρου σε ανάρτηση λόγω κατάγματος ωλέκρανου, αγκιστρωτού και βάσης 2ου μετακαρπιαίου ΑΡ". Στις 22-5-2014 έγινε νέος απεικονιστικός έλεγχος CT εγκεφάλου που δεν έδειξε διαφορές κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα στην κατάσταση του εγκεφάλου, ετέθη δε ενδοπαρεγχυματικός καθετήρας μέτρησης ενδοκράνιας πίεσης.

Νέος απεικονιστικός έλεγχος έγινε την 26-5-204 όπου διαπιστώθηκε μικρός βαθμός μείωσης στην υπαραχνοειδή αιμορραγία, το εγκεφαλικό οίδημα που αφορά κατά κύριο λόγο τον οπίσθιο και μέσο κρανικό βόθρο δεν παρουσίασε αξιόλογη αλλαγή, θετικό στοιχείο η αρχομένη διαγραφή της νεφυροπαρεγκεφαλιδικής δεξαμενής.

Στην ακτινογραφία θώρακος διεπιστώθη σημαντική υποστροφή των αιμορραγικών πνευμονικών θλάσεων κύρια κατά τα μέσα και άνω πνευμονικά πεδία, πυκνοατελεκτασία στο οπίσθιο λοβό του ΔΕ κάτω λοβού το πιθανότερο στα πλαίσια εισροφήσεως. Στις 3-6-2014 έγινε νέος απεικονιστικός έλεγχος όπου διαπιστώθηκε μικρή βελτίωση, απορρόφηση των στοιχείων της υπαραχνοειδούς αιμορραγίας καθώς και βελτίωση του οιδήματος με διαγραφή των βασικών δεξαμενών.

Ενώ στην νέα ακτινογραφία θώρακος διαπιστώθηκε σημαντική βελτίωση των αιμορραγικών θλάσεων, κύρια στα μέσα και άνω πνευμονικά πεδία. Τέλος, αποφασίστηκε χειρουργική αποκατάσταση και σταθεροποίηση των καταγμάτων μέσου και κάτω τριτημορίου προσώπου, που πραγματοποιήθηκε στις 6-6-2014 ότε και ετέθησαν λάμες σταθεροποίησης κάτω γνάθου και ιγμορίων άντρα άμφω.

Στις 11-6-2014 έγινε χειρουργική αποκατάσταση του κατάγματος στο ωλέκρανο (σχετ. από 6-6-2014 πιστοποιητικό νοσηλείας υπογράφη Γ. Σ. γενικός ιατρός, και με αριθμό πρωτ. .../13-6-2014 πιστοποιητικό νοσηλείας αμφότερα του ΓΝΤρίπολης "Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΡΙΑ", υπογράφει G. Β. M. χειρουργός - εντατικολόγος διευθ/τρια ΜΕΘ και Δ. Π.).

Εν συνεχεία την 12-6-2014 διεκομίσθηκε στη Β' ΜΕΘ του Νοσοκομείου "ΚΑΤ" στην Κηφισιά για συνέχιση της νοσηλείας του. Παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι την 14-7-2014 και υποβλήθηκε σε έτερη χειρουργική αποκατάσταση μετωπιαίου εμπιέσματος με πλάκες και βίδες. Και εν συνεχεία μέχρι την 21-7-2014 νοσηλεύτηκε στην Α' ΜΕΘ του ανωτέρω νοσοκομείου.

Κατά τη διάρκεια νοσηλείας του παρουσίασε επεισόδια εμπύρετου και πνευμονίας οφειλόμενης στον αναπνευστήρα με περιστασιακή ανάγκη μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής, μεταφέρθηκε στο νευροχειρουργικό τμήμα του νοσοκομείου σε αυτόματη αναπνοή με τραχειοστομία. Στις 8-8-2014 εισήχθη εκ νέου στην Α' ΜΕΘ λόγω παρατεταμένου εμπύρετου όπου έμεινε νοσηλευόμενος μέχρι την 21-8-2014, ότε επέστρεψε στο νευροχειρουργικό τμήμα.

Στις 23-8-2014 εισήχθη εκ νέου στην Α' ΜΕΘ με σηπτική καταπληξία. Ελαβε επί μακρόν αντιμικροβιακή αγωγή. Σε επαναληπτική αξονική τομογραφία την 26-8-2014 αναδείχθηκε αύξηση της προϋπάρχουσας υδροκεφαλίας, ιδίως μετωπιαία και για το λόγο αυτό του τοποθέτησαν εξωτερική παροχέτευση ΕΝΥ δεξιά μετωπιαία. Στις 11-9-2014 υπεβλήθη σε κοιλοπεριτοναικό SHUNT.

Μετεγχειρητικά διαπιστώθηκε επιδείνωση της νευρολογικής του εικόνας με έκπτωση του επιπέδου συνείδησης. Αναφέρθηκε και καρδιακή δυσλειτουργία. Η αξονική τομογραφία κατέδειξε επιδείνωση της διάτασης των κοιλιών του εγκεφάλου και οδηγήθηκε εκ νέου στο χειρουργείο όπου έγινε αλλαγή θέσης της παροχέτευσης.

Στην από 18-9-2014 αξονική κοιλίας απεικονίστηκε έκτοπη οστεοποίηση στη δεξιά κατ' ισχίον άρθρωση και στη σύστοιχη γλουτιαία χώρα η οποία αντιμετωπίσθηκε συντηρητικά. Διαπιστώθηκε κατά την οφθαλμολογική εξέταση έλκος στον κερατοειδή χιτώνα, λόγω αδυναμίας σύγκλισης των αριστερών άνω και κάτω βλεφάρων.

Στις 26-9-2014 όντας σε αυτόματη αναπνοή, με μάσκα τραχειοτομίας, κινώντας μόνον τα άνω άκρα με σπαστικότητα, τα κάτω άκρα δεν εμφάνιζαν κινητικότητα, έχοντας εμφανίσει έλκη κατακλίσεως στο τριχωτού κεφαλής, στην περιοχή της ράχης του κόκκυγα και στις γαστροκνημίες διεκομίστηκε στη Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας (ΜΑΦ) του Νοσοκομείου "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι την 30-12-2014.

Νευρολογικά δεν είχε επικοινωνία, εμφάνιζε αυτόματο άνοιγμα οφθαλμών χωρίς να εντοπίζει στα επώδυνα. Η διενεργηθείσα αυθημερόν αξονική εγκεφάλου δεν έδειξε μεταβολές από την τελευταία. Εγινε διακοπή αντιβιοτικών έμεινε απύρετος μέχρι την 1-10-2014 ότε εμφάνισε μικροβιαιμία από serratia. Αντιμετωπίστηκε με αφαίρεση ΚΦΚ και στοχευμένη αντιβίωση.

Στο διάστημα 1 έως 10-10-2014 έγινε χειρουργικός καθαρισμός και περιποίηση κατακλίσεων από πλαστικούς χειρουργούς, ενώ συνεχίστηκε η αγωγή για τον αριστερό οφθαλμό. Παρέμεινε με μάσκα τραχειοτομίας και η νευρολογική του εικόνα ήταν κυμαινόμενη. Στις 9-11-2014 χειρουργήθηκε από τη Νευροχειρουργική κλινική και τοποθετήθηκε βαλβίδα παροχέτευσης υδροκέφαλου στην αριστερή πλάγια κοιλία που αναστομώνεται με το περιφερειακό σκέλος της προϋπάρχουσας δεξιάς βαλβίδας, η οποία καταργήθηκε χωρίς να αφαιρεθεί.

Στις 13-11-2014 υπεβλήθηκε σε MRI εγκεφάλου κατά την οποία ελήφθησαν τομές εγκεφάλου σε εγκάρσιο στεφανιαίο και οβελιαίο επίπεδο με ακολουθίες προσανατολισμού των εικόνων Τ1, Τ2 ΠΟ FLAIR καθώς και τομές μετά την ενδοφλέβια χορήγηση παραμαγνητικής ουσίας. Διαπιστώθηκαν πολλαπλά Artifact στην περιοχή του μετωπιαίου λοβού άμφω λόγω παρουσίας μεταλλικού προθέματος, εκτεταμένη εικόνα γλοίωσης, μετωπιαία άμφω, αριστερά κροταφικά, περικοιλιακά και ινιακά άμφω.

Την 1-12-2014 υπεβλήθηκε σε διαδερμική γαστρονομία από την οποία και σιτίζεται. Από 3-12-2014 έως 15-12-2014 παρουσίασε επαναλαμβανόμενα επεισόδια εμπυρέτου και του χορηγήθηκε αντιβιοτική αγωγή. Για τις κατακλήσεις κεφαλής υποβλήθηκε σε χειρουργικούς καθαρισμούς, λόγω αδυναμίας σύγκλεισης και πιεστικής επίδεσης του οφθαλμού συνεστήθη ταρσορραφή.

Συνέχισε να έχει ανάγκη αναρροφήσεων, παρουσίασε εκσεσημασμένη αδυναμία των στοματοπροσωπικών δομών και ιδιαίτερη μειωμένη αισθητικότητα. Μικρή βελτίωση επιπέδου συνείδησης, παρουσίασε σπαστική τετραπάρεση, εκτελώντας απλές εντολές με το πρόσωπο και άνω άκρα απαντώντας σε απλές ερωτήσεις με βραδύτητα (σχετ.

το από 26-9-2014 ενημερωτικό σημείωμα της Β' ΜΕΘ του ΓΝ "ΚΑΤ", υπογράφει Ε. Λ. πνευμονολόγος ΜΕΘ, αριθμ. πρωτ. .../18-9-2014 γνωμάτευση της ανωτέρω ΜΕΘ υπογράφει Α. αναισθησιολόγος - εντατικολόγος Δ/ντης, από 29-9-2014 γνωμάτευση της Νευροχειρουργικής κλινικής του ΚΑΤ υπογράφει Ρ. Λ. Δ/ντης). Στις 30-12-2014 διεκομίστηκε στο Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας "...

ΑΕ" στη Λάρισα. Όπως βεβαιώνεται από σχετικό έγγραφο του Κέντρου εισήλθε φέροντας κοιλιοπεριτοναικό shunt λόγω μετατραυματικού υδροκεφάλου, καρδιακή δυσλειτουργία με επηρεασμένο κλάσμα εξώθησης, κλίμακα Γλασκώβης 11/15, νευρολογική εικόνα σπαστικής τετραπάρεσης, φέρει τραχειοστομία και σιτίζεται μέσω γαστρονομία.

Κατά το διάστημα παραμονής του στο ανωτέρω Κέντρο ακολούθησε πρόγραμμα αποκατάστασης που περιλάμβανε εντατική αναπνευστική φυσικοθεραπεία, κινησιοθεραπεία, ασκήσεις εύρους κίνησης, διατακτικές ασκήσεις για αναχαίτιση σπαστικότητας, ενεργητικές υποβοηθούμενες ασκήσεις άνω-κάτω άκρων, ασκήσεις ισορροπίας σε καθιστή θέση έγερση σε ορθοστάτη, πρόγραμμα λογοθεραπείας πρόγραμμα εργοθεραπείας υδροκινησιοθεραπεία και παρακολούθησης από ψυχολόγο λόγω συνοδού κατάθλιψης.

Η τραχειοτομία του αφαιρέθηκε 2-4-2015. Εξήλθε από το Κέντρο Αποκατάστασης 3-8-2015 και είχε κλίμακα Γλασκώβης 11/15, αντιλαμβανόταν και εκτελούσε απλές εντολές με αρκετή βραδύτητα, ενώ η νευρολογική του εικόνα ήταν αυτή της σπαστικής τετραπάρεσης, δυνάμενος να ορθοστατεί με τη βοήθεια έτερου ατόμου και να περπατάει είτε με τη βοήθεια έτερου ατόμου είτε με τη χρήση περιπατητήρα "π" και ζεύγους κνημοποδικών αρθρώσεων έσω υποδήματος (λόγω αδυναμίας ραχιαίας κάμψης ποδοκνημικής άμφω, έκτοπες οστεοποίησης αριστερού αγκώνα, δεξιού ισχίου, γόνατος και γνωσιακών ελλειμάτων), παρουσιάζει επίσης λαγόφθαλμο και μειωμένη αισθητικότητα, χρήζει βοηθείας από έτερο άτομο για όλες της δραστηριότητες της καθημερινής του ζωής (σχετ.

οι από 31-3-2015, 24-6-2015, 3-8-2015 και 3-6-2016 ιατρικές γνωματεύσεις του φυσιάτρου Γ. Φ.). Μετά την έξοδό του από το ανωτέρω Κέντρο εισήχθη προς νοσηλεία στο Κέντρο Αποκατάστασης "..." στην Τρίπολη. Στις 18-9-2015 υπεβλήθη σε σύγκλιση γαστροστομίας στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τρίπολης. Στο Κέντρο Αποκατάστασης στην Τρίπολη νοσηλεύτηκε επί πεντάμηνο ακολουθώντας επίσης πρόγραμμα λογοθεραπείας, κινησιοθεραπείας, εργοθεραπείας και ψυχολογικής υποστήριξης, εξήλθε την 23-12-2015 παρουσιάζοντας "σπαστική τετραπάρεση (σχετ.

από 3-6-2016 ενημερωτικό σημείωμα φυσίατρου Κ. Κ.). Ο ενάγων ορθοστατεί και βαδίζει μόνον μικρές αποστάσεις με τη χρήση βακτηρίων αγκώνα και χρήση ζεύγους κνημοποδικών κηδεμόνων έσω υποδήματος. Το εύρος της κίνησης των αρθρώσεων είναι μειωμένο: στον ΑΡ αγκώνα η κάμψη υπολείπεται περίπου 30μοίρες, έχει μειωμένη πρόσθια κάμψη ΑΡ ώμου, ενώ στο δεξί γόνατο υπολείπεται η έκταση.

Η ραχιαία κάμψη στις ποδοκνημικές αρθρώσεις δεν είναι εφικτή. Λόγω σπαστικότητας κατά τη βάδιση παρατηρείται ανύψωση έσω γωνίας πέλματος. Παρουσιάζει σοβαρές διαταραχές στην ισορροπία του, βελτίωση στην κατάποση, αλλά έχει σημαντικά γνωστικά ελλείμματα συγκέντρωσης, προσανατολισμού και προσοχής και μνήμης.

Σύμφωνα με τα προσκομιζομενα ιατρικά πιστοποιητικά δεδομένου του μεγάλου χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει από το ατύχημα αλλά και της ανωτέρω κλινικής του εικόνας δεν προβλέπεται στο μέλλον πλήρης αποκατάσταση του σημαντικού λειτουργικού ελλείμματος που παρουσιάζει ο ασθενής - ενάγων (σχετ.

η από 3-6-2016 ψυχολογική γνωμάτευση του Α. Ν.). Ηδη από 23-12-2015 μέχρι σήμερα νοσηλεύεται στην οικία των γονέων του στο ..., με την κατάσταση της υγείας του να παραμένει σταθερή πλην όμως αμετάβλητη. Υποβάλλεται μία φορά την εβδομάδα σε ωριαίες φυσιοθεραπείες στην οικία του και παρακολουθεί πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης.

Η βλάβη που έχει υποστεί από την βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) είναι μόνιμη και μη αναστρέψιμη, υπό την έννοια ότι από τη στιγμή που καταστρέφεται τμήμα του εγκεφάλου καταστρέφεται για πάντα (σχετ. η ανωτέρω γνωμάτευση ψυχοθεραπευτή Α. Ν.). Ειδικότερα παρουσιάζει μεγάλη απώλεια συνείδησης που οφείλεται στον μεγάλο αριθμό κατεστραμμένων νευροαξόνων και νευρογλοίων.

Ήτοι παρουσιάζει απώλεια συνοχής και ειρμού σκέψης, αδυναμία απομνημόνευσης, βραδύτητα σκέψης, έντονο αποπροσανατολισμό, ψυχοκινητική ανησυχία, αδυναμία ανωτέρων πνευματικών λειτουργιών για επίλυση προβλημάτων και λήψη αποφάσεων, δυσκολία επικοινωνίας, έκφρασης και κατανόησης, μεταβολές των αισθήσεων, ενώ λόγω έλλειψης ψυχικής διάθεσης (κατάθλιψη) δεν ανταποκρίνεται και στις καθημερινές βιοτικές του ανάγκες.

Συνακόλουθα όλων των ανωτέρω και κυρίως από τις ιατρικές γνωματεύσεις από 31-3-2015, 24-6-2015, 3-8-2015, 3-6-2016 των φυσιάτρων - ιατρών των Κέντρων Αποκατάστασης "..." και "...", σε συνδυασμό με τις γνωματεύσεις των ιατρών των ΜΕΘ των ανωτέρω Νοσοκομείων που διέγνωσαν "βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, θλάση εγκεφάλου, μετωπιαίων λοβών, εμπίεσμα κρανίου υδροκέφαλος" η βασική βλάβη του ενάγοντος συνεπεία αυτών των βλαβών-κακώσεων που υπέστη στο κεφάλι είναι η σπαστική τετραπληγία.

Ο αντίθετος ισχυρισμός του τελευταίου (ενάγοντος) ότι η σπαστική τετραπάρεση που εμφάνισε "συν των χρόνω... δεν οφείλεται στο κτύπημα στο κεφάλι αλλά στις βλάβες που υπέστη στην σπονδυλική στήλη (νωτιαίο μυελό)", ως αυτολεξεί αναφέρει, κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος, δεν ενισχύεται δε από κανένα ιατρικό έγγραφο.

Εξάλλου η εν λόγω βλάβη ως απότοκος της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης που υπέστη είχε διαγνωστεί εξ αρχής ήδη κατά την αντιμετώπιση των κακώσεών του στην ΜΕΘ, όπου ρητά γνωματεύεται στο ενημερωτικό σημείωμα εξόδου την 30-12-2014 από το ΓΝ "Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" και την θεράπουσα ιατρό Β. Μ. "...εξακολουθεί να παρουσιάζει σπαστική τετραπάρεση εκτελεί συνήθως απλές εντολές με το πρόσωπο...

εξέρχεται με οδηγίες για συνέχιση της νοσηλείας του σε κλινική αποκατάστασης", κατάσταση η οποία επιβεβαιώνεται από τα κέντρα αποκατάστασης και τους πλέον ειδικούς φυσιάτρους που επιμελήθηκαν την νοσηλεία του. Με βάση λοιπόν τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περίπτωσης, λαμβανομένων υπόψη του είδους και της έκτασης των σωματικών βλαβών που υπέστη ο παθών εξαιτίας του ατυχήματος, κατά τα ανωτέρω αναλυτικά αναφερόμενα, το ποσοστό συνυπαιτιότητάς του λόγω της μη χρήσης προστατευτικού κράνους πρέπει να προσδιοριστεί σε 30%, δεκτού γενομένου κατά ένα μέρος του σχετικού ισχυρισμού των εκκαλούντων της δεύτερης έφεσης.

Επισημαίνεται, ότι η μείωση της αποζημίωσης από την παράλειψη χρήσης του κράνους, περιορίζεται σε εκείνο το τμήμα της αποζημίωσης προς το οποίο συνδέεται αιτιωδώς...". Με τις κρίσεις και παραδοχές του αυτές το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, δεχθέν ύπαρξη συντρέχοντος πταίσματος του αναιρεσείοντος στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 του ΑΚ, και 336 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ.

Ειδικότερα, η πληττόμενη απόφαση, αν και αναφέρει ότι για τη συναγωγή της δικανικής της κρίσης έλαβε υπόψη, πλην άλλων, τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, εν τούτοις, όπως από τις παραδοχές της αποδεικνύεται, δεν τα χρησιμοποίησε για να ανεύρει με βάση αυτά την αληθή έννοια της συνυπαιτιότητος και ειδικά τον αιτιώδη σύνδεσμο ανάμεσα στην οδηγική συμπεριφορά του αναιρεσείοντος και στο επελθόν αποτέλεσμα της ένδικης σύγκρουσης.

Πιο συγκεκριμένα, ενώ δέχεται η πληττόμενη απόφαση ότι η πρώτη εναγομένη - πρώτη αναιρεσίβλητη οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου, αφού παραβίασε και εισήλθε, με αμείωτη ταχύτητα, τη διπλή συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή, επιχείρησε αιφνιδιαστικά ελιγμό προς τα αριστερά χωρίς αφή του δείκτη αλλαγής κατεύθυνσης φράσσοντας εν μέρει διαγώνια, το ρεύμα κυκλοφορίας της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε ο αναιρεσείων, 20 μέτρα πριν προσεγγίσει η μοτοσυκλέτα το σημείο του ελιγμού της, επιπλέον δε, ότι η πρώτη αναιρεσίβλητη δεν κινήθηκε προοδευτικά προς τον άξονα του οδοστρώματος της οδού και παράλληλα με την διπλή διαχωριστική γραμμή, ούτε ακινητοποίησε το όχημά της πριν προβεί στην εν λόγω κίνηση (είσοδο στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας), προκειμένου να γίνει αντιληπτή η κίνηση από τα αντίθετα αυτής κινούμενα οχήματα και για να ελέγξει και να επιτρέψει τη διέλευση των οχημάτων αυτών, και ενώ, αντιθέτως, όπως η ίδια η οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου συνομολογεί (όπως δέχεται το Εφετείο), ότι η ίδια αντελήφθη, ότι στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού κινούνταν έτερα οχήματα και δη η δίκυκλη μοτοσυκλέτα του ενάγοντος - αναιρεσείοντος, δεν ανέμενε να περάσει ο τελευταίος, αλλά αιφνίδια έστριψε αριστερά, με αμείωτη την ταχύτητά της, δηλαδή άλλαξε αιφνίδια την κατεύθυνσή της προς τα αριστερά προκειμένου να πραγματοποιήσει αριστερή στροφή, φράσσοντας, εν μέρει διαγώνια το ρεύμα πορείας της μοτοσυκλέτας με τις συνέπειες που προαναφέρθηκαν, εν τούτοις, παρά το γεγονός ότι η ως άνω οδηγική συμπεριφορά ήταν ικανή και πρόσφορη από μόνη της να προκαλέσει το ένδικο ατύχημα, με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα, καταλογίζει στον αναιρεσείοντα συνυπαιτιότητα στην πρόκληση του ατυχήματος επειδή λόγω της ταχύτητας που είχε αναπτύξει δεν μπόρεσε να επιχειρήσει αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά, χωρίς να αιτιολογεί με σαφήνεια και επάρκεια την κρίση της αυτή.

Το Εφετείο, κατέληξε στο πόρισμά του, περί συνυπαιτιότητος του αναιρεσείοντος στο ένδικο ατύχημα, με βάση τις παραπάνω παραδοχές, αλλά και με ανεπαρκείς ακόμη αιτιολογίες, όσον αφορά στην αληθή έννοια της συνυπαιτιότητας (άρθρ. 300 ΑΚ) και ειδικά στον αιτιώδη σύνδεσμο όπως αναφέρθηκε, μεταξύ της οδηγικής συμπεριφοράς του αναιρεσείοντος στο επελθόν αποτέλεσμα της ένδικης σύγκρουσης.

Ειδικότερα δεν διευκρινίζονται στην προσβαλλόμενη απόφαση: α) ποια ήταν η ενδεδειγμένη ταχύτητα που θα επέτρεπε στον αναιρεσείοντα (οδηγό της μοτοσυκλέτας), να προβεί σε επιτυχημένη αντίδραση τροχοπέδησης για την αποφυγή του ατυχήματος, με βάση την απόσταση που απείχε η μοτοσυκλέτα, από το ΙΧΦ αυτοκίνητο, κατά τη στιγμή του αιφνίδιου αριστερού ελιγμού της πρώτης των αναιρεσιβλήτων, β) ποιος ήταν ο χρόνος που διέθετε ως οδηγός για να αντιδράσει, όταν κατέστη αντιληπτός, ο αιφνίδιος αριστερός ελιγμός του αυτοκινήτου της πρώτης αναιρεσίβλητης, αφού από το χρόνο αυτό (σε συνδυασμό με την απόσταση και την ταχύτητα), εξαρτάται αν υπήρχαν, κατ' αντικειμενική κρίση, και με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, επαρκή τοπικά και χρονικά περιθώρια, πρόσφορης αντίδρασης.

Η αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι ο αναιρεσείων αντελήφθη την κίνηση του αυτοκινήτου σε απόσταση "πλέον των 20 μέτρων", ότι "η σύγκρουση έγινε στο ρεύμα που κινούταν ο ενάγων" σε συνδυασμό με το ότι δεν αιτιολογείται επαρκώς το ότι ο αναιρεσείων είχε τη δυνατότητα να προβλέψει ότι είκοσι μέτρα πριν τα δύο αντιθέτως κινούμενα οχήματα συναντηθούν, η αναιρεσίβλητη απροειδοποίητα θα επιχειρούσε απαγορευμένο προς τα αριστερά ελιγμό και θα απέκλειε το ρεύμα κυκλοφορίας του αναιρεσείοντος.

Έτσι η πληττόμενη απόφαση καταλογίζει και στον αναιρεσείοντα αμελή οδηγική συμπεριφορά, χωρίς να αιτιολογεί επαρκώς ότι αυτός δεν κατέβαλε την κατ' αντικειμενική κρίση απαιτούμενη προσοχή, την οποία κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος οδηγός, οφείλει να καταβάλλει στη συγκεκριμένη περίσταση με βάση τους νομικούς κανόνες, την κοινή πείρα και λογική και με βάση τις προσωπικές του γνώσεις, ιδιότητες και ικανότητες να καταβάλλει, ώστε να προβλέψει (ο αναιρεσείων) και αποφύγει το επελθόν αποτέλεσμα.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το Εφετείο, που με την πληττόμενη απόφασή του δέχθηκε ύπαρξη συντρέχοντος πταίσματος του ενάγοντος στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος, κάνοντας δεκτό τον σχετικό ισχυρισμό των εναγομένων-αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 300 ΑΚ) τον οποίο επικουρικά αυτοί προέβαλαν παραδεκτά στο Πρωτοδικείο και επίσης επανέφεραν παραδεκτά στο Εφετείο, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 του ΑΚ, υποπίπτοντας στις πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

Μετά από αυτά πρέπει να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναίρεσης και οι συναφείς με τα άνω δεκτά γενόμενα πρόσθετοι λόγοι αυτής, που αφορούν το κεφάλαιο της υπαιτιότητας, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων (δεύτερου και τρίτου) με τους οποίους ο αναιρεσείων με την επίκληση των διατάξεων των άρθρων 25 παρ. 1 του Συντάγματος και 932, 931 του ΑΚ αποδίδει στην πληττόμενη απόφαση τις αιτιάσεις ότι, κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας και καθ' υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέρειας, το Εφετείο, κατά την εφαρμογή των διατάξεων αυτών του ουσιαστικού δικαίου, επεδίκασε σ' αυτόν, για τις προεκτεθείσες αιτίες πολύ χαμηλά ποσά, αφού οι πλημμέλειες αυτές προϋποθέτουν, για την ουσιαστική παραδοχή τους, μεταξύ άλλων και συνεκτίμηση της υπαιτιότητας, και συνεπώς αναφέρονται στο ίδιο κεφάλαιο της προσβαλλόμενης απόφασης (υπαιτιότητα) και καλύπτονται από την αναιρετική εμβέλεια του πρώτου λόγου της αναίρεσης και των προσθέτων λόγων αυτής, που έγιναν δεκτοί.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής πρέπει να γίνουν δεκτοί, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου, ως προς το κεφάλαιο αυτής περί υπαιτιότητας στο οποίο αναφέρεται, ο πρώτος, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., λόγος της αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, που κατατέθηκε για την άσκηση της αναιρέσεως στον κατατέσαντα (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ.

ε' του Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει). Οι αναιρεσίβλητοι - καθ' ων οι πρόσθετοι λόγοι, πρέπει να καταδικαστούν, λόγω της ήττας τους, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος που άσκησε προσθέτους λόγους και κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα του τελευταίου, (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την από 2-10-2018 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 45/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου καθώς και τους από 4-11-2019 πρόσθετους λόγους αυτής.

Αναιρεί την παραπάνω απόφαση, κατά το αναφερόμενο, στο αιτιολογικό της παρούσης, μέρος.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο ως άνω Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός εκείνου που δίκασε προηγουμένως. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου, που κατατέθηκε για την άσκηση της αναίρεσης, στον καταθέσαντα αυτό. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους - καθών οι πρόσθετοι λόγοι, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουνίου 2020.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ