Legislator Case Law & Legislation
639/2006 AI generated

Supreme Court allows appeal against lower court failure to consider specific notarized witness certificates in civil proceedings.

Case Number 639/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court allowed the appeal against the Kerkyra Court of Appeal's decision, ruling that the lower court erred by failing to explicitly mention two notarized witness certificates in its judgment. The appellants argued these documents were submitted and relied upon during the appeal hearing, while the appellee did not appear. The court held that the omission of these specific evidentiary items constituted a procedural defect under the Code of Civil Procedure, necessitating the annulment of the lower court's ruling and remittal for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(1)(c) and 561(2) of the Code of Civil Procedure; The failure of a court of appeal to specifically mention notarized witness certificates submitted by parties in its judgment constitutes a ground for annulment if the omission prevents a certain conclusion that the evidence was considered.

Keywords

AI generated
Code of Civil Procedure notarized witness certificates omission in judgment annulment of appeal procedural defect evidentiary documents remittal for retrial

Cited Legislation

AI generated
Article 559(1)(c) of the Code of Civil Procedure
Article 561(2) of the Code of Civil Procedure
Article 242(2) of the Code of Civil Procedure
Article 270(2)(b) of the Code of Civil Procedure
Article 576(2) of the Code of Civil Procedure
Article 237 of the Code of Civil Procedure
Article 7(1) of Law 3043/2002

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 639 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 639/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων : 1) Α. συζύγου Γ. Σ., το γένος Θ. Ν. και 2) Ν. Γ. Σ., κατοίκων ..., οι οποίοι η μεν 1η παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Παπαδάκη, ο δε 2ος εκπροσωπήθηκε από τον ανωτέρω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Της αναιρεσίβλητης: Κ. Θ. Ν., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-7-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 136/1999 μη οριστική, 170/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 264/2002 οριστική του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση των οριστικών αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-5-2003 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη της αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως της αρμόδιας δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας Α. Τ., αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες στην αναιρεσίβλητη, η οποία όμως δεν εμφανίσθηκε στη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας, ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρ. 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. και επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι σύμφωνα με το άρθρ. 576 παρ. 2 του ίδιου κώδικα.

ΕΠΕΙΔΗ, η γενική βεβαίωση της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα αποδεικτικά έγγραφα που προσκομίζουν με επίκληση οι διάδικοι δεν καλύπτει και το ότι έχουν ληφθεί υπόψη και τα λοιπά αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, όπως είναι και οι ένορκες βεβαιώσεις σύμφωνα με το άρθρ. 270 παρ. 2 εδ. β' Κ.Πολ.Δικ., τα οποία ως τέτοια πρέπει να μνημονεύονται ειδικώς κατά την κατηγορία τους στην απόφαση.

Εν προκειμένω με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στο Εφετείο που έχει ήδη εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρ. 559 αρ. 11 εδ. γ' Κ.Πολ.Δικ. αιτίαση της μη λήψης υπόψη δύο ενόρκων βεβαιώσεων υπ' αριθμ. ... και ... των μαρτύρων των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων ήτοι των Κ. Σ., Β. Σ. και Ε. Λ. Ε., οι οποίες ελήφθησαν ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ηγουμενίτσης Αθηνάς Τσιάτση μετά από κλήτευση της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης, τις οποίες επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν εκείνοι.

Από την παραδεκτή κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων και ειδικώτερα των προτάσεων των εναγόντων στο Εφετείο κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, στις οποίες ενσωματώθηκαν και τέσσερα φύλλα με τον τίτλο "προσθήκη μετά καταλόγου εγγράφων....", τα οποία αποτελούσαν σώμα των προτάσεων αυτών αριθμούμενα σε συνέχεια με τα υπόλοιπα φύλλα του κύριου σώματος εκείνων και οι οποίες (προτάσεις) ως ενιαίο κείμενο κατατέθηκαν στο Εφετείο πριν από τη συζήτηση στη γραμματέα της έδρας κατά την ημέρα της ασκήσεως της οικείας εφέσεως (18-1-2002) σύμφωνα με το αρθ. 237 Κ.Πολ.Δικ., όοπως αυτό ισχύει πριν την τροποποίησή το υ με το άρθρ. 7 παρ. 1 του Ν. 3043/2002, αφού η υπόθεση ήταν τότε εκκρεμής, όπως προκύπτει από την έγγραφη επισημείωση της γραμματέως στο τελευταίο φύλλο τους, προκύπτει ότι εκείνοι οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν τις ως άνω δύο ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες όμως το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δεν τις μνημονεύει ειδικώς σε εκείνη παρόλο που μνημονεύει άλλες τέτοιες και έτσι εν όψει και του όλου περιεχομένου της αναιρεσιβαλλομένης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αδιστάκτως βέβαιο ότι την έλαβε υπόψη και συνεπώς υπέπεσε εκείνο στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρ. 559 παρ. 1 εδ.

γ' του Κ.Πολ.Δικ. που του αποδίδεται με τον υπό συζήτηση λόγο αναιρέσεως, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός ως παραδεκτός και βάσιμος, με συνέπεια να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 264/2002 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο προς περαιτέρω εκδίκαση, το οποίο θα συγκροτηθεί προς τούτο από άλλους δικαστές. ΚΑΙ

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.5 00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ