Supreme Court allows appeal against lower court's failure to consider evidence regarding the validity of a property sale contract.

Απόφαση 637 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 637/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Μ. Λ. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κοντό.

Της αναιρεσίβλητης : Ε. συζύγου Ε. Α., το γένος Χ. Θ. κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Μπόκοτα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6 Ιουνίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 8720/2002 μη οριστική,4576/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των δύο εφετειακών αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-9-2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 27-12-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης κατά των 8720/2002 και 4576/2004, αντίστοιχα, αποφάσεων του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περίπτ. Γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά αβάσιμος, αν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.

Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά τους είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολόγησης εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη. Για την ίδρυση του πιο πάνω αναιρετικού λόγου αρκεί και μόνο η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν με επίκληση, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ.

Στην προκείμενη περίπτωση, ο ενάγων - εφεσίβλητος και ήδη αναιρεσείων επικαλέστηκε στο Εφετείο, με τις από 10-2-2004 προτάσεις του, που κατέθεσε κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, και προσκόμισε ενώπιόν του, προς έμμεση ανταπόδειξη ως προς το θέμα για το ποίο επιτράπηκε το εμμάρτυρο μέσο, δηλαδή, εκείνο της ένστασης εικονικότητας της δήλωσης βούλησης των συμβαλλομένων στο 1721/1997 πωλητήριο συμβόλαιο περί πώλησης και μεταβίβασης της κυριότητας του επίδικου ακινήτου (οικοπέδου με ισόγεια οικία και αποθήκη) από τον πωλητή Ε.

Α. στον αγοραστή ενάγοντα, στο οποίο ο τελευταίος στηρίζει την κυριότητά του στο πιο πάνω ακίνητο, που προβλήθηκε από την εναγομένη - εκκαλούσα και ήδη αναιρεσίβλητη, προς απόκρουση της ένδικης σε βάρος της διεκδικητικής ακινήτου αγωγής, μεταξύ άλλων εγγράφων και τα ειδικότερα μνημονευόμενα στον πρώτο λόγο της αναίρεσης με αύξοντες αριθμούς α, β, γ, δ, ε, ζ, η, θ, ι και κ, αντίστοιχα, έγγραφα.

Από δε την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά που έγιναν δεκτά από το Εφετείο ως αποδεικνυόμενα, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, μεταξύ άλλων "και από όλα τα, είτε ειδικώς κατωτέρω μνημονευόμενα είτε όχι, έγγραφα που προσκομίζουν οι διάδικοι, στα οποία περιλαμβάνονται είκοσι δύο (22) φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητείται....." και από το όλο περιεχόμενο της εν λόγω απόφασης, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία και τα προμνημονευόμενα έγγραφα, τα οποία κρίνονται ουσιώδη για την από τον ενάγοντα ανταπόδειξη της ένστασης της αντιδίκου του περί της εικονικότητας της δήλωσης βούλησης των συμβαλλόμενων μερών στο επίμαχο (1721/1997) πωλητήριο συμβόλαιο, την οποία ένσταση δέχθηκε το Εφετείο και γι' αυτό απέρριψε ως κατ' ουσία, αβάσιμη την αγωγή.

Ο πρώτος, επομένως, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 11 περιπτ. γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη τα προαναφερόμενα έγγραφα που ο αναιρεσείων προσκόμισε με επίκληση, πρέπει να γίνει δεκτός ως παραδεκτός και βάσιμος, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.

στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 4576/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ