Supreme Court allows appeal on abuse of right and procedural irregularities regarding building permits.

Απόφαση 636 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 636/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Δημητρούλα Υφαντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., 6) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο Πανούση με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ..., 2) ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/10/2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 997/2004 μη οριστική και 2803/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3756/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των ανωτέρω οριστικών αποφάσεων ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11/3/2008 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δημητρούλα Υφαντή ανέγνωσε την από 30/4/2008 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αθανασίου Πολυζωγόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε α) την απόρριψη ως απαράδεκτης της αιτήσεως αναιρέσεως κατά το μέρος που απευθύνεται κατά της πρωτόδικη απόφασης, β) την εν μέρει παραδοχή του λόγου αναίρεσης από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και την απόρριψη κατά τα λοιπά του ως άνω λόγου, καθώς και των υπόλοιπων λόγων αναιρέσεως κατά το μέρος που αφορούν την απόφαση του Εφετείου και γ) την παραδοχή του προτεινόμενου από τον εισηγητή αναιρετικού λόγου από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τους παριστάμενους αναιρεσείοντες υπ' αριθ. 6957/17-2-2009 και 6958/17-2-2009, εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου εκείνης της 8-5-2009, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για τη δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατόπιν αιτήσεως των αναιρεσιβλήτων, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα σε καθένα των δύο αναιρεσιβλήτων, μετά δε την αναβολή εκείνη η υπόθεση μεταφέρθηκε και εγγράφηκε στο πινάκιο της ίδιας δικασίμου, χωρίς πλέον να χρειάζεται νέα κλήτευση οποιουδήποτε διαδίκου (αρθρ. 296 παρ. 4 εδ. γ ΚΠολΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 575 παρ. 1 εδ. α και β του ΚΠολΔ). Οι αναιρεσίβλητοι, όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, δεν εμφανίσθηκαν, ούτε κατέθεσαν έγγραφες δηλώσεις κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. κατά την παραπάνω συνεδρίαση, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του πινακίου. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία των αναιρεσίβλητων (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., σαν να ήσαν αυτοί παρόντες.

Κατά το άρθρο 566 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., να με το ίδιο αναιρετήριο προσβάλλονται δύο ή περισσότερες αποφάσεις Πρωτοβαθμίου ή δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, η κατάθεσή του πρέπει να γίνεται στο καθένα από τα δικαστήρια αυτά. Η παράβαση της διατάξεως αυτής, η οποία συμπληρώνει τη γενική διάταξη του άρθρου 495 παρ. 2 ΚΠολΔ, που ρυθμίζει τον τρόπο ασκήσεως των ενδίκων μέσων, έχει ως αποτέλεσμα την απόρριψη της αναιρέσεως ως απαράδεκτης για εκείνη από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, ως προς την οποία το αναιρετήριο δεν κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, καθόσον στρέφεται κατά της υπ' αρ. 2803/2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, αφού όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο σε κυρωμένο αντίγραφο αναιρετήριο τούτο δεν κατατέθηκε στη γραμματεία του πιο πάνω πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση.

IV. Από το συνδυασμό των άρθρων 1, 2§1, 3§1, 4§1, 5 και 13§1 και 3 του ν.3741/1928 προκύπτει, ότι οι συνιδιοκτήτες κοινής οικοδομής, υπαγόμενης στο καθεστώςτου νόμου αυτού μπορούν να ρυθμίσουν ελευθέρως με σύμβαση που καταρτίζεται συμβολαιογραφικώς και με τη σύμπραξη όλων και μεταγράφεται (Κανονισμό), τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τόσο ως προς τα αναγκαστικώς χαρακτηριζόμενα ως αδιαίρετα (κοινά) μέρη της οικοδομής, όσο και ως προς τις χωριστές οριζόντιες ιδιοκτησίες, και μάλιστα κατά παρέκκλιση από τις ενδοτικού δικαίου διατάξεις του ως άνω νόμου και του ΑΚ.

Οι κατ' αυτό τον τρόπο δημιουργούμενοι περιορισμοί της κυριότητας έχουν χαρακτήρα δουλείας και δεσμεύουν τους καθολικούς ή ειδικούς διαδόχους των εξαρχής συμβληθέντων ή εκείνων που προσχώρησαν μεταγενέστερα στον καταρτισθέντα με τη σύμβαση κανονισμό. Ειδικοί διάδοχοι κατά τ' ανωτέρω είναι όσοι απέκτησαν την κυριότητα της οριζόντιας ιδιοκτησίας από τον κύριο που είχε συμβληθεί στην κατάρτιση ή έχει προσχωρήσει στον κανονισμό.

Περαιτέρω κατά το άρθρο 281 ΑΚ η άσκηση του δικαιώματος απαγορεύεται αν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, το δικαίωμα θεωρείται, ότι ασκείται καταχρηστικά όταν ή συμπεριφορά του δικαιούχου, που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ή οι περιστάσεις που μεσολάβησαν, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν τη γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του, κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού τείνουν στην ανατροπή καταστάσεως που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο με το επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο.

Απαιτείται δηλαδή, για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο, από τη συμπεριφορά του δικαιούχου σε συνάρτηση με εκείνη του υπόχρεου, και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Απαιτείται ακόμη οι πράξεις του υποχρέου και η υπ' αυτού και δημιουργηθείσα κατάσταση, που συνεπάγεται ιδιαιτέρως επαχθείς για τον ίδιο επιπτώσεις, να τελούν σε αιτιώδη σχέση με την προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιούχου.

Το ζήτημα δε, αν οι συνέπειες, που συνεπάγεται η άσκηση του δικαιώματος, είναι επαχθείς για τον υπόχρεο πρέπει να αντιμετωπίζεται σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες συνέπειές του μπορεί να επέλθουν σε βάρος του δικαιούχου από την παρακώλυση της ικανοποιήσεως του δικαιώματος του (ΑΠ 2066/2006). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, λόγο αναιρέσεως συνιστά η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, η οποία υπάρχει όταν λάβει χώρα ψευδής ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου.

Ψευδής ερμηνεία είναι η απόδοση στο συγκεκριμένο κανόνα μη αληθινής και μη αρμόζουσας έννοιας, εσφαλμένη δε ή μη ορθή εφαρμογή είναι η εφαρμογή κάποιου κανόνα ουσιαστικού δικαίου αν και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του ή μη εφαρμογής εφαρμοστέου κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι νόμιμες προϋποθέσεις του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, του Εφετείο δέχθηκε, ανελέγκτως, ότι απεδείχθησαν τα εξής: "...Δυνάμει του υπ' αριθμ. ...συμβολαίου της συμβολαιογράφου Πειραιώς Χρυσής Λεπούντη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ... στις 12.12.1989, στον τόμο ... και αριθμό ...

οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι έγιναν συγκύριοι κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, των υπ' αριθμ. 1 και 2 οριζοντίων ιδιοκτησιών (αποθηκών), επιφάνειας 7,10 τμ. η πρώτη και 7 τ.μ. η δεύτερη, που βρίσκονται στο δώμα της πολυκατοικίας (επί της οδού ...), δηλαδή του δευτέρου πάνω από το ισόγειο ορόφου. Επίσης, οι ενάγοντες έγιναν συγκύριοι, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, του δικαιώματος ανέγερσης ορόφων, συμπληρωματικών του δευτέρου πάνω από το ισόγειο ορόφου και επιπροσθέτων των υπαρχόντων κτισμάτων, καθώς και του δικαιώματος ανέγερσης ορόφων πάνω από τον δεύτερο όροφο (δικαιώματος υψούν), στον οποίο αντιστοιχούν συνολικά 670/1000 εξ αδιαιρέτου στο οικόπεδο.

Η ως άνω πολυκατοικία διέπεται από τις διατάξεις των άρθρων 1002 και 1117 ΑΚ, την υπ' αριθμ. 7345/6-10-1980 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Βασιλειάδη και την υπ' αριθμ. 8132/17-9-1982 τροποποίηση αυτής, του ίδιου συμβολαιογράφου, που έχουν μεταγραφεί νόμιμα, η μεν πρώτη στο τόμο ...

και αριθμό ..., η δε δεύτερη στο τόμο ... και αριθμό ... των βιβλίων μεταγραφών του Δήμου .... Η ως άνω πολυκατοικία αποτελείται από το ισόγειο όροφο, τον πρώτο πάνω από το ισόγειο όροφο και το δώμα. Οι τέσσερις πρώτοι εναγόμενοι, δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου γονικής παροχής της συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Καράλη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα, στις 5-6-1996, στον τόμο ...

και αριθμό ..., των βιβλίων μεταγραφών του Δήμου ..., έγιναν συγκύριοι, κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, των υπ' αριθμ. 1και 2 διαμερισμάτων του πρώτου ορόφου, τα οποία έχουν συνενωθεί, συνολικής επιφανείας 112,60 τμ. Ο δικαιοπάροχός τους, πατέρας τους, Ζ, είχε γίνει κύριος των ως άνω διαμερισμάτων, με το ...

συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεόδωρου Βασιλειάδη, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στον τόμο ... και αριθμό .... Η πέμπτη εναγομένη, δυνάμει του ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεόδωρου Βασιλειάδη που έχει μεταγραφεί νόμιμα, στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στον τόμο ...

και ..., είναι κυρία του υπ' αριθμ. 2 διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, επιφανείας 69,60τμ. Ο έκτος εναγόμενος, δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Πραστάκου, που έχει μεταγραφεί νόμιμα, στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στον τόμο ... και αριθμό ... έγινε συγκύριος με την σύζυγό του, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου ο καθένας, του υπ' αρ. 3 του διαμερίσματος του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου, επιφανείας 64 τμ, μετά δε τον θάνατο της συζύγου του ..., στις 28.7.1998, έγινε αποκλειστικός κύριος του άνω διαμερίσματος, με την 3974/9.2.1999 δήλωση αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Κυριακούλη Πραστάκου, που μεταγράφηκε νόμιμα, στις 10-2-1999, στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στον τόμο ...

και αριθμό .... Περαιτέρω, αποδείχθηκε, ότι οι τέσσερις πρώτοι εναγόμενοι: α) καθαίρεσαν τμήμα της πέτρινης μάνδρας, τα κάγκελα που υπήρχαν σε αυτή και την εξώθυρα και μετέτρεψαν τον χώρο της πρασιάς διαστάσεων 18,60 (3,10μ Χ 6μ) που βρίσκεται δεξιά ως προς την είσοδο της πολυκατοικίας, σε ανοιχτό χώρο προς την πλευρά του πεζοδρομίου, κατασκευάζοντας ράμπα με μικρή κλίση, που οδηγεί από το πεζοδρόμιο στην πρασιά και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θέση στάθμευσης αυτοκινήτων, β) έχουν κλείσει με πρόχειρη ξύλινη κατασκευή, χώρο διαστάσεων 1Χ 1,40 μ.

που βρίσκεται κάτω από το κεντρικό κλιμακοστάσιο στο τμήμα που διέρχεται από τον πρώτο όροφο και τον χρησιμοποιούν ως αποθήκη και γ) έχουν ενσωματώσει στα συνενωθέντα (1 και 2) διαμερίσματά τους του πρώτου ορόφου, κοινόχρηστο διάδρομο 4 τ.μ. Η πέμπτη εναγομένη: α) στο τμήμα της πρασιάς που βρίσκεται αριστερά ως προς την είσοδο της πολυκατοικίας, καθαίρεσε τμήμα της πέτρινη μάνδρας, τα κάγκελα που υπήρχαν σε αυτή και την εξώθυρα, κατασκεύασε ράμπα πλάτους περίπου 50 εκ.

και συρόμενη μεταλλική πόρτα στη ρυμοτομική γραμμή, β) έχει ενσωματώσει στο (2) διαμέρισμά της (και δη στη κουζίνα αυτού) του ισογείου ορόφου, τον χώρο του φρέατος του ανελκυστήρα, διαστάσεων 1,40 Χ 1,15 μ, και έχει μετατρέψει σε χώρο αποκλειστικής της χρήσης. Η επιφάνεια αυτή προσμετράται στον ισχύοντα συντελεστή δόμησης του οικοπέδου, δηλαδή ουσιαστικά αφαιρείται από την δόμηση των μελλοντικών (πάνω από τον Α' όροφο) ορόφων.

Ως προς τον χώρο του ανελκυστήρα, πρέπει να σημειωθεί ότι τα σχέδια κατόψεων της τελευταίας άδειας (1964), καθώς και τα σχέδια ξυλοτύπτων δεν δείχνουν φρεάτιο ανελκυστήρα, ενώ τα σχέδια που προσαρτώνται στις υπ' αριθμ. 7345/1980 και 8132/1982 πράξεις σύστασης και τροποποίησης οριζόντιας ιδιοκτησίας, αντιστοίχως, δείχνουν φρεάτιο ανελκυστήρα, γ) Στα σχέδια της πολεοδομίας της τελευταίας άδειας του 1964, η παράλληλη πίσω διάσταση του διαμερίσματος της πέμπτης εναγόμενης προς την οδό ...

είναι 8,70 μέτρα, η κάθετη προς αυτή (νότιο πλάγιο όριο κτίσματος) είναι 7,90 μ. ενώ στα σχέδια που προσαρτώνται στις ως άνω πράξεις οριζόντιας ιδιοκτησίας οι διαστάσεις αυτές αναφέρονται 8,75 μ. και 8,05 μ. αντιστοίχως. Στην πρόσφατη μέτρηση που έγινε από τον πραγματογνώμονα βρέθηκαν ακριβώς 8,75 μ, και 8,05 μ. Από τις διαφορές αυτές των 5 εκ.

και των 15 εκ. στις διαστάσεις των εξωτερικών τοίχων, προκύπτει ότι η διαφορά σε τετραγωνικά μέτρα είναι (8,75 Χ 0,15) + (8,05 Χ 0,05) = 1,715 τ. μέτρα, κατά τα οποία έχει γίνει επέκταση στην επιφάνεια του διαμερίσματος της, δ) Ο ανοικτός εξώστης του ισογείου διαμερίσματος της άνω εναγομένης, εμβαδού 13,10 τ.μ,, στον πίσω ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας, η μεταλλική σκάλα, το πορτάκι και το κιγκλίδωμα στον πίσω ακάλυπτο χώρο έχουν κατασκευαστεί καθ' υπέρβαση της οικοδομικής άδειας, ε) παράνομα κατέλαβε κοινόχρηστο χώρο, ήτοι ένα τμήμα που βρίσκεται κάτω από την σκάλα ανόδου από το ισόγειο στο πρώτο όροφο διαστάσεων 1,10 Χ 1,13, το οποίο χρησιμοποιεί ως αποθήκη, στ) ανοικτό εξώστη που βρίσκεται στο διαμέρισμα της (δεξιά προς τον εισερχόμενο), διαστάσεων 1,00 Χ 1,52 μετέτρεψε σε χώρο κύριας χρήσης, ζ) τοποθέτησε κλίμακα από μπετόν που ενώνει τον πλάγιο ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας με τον πρώην ανοικτό εξώστη και η) Η πόρτα και το παράθυρο έχουν κατασκευαστεί στις πλάγιες όψεις του διαμερίσματος της παράνομα και καθ' υπέρβαση της οικοδομικής αδείας, με αποτέλεσμα, σε μελλοντική δόμηση ύπερθεν του Α' ορόφου, να μην είναι δυνατή η τοποθέτηση στις θέσεις αυτές υποστυλωμάτων και οριζοντίων δοκών, προκειμένου να οικοδομηθούν οι όροφοι που υπολείπονται, ενώ το αναφερόμενο από τον πραγματογνώμονα ότι ως προς την θέση τοποθέτησης κολώνων πάντοτε υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, είναι εντελώς ασαφές και αόριστο, διότι δεν καθορίζεται ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις, ενώ σύμφωνα με τις τεχνικές εκθέσεις των μηχανικών ...

και ... είναι τεχνικώς ανέφικτη η κατασκευή νέων ορόφων χωρίς υποστηλώματα και οριζοντίους δοκούς που θα διέρχονται έμπροσθεν των παρανόμων ανοιγμάτων. Ο έκτος εναγόμενος έχει ενσωματώσει στο (3) διαμέρισμά του (και στη κουζίνα αυτού) του Α' ορόφου, τον χώρο του φρέατος του ανελκυστήρα, διαστάσεων 1,40 μ. Χ 1,15 μ.

και τον έχει μετατρέψει σε χώρο αποκλειστικής του χρήσης. Η επιφάνεια αυτή προσμετράται στο συντελεστή δόμησης του οικοπέδου, δηλαδή ουσιαστικά αφαιρείται από την δόμηση των μελλοντικών πάνω από τον Α' όροφο, ορόφων. Σημειώνεται ότι από την πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και τα αντίστοιχα σχεδιαγράμματα που προσαρτώνται σε αυτή, προβλέπεται η κατασκευή φρέατος ανελκυστήρα.

Όταν κατασκευάστηκε η οικοδομή, βάσει της άδειας του 1964, δεν δημιουργήθηκε φρεάτιο ανελκυστήρα, διότι δεν προβλεπόταν στα σχέδια. Κατά την γνωμοδότηση του πραγματογνώμονα, εφόσον δεν κατασκευάσθηκε το 1964, θα ήταν αρκετά δύσκολο (όχι βέβαια αδύνατο) να κατασκευασθεί εκ των υστέρων. Δεδομένου ότι η κατασκευή ανελκυστήρα είναι υποχρεωτική για κτίρια με περισσότερους από τρεις ορόφους και έχει γίνει διακοπή μελλοντικών εργασιών μέχρις ότου τακτοποιηθούν οι ως άνω αυθαιρεσίες, ματαιώνεται το δικαίωμα υψούν που έχουν οι ενάγοντες, το οποίο προϋποθέτει την άρση των παρανόμων κατασκευών, υπόχρεοι της οποίας είναι οι εναγόμενοι, η δε κάλυψη μέρους ακαλύπτων χώρων κοινής χρήσεως καθ' υπέρβαση της οικοδομικής άδειας και κατά παράβαση των όρων της σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, θεμελιώνει αγωγή καθαιρέσεως των αυθαιρέτων κατασκευών, υπαγόμενη, ως ιδιωτική διαφορά, στην δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων.

Ως προς τον ανελκυστήρα, επί του οποίου η ιδιοκτησία είναι αδιαίρετος (κατ' άρθρο 2 παρ. 1 του Ν. 3741/1929), προβλέπεται φρέαρ αυτού στην 7345/6-10-1980 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, ώστε να κατασκευαστεί μελλοντικώς ανελκυστήρας, που θα χρησιμεύει στη κοινή χρήση όλων των συνιδιοκτητών. Η επικαλούμενη από τους εναγομένους Χ και Ξ στο ..

συμβόλαιο αγοραπωλησίας διαμερίσματος του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Βασιλειάδη και στο 51708/1-4-1986 πωλητήριο διαμερίσματος της συμβολαιογράφου Αθηνών Μαρίας Πραστάκου, αντιστοίχως, περιεχόμενη δήλωση της πωλήτριας ..., στο μεν πρώτο - συμβόλαιο ότι "Σημειούται, ότι ο ανωτέρω και στα οικεία σχεδιαγράμματα εικονιζόμενος ανελκυστήρ δεν κατεσκευάσθη μέχρι σήμερον και ουδέ πρόκειται να κατασκευασθεί", στο δε δεύτερο συμβόλαιο (όπως ασυντάκτως αναγράφεται επί λέξει) ότι "Εδήλωσεν η πωλήτρια ότι το ασανσέρ και εμφαίνεται σε σχετικό σχεδιάγραμμα δεν θα τοποθετηθεί", δεν αποτελεί τροποποίηση της πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και κατάργηση του προβλεπόμενου φρεατίου ανελκυστήρα, όπως, περί του αντιθέτου, αβασίμως ισχυρίζονται με τον πρώτο λόγο της έφεσης τους οι εναγόμενοι Χ και Ξ.

Διότι η πράξη αυτή, για να τροποποιηθεί ως προς το δικαίωμα κατασκευής ανελκυστήρα, προϋποθέτει την σύμπραξη όλων των μέχρι τότε συνιδιοκτητών. Ήταν δε τότε συνιδιοκτήτες η ..., που είχε αποκτήσει ήδη την κυριότητα του υπ' αριθμ. 1 διαμερίσματος του ισογείου ορόφου, με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Βασιλειάδη, που είχε μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στις 11-10-1980, στο τόμο ...

και αριθμό ... και ο Ζ, που είχε αποκτήσει την κυριότητα του ενοποιημένου (1-2) διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Βασιλειάδη, που είχε μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στον τόμο ... και αριθμό .... Εξ άλλου, στον τίτλο κτήσεως των εναγόντων, ήτοι στο ...

συμβόλαιο πώλησης οριζοντίων ιδιοκτησιών της συμβολαιογράφου Πειραιά Χρυσής Δεπούντη, που έχει μεταγραφεί νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Δήμου ..., στις 12/12/1989, στον τόμο ... και αριθμό ..., ορίζονται τα εξής: "Στο σημείο αυτό ρητά συνομολογείται και γίνεται αμοιβαία αποδεκτό απ' τα εδώ συμβαλλόμενα μέρη ότι στο συγκεκριμένο χώρο όπου κατά τη σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας φαίνεται ότι υπάρχει ανελκυστήρας, δεν θα κατασκευασθή αυτός.

Εάν παρά την συμφωνία αυτή, οι αγοραστές ή οι ειδικοί και καθολικοί διάδοχοι τους θελήσουν να κατασκευάσουν και εγκαταστήσουν στην οικοδομή ανελκυστήρα, η δαπάνη αυτής της κατασκευής και εγκαταστάσεως θα βαρύνει αποκλειστικά αυτούς ή τους ειδικούς ή καθολικούς διαδόχους τους και θα υποχρεώνονται να αποκαταστήσουν οποιαδήποτε θετική ή αποθετική ζημία των υπολοίπων συνιδιοκτητών, που τυχόν θα υποστούν από την κατασκευή και εγκατάσταση του ανελκυστήρα".

Δηλαδή δεν αποκλείστηκε το δικαίωμα των εναγόντων να κατασκευάσουν στην προβλεφθείσα θέση του φρέατος ανελκυστήρα προς εξυπηρέτηση των υφισταμένων και των μελλουσών να ανεγερθούν ύπερθεν του δώματος οριζοντίων ιδιοκτησιών. Επίσης, ο ισχυρισμός των εναγομένων Χ και Ξ, που περιλαμβάνεται στον πρώτο λόγο της έφεσής τους, ότι η κατασκευή του ανελκυστήρα θα βλάψει τη στατική αντοχή του κτιρίου, είναι αβάσιμος, διότι η κατασκευή του φρέατος από οπλισμένο σκυρόδεμα θα ενισχύσει τη στατική ικανότητα της οικοδομής, όπως αυτό βεβαιώνεται από την προσαγόμενη με επίκληση από 3/1/2007 τεχνική έκθεση του αρχιτέκτονα μηχανικού ....

Επομένως, ο πρώτος λόγος της έφεσης της Χ και Ξ, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Ο δεύτερος λόγος της έφεσης των ως άνω δύο εναγομένων, ότι η αγωγή είναι αόριστη "διότι δεν αναφέρονται σε αυτήν οι διαστάσεις και το εμβαδόν του κοινόχρηστου χώρου από όπου θα διέλθει η καμπίνα του ανελκυστήρα", είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι ο κοινόχρηστος αυτός χώρος που κατελήφθη από τους ως άνω εναγομένους και μετετράπη σε ιδιωτικό χώρο, ήτοι, αντιστοίχως, στην κουζίνα του (2) διαμερίσματος του ισογείου ορόφου και στην κουζίνα του (3) διαμερίσματος του πρώτου ορόφου, όπως προβλέπεται στα από Μαΐου 1980 και Σεπτεμβρίου 1982 διαγράμματα κάτοψης του ισογείου και πρώτου ορόφου, αλλά και στο διάγραμμα κάτοψης του δώματος, του πολιτικού μηχανικού ..., στο σημείο (ΚΛΩΒ.

LIFT =ανελκυστήρας), διαγράμματα που είναι συνημμένα στις πράξεις σύστασης και τροποποίησης οριζόντιας ιδιοκτησίας, είναι τεχνικώς και επαρκώς προσδιορισμένος και το εμβαδόν του ανέρχεται σε 1,61 τετρ. μετρ. (1,40 μ. Χ 1,15 μ,), σύμφωνα και με την από 30-3-2005 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αρχιτέκτονα μηχανικού ...

και δεν είναι απαραίτητο για την πληρότητα της ιστορικής βάσης της αγωγής να γίνεται αναφορά των διαστάσεων του φρέατος του ανελκυστήρα, που έχει ενσωματωθεί παρανόμως στα διαμερίσματα των ως άνω δύο εναγομένων. Από τη με ημερομηνία 30-3-2000 έκθεση αυτοψίας της πολεοδομίας, με την οποία διαπιστώνεται, ότι η Χ έχει τοποθετήσει συρόμενη μεταλλική πόρτα .στη ρυμοτομική γραμμή, από την έκθεση του δικαστικού πραγματογνώμονα, πολιτικού μηχανικού ..., με την οποία διαπιστώνεται ότι ο χώρος της πρασιάς που βρίσκεται αριστερά ως προς την είσοδο της πολυκατοικίας, χωρίζεται από το πεζοδρόμιο με συρόμενη πόρτα, ότι υπάρχει ράμπα 50 εκ.

και από την με ημερομηνία 30-3-2005 τεχνική έκθεση του αρχιτέκτονα μηχανικού ..., χωρίς αμφιβολία αποδεικνύεται, ότι έχει γίνει κατάληψη του κοινόχρηστου χώρου της πρασιάς, διαστάσεων 16,20 μ. (2,70 μ. Χ 6 μ.) και αυτή έχει αφαιρεθεί από την κοινή χρήση των συνιδιοκτητών, τα δε υποστηριζόμενα από την Χ με τον τρίτο λόγο της έφεσης, ότι δεν έκανε κατάληψη και αλλαγή χρήσης της πρασιάς, πλην του ανοίγματος εισόδου 0,50 μ.

για να διέρχεται το αναπηρικό καροτσάκι του πατέρα της, το οποίο άνοιγμα αποκαταστάθηκε πλήρως, είναι αβάσιμα και απορριπτέα. Τέλος, όλοι οι εναγόμενοι, παρανόμως και καθ' υπέρβαση της οικοδομικής άδειας, τοποθέτησαν στον πλάγιο ακάλυπτο κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας (δεξιά προς τον εισερχόμενο):

α) δεξαμενή πετρελαίου και β) μετέβαλαν την χρήση υπάρχοντος βοηθητικού κτίσματος (πλυντηρίου), διαστάσεων 2,70 Χ 3,55 = 9,58 τ.μ., σε λεβητοστάσιο, διαστάσεων 3.00 Χ 3,70 = 11,10 τ.μ. Το λεβητοστάσιο αυτό, θα έπρεπε να απέχει από το κυρίως κτίριο 70 εκ. (βάσει της άδειας του 1964), όμως, κατά την κατασκευή του, αφέθη κενό μόνο 20 εκ.

και επομένως δεν είναι δυνατή η πρόσβαση προς τον οπίσθιο ακάλυπτο χώρο.

Σημειώνεται, ότι για την λειτουργία λεβητοστασίου απαιτούνται ειδικές προδιαγραφές και μέτρα ασφαλείας έναντι πυρκαϊάς, με αποτέλεσμα να δημιουργείται κίνδυνος για την οικοδομή και τους ενοίκους της, σε περίπτωση εκδήλωσης πυρκαΐάς στο λεβητοστάσιο.

Ο προβληθείς πρωτοδίκως, επικουρικώς, ισχυρισμός των εναγομένων περί καταχρηστικής ασκήσεως της αγωγής "καθόσον οι ενάγοντες παρέλαβαν τις οριζόντιες ιδιοκτησίες τους (2 αποθήκες στο δώμα και δικαίωμα υψούν) από το έτος 1986, έκτοτε και μέχρι το έτος 2002 ουδέποτε διετύπωσαν την παραμικρή διαμαρτυρία, αξίωση ή παράπονο για δήθεν υπερβάσεις και παράνομες καταλήψεις κοινοχρήστων χώρων, αξιώνοντας κάποιο δικαίωμά τους, καθόσον αυτοί από το 1986, όταν αγόρασαν, γνώριζαν την πραγματική κατάσταση, την οποία αποδέχτηκαν δια της προσχωρήσεως τους στην ως άνω σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας.

Η παραπάνω συμπεριφορά των εναγόντων δημιούργησε σε μας (εναγόμενους) την πεποίθηση ότι δεν θα ασκήσουν το δικαίωμά τους μετά παρέλευση δέκα έξι (16) και πλέον ετών και ότι η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το χρονικό διάστημα από το 1964, όταν κτίσθηκε η οικοδομή μέχρι το 2002, όχι μόνο δεν δικαιολογούν επαρκώς την εκ των υστέρων άσκησή τους, αλλά και εμφανίζουν την άσκηση αυτή να υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλονται από την καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό ή οικονομικό σκοπό του δικαιώματος", είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι οι εναγόμενοι, μολονότι ήταν υπόχρεοι να σεβαστούν και εφαρμόσουν τα εγκεκριμένα σχέδια της πολυκατοικίας, με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια ανεγέρσεως αυτής, κάλυψαν μέρος των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας, όπως του φρέατος του ανελκυστήρας, του κοινοχρήστου διαδρόμου, της πρασιάς, του εξώστου, τοποθέτησαν λεβητοστάσιο και δεξαμενή πετρελαίου σε κοινόχρηστο ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας, καθ' υπέρβαση μάλιστα της οικοδομικής άδειας, όπως αναλυτικότερα προαναφέρθηκε, ώστε η άσκηση της ένδικης αγωγής, έστω και αν ηγέρθη μετά 16ετία, να μη καθίσταται καταχρηστική, είτε η αποκατάσταση της πολυκατοικίας μετά των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων αυτής στην πρότερα κατάσταση εμφανίζει τεχνικές δυσκολίες, είτε ενοχλεί τους εναγόμενους, διότι δεν υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη, ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος (ΑΚ 281), τυχόν δε μελλοντική νομιμοποίηση των αυθαιρέτων κατασκευασμάτων (όπως οι εναγόμενοι ισχυρίζονται) από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία δεν κωλύει την αγωγή.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφαση δέχτηκε ως κατ' ουσίαν βάσιμη την ένσταση των εναγομένων περί καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος (ΑΚ 281), ως προς τα προαναφερόμενα θέματα και δη ως προς το υπό στοιχείο (γ) ως προς τους τέσσερις πρώτους των εναγομένων, ως προς τα υπό στοιχεία (γ), (δ), (στ), (ζ) και (η) ως προς την πέμπτη εναγομένη και ως προς τα υπό στοιχεία (α) και (β) ως προς όλους τους εναγόμενους, με την εσφαλμένη αιτιολογία ότι οι μεταβολές από τα αρχικά σχέδια και οι προσθήκες υπήρχαν κατά την αγορά του διαμερίσματος των εναγόντων και αναφέρονται στην πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, την οποία αποδέχτηκε "ο δικαιοπάροχος πατέρας της και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε" (το τελευταίο μάλιστα, εντός εισαγωγικών, είναι ανακριβές, διότι με το υπ' αριθμ. ...

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Πειραιώς Χρυσής Δεπούντη, οι ενάγοντες αγόρασαν από την πωλήτρια - οικοπεδούχο ... τις (1) και (2) οριζόντιες ιδιοκτησίες (αποθήκες) του δώματος και το δικαίωμα του υψούν και όχι κάποιος δικαιοπάροχός τους, γίνεται δε σύγχυση με το δικαιοπάροχο πατέρα των τεσσάρων πρώτων εναγομένων).

Αντιθέτως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έπρεπε να απορρίψει την ένσταση των εναγομένων περί καταχρηστικής άσκησης του αγωγικού δικαιώματος και να δεχθεί: α) ότι οι ενάγοντες έλαβαν γνώση των πολεοδομικών αυτών παραβάσεων, οι οποίες εξακολουθούν να υπάρχουν, από τα έγγραφο της Πολεοδομίας, με αριθμούς 9994/2185/24-7-2002, 6237/1431/15-5-2002, 6236/1430/25-5-2002 και 8323/1883/24-7-2002 και τις τοιχοκολληθείσες από 30/3/2000, 14/5/2002, 14/5/2002, 23/7/2002 και 23/7/2002 εκθέσεις αυτοψίας, με τις οποίες βεβαιώθηκαν οι πολεοδομικές παραβάσεις και επιβλήθηκαν πρόστιμα στους ιδιοκτήτες των αυθαιρέτων κατασκευών και β) ότι οι ενάγοντες διαμαρτυρήθηκαν, με την από 22/1/2002 εξώδικη διαμαρτυρία και πρόσκληση, που επιδόθηκε, στον Ζ (πατέρα των τεσσάρων πρώτων εναγομένων και δικαιοπάροχο αυτών), στη Χ και στον Ξ (πέμπτη και έκτο των εναγομένων), όπως δείκνυται από τις προσκομιζόμενες με επίκληση 4.796γ'/29-1-2002, 5.007γ'/9-7-2002 και 4.798γ'/ 29-1-2002 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς ....

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έσφαλε στην εφαρμογή του νόμου και στην εκτίμηση των αποδείξεων και πρέπει, κατά τους βάσιμους πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έκτο και έβδομο λόγους της έφεσης των εναγόντων [α) περί αβασίμου της ενστάσεως του άρθρου 281 ΑΚ, β) περί παραβιάσεως κανόνων δημοσίας τάξεως, γ) περί παραβιάσεως της πολεοδομικής νομοθεσίας συνεχιζόμενης και χρόνου γνώσεως αυτών, δ) περί μειώσεως του συντελεστή δόμησης κατά 4 τ,μ.

από ενσωμάτωση διαδρόμου στο διαμέρισμα των τεσσάρων εναγομένων, ε) περί ματαιώσεως του δικαιώματος υψούν μέχρις αποκαταστάσεως των παρανόμων κατασκευών, στ) περί συμβατικής υποχρέωσης των εναγομένων να διευκολύνουν την ανέγερση των ορόφων και ζ) περί κλεισίματος ανοιγμάτων - πόρτας και παραθύρου - στο διαμέρισμα της πέμπτης εναγομένης], να γίνει δεκτή κατ' ουσίαν η έφεση αυτών, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγή και αφού κρατηθεί η υπόθεση (άρθρο 535 παρ. 1 ΚΠολΔ) να γίνει δεκτή η αγωγή και ως ουσιαστικά βάσιμη και κατά το μέρος που απορρίφθηκε πρωτοδίκως..." Με την κρίση του αυτή το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ κατά το μέρος που δέχτηκε, ότι δεν είναι καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος των εναγόντων-αναιρεσιβλήτων αναφορικά α) με τα υπό στοιχεία α', β' και γ' αγωγικά αιτήματα που αφορούν τους τέσσερις πρώτους εναγόμενους-αναιρεσείοντες (μη χρησιμοποίηση για στάθμευση αυτοκινήτου του κοινόχρηστου χώρου της πρασιάς διαστάσεων 3,10 6μ, επαναφορά στην προτέρα κατάσταση του καθαιρεθέντος τμήματος της πέτρινης μάνδρας, επανατοποθέτηση κιγκλιδώματος και αφαίρεση πρόχειρης ξύλινης κατασκευής που έχει τοποθετηθεί κάτω από το κεντρικό κλιμακοστάσιο, β) με τα υπό στοιχ.

α' και ε αγωγικά αιτήματα που αφορούν την αναιρεσείουσα εναγομένη Χ (κατάληψη κοινόκτητου και κοινόχρηστου χώρου πρασιάς διαστάσεων 2,70 Χ 6μ, επαναφορά στην προηγούμενη κατάσταση καθαιρεθέντος τμήματος της πέτρινης μάνδρας, επανατοποθέτηση κιγκλιδώματος και εξώθυρας, αφαίρεση πρόχειρης ξύλινης κατασκευής που έχει τοποθετηθεί κάτω από το κεντρικό κλιμακοστάσιο στο τμήμα που διέρχεται από το ισόγειο στον πρώτο όροφο).

Γι' αυτό και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος που αποδίδονται στο Εφετείο για τα, ως άνω, αγωγικά κεφάλαια αιτιάσεις από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Περαιτέρω, ο ίδιος λόγος αναιρέσεως κατά το μέρος που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη η πλημμέλεια ότι παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 361, 1002 και 1117 ΑΚ, καθώς και τις διατάξεις των άρθρων των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 του Ν. 3741/1929, διότι τάχα δέχθηκε ότι οι συστατικές της οριζόντιας ιδιοκτησίας πράξεις, δεν κατισχύουν των πολεοδομικών διατάξεων και δεν δεσμεύουν του συμβαλλομένους και τους καθολικούς και ειδικούς διαδόχους τους, είναι, επίσης, απορριπτέος, ως στηριζόμενος σε αναληθή προϋπόθεση αφού η προσβαλλόμενη απόφαση δεν περιέχει τις παραδοχές που διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο.

Αντίθετα, απορρίπτοντας το Εφετείο την ένσταση καταχρήσεως δικαιώματος, κατά το μέρος που αυτή αφορά τα λοιπά αγωγικά αιτήματα, εσφαλμένα εφάρμοσε τις διατάξεις του άρθρου 281 ΑΚ, τις οποίες παραβίασε ευθέως, αφού δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ότι η κατάσταση αναφορικά με τα κτίσματα και τις διάφορες προσθήκες, έχει διαμορφωθεί από το έτος 1964 και ότι αυτή υπήρχε κατά το έτος 1986, οπότε οι αναιρεσίβλητοι-ενάγοντες απέκτησαν το δικαίωμα υψούν και κατέστησαν συγκύριοι των δυο αποθηκών, που αποτελούν αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες, χωρίς, από το έτος 1986 και μέχρι την άσκηση της αγωγής το έτος 2002, ήτοι επί δέκα έξι (16) έτη να εκφράσουν κάποια αντίρρηση ή να διαμαρτυρηθούν για τη διαμορφωθείσα πραγματική κατάσταση, η ανατροπή της οποίας θα έχει για τους αναιρεσείοντες, στους οποίους αναμφίβολα δημιουργήθηκε εύλογα η πεποίθηση ότι οι αναιρεσίβλητοι-ενάγοντες δεν θ' ασκήσουν το ένδικο δικαίωμά τους, λίαν επαχθείς συνέπειες, ενόψει μάλιστα του ότι πρέπει να απομακρυνθούν απαραίτητες για τη λειτουργία της πολυκατοικίας εγκαταστάσεις (λεβητοστάσιο, δεξαμενή πετρελαίου) και να καθαιρεθούν κλίμακες από μπετόν και τοίχοι που θα επηρεάσουν τη στατική επάρκεια της οικοδομής.

Επομένως, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, κατά το μέρος που προβάλλονται αιτιάσεις για τα, ως άνω, ζητήματα είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Περαιτέρω, το Εφετείο, κρίνοντας ότι δεν είναι καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος των εναγόντων για τα προαναφερθέντα κεφάλαια της αγωγής, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της μη καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος των εναγόντων ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ, όπως αυτή αναλύθηκε ανωτέρω.

Πιο συγκεκριμένα: α) δεν προσδιορίζεται ο ακριβής χρόνος κατασκευής των εγκαταστάσεων και των διαφόρων προσθηκών, που έγιναν κατά παράβαση των εγκεκριμένων σχεδίων της πολυκατοικίας, ούτε διευκρινίζεται αν οι ως άνω εγκαταστάσεις και προσθήκες έγιναν από τους αναιρεσείοντες εναγομένους ή από την κοινή δικαιοπάροχο αυτών και των αναιρεσιβλήτων εναγόντων ..., β) ενώ βεβαιώνει ότι ο δικαιοπάροχος των τεσσάρων πρώτων αναιρεσειόντων-εναγομένων έγινε κύριος των υπ' αρ. 1 και 2 διαμερισμάτων του πρώτου ορόφου το έτος 1982, η πέμπτη αναιρεσείουσα εναγομένη απέκτησε το υπ' αρ. 2 διαμέρισμα του ισογείου το έτος 1984 και ο έκτος αναιρεσείων αγόρασε το υπ' αρ. 3 διαμέρισμα του πρώτου πάνω από το ισόγειο ορόφου το έτος 1986, δέχεται ότι οι αναιρεσείοντες-εναγόμενοι δεν εφάρμοσαν τα εγκεκριμένα σχέδια της πολυκατοικίας, με βάση τα οποία εκδόθηκε η άδεια ανεγέρσεως αυτής, και ότι κάλυψαν μέρος των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων της πολυκατοικίας (φρέατος ανελκυστήρα, κοινοχρήστου διαδρόμου κλπ), παρότι κατά το χρόνο περιέλευσης των ως άνω διαμερισμάτων στους αναιρεσείοντες αυτά που ήταν ήδη κατασκευασμένα.

Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση, στοιχειοθετείται ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο οποίος προτείνεται από τον εισηγητή σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 4 του ίδιου Κώδικα. Μετά τα παραπάνω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το προαναφερθέν μέρος της, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (άρθρ. 176 και 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3756/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών κατά το εις το σκεπτικό αναφερόμενο μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων που ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ