Supreme Court dismisses appeal due to irregular service of process and lack of proper legal representation for some appellants.

Απόφαση 635 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 635/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Δημήτριο Μουστάκα, Νικόλαο Τρούσα και Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.)" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του κλάδου ασθενείας του αρχικά εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ (Τ.Α.Ξ.Υ.)" το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Αθανασάκου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Β. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Δημητρίου Βερβεσού και δεν κατέθεσε προτάσεις, 2) Κ. Π. του Ζ., κατοίκου ..., 3) Δ. Κ. του Κ., 4) Π. Ψ. του Δ., κατοίκου ..., 5) Κ. Μ. του Ι., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Βερβεσό και δεν κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/3/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με τις από 15/10/2006 (κύρια) και 1/3/2007 (παρεμπίπτουσα) αγωγές προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 362/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2018/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 13/7/2012 αίτησή του και τον από 10/12/2012 πρόσθετο λόγο αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αγγελική Αλειφεροπούλου ανέγνωσε την από 31/1/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 13-7-2012 αιτήσεως αναιρέσεως και του από 10-12-2012 πρόσθετου λόγου αυτής.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1 και 96 παρ.1, 3 Κ.Πολ.Δ., οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται στα πολιτικά Δικαστήρια με πληρεξούσιο δικηγόρο, στον οποίο η πληρεξουσιότητα, κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση του εκπροσωπούμενου απ' αυτόν διαδίκου, που καταχωρίζεται στα πρακτικά του Δικαστηρίου ή στην τυχόν έκθεση του εισηγητή ή εντεταλμένου για τις αποδείξεις Δικαστή, ενώ επί εργατικών διαφορών, ήδη, η πληρεξουσιότητα αυτή μπορεί να δίνεται και με ιδιωτικό έγγραφο, το οποίο φέρει βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου από Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών ή οποιαδήποτε άλλη δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή (άρθρ. 665 παρ.2 εδ.

γ' Κ.Πολ.Δ., που προστέθηκε με το άρθρο 15 παρ.6 Ν. 4055/2012), μπορεί δε να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων. Ακόμη, κατά το άρθρο 104 Κ.Πολ.Δ., για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε Δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Συνέπεια της αυτεπάγγελτης, κατά τα άνω, εξετάσεως της ελλείψεως της αναγκαίας πληρεξουσιότητας είναι, ότι θεωρείται δικονομικά απών ο διάδικος, που εκπροσωπήθηκε στον Άρειο Πάγο από δικηγόρο στερούμενο της αναγκαίας πληρεξουσιότητας, ως μη νομίμως παριστάμενος. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 142 και 143 Κ.Πολ.Δ., η επίδοση σε διάδικο μπορεί να γίνεται και προς τον νόμιμα διορισμένο αντίκλητό του, εφόσον εξακολουθεί να έχει αυτή την ιδιότητα.

Ο διορισμός αντικλήτου γίνεται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 142 παρ.1 και 4 του ίδιου Κώδικα, είτε με δήλωση ενώπιον του γραμματέα του πρωτοδικείου της κατοικίας του διαδίκου είτε με ρήτρα σε σύμβαση, που καλύπτει μόνο τις σχετικές με τη σύμβαση αυτή πράξεις. Επίσης, έχει την ιδιότητα του αντικλήτου και ο νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος, στον οποίο μπορούν να γίνονται μόνον οι επιδόσεις που ανάγονται στη δίκη, για την οποία είναι πληρεξούσιος, συμπεριλαμβανομένης και της επιδόσεως της οριστικής αποφάσεως.

Μετά, όμως, την έκδοση της οριστικής αποφάσεως, σε περίπτωση ασκήσεως ενδίκου μέσου, μπορεί να γίνει μεν επίδοση της σχετικής κλήσεως προς τον υπογράψαντα το ένδικο μέσο, ως πληρεξούσιο δικηγόρο, όχι όμως και προς τον κατά τη δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, πληρεξούσιο δικηγόρο του καθού το ένδικο μέσο, ο οποίος μετά την έκδοση της οριστικής αυτής αποφάσεως παύει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου, αν δεν διορίσθηκε νόμιμα αντίκλητος, κατά το άρθρο 142 παρ.1 και 4 Κ.Πολ.Δ.

Από αυτά συνάγεται ότι, όταν επισπεύδεται η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αναιρεσείοντα, η επίδοσή της με την κάτω από αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση δεν μπορεί να γίνει στο δικηγόρο που παραστάθηκε ως πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο Δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, εφόσον, κατά τα προεκτεθέντα, ο πληρεξούσιος αυτός είναι αντίκλητος μόνο για τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνου (της ουσίας), συμπεριλαμβανομένης και της επιδόσεως της οριστικής αποφάσεως, ενώ δεν είναι αντίκλητος και για την επίδοση της ασκούμενης κατά της αποφάσεως αυτής αιτήσεως αναιρέσεως.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 576 παρ.2 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει την συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, αν δε η κλήση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Τέλος, κατά το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ., αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους, ενώ, κατά το δεύτερο εδάφιο της ίδιας ως άνω παραγράφου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013 και ισχύει από 20-3-2013 (ημερομηνία δημοσιεύσεως του νόμου τούτου, κατ' άρθρ. 104 αυτού), σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις κατωτέρω μνημονευόμενες εκθέσεις επιδόσεως, φέρεται προς συζήτηση, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, η από 13-7-2012 αίτησή του και το από 10-12-2012 δικόγραφο των πρόσθετων λόγων αυτής, για αναίρεση της 2018/2012 αποφάσεως του (Μονομελούς) Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών.

Από τα έγγραφα του φακέλου της δικογραφίας, το οικείο πινάκιο του Δικαστηρίου τούτου και τα αντίστοιχα πρακτικά συζητήσεως της υποθέσεως, σε σχέση με τους 2ο, 3ο, 4ο και 5ο των αναιρεσιβλήτων (Κ. Π., Δ. Κ., Π. Ψ. και Κ. Μ., αντίστοιχα), για λογαριασμό των οποίων παρέστη κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο ο δικηγόρος Δημήτριος Βερβεσός, ο οποίος εκπροσώπησε και τον πρώτο αναιρεσίβλητο (Κ.

Β.), που μόνος αυτός παραστάθηκε στο ακροατήριο και τον διόρισε νόμιμα πληρεξούσιο δικηγόρο του, από κανένα νομιμοποιητικό έγγραφο δεν προκύπτει παροχή πληρεξουσιότητας από εκείνους (2ο, 3ο, 4ο και 5ο των αναιρεσιβλήτων) προς τον αναφερθέντα δικηγόρο, προκειμένου να παραστεί για λογαριασμό τους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου και να τους εκπροσωπήσει στην παρούσα δίκη ενώπιον του Αρείου Πάγου αλλά ούτε οι ίδιοι παραστάθηκαν στο ακροατήριο, για να τον διορίσουν.

Περαιτέρω, οι αναιρεσίβλητοι αυτοί (2ος έως και 5ος), οι οποίοι δεν λαμβάνουν μέρος στη συζήτηση αυτή προσηκόντως (δηλαδή με νόμιμο τρόπο), αφού δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη στο πρόσωπο του παραστάντος για λογαριασμό τους ως άνω δικηγόρου ρητής πληρεξουσιότητας, κατά ένα από τους αναφερόμενους στην προηγηθείσα νομική σκέψη τρόπους, θεωρούμενοι δικονομικά απόντες, δεν κλητεύθηκαν νομίμως, αφού, όπως προκύπτει, αντίστοιχα, από τις ..., ..., ...

και ... από 11-12-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., οι οποίες προσκομίζονται στο φάκελο της δικογραφίας, η προς εκείνους επίδοση του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (12-2-2013) και κλήση για να παραστούν κατ' αυτήν, έγινε, με επιμέλεια του επισπεύδοντος τη συζήτηση αναιρεσείοντος, προς το δικηγόρο Αθηνών Δημήτριο Βερβεσό, ο οποίος, όπως συνάγεται από τα σχετικά διαδικαστικά έγγραφα, είχε παραστεί ως πληρεξούσιος δικηγόρος τους κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο (Μονομελές) Εφετείο Αθηνών, το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Ο εν λόγω δικηγόρος, όμως, δεν είναι, όπως εκτέθηκε, αντίκλητος των πιο πάνω αναιρεσιβλήτων για την επίδοση της αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση προς συζήτηση αυτής εκ μόνου του λόγου, ότι υπήρξε δικηγόρος τους στο Δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, εφόσον, μετά την έκδοση της αποφάσεως εκείνης, είχε παύσει να έχει την ιδιότητα του αντικλήτου.

Επομένως, αφού δεν προκύπτει ούτε ισχυρίζεται το αναιρεσείον, ότι ο ανωτέρω δικηγόρος είχε διορισθεί με νόμιμο τρόπο (κατ' άρθρ. 142 παρ.1 και 4 Κ.Πολ.Δ.) αντίκλητος των μη προσηκόντως παρισταμένων 2ου έως και 5ου των αναιρεσιβλήτων, οι επιδόσεις αυτές δεν είναι νόμιμες, με άμεση δικονομική συνέπεια την έλλειψη νομότυπης κλητεύσεώς τους, γι' αυτό και πρέπει, ανεξαρτήτως της νομιμότητας της παραστάσεως του 1ου αναιρεσιβλήτου, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.3 εδ.

α' Κ.Πολ.Δ., το οποίο τυγχάνει εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενόψει του ότι οι προαναφερόμενοι, μη λαμβάνοντες μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, αναιρεσίβλητοι (2ος έως και 5ος) δεν κλητεύθηκαν νομίμως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 13-7-2012 αιτήσεως του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ." και του από 10-12-2012 δικογράφου των πρόσθετων λόγων αυτής, για αναίρεση της 2018/2012 αποφάσεως του (Μονομελούς) Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Απριλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ