Supreme Court partially allows appeal regarding necessity of private hospital stay for health improvement under Greek Civil Code.

Απόφαση 634 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 634/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., με την ιδιότητα του δικαστικού συμπαραστάτη του Χ2, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τζίφα και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ψ1, 2) Ψ2, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Προδρομίδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις, 3) Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Μαυροειδή με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/7/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2880/2007 μη οριστική και 114/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και η 111/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30/3/2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 1/2/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι δεύτερος, τρίτος και τέταρτος λόγοι της αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμό 111/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο τρόπος και η έκταση της αποζημίωσης, η οποία οφείλεται εξ αδικοπραξίας (άρθ. 914 ΑΚ), προσδιορίζεται στις διατάξεις των άρθρων 297, 298 ΑΚ, καθώς και στη διάταξη του άρθ. 929 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία, σε περίπτωση βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου, η αποζημίωση, περιλαμβάνει εκτός των άλλων, και τα νοσήλεια.

Στην έννοια των νοσηλείων περιλαμβάνεται η δαπάνη για την καταβολή των νοσηλείων σε θεραπευτικό ίδρυμα (νοσοκομείο ή κλινική), η αμοιβή ιατρών, φάρμακα Κ.Λ.Π., αρκεί η δαπάνη να μην οφείλεται σε υπερβάλλουσα πρόνοια του παθόντος, οπότε και μόνον θα θεωρηθεί ως καταχρηστική (άρθ.281 ΑΚ) και θα υπόκειται σε περικοπή (άρθ. 300 ΑΚ - μείωση, λόγω συντρέχοντος πταίσματος).

Ειδικότερα, η ελεύθερη επιλογή θεραπευτικού ιδρύματος (νοσοκομείου δημόσιου ή ιδιωτικού), θεράποντος ιατρού και θεραπευτικής μεθόδου, ανήκει στον ίδιο τον ζημιωθέντα. Δηλαδή, ο παθών από αδικοπραξία δεν είναι υποχρεωμένος, για να μην επιβαρύνει τον υπόχρεο, να αρκεσθεί να δεχθεί τις υπηρεσίες, τις οποίες του προσφέρει το ασφαλιστικό του ταμείο, από πλευράς θεραπευτικού ιδρύματος και διαθεσίμων σ' αυτό θεραπευτικών μεθόδων και ιατρών, διότι η υποχρέωση του τραυματισθέντος να περιορίσει τη ζημία του, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υπέρτερο του αγαθού και του δικαιώματος προστασίας της υγείας του.

Επομένως, δικαιούται να ζητήσει τα νοσήλεια για την εισαγωγή του σε πλέον δαπανηρό ιδιωτικό θεραπευτήριο, αντί του δημόσιου νοσοκομείου, υπό την προϋπόθεση ότι επικαλείται, ότι αυτό είναι αναγκαίο για την καλύτερη ή ταχύτερη αντιμετώπιση της κατάστασης της υγείας του ή για την αποτροπή επιδείνωσης της υγείας του, και ότι δεν γίνεται από υπερβάλλουσα πρόνοια του παθόντος.

Περαιτέρω, ο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης (παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) ιδρύεται, όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ελέγχεται με τον από τον αριθμό 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγο αναίρεσης, μόνον εάν τα διδάγματα αφορούν την ερμηνεία εφαρμογή κανόνα δικαίου, δηλαδή την εξειδίκευση αορίστων νομικών εννοιών ή την υπαγωγή πραγματικών γεγονότων σ' αυτόν, όχι όμως και όταν χρησιμεύουν προς εκτίμηση αποδείξεων ή προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Επίσης, ο από το άρθ. 559 αριθμ. 19 λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί της συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων, για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλειπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις, που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση - αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος.

Ανεπάρκεια και ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει, όταν από αιτιολογικό δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία για τη δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διάταξης ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ.8 ΚΠολΔ πράγματα, των οποίων η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και τείνουν στη θεμελίωση ή στην κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που έχει ασκηθεί με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Ο από το άρθρο αυτός λόγος αναιρέσεως δεν στοιχειοθετείται αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης (με τους πρώτο, δεύτερο και τέταρτο λόγους αυτής) προβάλλεται η αιτίαση ότι το δικάσαν Εφετείο, το οποίο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε ως αβάσιμο κατ' ουσία, το αιτούμενο από τον παθόντα - ενάγοντα κονδύλιο των 360.000 δρχ., για τη μεταφορά, προς νοσηλεία του, επί 12 μήνες, από δημόσιο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύετο, εξ αιτίας του τραυματισμού του, κατά το ένδικο τροχαίο ατύχημα, σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, προς αποφυγή χειροτέρευσης της υγείας του και προς βελτίωση αυτής, υπέπεσε στις πλημμέλειες τις προβλεπόμενες:

α) ο από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, για παραβίαση των ουσιαστικών διατάξεων των άρθ. 298, 914, 929 ΑΚ, β) από το άρθ.559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες από τον παθόντα ενάγοντα - νυν αναιρεσείοντα και επαναφερθέντες με λόγο έφεσης, ισχυρισμούς του, προς θεμελίωση του ιδίου ως άνω αγωγικού αιτήματος - κονδυλίου, γ) από το άθρ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, για εκ πλαγίου παραβίαση των ιδίων ως άνω (με τον πρώτο λόγο) διατάξεων και για έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης απόφασης, ένεκα ελλειπούς αιτιολογίας, ως προς το ίδιο ως άνω ζήτημα (της απόρριψης του ως άνω αιτήματος).

Το δικάσαν Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, έκρινε, ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την επέλευση του τροχαίου ατυχήματος είναι ο πρώτος των εναγομένων - νυν αναιρεσιβλήτων και περαιτέρω δέχθηκε τα εξής, ως προς την έκταση, τη βαρύτητα και το είδος του τραυματισμού του ενάγοντα και ως προς το ως άνω αιτούμενο κονδύλιο: "Κατά την ανωτέρω σύγκρουση, ο ενάγων τραυματίστηκε και έπαθε βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (μικρό υποσκληρίδιο αιμάτωμα δεξιά, εγκεφαλικό οίδημα, θλάσεις εγκεφάλου, θλάση στελέχους, υπαραχνοειδή αιμορραγία και κάταγμα ινιακού), εξάρθρωση δεξιού γόνατος και κάταγμα κνήμης και περόνης στο αριστερό του πόδι.

Μεταφέρθηκε αμέσως με ασθενοφόρο σε κωματώδη κατάσταση, στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών ...", όπου και διασωληνώθηκε. Την 1η Οκτωβρίου 2005 διακομίστηκε στο νοσοκομείο Αθηνών ..., όπου παρέμεινε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μέχρι τις 26-10-2005, παραμένοντας σε κωματώδη κατάσταση και υπό συνεχή μηχανική υποστήριξη της αναπνευστικής του λειτουργίας.

Το εξάρθρημα του δεξιού γόνατος αντιμετωπίσθηκε με εφαρμογή νάρθηκα και το κάταγμα της κνήμης με εξωτερική οστεοσύνθεση. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε πάλι στο νοσοκομείο ..., όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος μέχρι την 1η Δεκεμβρίου 2005, οπότε διακομίστηκε στη "Γενική Κλινική ... ΕΠΕ", όπου νοσηλεύθηκε στην ίδια κατάσταση μέχρι τις 27-3-. 2006, οπότε και μεταφέρθηκε με λοίμωξη αναπνευστικού στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας ....

Στο νοσοκομείο αυτό νοσηλευόταν ο ενάγων μέχρι και το χρόνο της συζήτησης της αγωγής, παραμένοντας συνεχώς σε κωματώδη κατάσταση και επίσης έφερε σωλήνα παροχέτευσης εγκεφαλονωτιαίου υγρού, ουροκαθετήρα, τραχειοστομία και γαστροστομία σίτισης. Λόγω των προαναφερόμενων κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων που υπέστη από το ένδικο ατύχημα, ο ενάγων έχει χάσει τις διανοητικές του ικανότητες και ζει υποτυπωδώς, βρίσκεται δηλαδή σε φυτική κατάσταση, με ανοικτά μάτια, χωρίς την ικανότητα ακόμη και για στοιχειώδη επικοινωνία με το περιβάλλον του, δηλαδή σε "άγρυπνο κώμα".

Σημειώνεται, ότι, μετά από αίτηση της μητέρας του ..., ο ενάγων υποβλήθηκε σε καθεστώς πλήρους δικαστικής συμπαράστασης με την 5.845/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, διαδικασίας της εκούσιας δικαιοδοσίας, με την οποία διορίστηκε προσωρινός δικαστικός συμπαραστάτης αυτού ο αδελφός του Χ, ο οποίος τον εκπροσωπεί με την ιδιότητα του αυτή, στην προκείμενη δίκη.

Εξ άλλου, στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής, διορίστηκε ως πραγματογνώμονας, από το ως άνω Δικαστήριο, με την 3.058/2006 απόφασή του, ο ιατρός νευροχειρουργός ..., ο οποίος, στην από 30-6-2006 έκθεση του, αναφέρει ότι μετέβη στις 21-6-2006 στο νοσοκομείο Γενικό Κρατικό Νίκαιας και εξέτασε τον Χ2, ο οποίος βρισκόταν σε ύπτια θέση στο κρεβάτι του με τη χαρακτηριστική στάση της αμφοτερόπλευρης σπαστικής διπληγίας (καμία κίνηση στα άνω και κάτω άκρα), έφερε τραχειοστομία και ουροκαθετήρα, είχε τα μάτια ανοιχτά, αλλά δεν είχε την ικανότητα ακόμα και για στοιχειώδη επικοινωνία με το περιβάλλον, εμφάνιζε δηλαδή κλινική εικόνα που επιστημονικά αποκαλείται άγρυπνο κώμα, ή φυτική κατάσταση, η οποία οφείλεται σε βαριές εγκεφαλικές βλάβες από πολλαπλές και εκτεταμένες εγκεφαλικές θλάσεις και επίσης εμφάνιζε μυϊκή ατροφία στα άνω και κάτω άκρα με έντονες συσπάσεις και παραμορφώσεις.

Ο εν λόγω πραγματογνώμονας κατέληξε ότι ο ασθενής δεν είχε καμία επαφή με το περιβάλλον και δεν προβλεπόταν να έχει ούτε στο άμεσο μέλλον, ακόμα και αν κάποιες από τις εγκεφαλικές βλάβες αποδειχθούν αναστρέψιμες και απέκλεισε τη δυνατότητα να επιμεληθεί του εαυτού του. Ο ίδιος ιατρός εξέτασε τον Χ2 στις 9-12-2006 και διαπίστωσε ότι, σε σχέση με την προηγούμενη εξέταση, η κατάσταση διαφοροποιήθηκε ελαφρά ως προς το επίπεδο συνείδησης, δηλαδή ο ασθενής είχε μια στοιχειώδη επαφή με το περιβάλλον του, εκτελώντας απλές εντολές με κάποια δυσχέρεια, τα κάτω άκρα παρέμεναν παράλυτα με εκσεσημασμένες μυϊκές ατροφίες, καθώς και αγκυλώσεις και παραμορφώσεις των αρθρώσεων και διατύπωσε το συμπέρασμα ότι, στο μέλλον, ίσως υπάρξει κάποιου βαθμού αναστρεψιμότητα των τραυματικών εγκεφαλικών βλαβών, αυτή όμως θα είναι μικρού βαθμού και η κλινική του βελτίωση δεν θα του επιτρέψει να εργασθεί εκ νέου χειρωνακτικά ή πνευματικά (βλ.

την από 9-12-2006 ιατρική πραγματογνωμοσύνη του ανωτέρω νευροχειρουργού). Η περιγραφείσα κατάσταση του Χ2 δεν έχει διαφοροποιηθεί μέχρι σήμερα και αυτός συνεχίζει να νοσηλεύεται σε κωματώδη κατάσταση, ανίκανος να επιτελέσει οποιαδήποτε σωματική ή νοητική λειτουργία. Δεν αποδείχθηκε η αναγκαιότητα μεταφοράς του ενάγοντος σε ιδιωτική κλινική.

Ειδικότερα, δεν αποδείχθηκε ότι η νοσηλεία του στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας ... είναι ανεπαρκής και ότι η κατάσταση της υγείας του θα βελτιωθεί, εφόσον του παρασχεθεί καλύτερης ποιότητας ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα σε ιδιωτικό θεραπευτήριο και, συνεπώς, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις καταβολής αποζημίωσης ύψους € 360.000, που ζητεί ο ενάγων για τη νοσηλεία του επί 12 μήνες σε ιδιωτική κλινική".

Περαιτέρω, από τα παραδεκτώς, κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, ελεγχόμενα δικόγραφα της αγωγής, της έφεσης και των προτάσεων του ενάγοντα - νυν αναιρεσείοντα, προκύπτει, ότι αυτός είχε επικαλεσθεί στα, ως άνω, δικόγραφα, προς θεμελίωση της βάσης του υπό κρίση αγωγικού κονδυλίου (δαπάνη νοσηλείας του σε ιδιωτικό νοσοκομείο, που είναι αναγκαία, κατά τους ισχυρισμούς του, πρωτίστως προς αποφυγή επιδείνωσης της υγείας του και επί πλέον προς βελτίωση αυτής) πραγματικά περιστατικά, που συνιστούσαν τη βάση του αιτήματος αυτού.

Ειδικότερα, είχε προβάλλει τους ισχυρισμούς, ότι "Η αντιμετώπιση των ήδη υφισταμένων πληγών από την μακροχρόνια κατάκλιση, η οποία μπορεί και να συνεχισθεί επί πολλά χρόνια, ως οι ιατροί μας αναφέρουν, μόνο σε εξειδικευμένες ιδιωτικές κλινικές μπορεί να γίνει με χειρουργικούς καθορισμούς, μάλιστα από πλαστικό χειρουργό και συνεχή φροντίδα, ως βεβαιώνουν οι θεράποντες ιατροί, ότι "Η αδιαφορία στο Δημόσιο Νοσοκομείο (όπου νοσηλεύεται) είναι τόσο μεγάλη, ώστε του φέρνουν το φαγητό του κανονικά, σαν να επρόκειτο για έναν κανονικό ασθενή, ενώ βέβαια αυτός τρέφεται με σωληνάκια από το στομάχι (τραχειοστομία) και πρέπει η μητέρα του να λιώνει το φαγητό για να το περνάει στα σωληνάκια", ότι "Η άνω "περιπλάνησή" του από δημόσιο νοσοκομείο σε δημόσιο νοσοκομείο, εκτός των άλλων, επιβαρύνει και την ήδη σοβαρή κατάσταση της υγείας του.

Μόνο σε κάποια ιδιωτική κλινική, με εξειδικευμένους ιατρούς και με την κατάλληλη τεχνολογική υποδομή, αλλά και την κατάλληλη φροντίδα από παραϊατρικό προσωπικό, νοσοκόμες, κλπ. θα αυξηθούν οι ήδη μειωμένες ελπίδες αυτού να επιβιώσει καταρχήν και ακολούθως να βελτιωθεί όσο γίνεται η υγεία του". Και έτσι "Σε αντίθετη περίπτωση, που ο ενάγων δεν νοσηλευθεί σε κάποια ιδιωτική κλινική, κινδυνεύει άμεσα να αποβιώσει, ή να παραμείνει στάσιμη η κατάσταση της υγείας του, χωρίς να συνέλθει ποτέ από την κωματώδη κατάσταση στην οποία σήμερα ευρίσκεται, με αναγκαίο επακόλουθο κάποια στιγμή το θάνατό του".

Πλην όμως, στο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, τόσο στο τμήμα αυτής που αναφέρεται ειδικώς στην απόρριψη του, ως άνω, αιτήματος κονδυλίου, αλλά και στο σύνολό των παραδοχών και της αιτιολογίας της, σχετικά με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντος, ουδέν περιλαμβάνεται, ως προς το ζήτημα της αναγκαιότητας της νοσηλείας του σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, προς αποφυγή της χειροτέρευσης της υγείας του, δηλαδή εξ αιτίας των, ως άνω, συνθηκών που επικρατούν στο Δημόσιο Νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται, όπως τα, ως άνω, περιστατικά επικαλείται στους αγωγικούς ισχυρισμούς του ο ενάγων, τους οποίους επανέφερε και με λόγο έφεσης (οι αιτιολογίες της απόφασης περιορίζονται μόνο στη μη ύπαρξη αναγκαιότητας, προς βελτίωση της υγείας του).

Επομένως, ο δεύτερος από το άρθ. 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ λόγος (μη λήψη υπόψη των ως άνω θεμελιούντων το αγωγικό αίτημα ισχυρισμών) και ο τέταρτος, από το άρθ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγος (έλλειψη νόμιμης βάσης, ένεκα ανεπάρκειας αιτιολογιών, ως προς την αναγκαιότητα της νοσηλείας σε ιδιωτικό νοσοκομείο, προς αποφυγή της επιδείνωσης της υγείας του ενάγοντος), είναι βάσιμοι.

Κατά το όρθρο 559 αριθ.11 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ιδρύεται, λόγος αναίρεσης κατά της απόφασης του. Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τέτοια αποδεικτικά μέσα.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον τρίτο λόγο αναίρεσης προβάλλει την αιτίαση ότι το δίκασαν Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα και επικληθέντα από αυτόν αποδεικτικά μέσα, τα οποία ήταν κρίσιμα για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού του περί της αναγκαιότητας της νοσηλείας του σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, προς αποφυγή επιδείνωσης της υγείας του και ειδικότερα ότι δεν έλαβε υπόψη α) την από 1.6.2006 ιατρική βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου Νικαίας και β) τις φωτογραφίες, που απεικονίζουν τις πληγές από τις κατακλίσεις σε όλο του το σώμα.

Στην προσβαλλομένη απόφαση βεβαιώνεται ότι το δικάσαν Εφετείο κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, ως προς το κρίσιμο ζήτημα και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, τα οποία οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν. Δεν προκύπτει, όμως, αδιστάκτως, ότι το ως άνω δικαστήριο έλαβε υπόψη και τα ως άνω έγγραφα, για τα οποία ουδεμία μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση.

Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναίρεσης, είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει γενομένης δεκτής της αιτήσεως αναιρέσεως να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το μέρος της που αφορά το αιτούμενο κονδύλιο των 360.000 Ευρώ, για τη νοσηλεία του ενάγοντος - νυν αναιρεσείοντος, επί 12 μήνες, σε ιδιωτικό θεραπευτήριο, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, για περαιτέρω εκδίκαση, στο εκδόσαν την απόφαση ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές (αρθ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, (αρθ. 176, 183 ΚΠολΔ), κατά το οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 111/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, όπως αναφέρεται στο σκεπτικό, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντα, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2010. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ