Supreme Court dismisses appeal against lower court judgment, partially allowing withdrawal by some appellants.

Απόφαση 633 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 633/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Μιχαήλ Δημητρακόπουλο, 4) ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παϊσίδη και κατέθεσε προτάσεις, 5) ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητας και κατέθεσε προτάσεις, 6) ..., 7) ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Παϊσίδη και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Περικλή Αγγέλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Στο σημείο αυτό, ο πληρεξούσιος των υπό στοιχεία 1, 2 και 3 ήδη αναιρεσειόντων (..., ... και ...), αφού έλαβε το λόγο, δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 26/3/2009 κρινόμενης αίτησης και των από 23/11/2009 πρόσθετων λόγων αυτής, για αναίρεση της 2552/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/1/2005 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 27557/2005 μη οριστική και 15750/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2552/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26/3/2009 αίτησή τους και τους από 23/11/2009 πρόσθετους λόγους αυτής.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση ανέγνωσε την από 8/2/2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναίρεσης καθώς και αυτών του δικογράφου των προσθέτων λόγων. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296, 297, 573 παρ. 1 και 495 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η παραίτηση ολική ή μερική από το δικόγραφο της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και επιφέρει αντίστοιχη (ανάλογη με το περιεχόμενο και την έκταση της) κατάργηση της δίκης (ΟλΑΠ 4/1992), χωρίς να είναι αναγκαία η συναίνεση του αναιρεσιβλήτου. Στην προκείμενη περίπτωση, ο εκπροσωπήσας τις τρεις πρώτες από τους αναιρεσείοντες (..., ..., ...) δικηγόρος, έχοντας την προς τούτο πληρεξουσιότητα (5464/16-2-2010 πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Καλλιόπης Βαρσάμη και 4930/17-2-2010 της συμβολαιογράφου Αθηνών Ελισάβετ Βαδιάκα), δήλωσε και η σχετική δήλωση καταχωρίστηκε στα πρακτικά, ότι αυτές παραιτούνται από το δικόγραφο της κρινόμενης αναίρεσης. Η δήλωση παραίτησης, αφού έγινε σύμφωνα προς τις διατάξεις που μνημονεύονται στην αρχή της παραγράφου επέφερε τα αποτελέσματα της και πρέπει να θεωρηθεί η αναίρεση ως μη ασκηθείσα καθόσον αφορά τις τρεις πρώτες από τους αναιρεσείοντες και να καταργηθεί η δίκη ως προς αυτές.

II. Κατά τη διάταξη του άρθρου 599 παρ. 1 ΑΚ, ο μισθωτής, μετά τη λήξη της μίσθωσης, έχει υποχρέωση να αποδώσει το μίσθιο στην κατάσταση που το παρέλαβε. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 592 του ίδιου κώδικα, ο μισθωτής δεν ευθύνεται για φθορές ή μεταβολές που οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση. Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 330, 297 και 298 ΑΚ, προκύπτει, ότι ο μισθωτής είναι υποχρεωμένος να αποζημιώσει τον εκμισθωτή για τις φθορές και μεταβολές που προκλήθηκαν στο μίσθιο, κατά τη διάρκεια της μίσθωσης, εξαιρουμένων εκείνων που οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση.

Σύμφωνα με αυτά, ο εκμισθωτής ασκώντας την αξίωση του για τις φθορές ή μεταβολές ή μεταβολές που προκλήθηκαν στο μίσθιο κατά τη διάρκεια της μίσθωσης, είτε με αγωγή αποζημίωσης, είτε με ένσταση συμψηφισμού, οφείλει να επικαλεσθεί και να αποδείξει τις φθορές και μεταβολές αυτές και το ποσό της ζημίας που υφίσταται από αυτές, απόκειται δε στον εναγόμενο μισθωτή να επικαλεσθεί, κατ' ένσταση, ότι αυτές οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση.

Περαιτέρω, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ότι οι φθορές ή μεταβολές που προκλήθηκαν από το μισθωτή οφείλονται ή όχι στη συνηθισμένη χρήση είναι κρίση ουσιαστική μη υποκείμενη στον αναιρετικό έλεγχο. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Τέλος κατά τον αριθμό 19 δε του ίδιου άρθρου, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης.

Ο λόγος, άρα, δεν ιδρύεται, όταν οι ελλείψεις αναφέρονται στην αιτιολόγηση απλά του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον αυτό διατυπώνεται με σαφήνεια. Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα ακόλουθα, κρίσιμα για την τύχη της αναίρεσης, πραγματικά περιστατικά: " Δυνάμει του υπ' αριθμ 2322/3-6-1999 νέου διοικητικού μισθωτηρίου συμβολαίου οι ενάγοντες συνεκμίσθωσαν στο εναγόμενο μία οικοδομή που αποτελείται από επτά ορόφους (4 τυπικούς και τρεις εσοχές), τμήμα ισογείου (δύο γραφεία) με ωφέλιμη επιφάνεια 2368 τμ, βοηθητικούς και κοινόχρηστους χώρους, που βρίσκεται στη ...

επί της οδού ..., της συγκυριότητας τους και ειδικότερα κατά ποσοστό 12,5% εξ αδιαιρέτου της 1ης ενάγουσας, 18,75% της 2ης ενάγουσας, 18,75% της 3ης, 10% της 4ης, 20% του 5ου, 10% του 6% και 10% της 7ης ενάγουσας, για διάστημα 9 ετών που αρχίζει από 4-6-1999 έναντι αρχικού μηνιαίου μισθώματος 5.200.000 δραχμών με ετήσια αναπροσαρμογή αυτού από το δεύτερο έτος της μίσθωσης ίση με τον ετήσιο τιμάριθμο + 1%, των μισθωμάτων καταβαλλομένων κάθε τρίμηνο και στο τέλος της τριμηνίας, για της στέγαση της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

Οι εκμισθωτές σύμφωνα με τον 4° όρο του ως άνω συμφωνητικού είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν το μίσθιο στη χρήση του εναγομένου κατάλληλο και σύμφωνα με τους όρους του νόμου και την από 11-5-99 έκθεση καταλληλότητας της Επιτροπής Στεγάσεως Δημόσιων Υπηρεσιών και αφού πραγματοποιήσει όλες τις απαιτούμενες επισκευές ή διαρρυθμίσεις που αναφέρονται σ' αυτήν.

Στην, ως άνω, έκθεση καταλληλότητας αναφέρεται ότι το ως άνω μίσθιο κρίνεται κατάλληλο με την προϋπόθεση να επιτελεσθούν όλες οι εργασίες που θα υποδειχθούν από τον προϊστάμενο της υπηρεσίας. Επίσης κατά τον 8 όρο του συμφωνητικού οι εκμισθωτές κατά τη διάρκεια της μίσθωσης είναι υποχρεωμένοι να κάνουν στο μίσθιο τις αναγκαίες επισκευές και να επανορθώσουν τις από συνήθη χρήση φθορές ορισμένη προθεσμία από τη σχετική ειδοποίηση της στεγαζομένης υπηρεσίας, ότι σε περίπτωση των επισκευών, το εναγόμενο με το δικαίωμα να ενεργήσει τις επισκευές του μισθίου σε βάρος των ιδιοκτητών από τις πιστώσεις των μισθωμένων, παρακρατεί δε το ποσό της δαπάνης που έγινε από τα πρώτα λεπτά της επισκευής μισθώματα.

Επίσης, στον 9° όρο του ίδιου μισθωτηρίου συμβολαίου ορίζεται ότι το εναγόμενο δεν είναι υποχρεωμένο σε καμία αποζημίωση για βλάβες ή ζημίες που έγιναν στο μίσθιο από τυχαίο γεγονός ή από κακή κατασκευή του, ότι οι εκμισθωτές είναι υποχρεωμένοι να κάνουν με δικές τους δαπάνες όλες τις εργασίες τωνεγκαταστάσεων

νερού,

ηλεκτρικού, τηλεφώνου συνδεδεμένες με τα αντίστοιχα δίκτυα της πόλεως. Επίσης και τις δαπάνες εκκενώσεως βόθρων, όταν παρουσιάζεται ανάγκη γι' αυτό, για ζημίες που προξενήθηκαν στο οίκημα από πυρκαγιά (13ος όρος αυτού) και ότι οι εκμισθωτές υποχρεούνται για τη συντήρηση του ανελκυστήρα, αμοιβή θυρωρού, αλλαγή της ηλεκτρικής εγκατάστασης (15ος όρος αυτού).

Πρώτος μισθωτής του μισθίου, ήταν το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο για τη στέγαση της Διεύθυνσης Ασφάλειας στο οποίο (εναγόμενο) και εκμίσθωναν οι ενάγοντες από το έτος 1969, (όπως συνομολογούν οι ενάγοντες με την από 21-4-2005 προσθήκη προτάσεων τους) με διαδοχικές συμβάσεις κάθε φορά. Το εναγόμενο, ασκώντας δικαίωμα από το, ως άνω, μισθωτήριο λόγω μεταφοράς της στεγαζόμενης στο μίσθιο υπηρεσίας του σε ακίνητο της ιδιοκτησίας του, αποχώρησε από το μίσθιο και λύθηκε έτσι η μίσθωση την 28-7-2004, οπότε και συντάχθηκε πρωτόκολλο παράδοσης ακινήτου, στο οποίο οι ενάγοντες διατύπωσαν τις επιφυλάξεις τους ως προς την άσκηση των δικαιωμάτων τους αναφορικά με τις φθορές πέρα από τη συνήθη χρήση διαπιστώθηκε κατά την παραλαβή του μισθίου.

Με βάση, λοιπόν, τους προαναφερόμενους όρους του διοικητικού μισθωτηρίου συμβολαίου το εναγόμενο δεν ευθύνεται για τις φθορές του μισθίου που οφείλονται στη συμφωνημένη χρήση και ως τέτοια νοείται εκείνη που ανταποκρίνεται στους συγκεκριμένους σκοπούς των συμβαλλομένων, το είδος και τον προορισμό του μισθίου και συμπληρωματικά στην καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, εφόσον βέβαια έγινε με επιμέλεια και όχι με τρόπο που ενεργεί βλαπτικά στο μίσθιο.

Μετά την αποχώρηση του εναγομένου, αυτό παρουσίασε φθορές πέραν από τη συνήθη χρήση και ειδικότερα: Ια) στο δάπεδο της κεντρικής εισόδου, λόγω της επίστρωσης κεραμικών πλακιδίων πάνω στο μωσαϊκό δάπεδο που υπήρχε εσωτερικά και στα μάρμαρα της εισόδου εξωτερικά, σε επιφάνεια 5 τμ, η δαπάνη που απαιτείται για την αποκατάσταση του δαπέδου ανέρχεται στο ποσό των 47,85 ευρώ ανά τμ και συνολικά 239,25 ευρώ, β) στα δάπεδα από μωσαϊκό επί των οποίων έχουν επιστρωθεί κεραμικά πλακίδια σε συνολική έκταση συνολικού εμβαδού 268 τμ, η απαιτούμενη δαπάνη για την αντικατάσταση της ανέρχεται στο ποσό των 60 ευρώ ανά τμ και συνολικά το ποσό των 16.080 ευρώ, το αιτούμενο ποσό των 17.253,84 ευρώ κρίνεται υπερβολικό κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, γ) στα δάπεδα από μωσαϊκά επί των οποίων έχουν επιστρωθεί πλαστικά πλακίδια σε έκταση συνολικού εμβαδού 212 τμ, η απαιτούμενη δαπάνη για την αποκατάσταση τους ανέρχεται στο ποσό των 60 ευρώ ανά τμ και συνολικά στο ποσό των 12.720 ευρώ, το απαιτούμενο ποσό των 22.168,84 ευρώ κρίνεται υπερβολικό κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, δ) σε τμήματα δαπέδων από μωσαϊκό, στα οποία έγιναν επεμβάσεις για την τοποθέτηση μεταλλικών κατασκευών σε 48 σημεία, η απαιτούμενη δαπάνη για την αποκατάσταση τους ανέρχεται στο ποσό των 30 ευρώ ανά σημείο και συνολικά το ποσό των 1440 ευρώ, το αιτούμενο ποσό των 2552,16 ευρώ κρίνεται υπερβολικό κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας.

Το αιτούμενο κονδύλιο για αποκατάσταση των μαρμάρινων πατωμάτων, μαρμάρινων σοβατεπί κλιμακοστασίων και μαρμάρινων δαπέδων των πλατύσκαλων των κλιμακοστασίων ως και των ξύλινων κουπαστών των κλιμακοστασίων πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα καθόσον πρόκειται για φθορές προερχόμενες από τη συμφωνημένη χρήση του μισθίου ως υπηρεσία Διεύθυνσης Ασφάλειας της Θεσσαλονίκης όπου προσέρχονταν επί 24ώρου βάσεως και επί 36 έτη πάρα πολλοί άνθρωποι, υπάλληλοι, επισκέπτες, κρατούμενοι, δικηγόροι κλπ με συνέπεια τη φθορά τους.

ΙΙα) στους υαλοπίνακες των εξωτερικών κουφωμάτων που είναι σπασμένοι συνολικού εμβαδού 90 τμ απαιτείται δαπάνη ποσού 2,283,30 ευρώ, όπως αναφέρεται στην από 25-2-2005 τεχνική έκθεση του εναγομένου που συνέταξε η πολιτικός μηχανικός ..., το αιτούμενο ποσό των 3.494,70 ευρώ κρίνεται υπερβολικό κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας. Τα αγωγικά κονδύλια για την αποκατάσταση του κουφώματος της πόρτας της κεντρικής εισόδου από τη διαμόρφωση φυλακίου ως και την αποκατάσταση των ξύλινων θυρών πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα και τούτο διότι η διαμόρφωση του φυλακίου έγινε κατά την αρχική μίσθωση το έτος 1969 με την ανοχή του εκμισθωτού εφόσον ήταν αναγκαίο για τη λειτουργία της υπηρεσίας ασφαλείας, το δεύτερο δε από τη συμφωνημένη χρήση καθόσον η προσέλευση πολυμελούς προσωπικού και επισκεπτών επί 36 έτη, ως προαναφέρθηκε, έφθειρε τις θύρες των γραφείων.

ΙΙΙα) στις οροφές των ορόφων του μισθίου από τις οπές σε συνολική έκταση 35 τμ, απαιτείται δαπάνη 46,61 ευρώ ανά τμ και συνολικά 1631,35 ευρώ, β) στους τοίχους όλων των ορόφων του κτιρίου, από τις οπές που υπάρχουν σε συνολική έκταση 10 τμ απαιτείται δαπάνη 38,42 ευρώ ανά τμ και συνολικά 384,20 ευρώ, γ) στους τοίχους όλων των ορόφων του μισθίου που έχουν επενδυθεί με πλαστικά φύλλα σε συνολική έκταση 80 τμ απαιτείται δαπάνη ανερχόμενη σε 33,54 ευρώ ανά τμ , ήτοι συνολικά 2683,20 ευρώ, δ) στους τοίχους όλων των ορόφων που έχουν γίνει από άλλες επεμβάσεις (επικόλληση αντικειμένων, καλωδιώσεων κλπ και βίαιη αφαίρεση τους) σε έκταση συνολικά 10 τμ απαιτείται δαπάνη 38,42 ευρώ ανά τμ και συνολικά 384,20 ευρώ, ε) για την καθαίρεση των στηθαίων και την προσθήκη από τοιχοποιίες με οπτοπλινθοδομή που έγιναν από το εναγόμενο σε έκταση 200 τμ απαιτείται δαπάνη ανερχόμενη στο ποσό των 11,83 ευρώ ανά τμ και συνολικά 2.366 ευρώ.

Τα αγωγικά κονδύλια που αφορούν προσθήκη στην κεντρική είσοδο και στην οροφή της κεντρικής εισόδου για κατασκευή φυλακίου πρέπει να απορριφθούν καθόσον όπως προαναφέρθηκε η εγκατάσταση του φυλακίου αυτού έγινε κατά την αρχική προ 36ετίας μίσθωση οπότε έγινε και η διαμόρφωση του μισθίου σε υπηρεσία ασφαλείας.

IV. Σχετικά με τα αιτούμενα κονδύλια για καθαίρεση και αντικατάσταση των ειδών υγιεινής πρέπει να λεχθεί ότι από την διενεργηθείσα πραγματογνωμοσύνη προκύπτει ότι δεν είναι δυνατή η συντηρητική αποκατάσταση τους για λόγους κυρίως υγιεινής. Η φθορά αυτή οφείλεται στη συμφωνημένη χρήση του μισθίου και στην παλαιότητα της καθόσον τούτο είχε μεγάλη επισκεψιμότητα σε συνδυασμό με τη μεγάλη διάρκεια της μίσθωσης (36 έτη) και της πεπερασμένης διάρκειας ζωής των ειδών αυτών, αλλά και των κτιρίων γενικότερα.

Επομένως τα κονδύλια αυτά πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα. V. Τα αιτούμενα επίσης κονδύλια για την αποκατάσταση των σωληνώσεων του υδροστασίου και των υδραυλικών και ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων πρέπει να απορριφθούν καθόσον η συντήρηση τους ήταν ευθύνη του εκμισθωτού κατά τον 9° όρο του μισθωτηρίου συμβολαίου και δεν αποδείχθηκε ότι οι φθορές που παρουσίασαν οφείλεται σε κάποια επέμβαση του εναγομένου αλλά στη συνήθη χρήση τους και στην πάροδο μεγάλου χρόνου.

Στη συνήθη χρήση και στην πάροδο μεγάλου χρόνου οφείλονται και οι φθορές στο σύστημα κεντρικής θέρμανσης στα 6 σώματα καλοριφέρ, 15 θερμοσίφωνες, φωτιστικά σώματα, 20 ηλεκτρολογικούς πίνακες, των 75 τεμαχίων πριζοδιακοπτών σούκου και 10 τεμαχίων διακοπτών.

Συνεπώς τα σχετικά αγωγικά κονδύλια πρέπει να απορριφθούν κατά μερική παραδοχή της σχετικής ενστάσεως του εναγομένου. Ευθύνη του εκμισθωτού υπήρχε επίσης για τη συντήρηση του ανελκυστήρα, η οποία δεν υπήρξε για μεγάλο διάστημα, συνεπώς το κονδύλιο των 21.607,63 ευρώ πρέπει να απορριφθεί. Σημειωτέον ότι η ύπαρξη μπαζών που περιγράφεται και στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης δεν αποδείχθηκε πλήρως ότι οφείλεται στην αντισυμβατική χρήση του εναγομένου.

Επίσης απαιτείται να δαπανηθεί και ποσό 3.000 ευρώ για εργοταξιακές δαπάνες, το αιτούμενο ποσό των 10.943 ευρώ κρίνεται υπερβολικό κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας. Σε όλα τα προαναφερόμενα κονδύλια συμπεριλαμβάνεται ΦΠΑ και εργολαβικό όφελος. Δεν αποδείχθηκε επίσης το αγωγικό κονδύλιο για την έκδοση οικοδομικής άδειας για τις εργασίες που είναι αναγκαίες στο εναγόμενο.

Περαιτέρω αποδείχθηκε για την αποκατάσταση των ως άνω φθορών, των πέραν από τη συμφωνημένη χρήση που προκλήθηκαν από το εναγόμενο ως ζημίες για τις οποίες και επιδικάσθηκε αποζημίωση, θα απαιτηθεί χρονικό διάστημα ενός (1) μηνός και οι ενάγοντες θα απωλέσουν κατά την κρίση του δικαστηρίου το ποσό των 18.600 ευρώ που αντιστοιχεί στο μίσθωμα του μηνός αυτού που πιθανότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων θα εισέπρατταν από την εκμίσθωση του εν λόγω μισθίου".

Μετά τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε την έφεση του αναιρεσιβλήτου-εναγομένου και εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση δέχθηκε εν μέρει την αγωγή των αναιρεσειόντων, με περιορισμό του ύψους της ζημίας σε ορισμένα κονδύλια και απορρίπτοντας άλλα επειδή κατά την κρίση του οι φθορές και μεταβολές στο μίσθιο οφείλονταν στη συνηθισμένη χρήση.

Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, διέλαβε δε στην απόφαση του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή όχι εφαρμογή αυτών και δεν την στέρησε από νόμιμη βάση. Έτσι, η κρίση της απόφασης για το ποιες από τις φθορές και μεταβολές οφείλονται στη συνηθισμένη χρήση δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, ούτε δημιουργείται αντίφαση στις παραδοχές για την ανωτέρω κρίση, η αιτιολογία για την απόρριψη της ένστασης παραγραφής, διότι το διατακτικό της απόφασης δεν σχετίζεται με αυτή την κρίση.

Περαιτέρω, όσα αποδίδονται ως ελλείψεις αιτιολογίας και σχετίζονται με τον περιορισμό των ποσών της ζημίας, αναφέρονται απλώς στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο σε κάθε περίπτωση διατυπώνεται με σαφήνεια. Ο πρώτος, και ο δεύτερος, επομένως, από τους λόγους του κυρίου δικογράφου, καθώς και ο πρώτος και ο δεύτερος περ.

δ' από τους λόγους του δικογράφου των προσθέτων λόγων, με τους οποίους αποδίδονται στην απόφαση οι πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.

III. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, που, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασης τους, θεμελιώνουν, καταλύουν ή παρακωλύουν ουσιαστικό ή δικονομικό δικαίωμα, που ασκείται με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση (ΟλΑΠ 3/1997).

Εξάλλου, ο ανωτέρω αναιρετικός λόγος δεν μπορεί να θεμελιωθεί, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 12/1991). Στην προκείμενη περίπτωση, με το πρώτο μέρος του δεύτερου λόγου του δικογράφου των προσθέτων λόγων προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η προαναφερόμενη από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον θεμελιωτικό ισχυρισμό των αναιρεσειόντων για επιδίκαση αποζημίωσης λόγω απώλειας εισοδημάτων εξαιτίας του χρόνου που θα απαιτηθεί για την αποκατάσταση των φθορών.

Από την προσβαλλόμενη απόφαση, όμως, προκύπτει, ότι το Εφετείο εξέτασε τον ισχυρισμό των αναιρεσειόντων-εναγόντων και τον απέρριψε ως εν μέρει ουσιαστικά αβάσιμο, περιορίζοντας το χρονικό διάστημα για το οποίο δικαιούνται αποζημίωση. Άρα, ο δεύτερος λόγος του δικογράφου του προσθέτων λόγων, κατά το πρώτο μέρος του, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

IV. Κατά το άρθρο 559 αρ. 10 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη. Στην προκείμενη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο στήριξε την κρίση του στα αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες, ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα), που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν νόμιμα τα διάδικα μέρη.

Ο δεύτερος λόγος του δικογράφου των προσθέτων λόγων κατά το δεύτερο μέρος του, συνεπώς, με τον οποίο αποδίδεται στην απόφαση η ανωτέρω πλημμέλεια ότι δέχθηκε πραγματικά περιστατικά (σχετικά με το χρονικό διάστημα που θα απωλέσει εισοδήματα) ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Με το τρίτο μέρος του ίδιου λόγου αποδίδεται στην απόφαση και η πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ.

γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δεν έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά, μέσα που προσκομίστηκαν. Ο λόγος αυτός και κατά το μέρος του αυτό είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι από τη βεβαίωση που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά και από όλο το περιεχόμενο της γενικά, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, που προσκομίστηκαν, με επίκληση από τους διαδίκους.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει αφενός μεν να καταργηθεί η δίκη, καθόσον αφορά τις τρεις πρώτες αναιρεσείουσες, αφετέρου δε να απορριφθεί η αναίρεση στο σύνολό της, καθόσον αφορά τους υπόλοιπους αναιρεσείοντες και να καταδικασθούν οι τελευταίοι στη δικαστική δαπάνη του εναγομένου, μειωμένη κατά το άρθρο 22 του ν 3693/57, όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Καταργεί τη δίκη καθόσον αφορά τις τρεις πρώτες αναιρεσείουσες (..., ..., ...).

Απορρίπτει την από 26 Μαρτίου 2009 αίτηση και τους από 23 Νοεμβρίου 2009 πρόσθετους επ' αυτής λόγους για αναίρεση της 2552/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ