Supreme Court allows appeal when lower court ignores defendant's claim that termination was abusive due to sexual harassment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appeal against a labor court decision regarding the termination of an indefinite-term employment contract. The appellant argued that the termination was abusive because it was used to cover up sexual harassment by the employer, a specific defense the lower court failed to examine. The court ruled that this argument constituted a substantive claim ('thing') under Article 559 of the Code of Civil Procedure, which the lower court was obligated to consider.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559(8) KPolD; Art. 281 AC; Art. 174 AC: The failure of a court of second instance to examine a substantive defense regarding the abuse of termination rights due to sexual harassment constitutes a ground for appeal, as such defenses are not merely procedural but affect the substantive outcome of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 631 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 631/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Ρουπακιώτη. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "THEROS INTERNATIONAL GAMING INC", που εδρεύει στο Ρίο Αχαϊας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Δαούτη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-1-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 234/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 959/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 2-12-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Νικάκης, διάβασε την από 8-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο λόγος της αναιρέσεως, που προβλέπεται από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύεται όταν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή δικαιώματος.
Δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο λόγος αν δεν ληφθούν υπόψη η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής ή τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων. Αντίθετα αποτελούν "πράγματα", υπό την προαναφερθείσα έννοια, οι λόγοι εφέσεως, που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης αφορώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς ή άρνηση αυτοτελών ισχυρισμών (αγωγικών, ενστάσεων κλπ). (Ολ ΑΠ 11/1996).
Εξάλλου η καταγγελία της αορίστου χρόνου συμβάσεως εργασίας είναι αναιτιώδης δικαιοπραξία και γι' αυτό δεν έχει ανάγκη αιτιολογίας. Η άσκηση όμως του δικαιώματος για την καταγγελία αυτή υπόκειται στο γενικό περιορισμό του άρθρου 281 του ΑΚ, δηλαδή κατά συνδυασμό και προς το άρθρο 174 του ΑΚ, είναι άκυρη, ως καταχρηστική, η καταγγελία της ως άνω συμβάσεως, που γίνεται κατά προφανή υπέρβαση των ορίων της καλής πίστεως ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικοί και οικονομικού σκοπού του δικαιώματος.
Τέτοια υπέρβαση συντρέχει και όταν η καταγγελία έγινε διότι ο μισθωτός απέκρουσε σεξουαλική παρενόχληση του εκ μέρους του εργοδότη ή προς συγκάλυψη της παρενοχλήσεως αυτής. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της αγωγής και της εφέσεως, η αναιρεσείουσα-ενάγουσα, προς απόκρουση της καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας της από την αναιρεσίβλητη-εναγομένη εργοδότρια, προέβαλε καθ' υποφορά με την αγωγή της τον αυτοτελή ισχυρισμό (αντένσταση) ότι η καταγγελία αυτή είναι άκυρη, ως καταχρηστική, επειδή απέκρουσε σεξουαλική παρενόχληση του προϊσταμένου της .......... .Τον αυτοτελή αυτό ισχυρισμό που ασκούσε επιρροή στην έκβαση της δίκης επανέφερε με τον τρίτο λόγο της εφέσεώς της και το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, παρέλειψε να τον ερευνήσει.
Επομένως είναι βάσιμος ο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος της αναιρέσεως και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο με άλλη σύνθεση (αρθρ. 580 παρ.3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 959/2004 απόφαση του Εφετείου Πατρών.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο με άλλη σύνθεση. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία καθορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1 Απριλίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ