Supreme Court dismisses appeal regarding civil appeal deadline missed by seafarer claiming foreign residence. Appeal rejected due to procedural time bar. Court upholds lower court's dismissal of appeal as inadmissible. Appeal dismissed because seafarer failed to prove foreign residence within appeal period. Court rejects claim of foreign residence as pretext for missing deadline. Appeal dismissed due to procedural time bar despite seafarer's residence claim. Appeal rejected; seafarer's foreign residence claim deemed pretext for missing deadline. Appeal dismissed; seafarer's foreign residence claim rejected as procedural time bar applies. Appeal dismissed; seafarer's foreign residence claim deemed pretext for missing deadline.

Απόφαση 630 / 2016 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 630/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Χ. του Λ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Βαρσάμη Γιοβανούδα, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Χ. του Λ., που παραστάθηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Γεώργιου Κοντού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 29-7-2009 και από 11-1-2010 αγωγές των ήδη αναιρεσίβλητης και αναιρεσείοντος αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 14/2012 του ιδίου Δικαστηρίου, 2165/2014 Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων, με την από 29-4-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την από 16-12-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ’ άρθρ.559 αρ.11γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο "δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν". Περαιτέρω, κατά την εν λόγω διάταξη αρ.14, αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ....απαράδεκτο".

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αιτιάται, ότι το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, με την οποία (2165/2014 Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης) απέρριψε την έφεσή του ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, υπέπεσε, στην υπ’ αρ.14 του προειπωθέντος άρθρου πλημμέλεια. Προσέτι με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων ψέγει το Εφετείο, στο οποίο προσάπτει, ότι με την πληττομένη απόφασή του υπέπεσε στην υπ’ αρ.11γ της προμνησθείσης διατάξεως πλημμέλεια, δεδομένου ότι δεν έλαβε υπόψιν την υπ’ αυτού επικληθείσα και προσκομισθείσα από 1-11-2013 βεβαίωση της ναυτικής εταιρείας "..." περί της ναυτολογήσεώς του σε αυτήν και των συνεχών με πλοίο της ως μηχανοδηγού ταξιδιών του στο εξωτερικό, στοιχείων θεμελιωτικών του γεγονότος, ότι είναι κάτοικος εξωτερικού.

ΙΙΙ. Το Εφετείο στις επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές του διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "Οι κρινόμενες αντίθετες αγωγές ασκήθηκαν την 30-7-2009 και την 11-1-2010 αντίστοιχα και στην επικεφαλίδα αυτών, ο νυν εκκαλών Ι. Χ. τόσο φερόμενος ως εναγόμενος όσο και ως ενάγων, όπως και στις προτάσεις της πρωτοβάθμιας δίκης δήλωσε κατοικία στη ...

Χαλκιδικής. Η συζήτηση των αγωγών ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου έγινε την 23-11-2011 και κατ’ αυτήν ο εκκαλών δήλωσε και πάλι κατοικία στην ... Χαλκιδικής, παραστάθηκε δε μετά του πληρεξούσιου του δικηγόρου Βαρσάμη Γιοβανούδα, πράγμα που σημαίνει ότι βρισκόταν στην Χαλκιδική (βλ. τα υπ’ αρ. 14/2012 πρακτικά συνεδρίασης και την ταυτάριθμη, εκκαλούμενη απόφαση).

Η επίδοση της υπ’ αρ. 14/2012 εν μέρει δεκτής και ήδη εκκαλουμένης αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, έγινε με επιμέλεια του εκκαλούντος προς την εν μέρει νικήσασα διάδικο, ήδη εφεσίβλητη Ε. Χ., την 21-3-2012 και δη στην αντίκλητο δικηγόρο της Θεανώ Ζούνη,η οποία ήταν σύμφωνα με τα προαναφερόμενα έως την επίδοση της αποφάσεως αυτής αντίκλητος της εφεσίβλητης (ΚΠολΔ 143 παρ.1, βλ.

σχετ. επισημείωση του δικαστικού επιμελητή Πολυγύρου Π. Λ. επί του επιδοθέντος αντιγράφου, που προσκομίζει η εφεσίβλητη). Η κρινόμενη έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου την 30-4-2012, δηλαδή μετά την πάροδο τριάντα ημερών από την επομένη της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως προς την αντίκλητο (ΚΠολΔ 144 παρ.1), αλλά πριν από την πάροδο εξήντα ημερών από την εν λόγω έναρξη αυτής.

Στην επικεφαλίδα του δικογράφου της εφέσεως ο εκκαλών δήλωσε κάτοικος ...ς Χαλκιδικής, όπως και στις προτάσεις του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Για πρώτη φορά στο πλαίσιο της παρούσας δίκης και δη με την από 6-11-2013 προσθήκη επί των προτάσεων, προκειμένου να δικαιολογήσει ο εκκαλών το εκπρόθεσμο της έφεσης, ισχυρίζεται ότι είναι ναυτικός και ενίοτε διαμένει στην αλλοδαπή και προς απόδειξη του ισχυρισμού του επικαλείται μόνο την από 1-11-2013 βεβαίωση της ναυτικής εταιρίας ..., στην οποία αναφέρεται ότι ο εκκαλών "είναι ναυτολογημένος ως μηχανοδηγός Α στο πλοίο ... ... ...

από το Σεπτέμβριο του 2011 μέχρι και σήμερα (ενν.1-11-2013), ταξιδεύει συνεχώς και χωρίς διακοπή στη Μεσόγειο Θάλασσα και στις χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο Θάλασσα". Από το έγγραφο αυτό και μόνο δεν προκύπτει ότι ο εκκαλών έχει απολέσει την κατοικία του στην Ελλάδα ούτε και την εκ περιτροπής διαμονή του στην ...

Χαλκιδικής, αφού η οικογενειακή του στέγη εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί, όπως και το ακίνητο, που αποτέλεσε το αντικείμενο της παρούσας δίκης, το οποίο μάλιστα επικαλείται ότι κατά ένα ποσοστό απέκτησε με χρησικτησία, ήτοι, ασκώντας αυτοπρόσωπη φυσική εξουσίαση επ’ αυτού με το να διατηρεί σε αυτό επιχείρηση ενοικιαζομένων δωματίων.

Εξάλλου η ιδιότητα του ναυτικού κατά το άρθρο 132 ΚΠολΔ (που ρυθμίζει την επίδοση σε ναυτικούς) δεν σημαίνει ότι αυτός δεν έχει μόνιμη κατοικία στην ημεδαπή για τη συντέλεση των επιδόσεων, το αντίθετο μάλιστα. Σύμφωνα με τα παραπάνω, ο εκκαλών ανεξάρτητα από την επαγγελματική δραστηριότητα, την οποία περιστασιακά αναπτύσσει ενδεχομένως και σε θαλάσσιες περιοχές εκτός Ελλάδος, αλλά εντός της Μεσογείου, εξακολουθεί να έχει κατοικία και διαμονή στην Ελλάδα.

Το γεγονός αυτό παρείχε σ’ αυτόν τη δυνατότητα να αποφασίσει και να προετοιμάσει την άσκηση της έφεσης μέσα στην προθεσμία των τριάντα ημερών, που προβλέπεται για όσους διαμένουν στην Ελλάδα. Η επίκληση της εκ περιτροπής διαμονής του στην αλλοδαπή (χωρίς μάλιστα να προσδιορίζει για το κρίσιμο διάστημα που ακριβώς βρισκόταν) ως ναυτικός για επαγγελματικούς λόγους αποτελεί μια όψιμη επινόηση και γίνεται προσχηματικά, για να δικαιολογήσει την απώλεια της προθεσμίας των τριάντα ημερών ως προς την άσκηση της έφεσης.

Η παρέλευση της προθεσμίας αυτής επέφερε την έκπτωση από το σχετικό δικαίωμα (ΚΠολΔ 151), με αποτέλεσμα η κρινόμενη με αρ. κατ. 68/30-4-2012 έφεση (με αρ. εκθ. oρ. Δικ. 4132/27-11-2012) να είναι απαράδεκτη. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί". Η επισκόπηση των ανωτέρω παραδοχών και των εκτιθεμένων σε αυτές δικογράφων καταδεικνύει, ότι οι προρρηθέντες λόγοι αναιρέσεως είναι αβάσιμοι, δοθέντος ότι το Εφετείο προσηκόντως από δικονομικής απόψεως αντιμετώπισε την ασκηθείσα ενώπιόν του έφεση του αναιρεσείοντος και με την προσβαλλομένη απόφασή του απέρριψε αυτήν (έφεση) ως απαράδεκτη εξαιτίας εκπρόθεσμης, κατά τα ως άνω, ασκήσεώς της.

Μετά ταύτα παρέπεται, ότι δεν τίθεται ζήτημα παραβιάσεως, υπό του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, του άρθρου 51 ΑΚ, στο οποίο γίνεται αναφορά στον εννοιολογικό προσδιορισμό της κατοικίας, (με προέχοντα ως στοιχεία που συγκροτούν αυτήν, κατά κύριο λόγο την μόνιμη εγκατάσταση του προσώπου και την ειδική κατοικία αυτού, καθόσον αφορά σε υποθέσεις, που αναφέρονται στην άσκηση του επαγγέλματός του).

Κατόπιν τούτου, είναι δεδομένη η αβασιμότης (και) του πρώτου λόγου αναιρέσεως, με τον οποίον ο αναιρεσείων καταλογίζει στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, ότι με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην (φερομένη) κατ’ αρθρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ισχυριζόμενος, (αδοκίμως όμως, συμφώνως προς την προηγηθείσα ανάλυση), ότι είναι κάτοικος εξωτερικού.

IV. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος προς διερεύνηση ετέρου λόγου αναιρέσεως, η αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα, ενώ δεν θα επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, μη υποβληθέντος υπ’ αυτής σχετικού κατ’ αρθρ.191 παρ.2 ΚΠολΔ, αιτήματος. Τέλος, κατ’ αρθρ.495 παρ.4 ΚΠολΔ, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-4-2014 αίτηση του Ι. Χ. περί αναιρέσεως της 2165/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Νοεμβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ