Supreme Court dismisses appeal against expropriation compensation decision due to vague grounds and lack of common sense violation specifics.

Απόφαση 628 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 628/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Ηλία Νίκα, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Α. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ιδ. Χ1), 2) Κ. Κ. του Θ., κατοίκου ... (αρ. ιδ. Χ2), 3) Θ. Σ. του Ν., κατοίκου ... (αρ. ιδ. Χ3) και 4) Ε. συζ. Θ. Σ., κατοίκου ... (αρ. ιδ. Χ3), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Ξαπλαντέρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-6-2014 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης των ήδη αναιρεσιβλήτων και άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη (μετά την έκδοση της 361/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Καλαμάτας και συνεκδικάστηκε με την από 10-6-2014 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, καθώς και με τις αιτήσεις και ανταιτήσεις άλλων προσώπων, επίσης μη διαδίκων στην παρούσα δίκη.

Εκδόθηκε η 26/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 11-4-2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ελένη Διονυσοπούλου, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 13 παρ. 4 του Ν. 2882/2001, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 128 παρ. 2 του Ν. 4070/2012 "Εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί σημαντικά σε σχέση με την κύρια ή αποδεδειγμένως υφιστάμενη δευτερεύουσα κατά προορισμό χρήση, μπορεί να προσδιορίζεται με την απόφαση καθορισμού της αποζημίωσης και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη και η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Για τον προσδιορισμό της ιδιαίτερης αποζημίωσης λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ιδίως, η κατάσταση του ακινήτου πριν και μετά την απαλλοτρίωση, η σημαντική επιδείνωση των γεωμετρικών στοιχείων και της οικονομικής και εμπορικής εκμεταλλεύσεως αυτού, όπως επίσης ότι η ζημία του απομένοντος θα επέλθει μετά βεβαιότητας μετά την απότμηση του απαλλοτριουμένου κτήματος".

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στην διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται.

Τέλος, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση όταν στο αιτιολογικό, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν αναφέρονται καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος, στο οποίο στηρίζεται το διατακτικό της απόφασης. Δεν ιδρύεται, όμως, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση αυτών και στην αιτιολόγηση της εξαγωγής από αυτές του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις.

Ως ζητήματα δε, των οποίων η αιτιολόγηση κατά τρόπο αντιφατικό ή ανεπαρκή, στερεί από νόμιμη βάση την απόφαση, νοούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν, δηλαδή, στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε, είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όπως είναι και τα αναγκαία, κατά νόμο, περιστατικά, προς στήριξη της αγωγής ή κάποιας νόμιμης ένστασης.

Από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του, σε σχέση με την αίτηση των αναιρεσιβλήτων περί καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης λόγω μείωσης της αξίας των απομενόντων μετά την απαλλοτρίωση τμημάτων των με ΑΚΠ Χ1, Χ2 και Χ3 ακινήτων τους τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με την υπ' αριθμ.

πρωτ. 122004/13-7-2004 κοινή υπουργική απόφαση και τις με αριθμό πρωτ. οικ. 101747/24-2-2006 και οικ. 195212/11-1-2011 τροποποιητικές της, εγκρίθηκαν οι Περιβαλλοντικοί Όροι για το τμήμα Τσακώνα - Καλαμάτα του αυτοκινητόδρομου Κόρινθος -Τρίπολη - Καλαμάτα και κλάδος Λεύκρο - Σπάρτη, στο οποίο περιλαμβάνεται η κατασκευή του υποτμήματος που εκτείνεται από τη χιλιομετρική θέση -0+764,00 έως τη χιλιομετρική θέση 26+546,00 του αυτοκινητόδρομου.

Με την υπ' αριθμ. Δ12/Α/Α/6786/ 17-10-2012 απόφαση του Αναπληρωτή Υπουργού Ανταγωνιστικότητας, Ανάπτυξης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων που δημοσιεύτηκε νόμιμα στο υπ' αριθμ. 329/24-10-2012 τεύχος Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων (φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως), κηρύχθηκε συμπληρωματική αναγκαστική απαλλοτρίωση για λόγους δημόσιας ωφέλειας...

Η ως άνω αναφερόμενη αναγκαστική απαλλοτρίωση αποτελεί συμπληρωματική των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που κηρύχθηκαν με τις με αριθμό 1059402/ 626/010/25-7-2006, 1059405/4630/0010/25-7-2006, 1059397/ 625/010/25-7-2006, 059410/4629/0010/25-7-2006, 1059399/4624/ 010/25-7-006 κοινές υπουργικές αποφάσεις των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων, που δημοσιεύτηκαν νόμιμα...

Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα εκτείνονται σε όλο το μήκος της νέας χάραξης του αυτοκινητοδρόμου Κορίνθου - Τρίπολης - Καλαμάτας (Τσακώνα - Καλαμάτα) και συγκεκριμένα στους Δήμους Οιχαλίας και Καλαμάτας της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας. Η απαλλοτριούμενη έκταση κείται εκτός σχεδίου πόλης, είναι πεδινή και κατά το μεγαλύτερο τμήμα της χαρακτηρίζεται ως γεωργική, ενώ κατά κανόνα τα γεωτεμάχια είναι αρδευόμενα.

Περιλαμβάνει κυρίως ελαιοκαλλιέργειες, εσπεριδοειδή και λίγους αμπελώνες, υπάρχουν, ωστόσο εδαφικά τμήματα που παρουσιάζουν οικιστικό και εμπορικό χαρακτήρα, με δυνατότητα βιομηχανικής και βιοτεχνικής χρήσης. Ειδικότερα κάποια εκ των απαλλοτριουμένων διαθέτουν πρόσοψη στην ήδη υφιστάμενη εθνική οδό Μεγαλόπολης - Καλαμάτας και εξ αυτού του λόγου είναι οικοδομικά αξιοποιήσιμα, παρέχοντας δυνατότητα ανέγερσης βιομηχανικών - βιοτεχνικών εγκαταστάσεων.

Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα έχουν πρόσβαση στα δίκτυα κοινής ωφέλειας (ηλεκτρισμού, ύδρευσης, σταθερής και κινητής τηλεφωνίας), εξυπηρετούνται δε συγκοινωνιακά από τις υπεραστικές λεωφορειακές γραμμές της παλαιάς εθνικής οδού Τρίπολης -Μεγαλόπολης - Καλαμάτας, από το υφιστάμενο εθνικό και επαρχιακό οδικό δίκτυο αλλά και από χωματόδρομους.

Όσον αφορά την πρόσοδο των ακινήτων, προκύπτει ότι στις απαλλοτριούμενες εκτάσεις δεν υπάρχουν περιορισμοί ως προς τη χρήση των ακινήτων, πλην αυτών που σχετίζονται με τους όρους δόμησης, αλλά δεσπόζει η γεωργική εκμετάλλευση, οι δε υπάρχουσες καλλιέργειες ελαιόδεντρων είναι ιδιαίτερα αποδοτικές, λόγω του εύφορου εδάφους...

Περαιτέρω, ως προς τις στηριζόμενες στη διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ΚΑΑΑ αιτήσεις περί επιδικάσεως ιδιαίτερης αποζημίωσης λόγω περαιτέρω μείωσης της αξίας των τμημάτων των απαλλοτριουμένων ακινήτων που θα απομείνουν μετά την απαλλοτρίωση, ερευνητέα είναι η απομείωση που επέρχεται δυνάμει της υπό κρίση συμπληρωματικής απαλλοτρίωσης στις απαλλοτριούμενες εκτάσεις.

Ειδικότερα... Από την με Α.Κ.Π Χ1 ιδιοκτησία απαλλοτριώνεται περαιτέρω εδαφικό τμήμα, εκτάσεως 342 τ.μ. και απομένει τμήμα επιφανείας 1.043 τ.μ. Στο εν λόγω γεωτεμάχιο και δη στο εδαφικό τμήμα που απομένει, υφίσταται διώροφη κεραμοσκεπής οικία και ισόγειο πλακοσκεπές κτίσμα, η χρήση των οποίων καθίσταται ανέφικτη λόγω της ολικής σχεδόν αφαίρεσης του ακάλυπτου-αύλειου χώρου και επομένως η αξία του εναπομείναντος τμήματος και των επικειμένων του, υφίσταται μείωση λόγω της συμπληρωματικής απαλλοτρίωσης κατά ποσοστό 30%, κατά το οποίο πρέπει να επιδικαστεί ιδιαίτερη αποζημίωση, 15) Από τη με Α.Κ.Π Χ2 ιδιοκτησία απαλλοτριώνεται περαιτέρω εδαφικό τμήμα εκτάσεως 1.641 τ.μ.

και απομένει εδαφικό τμήμα επιφανείας 1.632 τ.μ., το οποίο παραμένει άρτιο και οικοδομήσιμο, πλην όμως υποβαθμίζεται λόγω της γειτνίασης με τον αυτοκινητόδρομο καθώς μετατρέπεται σε οχληρή και περιβαλλοντικά επιβαρυντική κομβική αρτηρία από και προς τον αυτοκινητόδρομο. Επομένως η αξία του εναπομείναντος τμήματος μειώνεται συνεπεία της συμπληρωματικής απαλλοτρίωσης κατά ποσοστό 40%, κατά το οποίο πρέπει να επιδικαστεί ιδιαίτερη αποζημίωση, 16) Από τη με Α.Κ.Π Χ3 ιδιοκτησία απαλλοτριώνεται περαιτέρω εδαφικό τμήμα έκτασης 498 τ.μ.

και απομένει εδαφικό τμήμα επιφανείας 3.877 τ.μ. Το γεωτεμάχιο αυτό, επί του οποίου υφίσταται οικία συνολικού όγκου 1.700 κ.μ. παραμένει μεν και μετά τη συμπληρωματική απαλλοτρίωση άρτιο και οικοδομήσιμο, πλην όμως υποβαθμίζεται λόγω της υποχρεωτικής τήρησης αποστάσεων από τον άξονα της νέας οδού, επιπλέον δε προ της εν λόγω ιδιοκτησίας κατασκευάζεται ανισόπεδος κόμβος με αποτέλεσμα το εναπομείναν τμήμα με την εντός αυτού οικία και τα λοιπά επικείμενα να επιβαρύνεται συνεπεία της αύξησης της υφισταμένης ηχητικής και ατμοσφαιρικής ρύπανσης λόγω της αυξανόμενης και ταχύτερης κυκλοφορίας των οχημάτων στον υπό κατασκευή αυτοκινητόδρομο, οπότε η αξία του εναπομείναντος εδαφικού τμήματος και των επικειμένων του μειώνεται κατά ποσοστό 20%, κατά το οποίο πρέπει να επιδικαστεί ιδιαίτερη αποζημίωση...".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε ως κατ' ουσίαν βάσιμη, κατά το ενδιαφέρον μέρος, την αίτηση των αναιρεσιβλήτων και καθόρισε ιδιαίτερη αποζημίωση για τα τμήματα των ακινήτων τους, που απέμειναν εκτός της απαλλοτρίωσης, λόγω μείωσης της αξίας τους. Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη εφαρμογή τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αφού τα γενόμενα δεκτά παραπάνω περιστατικά πληρούν την έννοια της σημαντικής απομείωσης της αξίας των τμημάτων των ακινήτων των αναιρεσιβλήτων που έμειναν εκτός απαλλοτρίωσης συνεπεία αυτής και δικαιολογούν τον καθορισμό επί πλέον αποζημίωσης για την ίδια αιτία.

Περαιτέρω, δε στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού διέλαβε σ' αυτήν επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της συνδρομής σημαντικής μείωσης της αξίας των τμημάτων των ακινήτων των αναιρεσιβλήτων που απέμειναν εκτός απαλλοτρίωσης και τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης για το λόγο αυτό, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ίδιων παραπάνω διατάξεων που εφαρμόσθηκαν.

Ειδικότερα στην προσβαλλομένη απόφαση γίνεται αναφορά της αρχικής επιφάνειας των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και εκείνης των απομενόντων εκτός απαλλοτρίωσης εδαφικών τμημάτων, καθώς και της χωροθέτησής τους σε περιοχή, εκτός σχεδίου πόλης. Περαιτέρω δε 1) ως προς το ακίνητο με ΑΚΠ Χ1, αναφέρεται η ύπαρξη κτισμάτων που καλύπτουν το απομένον τμήμα, ότι η χρήση τους καθίσταται ανέφικτη λόγω αφαίρεσης του αύλειου χώρου, γεγονός που συνεπάγεται τη μείωση της αξίας του, 2) ως προς το ακίνητο με ΑΚΠ Χ2 γίνεται αναφορά ότι το τμήμα που απομένει μετά την απαλλοτρίωση είναι άρτιο και οικοδομήσιμο και έτσι σαφώς εννοεί ότι έστω και δευτερευόντως έχει προορισμό την ανοικοδόμηση, αλλά υφίσταται μείωση της αξίας του, λόγω της γειτνίασης με το νέο αυτοκινητόδρομο με συνέπεια, όπως σαφώς συνάγεται από τις αιτιολογίες της, την παραγόμενη από την κίνηση των οχημάτων ηχορύπανση και ατμοσφαιρική επιβάρυνση από τις εκπομπές καυσαερίων, και 3) ως προς το ακίνητο με τον ΑΚΠ Χ3 γίνεται περιγραφή του απομένοντος τμήματος και αναφέρεται το εμβαδόν του, η ύπαρξη οικίας εντός αυτού, το γεγονός ότι είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, καθώς και ως απομειωτικά της αξίας του περιστατικά η κατασκευή έμπροσθεν αυτού ανισόπεδου κόμβου, που συναρτάται με ηχορύπανση και περιβαλλοντική επιβάρυνση λόγω των ρύπων από την αυξημένη κυκλοφορία οχημάτων, καθώς και, όπως σαφώς συνάγεται από τις ίδιες αιτιολογίες, της απώλειας οικοδομησιμότητας ενδεχόμενης κατασκευής κτίσματος λόγω της υποχρεωτικής τήρησης απόστασης ασφαλείας αυτού, από τον άξονα του νέου αυτοκινητόδρομου σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ/τος 209/1998.

Συνεπώς όσα αντίθετα υποστηρίζει το αναιρεσείον με τους πρώτο και δεύτερο, κατά ένα μέρος, λόγους της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι πλημμέλειες από τους αρ. 19 και 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., αντίστοιχα, της έλλειψης δηλαδή νόμιμης βάσης της προσβαλλομένης απόφασης, λόγω ανεπαρκών αιτιολογιών ως προς το ουσιώδες ζήτημα της απομείωσης της αξίας των εκτός απαλλοτρίωσης επιδίκων τμημάτων, καθώς και της ευθείας παραβίασης των παραπάνω ουσιαστικών διατάξεων με εσφαλμένη εφαρμογή, είναι αβάσιμοι.

Τα διδάγματα της κοινής πείρας, δηλαδή οι αρχές για την εξέλιξη των πραγμάτων, που συνάγονται από την παρατήρηση του καθημερινού βίου, την επιστημονική έρευνα και την επαγγελματική ενασχόληση, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για την ερμηνεία των κανόνων δικαίου, είτε για να εξακριβωθεί η βασιμότητα πραγματικών περιστατικών, που αποτέλεσαν το αντικείμενο της απόδειξης (άρθρο 336 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.), είτε για να γίνει, μετά την εξακρίβωση της βασιμότητας αυτών υπαγωγή τους σε νομικούς κανόνες (Ολ.ΑΠ 8/2005). Κατά δε το άρθρο 559 αρ. 1β Κ.Πολ.Δ. η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας δημιουργεί λόγο αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας παρέβη δίδαγμα της κοινής πείρας που αφορά την ερμηνεία κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε αυτόν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, που για να είναι ορισμένος, πρέπει να αναφέρονται σ' αυτόν τα διδάγματα της κοινής πείρας που παραβιάσθηκαν, όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παρέλειψε να χρησιμοποιήσει διδάγματα από την κοινή πείρα, έστω και αυτεπάγγελτα για την ανεύρεση της αληθινής έννοιας κανόνα δικαίου ή για την υπαγωγή σε αυτόν των πραγματικών γεγονότων.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης, κατά το υπόλοιπο μέρος, από τον αρ. 1β του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση κατά της προσβαλλομένης απόφασης των διδαγμάτων της κοινής πείρας κατά την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα της παρ. 4 του άρθρου 13 του Ν. 2882/2001, είναι προεχόντως απαράδεκτος ως αόριστος, αφού δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια συγκεκριμένα διδάγματα κοινής πείρας παραβιάσθηκαν. Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, ως ηττηθείς διάδικος, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένη κατά τα άρθρα 22 παρ. 1, 3 του Ν. 3693/ 1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ. παρ. 12 του Ν. 1738/1987 και 2 της ΥΑ 134423/1992 (Οικονομικών και Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11-4-2016 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου περί αναιρέσεως της 26/2016 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσόν των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Απριλίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Απριλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ