Supreme Court allows appeal against First Instance rejection of lease claim due to improper standing objection.

Απόφαση 628 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 628/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης Εταιρίας με την επωνυμία "...ΟΕ", που εδρεύει στην ...και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο-Δώρο Λέκα και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Θάνο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22/11/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 142/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 206/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26/3/2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 6/2/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού από το άρθρο 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ λόγου της αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για τη νομιμοποίηση προς διεξαγωγή συγκεκριμένης δίκης κατ' αρχή να αρκεί ο ισχυρισμός του ενάγοντος, ότι αυτός και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης (κατά κανόνα νομιμοποίηση) και συνεπώς η εκ μέρους του εναγομένου στην περίπτωση αυτή αμφισβήτηση των επικαλουμένων περιστατικών συνιστά όχι ένσταση ελλείψεως νομιμοποιήσεως, αλλά άρνησή της της βάσεως της αγωγής.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 211, 212 και 216 Α.Κ., συνάγεται, ότι σύμβαση ορισμένου περιεχομένου δεν παραλλάσσει ως προς την ταυτότητά της και τις έννομες συνέπειές της από το ότι οι συμβληθέντες έδρασαν κατά τη σύναψη αυτής αυτοπροσώπως ή δια τρίτου προσώπου, το οποίο προέβη στην οικεία δήλωση βουλήσεως ως άμεσος αντιπρόσωπος κάποιου από αυτούς, εφόσον και στη δεύτερη περίπτωση, όταν ο δηλώσας έχει την εξουσία προς αντιπροσώπευση και περιορίστηκε μέσα στα όρια της η σύμβαση ενεργεί αμέσως υπέρ και κατά του αντιπροσωπευθέντος στο πρόσωπο του οποίου παράγονται ευθέως τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις από τη σύμβαση.

Ως εκ τούτου, εάν στην αγωγή γίνεται μνεία, ότι κάποια σύμβαση, οποία στηρίζει την αγωγή ή προσβάλλεται με αυτήν, καταρτίστηκε μεταξύ των συμβαλλομένων αυτοπροσώπως ή και χωρίς να προσδιορίζεται αν τη σύμβαση αυτή την κατάρτισαν τα μέρη, δηλώνοντας τη βούληση τους αυτοπροσώπως ή με αντιπρόσωπο η αγωγή δεν στερείται στοιχείου αναγκαίου για την πληρότητά της, αφού σε κάθε περίπτωση τα αποτελέσματά της επέρχονται στα πρόσωπα των υποκειμένων τους.

Από αυτό συνάγεται, ότι μεταγενέστερος ισχυρισμός του ενάγοντος, ότι η επικαλούμενη με την αγωγή σύμβαση καταρτίστηκε με τρίτο πρόσωπο που ενήργησε ως άμεσος αντιπρόσωπός του και είχε την εξουσία προς αντιπροσώπευσή του δεν συνεπάγεται μεταβολή της βάσεως της αγωγής, αλλά συνιστά απλή διευκρίνηση και συμπλήρωσή της η οποία επιτρέπεται κατά το άρθρο 224 Κ.Πολ.Δ., μέχρι την πρώτη συζήτηση της αγωγής.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται, όταν προσβάλλονται αποφάσεις Πρωτοδικείων, που εκδόθηκαν επί εφέσεων κατά αποφάσεων Ειρηνοδικείων, προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, η αν εφαρμοστεί ενώ δεν έπρεπε ή αν εφαρμοστεί εσφαλμένα.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία και από την προσβαλλόμενη απόφαση η ενάγουσα, με την από 22-11-2006 αγωγή της ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χαλκίδας, ζήτησε με την ιδιότητα της εκμισθώτριας του ακινήτου της, το οποίο με λεπτομέρεια περιγράφεται με την αγωγή, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος ως μισθωτής του, ως άνω, μισθίου να της αποδώσει τη χρήση αυτού, διότι η μίσθωση έληξε μετά από καταγγελία αυτής για κακή χρήση του μισθίου.

Με τις προτάσεις της, που κατέθεσε στο ακροατήριο κατά την συζήτηση της, ως άνω, αγωγής της ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και με προφορική δήλωση στο ακροατήριο, η ενάγουσα διευκρίνισε, ότι η σύμβαση της μισθώσεως καταρτίστηκε μεταξύ του εναγομένου και αυτής δια του νομίμου εκπροσώπου της Ε1, ο οποίος ενεργούσε ως άμεσος αντιπρόσωπός της.

Με το περιεχόμενο και τα αιτήματα αυτά η αγωγή μετά την ανωτέρω διευκρίνησή της ήταν πλήρως ορισμένη και νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, ενώ οι ισχυρισμοί του εναγομένου, ότι είχε καταρτίσει τη σύμβαση μισθώσεως με τον Ε1 προσωπικά, αποτελούσαν απλή άρνηση της αγωγής και επομένως έπρεπε η αγωγή να κριθεί στην ουσία στο σύνολό της.

Το Πολυμελές, όμως, Πρωτοδικείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε, ότι ο ανωτέρω ισχυρισμός αποτελούσε νόμιμη ένσταση και, αφού την έκανε δεκτή χωρίς να διευκρινίζει αν στην κρίση του αυτή κατέληξε κατόπιν εξετάσεως της ουσίας της υπόθεσης απέρριψε την αγωγή ως απαράδεκτη λόγω ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποιήσεως της ενάγουσας. 'Ετσι, όμως, όπως έκρινε το Πολυμελές Πρωτοδικείο, παραβίασε ευθέως τις διατάξεις περί αντιπροσωπεύσεως, που αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, τις οποίες εσφαλμένα δεν εφάρμοσε, αν και αυτές ήταν εφαρμοστέες, υπέπεσε στην πλημμέλεια από το άρθρο 560 αριθμ. 1 Κ.Πολ.Δ., που αποδίδει η αναιρεσείουσα με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσης, ο οποίος είναι ουσιαστικά βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατόπιν αυτών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 206/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Πρωτοδικείο Χαλκίδας το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ