Supreme Court dismisses appeal on tort liability, ruling lower court facts were sufficient and clear.

Απόφαση 628 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 628/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μπότση.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, κατοίκου ..., 2. Ψ2, κατοίκου ..., 3. Ψ3, κατοίκου ... και 4. Ψ4, κατοίκου ... . Οι 1η, 2ος και 4η παραστάθηκαν στο ακροατήριο με τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Βασίλειο Τσατσάνη και Παναγιώτη Πανόπουλο και η 3η εκπροσωπήθηκε από τους ίδιους πληρεξούσιους δικηγόρους.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-5-1998 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8325/1999 μη οριστική, 6680/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 895/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-7-2007 αίτησή του και τους από 15-10-2007 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 13-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, ιδρύεται όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν αναφέρονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 914 ΑΚ: "Όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει". Κατά το άρθρο 71 ΑΚ: "Το νομικό πρόσωπο ευθύνεται για τις πράξεις ή τις παραλείψεις των οργάνων που το αντιπροσωπεύουν, εφόσον η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί και δημιουργεί υποχρέωση αποζημίωσης.

Το υπαίτιο πρόσωπο ευθύνεται επιπλέον εις ολόκληρον". Κατά το άρθρο 63 παρ. 1 ΑΚ: "Το νομικό πρόσωπο διοικείται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα". Κατά το άρθρο 67 ΑΚ: "Όποιος έχει τη διοίκηση νομικού προσώπου φροντίζει τις υποθέσεις του και το αντιπροσωπεύει δικαστικά και εξώδικα. Υποκατάσταση απαγορεύεται εφόσον η συστατική πράξη ή το καταστατικό δεν ορίζει διαφορετικά".

Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται α) ότι οι νόμιμες υποχρεώσεις γενικώς των νομικών προσώπων για πράξη ή παράλειψη ουσιαστικώς αφορούν τα διοικούντα και εκπροσωπούντα αυτά όργανα, ήτοι τα φυσικά πρόσωπα δια των οποίων διεξάγονται οι υποθέσεις τους και ενσαρκώνεται η βούλησή τους, β) ότι, σε περίπτωση αδικοπρακτικής ευθύνης του νομικού προσώπου, δεν απαιτείται εξειδίκευση των επιμέρους αρμοδιοτήτων και της προσωπικής στάσης εκάστου μέλους της διοικήσεως για την κατ' αρχήν θεμελίωση της δικής του υποχρέωσης προς αποζημίωση του βλαβέντος εκ του αδικήματος και γ) ότι δύναται το μέλος της διοικήσεως να επικαλεσθεί με ένσταση (την οποία και βαρύνεται να αποδείξει) ότι για ειδικούς και συγκεκριμένους λόγους δεν είναι προσωπικώς υπαίτιο για την διάπραξη του αδικήματος και την εντεύθεν ζημία του παθοντος, για την οποία ευθύνεται το νομικό πρόσωπο.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα ακόλουθα: "Στις 24.7.1993 και περί ώρα 10.00' ο ΑΑ και ο πατέρας του ΒΒ επιχείρησαν να επισκευάσουν την αντλία του πηγαδιού, που βρίσκεται στον κήπο της οικίας τους, διότι παρουσίαζε βλάβη. Το πηγάδι αυτό έχει διάμετρο 3 μέτρων, είναι κτιστό και η κάθοδος γίνεται με σιδερένια σκάλα, η οποία φθάνει μέχρι βάθους 8 μέτρων, όπου βρίσκεται μόνιμη εξέδρα σε ύψος περίπου 1-1,5 μέτρων πάνω από τον πυθμένα του πηγαδιού, στην οποία είναι τοποθετημένη η αντλία άντλησης των υδάτων.

Με σκοπό την επισκευή της αντλίας ο ΑΑ κατέβηκε στο πηγάδι αλλά λίγο πριν φθάσει στο ύψος της εξέδρας, όπου βρισκόταν η αντλία, είπε στον πατέρα του ότι ζαλίζεται και σχεδόν αμέσως έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε στη σιδερένια εξέδρα. Αμέσως ο ΒΒ, αφού κάλεσε σε βοήθεια, έσπευσε να βοηθήσει το παιδί του και κατέβηκε και ο ίδιος στο πηγάδι, όταν όμως έφθασε στην εξέδρα, έχασε και αυτός τις αισθήσεις του και έπεσε δίπλα στο γιο του.

Σε βοήθεια τους έσπευσε ο φίλος και γείτονας τους ΔΔ, ο οποίος έχοντας μαζί του σχοινί για να τους δέσει και να τους ανεβάσει επάνω, άρχισε να κατεβαίνει στο πηγάδι. Όταν έφθασε στην εξέδρα άρχισε να ζαλίζεται, γι' αυτό και προσπάθησε να εξέλθει του πηγαδιού ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια, όμως δεν πρόλαβε, διότι έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε αναίσθητος στον πυθμένα του πηγαδιού.

Έτσι μέσα σε λίγα λεπτά και οι τρεις βρήκαν τραγικό θάνατο, όπως διαπίστωσε η πυροσβεστική που κατέφθασε στο επίμαχο σημείο. Οι συνθήκες, του δυστυχήματος προκύπτουν κυρίως από την κατάθεση του μάρτυρα των εναγόντων ΔΔ, δεν αμφισβητούνται όμως και από τους εναγομένους, συναγόμενης έτσι ως προς αυτό ομολογίας τους, κατ' άρθρο 261 Κ.Πολ.Δ.

Ο θάνατος των ΑΑ, υιού της 1ης ενάγουσας και αδελφού των 2ου και 3ης των εναγόντων, του ΒΒ, συζύγου της 1ης ενάγουσας και πατέρα των 2ου και 3ης των εναγόντων και του ΔΔ, συζύγου της 4ης ενάγουσας ήταν ακαριαίος και επήλθε από ασφυξία ... η οποία προκλήθηκε από έλλειψη οξυγόνου λόγω της εκτόπισης του ατμοσφαιρικού αέρα του πηγαδιού από προπάνιο του εμπορίου, το οποίο ως βαρύτερο του αέρα συγκεντρώθηκε στη βάση του πηγαδιού.

Το επίμαχο πηγάδι βρίσκεται εκτός ..., σε απόσταση ενός περίπου χιλιομέτρου από το κέντρο της, σε περιοχή καθαρά αγροτική, στην οποία κατά διαστήματα υπάρχουν μικρές αγροτικές κατοικίες και πηγάδια με αντλητικά συγκροτήματα. Πλησίον του πηγαδιού λειτουργούσε η πτηνοτροφική μονάδα ΒΟΚΤΑΣ, η οποία αποτελείτο από 20 κτηριακά συγκροτήματα εκτροφής κοτόπουλων και συγκροτούσε παραγωγική μονάδα δυναμικότητας άνω των 5 τόνων ημερησίως ζώντος βάρους.

Η εν λόγω πτηνοτροφική μονάδα ήταν εφοδιασμένη με τις απαραίτητες εγκαταστάσεις, μεταξύ των οποίων και δύο χαλύβδινες κυλινδρικές δεξαμενές, χωρητικότητας 3,5 τόνων η κάθε μία, όπου αποθηκεύονταν προπάνιο. Η πλήρωση των δεξαμενών με προπάνιο γινόταν μία φορά την εβδομάδα από την εταιρεία ΒΡ και από εκεί διοχετεύονταν μέσω εν μέρει υπέργειων και εν μέρει υπόγειων σωληνώσεων σε εγκαταστάσεις της άνω πτηνοτροφικής μονάδας, προκειμένου να χρησιμεύσει για τη θέρμανση 12 τουλάχιστον εκ των κτηρίων της.

Η συγκέντρωση προπανίου στο βάθος του πηγαδιού, η οποία λόγω της εκτόπισης του οξυγόνου δημιουργεί ασφυκτικές συνθήκες και είχε ως συνέπεια το θάνατο των τριών προσώπων, οφείλονταν σε διαρροή του προπανίου στο υπόγειο δίκτυο διανομής, που χρησιμοποιείτο στην προαναφερόμενη πτηνοτροφική μονάδα ΒΟΚΤΑΣ.

Ακολούθως, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδεικνύονται τα εξής: Με το από 24-7-1992 πρακτικό της Ανωνύμου Εταιρείας "ΒΟΚΤΑΣ ΑΕ Βιομηχανία Ορνίθων και Τροφών Αδαμαντίου Συρίγου", που καταχωρίσθηκε την 17-8-1992 στο Μητρώο ΑΕ και δημοσιεύτηκε στο τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ (ΦΕΚ 4158/26-8-1992), μέλη του ΔΣ αυτής με θητεία μέχρι 1-9-1994 ορίσθηκαν οι ΓΓ (1ος εναγόμενος και ήδη εκκαλών), ΣΤ (2ος εναγόμενος), ΖΖ (3ος εναγόμενος και ήδη εκκαλών), Χ (4ος εναγόμενος και ήδη εκκαλών), ΗΗ (5η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα), ΘΘ (6η εναγομένη) και ΚΚ (7ος εναγόμενος).

Το Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτήθηκε σε σώμα με πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο τον ΓΓ. Για τον θάνατο των τριών ατόμων την 24-7-1993 υπάρχει αμέλεια των παραπάνω έξη πρώτων εναγομένων (ως προς τον 7° εναγόμενο παραιτήθηκαν οι ενάγοντες του δικογράφου της αγωγής), διότι αυτοί αν και ως μέλη του (ΔΣ της εταιρείας "ΒΟΚΤΑΣ ΑΕ Βιομηχανία Ορνίθων και Τροφών Αδαμαντίου Συρίγου" είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την ασφαλή ροή του επικίνδυνου αερίου προπανίου στις εγκαταστάσεις της λειτουργούσας πτηνοτροφικής ομάδας, παρέλειψαν να λάβουν αυτά για την αποτροπή οποιασδήποτε διαρροής με συνέπεια το θάνατο των τριών προσώπων.

Ειδικότερα, αυτοί παρέλειψαν να προβούν, όπως όφειλαν, σύμφωνα και με την ΥΑ Δ3/14858 των Υπουργών Δημόσιας Τάξης και Βιομηχανίας Ενέργειας και Τεχνολογίας, προς αποφυγή οποιασδήποτε διαρροής προπανίου ενόψει και της επικινδυνότητας αυτού, σε συνεχή έλεγχο του υπόγειου δικτύου διανομής του προπανίου όπως και σε έλεγχο και συντήρηση των εγκαταστάσεων (σωληνώσεων) ροής.

Συνεπεία μάλιστα της αμελούς συμπεριφοράς αποδόθηκαν ποινικές ευθύνες στους ΓΓ, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο και ΖΖ, μηχανολόγο της εταιρείας, οι οποίοι καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία από αμέλεια κατά συρροή με την 45642/1997 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών και μετά από άσκηση έφεσης με την 5874/1999 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών, η οποία κατέστη αμετάκλητη μετά την απόρριψη της ασκηθείσης κατ' αυτής αναίρεσης με την 91/2001 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Οι 3ος και 4ος των εναγομένων επικαλούνται έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης τους στην άσκηση της αγωγής, ισχυριζόμενοι ότι είχαν παραιτηθεί προ του ατυχήματος από μέλη του ΔΣ της εταιρείας. Από τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Την 22-8-1992 έγινε δεκτή από το ΔΣ της εταιρείας "ΒΟΚΤΑΣ ΑΕ Βιομηχανία Ορνίθων και Τροφών Αδαμαντίου Συρίγου" η παραίτηση του ΖΖ, διορισθείσας, σε αντικατάστασή του, της ΛΛ.

Το πρακτικό αυτό του ΔΣ καταχωρήθηκε την 16-9-1992 στο Μητρώο ΑΕ και δημοσιεύτηκε την 23-9-1992 στο τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ (ΦΕΚ 4442/23-9-1992). Επίσης, την 7-4-1993 με επιστολή του προς το ΔΣ παραιτήθηκε από μέλος αυτού και ο Χ, η δε παραίτηση του έγινε δεκτή κατά τη συνεδρίαση του ΔΣ της 9-4 1993.

Συνεπώς κατά την 24-7-1993 δεν αποτελούσαν μέλη του ΔΣ της εταιρείας "ΒΟΚΤΑΣ ΑΕ Βιομηχανία Ορνίθων και Τροφών Αδαμαντίου Συρίγου" οι ΖΖ και Χ, δεδομένου ότι η δήλωση βούλησης παραίτησης μέλους του Δ.Σ. Α.Ε από την ιδιότητα του αυτή παράγει πλήρη τη νομική της ενέργεια αφ' ης εξωτερικευθεί και εκδηλωθεί στον έξω κόσμο και όχι αφ' ης περιέλθει στο πρόσωπο προς το οποίο απαιτείται να απευθυνθεί.

Παρά την παραίτηση τους όμως εξακολουθούσαν να φέρουν ευθύνη, διότι η εγκατάλειψη των εγκαταστάσεων του υπογείου δικτύου διανομής προπανίου και η έλλειψη συντήρησης του διήρκεσε επί σειρά πολλών ετών προ του θανατηφόρου ατυχήματος και ως εκ τούτου είχαν τεθεί οι προϋποθέσεις, έστω και αν οι συνέπειες των παραλείψεων τους εκδηλώθηκαν μετά την παραίτηση τους, αυτοί δε με την ιδιότητα των μελών του ΔΣ αναμείχθηκαν στη διοίκηση της εταιρείας και είχαν υποχρέωση κατ'αρχήν να φροντίσουν να ενημερωθούν και στη συνέχεια να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο προς αποφυγή τυχόν διαρροής του προπανίου.

Με βάση όσα προεκτέθηκαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν οι ενάγοντες από το θάνατο προσφιλών στενών συγγενικών τους προσώπων και συγκεκριμένα η 1η από το θάνατο του συζύγου της, οι 2ος και 3ος από το θάνατο του αδελφού και πατέρα τους και η 1η από το θάνατο του συζύγου της δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης.

Αφού δε ληφθούν κυρίως υπόψη οι ασυνήθιστες συνθήκες υπό τις οποίες προήλθε ο θάνατος των παραπάνω προσώπων και η ηλικία αυτών, ο ψυχικός πόνος που δοκίμασαν οι ενάγοντες, ο βαθμός υπαιτιότητας (αμέλεια) των εναγομένων-εκκαλούντων και η κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων μερών, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να επιδικαστεί ως χρηματική ικανοποίηση α) στην 1η ενάγουσα το ποσό των 20.000.000 δρχ.

ή 58.694,06 ευρώ για το θάνατο του υιού της και το ποσό των 16.000.000 δρχ. ή 46.955,25 ευρώ για το θάνατο του συζύγου της, β) στον 2° ενάγοντα το ποσό των 10.000.000 δρχ. ή 29.347,03 ευρώ για το θάνατο του αδελφού του και το ποσό των 15.000.000 δρχ. ή 44.020,54 ευρώ για το θάνατο του πατέρα του, γ) στην 3η ενάγουσα το ποσό των 10.000.000 δρχ. ή 29.347,03 ευρώ για το θάνατο του αδελφού της και το ποσό των 15.000.000 δρχ.

ή 44.020,54 ευρώ για το θάνατο του πατέρα της και δ) στην 4η ενάγουσα το ποσό των 16.000.000 δρχ. ή 46.955,25 ευρώ για το θάνατο του συζύγου της...Περαιτέρω αποδεικνύονται τα εξής: Ο ΒΒ κατά το χρόνο του θανάτου του ήταν ηλικίας 47 ετών και ασκούσε το επάγγελμα του κηπουρού - καλλιεργητή, δηλαδή περιποιούνταν κήπους διάφορων κατοικιών αλλά και καλλιεργούσε και δικά του οπωροκηπευτικά, κέρδιζε δε περί τα 1.600 ευρώ το μήνα.

Ο ΔΔ κατά το χρόνο του θανάτου του ήταν ηλικίας 48 ετών και εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού σε εταιρεία με την επωνυμία "ΜΑΧΑΙΡΑΣ" (είχε απολυθεί από οδηγός στην ΕΑΣ), κέρδιζε δε περί τα 880 ευρώ το μήνα. Από αυτούς ο ΒΒ, αν δεν ελάμβανε χώρα το ατύχημα, ενόψει της μέχρι τότε καλής κατάστασης της υγείας του, της ηλικίας του και του είδους της εργασίας του, θα ζούσε με πιθανότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων καθ' όλη την επίδικη περίοδο, δηλαδή από 24-7-1993 μέχρι 23-7-1998 και θα ασκούσε το ίδιο ως άνω επάγγελμα κερδίζοντας το ποσόν των 1.600 ευρώ περίπου το μήνα.

Θα διέθετε δε για διατροφή της 1ης ενάγουσας συζύγου του, με βάση τις οικογενειακές τους ανάγκες και τις συνθήκες της ζωής τους, η οποία μέχρι το θάνατο του συζύγου της δεν εργαζόταν αλλά προσέφερε τις υπηρεσίες της στο συζυγικό οίκο και δεν προκύπτει να έχει εισοδήματα από περιουσία, ποσό 300 ευρώ το μήνα, το οποίο αυτή στερήθηκε και θα στερείται κατά το επίδικο χρονικό διάστημα.

Ο ΔΔ, αν δεν ελάμβανε χώρα το ατύχημα, ενόψει της μέχρι τότε καλής κατάστασης της υγείας του, της ηλικίας του και του είδους της εργασίας του, θα ζούσε με πιθανότητα κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων καθ' όλη την επίδικη περίοδο, δηλαδή από 24-7-1993 μέχρι 23-7-1998 και θα ασκούσε το ίδιο ως άνω επάγγελμα κερδίζοντας το ποσόν των 880 ευρώ περίπου το μήνα.

Θα διέθετε δε για διατροφή της 1ης ενάγουσας συζύγου του, με βάση της οικογενειακές τους ανάγκες και τις συνθήκες της ζωής τους, η οποία μέχρι το θάνατο του συζύγου της δεν εργαζόταν αλλά προσέφερε τις υπηρεσίες της στο συζυγικό οίκο και δεν προκύπτει να έχει εισοδήματα από περιουσία, ποσό 235 ευρώ το μήνα, το οποίο αυτή στερήθηκε και θα στερείται κατά το επίδικο χρονικό διάστημα".

Με τις παραδοχές του αυτές το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις ή ενδιαστικές κρίσεις αιτιολογίες σχετικώς με όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμον για τη γέννηση της αδικοπρακτικής ευθύνης (και) του αναιρεσείοντος, έτσι ώστε να καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων, αφού στην εν λόγω απόφαση προσδιορίζονται: α) η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά (παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας) του αναιρεσείοντος ως μέλους της διοικήσεως του νομικού προσώπου της εταιρίας, που ήταν υποκείμενο της οικείας υποχρέωσης, β) η περιουσιακή ζημία και η ψυχική οδύνη των εναγόντων με τα επιμέρους στοιχεία που δικαιολογούν τα επιδικασθέντα ως χρηματική ικανοποίηση ποσά και γ) ο αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της άνω συμπεριφοράς και του επελθόντος εγκληματικού αποτελέσματος. Έτσι, ο περί του αντιθέτου εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ., απορρέων πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Στο αγωγικό δικόγραφο των αναιρεσιβλήτων, όπως προκύπτει από την επισκόπησή του, περιέχονται αναλυτικώς όλα τα προαναφερόμενα περιστατικά, που κρίθηκαν αληθή με την απόφαση και, επομένως, είναι αβάσιμος ο αναιρετικός λόγος του προσθέτου δικογράφου, με τον οποίο, υπαγόμενο στη ρύθμιση του αριθμού 14 (όχι των αριθμών 1 και 19) του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., ψέγεται το Εφετείο ότι παρά τον νόμο δεν απέρριψε την αγωγή ως αόριστη. Ειδικώς πρέπει να σημειωθεί ότι (α) δεν ήταν αναγκαίο κατά νόμο, για τη διαδικαστική πληρότητα του αγωγικού κονδυλίου περί αποζημιώσεως λόγω στερήσεως διατροφής, να αναφέρονται η ασφάλιση ή μη του δικαιούχου και η ύπαρξη αξίωσης για συνταξιοδότηση από τον οικείο ασφαλιστικό φορέα και (β) τα επιμέρους στοιχεία, που απαιτείται να αναφέρονται στην αγωγή για την δικαιολόγηση του αιτούμενου, ως χρηματικής ικανοποιήσεως, ποσού, δεν διαλαμβάνονται μεν συγκεντρωτικώς σε ένα ενιαίο κεφάλαιο του αγωγικού δικογράφου, προκύπτουν όμως σαφώς από το όλο περιεχόμενο αυτού.

Τέλος, είναι αβάσιμος, ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, ο δεύτερος αναιρετικός λόγος του κυρίου δικογράφου (εκ του άρθρου 559 αριθμ.11 ΚπολΔ), με τον οποίο καταλογίζεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι παρά τον νόμο δέχθηκε ανύπαρκτη σιωπηρή ομολογία του αναιρεσείοντος σε σχέση με τα θεμελιωτικά της αδικοπρακτικής ευθύνης του περιστατικά. Τούτο δε, διότι - όπως προκύπτει από το διαληφθέν ανωτέρω μέρος της προσβαλλόμενης απόφασης - το Εφετείο δεν δέχθηκε (όπως υποστηρίζει ο αναιρεσείων) ότι αυτός και οι ομόδικοί του ομολόγησαν "τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την ευθύνη τους", αλλά ότι αυτοί ομολόγησαν το αναμφισβήτητο αντικειμενικό γεγονός της βίαιης θανάτωσης των παθόντων κατά την κάθοδό τους στο εσωτερικό του φρέατος. Πρέπει, συνεπώς, να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-7-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 895/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και τους από 15-10-2007 προσθέτους λόγους αναιρέσεως.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ