Supreme Court dismisses appeal for failure to specify grounds and factual circumstances in appeal document.

Απόφαση 627 / 2015 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 627/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Δημήτριο Κόμη, Απόστολο Παπαγεωργίου και Παναγιώτη Κατσιρούμπα Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 10η Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΙΛΙΟΥ" που εδρεύει στο Ίλιον Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Μιχάλη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Μ. Α., 2) Δ. Κ., 3) Μ. Α., 4) Ο. Π., 5) Α. Γ., 6) Μ. Γ., 6) Π. Ν., 8) Μ. Β., 9) Γ. Ε., 10) Σ. Δ., απάντων κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ρουπακιώτη με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 393/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2548/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-10-2014 αίτησή του Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 27-1-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο δικόγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναγράφονται με σαφήνεια και κατά τρόπο ορισμένο οι λόγοι αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Πρέπει δηλαδή να αναγράφεται ένας τουλάχιστον λόγος αναιρέσεως από εκείνους που αναφέρονται περιοριστικώς στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ ή αν πρόκειται για απόφαση του Ειρηνοδικείου ή του Πρωτοδικείου που δίκασε κατ’ έφεση, ένας λόγος από τους αναφερόμενους στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και να καθορίζονται σ’ αυτόν τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, κατά τον αναιρεσείοντα, στοιχειοθετούν το σφάλμα που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Ειδικότερα, δεν αρκεί μόνο η επίκληση της κατά το άρθρο 559 ΚΠολΔ διατάξεως που, υπό τους διαλαμβανόμενους στο άρθρο αυτό αριθμούς, προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, ούτε μόνη η αναφορά των στοιχείων του νόμου, αλλά απαιτείται η αναφορά συγκεκριμένων περιστατικών, που συνιστούν το νομικό σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο ιδρύει κατά το νόμο λόγο αναιρέσεως.

Συμπλήρωση του λόγου αναιρέσεως με παραπομπή στο δικόγραφο της εφέσεως ή στις προτάσεις του αναιρεσείοντος, που υποβλήθηκαν ενώπιον του Εφετείου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ή με τις προτάσεις που υποβάλλονται ενώπιον του Αρείου Πάγου, είναι ανεπίτρεπτη.

Γι’ αυτό και, όπως ήδη αναφέρθηκε, η διατύπωση του αναιρετικού λόγου στο αναιρετήριο πρέπει να συνίσταται στην περιγραφή, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, των σφαλμάτων της προσβαλλόμενης αποφάσεως, που αποτελούν τις νόμιμες προϋποθέσεις για τη συνδρομή ενός από τους αναιρετικούς λόγους του άρθρου 559 ή του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση, το αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ., με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΙΛΙΟΥ", αναφέρει στο δικόγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, όπως από αυτό προκύπτει, κατά λέξη τα εξής: "Την με αριθμό 2548/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και μόνο ως προς τα κεφάλαια που αυτή έκαμε δεκτή την αγωγή των αντιδίκων, ιδίως σε ότι θεώρησε ως εργοδότη τον Δήμο Ιλίου, αιτούμεθα την αναίρεσή της για τους κάτωθι νομίμους, βάσιμους και αληθείς λόγους, αλλά και για όσους εν καιρώ προτιθέμεθα να προσθέσουμε:

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την εν λόγω διάταξη προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους.

Η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης είναι Α.Ε. εμπορικού δικαίου (ΦΕΚ ΤΑΕ και ΕΠΕ 1241/1985) και ως τέτοια ανώνυμη εταιρεία διαχωρίζεται από το νομικό πρόσωπο του Δήμου, έχει ίδια αυτοτελή νομική προσωπικότητα και συνεστήθη με τη μορφή εταιρείας του εμπορικού δικαίου. Επειδή όλες οι ανωτέρω επί μέρους νομικές και ουσιαστικές αιτιάσεις μας είναι νόμιμες, βάσιμες και αληθείς.

Επειδή η παρούσα αίτησή μας είναι νόμιμη, βάσιμη και αληθινή. Επειδή εργοδότης των αναιρεσιβλήτων είναι κατά πρώτο η Ε.Ε.Τ.Α.Α. Α.Ε., αλλά και το Ελληνικό Δημόσιο, αλλά σε καμία περίπτωση ο Δήμος Ιλίου". Έτσι, όμως, δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, συγκεκριμένα περιστατικά ικανά να θεμελιώσουν νομικό σφάλμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το οποίο να ιδρύει κατά το νόμο λόγο αναιρέσεως.

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νομίμου βάσεως, γιατί δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει να προσδιορίζεται στο αναιρετήριο σε τι συνίσταται η αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια της ελλείψεως νομίμου βάσεως και ιδίως πρέπει να προσδιορίζεται επί πλέον σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών και ποίο το ελλείπον στοιχείο, που ήταν αναγκαίο για την επάρκειά τους, καθώς και ποία, δεκτά γενόμενα από αυτήν (προσβαλλόμενη απόφαση), πραγματικά περιστατικά αντιφάσκουν μεταξύ τους και σε τι.

Εν προκειμένω, όμως, δεν αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση συγκεκριμένη πλημμέλεια απορρέουσα από την ως άνω διάταξη του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που μόνο επικαλείται το αναιρεσείον. Μετά ταύτα, επομένως, εφόσον δεν αναγράφεται στο δικόγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, με σαφήνεια και κατά τρόπο ορισμένο, ένας τουλάχιστον λόγος αναιρέσεως κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας και να καταδικασθεί το ηττώμενο αναιρεσείον Ν.Π.Δ.Δ. στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα αυτών (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), μειωμένη, όμως, με βάση το άρθρο 281 παρ. 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν. 3463/2006, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-10-2014 αίτηση του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΙΛΙΟΥ", για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2548/2014 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των πεντακοσίων (500) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Μαρτίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ