Supreme Court dismisses appeal on appeal grounds regarding property title boundaries and failure to examine ancillary claims.

Απόφαση 627 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 627/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Α. συζ. Β. Κ., το γένος Γ. Μ., κατοίκου ..., 2) Ζ. συζ. Δ. Χ., το γένος Γ. Μ., κατοίκου ..., και 3) Ε. συζ. Ν. Μ., το γένος Γ. Μ., κατοίκου ..., ατομικά και ως μοναδικές κληρονόμοι της Μ. Μ., χήρας Γ., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξουσία δικηγόρο τους Παρασκευή Παπαρσενίου.

Της αναιρεσίβλητης: Σ. Χ. συζ. Ε., το γένος Ν. Δ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Σοφούλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/1/1996 αγωγή των ήδη αναιρεσειουσών και της αρχικής διαδίκου Μ. Μ., που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σάμου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 218/1996 μη οριστική, 131/2005 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 4/2008 του Εφετείου Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Σάμου). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 5/1/2011 αίτηση και τους από 1/2/2012 προσθέτου λόγους τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ερωτόκριτος Καλούδης ανέγνωσε την από 24/2/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων της.

Η πληρεξουσία των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθεμία δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 522 ΚΠολΔ με την άσκηση της έφεσης η υπόθεση μεταβιβάζεται στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους πρόσθετους λόγους. Έτσι, αν το πρωτοδικείο απέρριψε όλες τις βάσεις της αγωγής, το εφετείο θα ερευνήσει μόνο τις βάσεις, για τις οποίες υποβάλλεται λόγος έφεσης, αφού ως προς αυτές μεταβιβάζεται η υπόθεση ενώπιόν του (ΑΠ 849/1974 ΝοΒ 23.476).

Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες, με την ένδικη - από 15.1.1996 - αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή τους, ζήτησαν να αναγνωρισθούν οι τρείς πρώτες απ' αυτές συγκύριες κατά ποσοστό 1/3 εξ αδιαιρέτου η κάθε μία, και η τέταρτη επικαρπώτρια του περιγραφόμενου τμήματος ακινήτου εμβαδού 76,24 τ.μ., ως γενόμενες συγκύριες και επικαρπώτρια, αντίστοιχα, αυτού, με το μνημονευόμενο νόμιμο παράγωγο τρόπο (το .../22.9.1982 δωρητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Σάμου Γεωργίου Παπακωνσταντίνου, όπως διορθώθηκε με το .../9.8.1995 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Καρλοβασίου Σάμου Αικ.Μελά Ζαφείρη, που έχουν νόμιμα μεταγραφεί) και επικουρικά με τον πρωτότυπο της τακτικής ή έκτακτης χρησικτησίας, ως "συμπληρωθείσης στα πρόσωπά (τους) και στα πρόσωπα των δικαιοπαρόχων τους, δια της πλησίον του αιώνος, αδιαλείπτου νομής και κατοχής του ακινήτου αυτού ...".

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο (Μονομελές Πρωτοδικείο Σάμου) με τη 218/1996 (μη οριστική) απόφασή του είχε διατάξει τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, η οποία και διεξήχθη από τον ορισθέντα πραγματογνώμονα πολιτικό μηχανικό Α. Α., ακολούθως δε με την 131/2005 απόφασή του - όπως προκύπτει από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) επισκόπηση του περιεχομένου της - απέρριψε την αγωγή κατ' ουσίαν (ως προς την κύρια βάση της ρητώς και ως προς τις επικουρικές σιωπηρώς).

Κατά της απόφασης αυτής οι αναιρεσείουσες άσκησαν την - από 30.10.2005 - έφεσή τους, με την οποία ζήτησαν "την ακύρωση και εξαφάνισή της για τους (αναφερόμενους) νόμιμους και βάσιμους λόγους (ώστε) να γίνει δεκτή η αγωγή τους".

Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του - όπως προκύπτει από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) επισκόπηση του περιεχομένου της - δέχτηκε, ότι οι λόγοι έφεσης "ανάγονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ιδίως σε ότι αφορά τους παλαιούς τίτλους του απώτατου δικαιοπαρόχου των εναγουσών (αναιρεσειουσών) και εκείνους της εναγομένης (αναιρεσίβλητης)", αναφέρονται, δηλαδή, στην κύρια βάση της αγωγής και ειδικότερα ότι το επίδικο ακίνητο τμήμα εμπίπτει στα όρια του ακινήτου που περιγράφεται στους τίτλους ιδιοκτησίας αυτών και των δικαιοπαρόχων τους και όχι σ' εκείνους της αναιρεσίβλητης.

Σχολίασε δε τους τίτλους ιδιοκτησίας των διαδίκων και κατέληξε στην κρίση - στην οποία κατέληξε και ο πραγματογνώμονας - "ότι το επίδικο αποτελεί τμήμα (εμπίπτει, δηλαδή στους τίτλους) της ιδιοκτησίας της εναγομένης και όχι των εναγουσών" και απέρριψε την έφεση - εφόσον και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο είχε εκφέρει όμοια κρίση - χωρίς να εξετάσει τις επικουρικές βάσεις της αγωγής (της τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας), για τις οποίες οι αναιρεσείουσες - παρά τα όσα αντίθετα με το αναιρετήριο υποστηρίζουν - δεν είχαν παραπονεθεί με την έφεση.

Πράγματι, από την παραδεκτή (άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ) επισκόπηση του περιεχομένου της έφεσης προκύπτει, ότι οι αναιρεσείουσες με αυτήν παραπονέθηκαν για την απόρριψη της κύριας βάσης της αγωγής και ειδικότερα για το προεκτεθέν ζήτημα της ταυτότητας του επίδικου τμήματος ακινήτου, στο κεφάλαιο δε της έφεσης με στοιχείο Γ οι αναιρεσείουσες αναφέρονται στην ένσταση ιδίας κυριότητάς της αναιρεσίβλητης, ως προς την οποία το Εφετείο δεν ασχολήθηκε.

Άλλωστε, το διατυπούμενο με την έφεση παράπονο, ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο "έπρεπε να κάνει δεκτή την αγωγή καθολοκληρία" είναι φανερό ότι αναφέρεται στο επίδικο τμήμα ακινήτου και όχι στις βάσεις της αγωγής, οι οποίες και δεν ήταν δυνατό να γίνουν όλες τους δεκτές. Επομένως, έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες των αριθμών 8 περ.β' και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ήτοι δεν παρέλειψε παρά το νόμο να λάβει υπόψη τις επικουρικές βάσεις της αγωγής ούτε στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, γι' αυτό και ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης από τον αριθμό 8 περ.β' και οι δύο πρόσθετοι από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους υπό τις αντίστοιχες αιτιάσεις υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες, οι οποίες ηττώνται, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5.1.2011 αίτηση των: 1) Α. Β. Κ., το γένος Γ. και Μ. Μ. κ.α. και τους πρόσθετους λόγους της για αναίρεση της 4/2008 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου (Μεταβατικής έδρας Σάμου).

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Απριλίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Απριλίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ