Supreme Court dismisses appeal against eviction order for building repairs, citing lack of grounds under Art. 559 CPolD.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's order requiring him to allow access for hydraulic repairs. The appellant argued the Second Instance Court failed to consider specific evidence regarding a 1981 earthquake damage, but the court found the appeal arguments vague and unsupported. The court ruled that the Second Instance Court properly evaluated all submitted documents and that the appellant's claims did not meet the statutory requirements for an appeal under Article 559 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 559 CPolD; Art. 176, 183 CPolD: An appeal is inadmissible if the grounds are vague or if the lower court properly considered all evidence presented by the parties, as the court of first instance retains exclusive authority to evaluate proof.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 626 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 626/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: .... , ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Καλατζή, χωρίς να καταθέσει προτάσεις. Του αναιρεσίβλητου: .... , ως διαχειριστή της ευρισκομένης επί της οδού .... αρ. .. στη ... , πολυκατοικίας. Παραστάθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Ιωάννης Κάππος, ο οποίος δήλωσε ότι στη θέση του ως άνω διαχειριστή υπεισήλθε ο νέος διαχειριστής Χ1 , τον οποίο εκπροσωπεί δια πληρεξουσίου εγγράφου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1 Νοεμβρίου 2001 αγωγή της αρχικής διαδίκου και τότε διαχειρίστριας .... , η οποία δεν μετέχει στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2521/2002 μη οριστική, 1054/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1960/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17 Ιουνίου 2005 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 15 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Κατά τη συζήτηση της υπό κρίση αίτησης για αναίρεση της 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την οποία υποχρεώθηκε ο αναιρεσείων να επιτρέψει την είσοδο του εκάστοτε διαχειριστή τής στη .... και στην οδό .... αριθ. .. πολυκατοικίας μετά πολιτικού μηχανικού και συνεργείου υδραυλικού στην σ' αυτή αναφερόμενη ιμιϊσόγεια οριζόντια ιδιοκτησία του (αποθήκη) για την αποκατάσταση βλάβης του διερχόμενου κάτω από το δάπεδο αυτής κεντρικού αποχετευτικού αγωγού της πολυκατοικίας, μετ' αφαίρεση και μεταφορά, με επιμέλεια του διαχειριστή και δαπάνες της συνιδιοκτησίας σε άλλο αποθηκευτικό χώρο και επαναφορά, μετά την εκτέλεση των αναγκαίων εργασιών στην άνω αποθήκη των ευρισκόμενων σ' αυτή κινητών πραγμάτων του αναιρεσείοντος, παραδεκτά παρέστη, στη θέση του αναιρεσίβλητου .... , διαχειριστή της άνω πολυκατοικίας, ο μετά την άσκηση αυτής, ορισθείς ως νέος διαχειριστής της πολυκατοικίας Χ1 , μη επερχόμενης λόγω της τοιαύτης μεταβολής βιαίας διακοπής της δίκης και πρέπει να εξετασθεί το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της αίτησης αναίρεσης.
ΙΙ.- Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης μέμφεται τη προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου ο αναιρεσείων για το λόγο ότι μ' αυτή εσφαλμένα απορρίφθηκε το αίτημά του για τη διενέργεια αυτοψίας. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι η απόρριψη τέτοιου αιτήματος δεν δημιουργεί λόγο αναίρεσης κατ' άρθρο 559 ΚΠολΔ, αφού η συμπλήρωση αποδείξεων με τη διενέργεια αυτοψίας εναπόκειται στην κυριαρχική και μη ελεγχόμενη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.
ΙΙΙ.- Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ήτοι ότι το πρόβλημα, στην υδραυλική εγκατάσταση της άνω πολυκατοικίας και στους κεντρικούς σωλήνες αποχέτευσης, ανέκυψε το πρώτον μετά τον σεισμό του 1981. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποία επίδραση άσκησε ή θα ασκούσε στην έκβαση της δίκης σε κάθε δε περίπτωση ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, έλαβε υπόψη τον παραπάνω ισχυρισμό, αφού ρητά αναφέρεται σ' αυτή ότι "κατά το σεισμό του έτους 1981, που έπληξε την Αττική, προξενήθηκαν ζημίες στην υδραυλική εγκατάσταση της πολυκατοικίας και στους κεντρικούς σωλήνες αποχέτευσης".
IV.- Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής για την ίδρυση του λόγου αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας τα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη του.
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο και τελευταίο λόγο της αίτησης αναίρεσης προσάπτεται στην απόφαση η αιτίαση εκ του αριθ. 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για το λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το επικαλούμενο έγγραφο της Δ/νσης Πολεοδομίας Αργυρούπολης, που ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε στο Εφετείο.
Από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπου αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα που είχαν προσκομισθεί με επίκληση από τους διαδίκους, μεταξύ δε αυτών και, όπως επί λέξει αναφέρεται, "όλα, ανεξαιρέτως, τα έγγραφα, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις, για τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, και το ως άνω έγγραφο.
Επομένως, ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατόπιν όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του αντιδίκου του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσε και προτάσεις. Το γεγονός της παραχώρησης σ' εκείνον του ευεργετήματος της πενίας δεν επηρεάζει την υποχρέωσή του να πληρώσει τα έξοδα που επιδικάζονται στον αντίδικό του (άρθρο 199 παρ. 3 ΚΠολΔ, άρθρο 9 παρ. 6 ν. 3226/2004).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 17.6.2005 αίτηση του .... για αναίρεση της 1960/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ