Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on teacher salary classification and amount.

Απόφαση 625 / 2020 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Γ.Β

Αριθμός 625/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Τζανάκη, Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου και Όλγα Σχετάκη - Μπονάτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2019, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Σχολική Επιτροπή Σχολικών Μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Πειραιά", που έχει έδρα στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Θεοδώρα Γούλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Ε. Β. του Γ., χήρας Α. Β., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Σαξώνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8/7/2015 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 122/2016 του ίδιου Δικαστηρίου και 251/2017 του Μονομελούς Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 2/8/2017 αίτησή του και τους από 28/3/2019 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η κρινόμενη από 2 /8/2017 (με αριθ. καταθ.609/68 /2017) αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθμ. 251/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου ..., η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση στις 3-8-2017 του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθρο 495 § 1 Κ.Πολ.Δ.) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της στις 11-5-2017 (άρθρο 564 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως η παρ. 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015), εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής.

Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 § 1β`, 556, 558 και 577 Κ.Πολ.Δ., είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της. Τέλος, παραδεκτό είναι και το από 28/3/2019 (αριθ. κατ.37/1-4-2019) δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναίρεσης, εφόσον κατατέθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την 1/4/2019 και επιδόθηκε στην αναιρεσίβλητη στις 4-4-2019 (βλ.10138Β/4-4-2010 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιά Μ. Φ.) τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης κατ` άρθρ. 569 παρ. 2 ΚΠολΔ και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων αυτών.

2.Στην προκειμένη περίπτωση με την ένδικη αναίρεση και τους πρόσθετους λόγους αυτής προσβάλλεται ,όπως προαναφέρθηκε , η 251/2017 οριστική απόφαση του Μονομελούς Εφετείου ..., η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων επί της από 27/6/2016 [Γ.Α.Κ 386/ Ε.Α.Κ. 301/ 27/6/2016 - Πρωτοδικείο ... και Γ.Α.Κ. 433 / Ε.Α.Κ. 315 / 7/7/2016 - Εφετείο ...] εφέσεως του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Σχολική Επιτροπή Σχολικών Μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Πειραιά" .

Εκκαλούμενη ήταν η 122/2016 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, επί της από 8/7/2015 [Γ.Α.Κ. 8423 / Α.Κ. 4620 / 24.7.2015] αγωγής, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης Ε. Β. κατά του εναγομένου ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Σχολική Επιτροπή Σχολικών Μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Πειραιά" Με την 122/2016 πρωτόδικη απόφαση, κρίθηκε νόμιμη η αγωγή (εκτός από το αίτημα να υποχρεωθεί το εναγόμενο ΝΠΔΔ να απασχολεί την ενάγουσα στη θέση, την ειδικότητα και με τις αντίστοιχες εκ του νόμου αποδοχές) και έγινε εν μέρει δεκτή κατ` ουσία ,αναγνωρίσθηκε ότι η ενάγουσα ήδη αναιρεσίβλητη συνδέεται με το εναγόμενο ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου από την ημερομηνία της αρχικής πρόσληψής της ( 22-4-1996) και υποχρεώθηκε το εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 10.033,70 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την εξόφληση που αφορά απαιτήσεις της ενάγουσας για δεδουλευμένες αποδοχές του χρονικού διαστήματος από 1-2-2015 μέχρι 31-5-2015,επιδόματα εορτών Χριστουγέννων ετών 2013, 2014 και Πάσχα ετών 2014 ,2015 και επιδόματα αδείας ετών 2013 και 2014.

Με την 251/2017 απόφαση, που προσβάλλεται, η έφεση έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε στην ουσία, έτσι, επικυρώθηκε η 122/2016 πρωτόδικη απόφαση.

3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 παρ.1 εδ. α του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Για ορισμένο του ανωτέρω από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο τόσο η διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, όσο και το αποδιδόμενο στην προσβαλλομένη απόφαση νομικό σφάλμα, στη δε περίπτωση της κατ` ουσίαν έρευνας της υπόθεσης πρέπει επίσης να παρατίθενται στο αναιρετήριο οι παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά και υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλουμένη παράβαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 20/2005).

Μάλιστα δεν αρκεί η μνεία αποσπασματικών παραδοχών της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης κατ` επιλογή του αναιρεσείοντος, αλλά πρέπει να αναφέρεται το σύνολο των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά με τη προσβαλλόμενη απόφαση, έστω και κατά τρόπο συνοπτικό, με βάση τα οποία η προσβαλλομένη κατέληξε σε δυσμενές για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα (ΟλΑΠ 28/1998,ΑΠ1551/2018, ΑΠ533/2018, ΑΠ 901/2010, ΑΠ 2173/2007).

Συνακόλουθα η παραβίαση του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου (άρθ. 559 παρ 1 του ΚΠολΔ) οσάκις το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση κατ` ουσία, πρέπει να προκύπτουν από τη διατυπωθείσα προς στήριξη του διατακτικού της απόφασης ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δηλαδή από τις παραδοχές της απόφασης του δικαστηρίου της ουσίας επί των ζητημάτων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και με βάση τις οποίες το δικαστήριο, ως αναγκαίες, κατέληξε στην κρίση περί παραδοχής ή απόρριψης της αγωγής, της ένστασης ή της αντένστασης (ΑΠ 1420/2013) και κατά τούτο συνιστούν κατά τα ήδη προεκτεθέντα στοιχεία του ορισμένου του προβαλλομένου στο αναιρετήριο σχετικού λόγου αναίρεσης (ΟλΑΠ 27/1998). 4.Στην προκειμένη περίπτωση με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης και τους πρώτο και τρίτο πρόσθετους λόγους αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠΟΛΔ το αναιρεσείον ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Σχολική Επιτροπή Σχολικών Μονάδων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δήμου Πειραιά" προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι με το να δεχθεί ότι οι επικαλούμενες από την αναιρεσίβλητη ανανεώσεις των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου από τη δικαιοπάροχο του αναιρεσιβάλλοντος 18η Σχολική Επιτροπή του Δήμου Πειραιά της Ιωνιδείου Σχολής υπαγορεύθηκαν από το γεγονός ότι η αναιρεσίβλητη κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες του ΝΠΔΔ, ο δε καθορισμός των επιδίκων συμβάσεων, ως συμβάσεων ορισμένου χρόνου εξακολουθητικά, δεν δικαιολογείται σύμφωνα με τη φύση τους, αλλά έγινε ώστε να καταστρατηγηθεί σε βάρος της ενάγουσας, η παρεχόμενη από τις διατάξεις του Ν.2112/1920 προστασία, με συνέπεια να καθίσταται άκυρος ο όρος των ένδικων συμβάσεων εργασίας της ως προς τον χρονικό περιορισμό της διάρκειάς τους και το σύνολο αυτών να συνιστά, κατ` ορθό νομικό χαρακτηρισμό, μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, η οποία καταρτίσθηκε στις 22-4-1996 και περαιτέρω να υποχρεώσει το αναιρεσιβάλον ΝΠΔΔ να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη τα αναφερόμενα στην απόφαση ποσά :

Α)παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 103 παρ.2 του Συντάγματος,21 του ν.2190/1994, 8 παρ.3 ν.2112/1920,π/δ 81/2003 και 164/2004. Τούτο γιατί από τις παραπάνω διατάξεις συνάγεται "ξεκάθαρα" ότι διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, που συνάπτονται υπό την ισχύ των διατάξεων των άρθρων 103 του Συντάγματος και 21 του ν.2190/1994 με το Δημόσιο, τους ΟΤΑ και λοιπούς φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δεν μπορούν να μετατραπούν σε συμβάσεις αορίστου, έστω και αν αυτές καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

Επίσης δεν είναι δυνατή η εκτίμηση των συμβάσεων αυτών ,κατ` ορθό νομικό νομικό χαρακτηρισμό της έννομης σχέσης ως συμβάσεων αορίστου, στην περίπτωση που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αφού ο εργοδότης βάσει των ως άνω διατάξεων , δεν έχει πλέον ευχέρεια για τη σύναψη τέτοιων συμβάσεων και Β)παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις της παραγράφου Γ, υποπαραγράφου Γ.1 παρ.1 του Ν.4093/2012, επιδικάζοντας στην αναιρεσίβλητη δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματα άδειας.

Με το περιεχόμενο αυτό ο μοναδικός λόγος αναίρεσης και οι πρώτος και τρίτος πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι αόριστοι και συνακόλουθα απαράδεκτοι, διότι στην ένδικη αίτηση και τους πρόσθετους λόγους δεν διαλαμβάνονται οι κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου επί ζητημάτων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης,( δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το εν λόγω δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσης του ότι η ενάγουσα ήδη αναιρεσίβλητη συνδέεται με το εναγόμενο ήδη αναρεσείον με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου από της αρχικής πρόσληψής της την 22-4-1996 και επιδίκασε σ `αυτή επιδόματα εορτών και άδειας),υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλούμενη παραβίαση των ως άνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ούτως ώστε να ερευνηθεί η συνδρομή ή μη των εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠΟΛΔ λόγου αναίρεσης και πρώτου και τρίτου πρόσθετων λόγων .Ειδικότερα το αναιρεσείον ΝΠΔΔ περιορίζεται στο να διαλάβει στο αναιρετήριο μόνο το συμπέρασμα της ουσιαστικής κρίσης, όπως αυτό αναγράφεται στην αρχή της παρούσας και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα που ανάγεται στην εσφαλμένη εφαρμογή των πιο πάνω επικαλούμενων διατάξεων ουσιαστικού δικαίου, χωρίς να αναφερθεί ,έστω και κατά τρόπο συνοπτικό , στις κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, που οδήγησαν το δικαστήριο της ουσίας στο ανωτέρω συμπέρασμα.

Αντίθετα, εκτίθεται το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος υπαγωγικό σφάλμα. Επί πλέον , κατά το μέρος που με τον πρώτο πρόσθετο λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠΟΛΔ, το αναιρεσείον αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για το πιο πάνω συμπέρασμα αυτής, επικαλούμενο ότι εσφαλμένα δέχθηκε ότι το εναγόμενο ως καθολικός διάδοχος της 18ης Σχολικής Επιτροπής Δήμου Πειραιά με την οποία η ενάγουσα συμβλήθηκε αρχικά στις 22-4-1996, είναι εργοδότης αυτής (ενάγουσας), επειδή η ενάγουσα ουδέποτε προσέφερε και συνεχίζει να μην προσφέρει τις υπηρεσίες στο εναγόμενο ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ αλλά αποκλειστικά και μόνο στην Ιωνίδειο Σχολή, η οποία υπάγεται στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας και καμία σχέση διοικητική ή ιεραρχική έχει με το αναιρεσείον ΝΠΔΔ., ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση αναιρετικής πλημμέλειας ,πλήττεται η επί της ουσίας αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠΟΛΔ).

Επομένως ο μοναδικός λόγος αναίρεσης και οι πρώτος και τρίτος πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν.

5. Επειδή η νομική αοριστία της αγωγής η συνδεόμενη δηλαδή με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ελέγχεται ως παραβίαση από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ εάν το δικαστήριο για το επιτρεπτό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής, κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία, από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέσθηκε σε λιγότερα, ενώ αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο, για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αριθ. 14 του ΚΠολΔ.

Σε κάθε όμως περίπτωση, η αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργηθεί λόγος αναιρέσεως σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους οι οποίοι κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά την δημόσια τάξη ( ΑΠ 74/2019, ΑΠ1199/2018 ,ΑΠ1413/2014,ΑΠ259/2008, ΑΠ 1316/92, ΑΠ 326/86).

Το αναιρεσείον με τον δεύτερο πρόσθετο λόγο αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε, κατ` εκτίμηση του δικαστηρίου, στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, διότι το κονδύλιο της αγωγής των αιτουμένων αποδοχών είναι παντελώς αόριστο εφόσον αναφέρεται απλώς στην αγωγή ότι "οι συμφωνηθείσες μηνιαίες αποδοχές ανέρχονται στο ποσό των 1.234,92 ευρώ" χωρίς επί πλέον να γίνεται αναφορά ότι η ενάγουσα έχει τα τυπικά προσόντα για την επικαλούμενη από αυτή ιδιότητα της γραμματέως, και συνεπώς η ένδικη αγωγή ήταν απορριπτέα ως αόριστη ως το κονδύλιο αυτό Ο δεύτερος πρόσθετος λόγος όμως αναίρεσης κατά το πρώτο μέρος του (άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ) είναι αόριστος και συνακόλουθα απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρεται στο δικόγραφο της αναίρεσης και των προσθέτων λόγων κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ότι ο ισχυρισμός για αοριστία της αγωγής και το προβαλλόμενο απαράδεκτο, προτάθηκε για πρώτη φορά και μάλιστα παραδεκτά στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αλλά και ότι επαναφέρθηκε παραδεκτά στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με λόγο έφεσης ή νομίμως με τις προτάσεις, (ΑΠ 1199/2018, ΑΠ 1413/2014, 1078/2013, 1616/2007).

Επίσης με τον δεύτερο πρόσθετο λόγο κατά το δεύτερο μέρος του το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠΟΛΔ ότι με το να δεχθεί ότι οι μηνιαίες αποδοχές της ενάγουσας ανέρχονται στο ποσό των 1.234,92 ευρώ με την ειδικότητα της γραμματέως αντί να δεχθεί ότι η ενάγουσα υπάγεται στην κατηγορία υποχρεωτικής εκπαίδευσης, εφόσον στην επικαλούμενη από αυτή υπ` αριθ.1236/2006 απόφαση του ΑΣΕΠ αναφέρεται με την ειδικότητα της "θυρωρού" και συνακόλουθα οι μηνιαίες αποδοχές της ανέρχονταν στο ποσό των 780 ευρώ αντί του ποσού των 1.234,92 ευρώ, που επιδίκασε στην ενάγουσα ως μηνιαίες αποδοχές :

Α)παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του Π.Δ 50/2001,στο οποίο προβλέπονται τα προσόντα διορισμού σε θέσεις φορέων του Δημόσιου Τομέα και Β)τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 13 τουν.4024/2011 και 14 του ν.4354/2015 σύμφωνα με τις οποίες οι μηνιαίες αποδοχές της ενάγουσας ανέρχονται στο ποσό των 780 ευρώ.

Με το περιεχόμενο αυτό ο δεύτερος πρόσθετος λόγος αναίρεσης κατά το δεύτερο μέρος του είναι αόριστος και συνακόλουθα απαράδεκτος, διότι στους πρόσθετους λόγους δεν διαλαμβάνονται οι κρίσιμες παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου επί ζητημάτων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης,( δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το εν λόγω δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσης του ότι η ενάγουσα ήδη αναιρεσίβλητη προσέφερε τις υπηρεσίες της στο εναγόμενο με την ειδικότητα της γραμματέως, έχοντας τα κατά νόμο τυπικά προσόντα και επιδίκασε σ `αυτή μηνιαίες αποδοχές από 1.234,92 ευρώ),υπό τα οποία συντελέσθηκε η επικαλούμενη παραβίαση των ως άνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου, ούτως ώστε να ερευνηθεί η συνδρομή ή μη του εκ του αριθμού 1 του άρθρου 559 ΚΠΟΛΔ λόγου αναίρεσης .

Επί πλέον , κατά το μέρος που με το δεύτερο πρόσθετο λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠΟΛΔ, το αναιρεσείον αιτιάται την προσβαλλόμενη απόφαση για το πιο πάνω συμπέρασμα αυτής, επικαλούμενο ότι εσφαλμένα δέχθηκε ότι οι μηνιαίες αποδοχές της ανέρχονται στο ποσό των 1.234,92 ευρώ ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση αναιρετικής πλημμέλειας ,πλήττεται η επί της ουσίας αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠΟΛΔ).

Επομένως, ο δεύτερος πρόσθετος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί.

Κατ` ακολουθία των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει προς έρευνα άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης να απορριφθούν. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά της, να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ, η νομική υπηρεσία του οποίου δεν διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, λόγω της ήττας του (άρθ. 176, 183, 189 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, ΑΠ 868/2019), όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-8-2017 αίτηση και από 28-3-2019 πρόσθετους λόγους για αναίρεση της υπ` αριθ. 251/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου ....

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Ιουνίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Σελίδα 3 της 625/2020 πολιτικής απόφασης του Αρείου Πάγου