Supreme Court dismisses appeal hearing due to illegal service of notice to absent defendants.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal hearing inadmissible because five defendants failed to appear while the appellant expedited the proceedings. The court found that service of the appeal request and hearing summons was illegal because the defendants' lawyers at the lower court were not automatically agents ad litem for this specific appeal stage. Consequently, the court ruled that without proof of legal service to the absent parties, the hearing could not proceed.
Legislator headnote
AI generatedArticles 568(4) and 576(1)-(2) of the Code of Civil Procedure; Article 143(1) of the Code of Civil Procedure: If a defendant fails to appear when the appeal is expedited by the appellant, the Supreme Court examines ex officio whether legal service was effected; if not proven, the hearing is declared inadmissible because the lower court's agent ad litem is not automatically an agent ad litem for the appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 625 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 625/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: .....(αναφέρονται 5 ονόματα). Οι 1η, 2η , 4ος και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Χαραλαμπίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Η 3η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Των αναιρεσίβλητων: 1. ....., 2. ....., 3. ...., εκπροσωπούμενων αυτών υπό του πληρεξουσίου και αντικλήτου τους Νεοφύτου Θωμάδη του Ξενοφώντος, κατοίκου Χίου, 4. ......., εκπροσωπούμενου από τον πληρεξούσιο και αντικλήτου του Παύλου Φαφαλιού του Ηλία, κατοίκου Βροντάδου Χίου, 5. ....., εκπροσωπούμενου υπό του πληρεξούσιου και αντικλήτου του Νικολάου Κοκκώδη, κατοίκου Χίου, 6...... και 7. ..... Οι 1η, 2ος, 3η, 4ος και 5ος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Οι 6η και 7ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Χούλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-7-2000 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 48/2002 προδικαστική και 193/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 11/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 15-3-2004 αίτησή τους και τους και τους από 24-9-2004 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 16-11-2005 έκθεσή του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Αντωνιάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ.4 και 576 παρ.1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και αν δεν αποδεικνύεται νόμιμη κλήτευση αυτού κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση.
Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 143 παρ.1 του ΚΠολΔ, που ορίζει ότι ο δικαστικός πληρεξούσιος που διορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 96 είναι αυτοδικαίως και αντίκλητος για όλες τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη στην οποία είναι πληρεξούσιος και ότι στις επιδόσεις αυτές συμπεριλαμβάνεται και η επίδοση της οριστικής αποφάσεως, συνάγεται ότι αν η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως επισπεύδεται από τον αναιρεσείοντα, η επίδοση αυτής με τη σχετική κλήση προς συζήτηση δεν μπορεί να γίνει στον δικηγόρο που παραστάθηκε ως πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση.
Και τούτο διότι ο πληρεξούσιος αυτός είναι αντίκλητος μόνο για τις επιδόσεις που αναφέρονται στη δίκη ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας, συμπεριλαμβανόμενης και της επιδόσεως της οριστικής του αποφάσεως, ενώ δεν είναι αντίκλητος και για την επίδοσης της ασκούμενης κατά της αποφάσεως αυτής αιτήσεως αναιρέσεως.
Στην προκείμενη περίπτωση, οι πέντε πρώτοι των αναιρεσιβλήτων δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση από το πινάκιο στη σειρά της και οι αναιρεσείοντες που επέσπευσαν τη συζήτηση, προσκομίζουν μ΄επίκληση προς απόδειξη της κλητεύσεως, α) των τριών πρώτων εξ αυτών, τις .... και ...... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου ....., β) του τετάρτου τούτων, τις .....
και ..... εκθέσεις επιδόσεως του ίδιου δικαστικού επιμελητή, και γ) του πέμπτου των αναιρεσιβλήτων, τις ..... και ..... εκθέσεις επιδόσεως του αυτού ως άνω δικαστικού επιμελητή. Από τις εκθέσεις αυτές προκύπτει ότι επίσημο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως καθώς και της από 19-10-2006 κλήσεως των αναιρεσειόντων προς συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση της υποθέσεως για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο της υποθέσεως(21-2-2007), επιδόθηκε, για τους τρεις πρώτους των αναιρεσιβλήτων στον Νεόφυτο Θωμάδη του Ξενοφώντος, για τον τέταρτο στον Παύλο Φαφαλιό του Ηλία, και για τον πέμπτο στον Νικόλαο Κοκκώδη, οι οποίοι είχαν παραστεί ως πληρεξούσιοι δικηγόροι των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χίου, που δίκασε ως Εφετείο και εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη 11/2004 οριστική απόφαση.
Οι ως άνω δικηγόροι όμως δεν είναι, όπως εκτέθηκε, αντίκλητοι των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων για την επίδοση της αιτήσεως αναιρέσεως και της ως άνω κλήσεως προς συζήτηση της υποθέσεως εκ μόνου του λόγου ότι υπήρξαν πληρεξούσιοι δικηγόροι αυτών στο δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ή διότι αναφέρονται υπό την ιδιότητα του "πληρεξουσίου δικηγόρου και αντικλήτου" στις ανωτέρω εκθέσεις επιδόσεως, διότι οι εκθέσεις αυτές δεν αποτελούν, ενόψει των ρυθμίσεων των άρθρων 438,440ΚΠολΔ, πλήρη απόδειξη ως προς σημειούμενες σ΄ αυτές ιδιότητες του δικηγόρου στον οποίο έγινε η επίδοση, αφού η κτήση αυτών από τους ανωτέρω δικηγόρους δεν ήταν από τη φύση τους απότοκη ενέργεια του ανωτέρω δικαστικού επιμελητή ή έγιναν ενώπιον του, ούτε όφειλε αυτός να διαπιστώσει αν ο δικηγόρος που σημειώθηκε είχε καταστεί κατ΄ άρθρο 96ΚΠολΔ δικαστικός πληρεξούσιος και συνακόλουθα αντίκλητος των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα (ΟλΑΠ 1164/1993).
Συνεπώς, αφού δεν προκύπτει, ούτε ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες ότι έχουν διοριστεί αντίκλητοι των αναιρεσιβλήτων με άλλο νόμιμο τρόπο (άρθρ.142 ΚΠολΔ), οι επιδόσεις αυτές δεν είναι νόμιμες και πρέπει γι` αυτό να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους(άρθρ.576 παρ.3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις ?6 Μαρτίου 2007.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ