Supreme Court dismisses appeal on procedural absence and inadmissible grounds regarding evidence evaluation.

Απόφαση 624 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 624/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..... και 2. X1, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Βούλγαρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-7-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 51/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 662/2006 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-7-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 17-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της απόφασης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες από τον αναιρεσίβλητο ...., .... , εκθέσεις επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ...., οι αναιρεσείοντες κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, να παραστούν κατά την ορισθείσα για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο της υπόθεσης, με επίδοση κυρωμένου αντιγράφου της αίτησης αναίρεσης, με την υπάρχουσα σ΄ αυτήν πράξη ορισμού δικασίμου. Επομένως, εφόσον οι εν λόγω διάδικοι δεν εμφανίσθηκαν κατ΄ αυτήν, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να δικαστούν σαν να ήταν παρόντες.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 Κ.Πολ.Δ, συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προ τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, από δε την αναφορά στην απόφαση μερικών από τα προσκομιζόμενα έγγραφα, γιατί έχουν ιδιαίτερη σημασία, δεν συνάγεται αναγκαστικά ότι δεν εκτιμήθηκαν και τα μη αναφερόμενα.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ΄ Κ.Πολ.Δ (και όχι από τον αριθ. 8 όπως στο αναιρετήριο αναφέρεται), προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη και δεν αξιολόγησε την κατάθεση του μάρτυρα των αναιρεσειόντων ...., η οποία περιέχεται στην μ΄ επίκληση προσκομισθείσα από τους αναιρεσείοντες υπ΄ αριθ. 6/1-11-2004 ένορκη βεβαίωσή του ενώπιον της συμβολαιογράφου ...., προς απόδειξη του ουσιώδους ισχυρισμού τους περί ιδίας αυτών κυριότητας επί του επίδικου ακινήτου.

Με τον ίδιο λόγο αναίρεσης, δεύτερο μέρος, από την ίδια διάταξη, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη το ..... συμβόλαιο της αναφερόμενης συμβολαιογράφου Αθηνών, με το οποίο ο αναιρεσίβλητος και οι λοιποί συγκληρονόμοι του αποδέχθηκαν την κληρονομία του κατά το έτος 1967 αποβιώσαντος καθολικού δικαιοπαρόχου τους, στην οποία δεν συμπεριέλαβαν το επίδικο ακίνητο.

Οι λόγοι αυτοί πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, διότι από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, κατά την οποία τα περιστατικά τα οποία έγιναν δεκτά από το Εφετείο, αναφορικά με τους ισχυρισμούς των διαδίκων, αποδείχθηκαν, εκτός των άλλων, και από όλα τα έγγραφα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, την ένορκη βεβαίωση του ....., η οποία περιέχεται στην ....

έκθεση της συμβολαιογράφου ...., σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε και τα ανωτέρω αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, ήτοι την ως άνω ένορκη βεβαίωση και το συμβολαιογραφικό έγγραφο αποδοχής κληρονομίας. Επειδή, με το ίδιο λόγο, τρίτο μέρος, αναίρεσης, αποδίδεται στο Εφετείο πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθ. 11 α Κ.Πολ.Δ., της λήψης υπόψη αποδεικτικού μέσου που ο νόμος δεν επιτρέπει, ήτοι του ....

εγγράφου του Δημάρχου Αποδοτίας, το οποίο εκδόθηκε μετά τη δημοσίευση της πρωτόδικης απόφασης και το οποίο το πρώτον προσκομίσθηκε από τον αναιρεσίβλητο ενώπιόν του. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 529 παρ. 1 εδ. α΄ Κ.Πολ.Δ, στην κατ΄ έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων.

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 10 περ. α΄ του Κ.Πολ.Δ., με την οποία ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται, όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, δηλαδή αυτοτελείς ισχυρισμούς, οι οποίοι τείνουν σε θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος, που ασκείται με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποία αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι΄αυτά.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ως πλημμέλεια της παραδοχής ως αληθινού του ουσιώδους πραγματικού γεγονότος της άσκησης πράξεων νομής επί του επίδικου ακινήτου από τον αναιρεσίβλητο, χωρίς απόδειξη. Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο, στην παραδοχή του πιο πάνω περιστατικού, που έχει ουσιώδη επίδραση για την αναγνώριση της κυριότητας του αναιρεσιβλήτου επί του επίδικου ακινήτου, κατέληξε ύστερα από εκτίμηση, όπως βεβαιώνεται στην απόφαση, των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων κ.λ.π., καθώς επίσης και των εγγράφων τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Επομένως στην ως άνω παραδοχή του το Εφετείο δεν κατέληξε χωρίς απόδειξη και πρέπει ο λόγος αυτός αναίρεσης να απορριφθεί ως αβάσιμος. Επειδή, η αντιφατικότητα των αιτιολογιών, ως λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται όταν υπάρχει αντίφαση μεταξύ των αιτιολογιών της απόφασης, εξαιτίας της οποίας δεν προκύπτει ποία πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο και όχι όταν η αντιφατικότητα αναφέρεται στην εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδείξεων.

Στην υπόθεση που κρίνεται με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, δεύτερο μέρος, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι το Εφετείο διέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διότι ενώ δέχεται ως αληθινό το περιεχόμενο εγγράφου του Δήμου Αποδοτίας, με το οποίο επιβεβαιώνεται η βεβαίωση του μάρτυρα .....

ότι το επίδικο ανήκει στη X1, στη συνέχεια δέχθηκε το αντίθετο ότι δηλαδή η κυριότητα ανήκει στον αναιρεσίβλητο. Η προσβαλλόμενη όμως αντίφαση δεν αναφέρεται στις αιτιολογίες της απόφασης, αλλά στην εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδείξεων και του εξ αυτών συμπεράσματος του δικαστηρίου. Επομένως ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος και απορριπτέος.

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, πρώτο μέρος, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι χωρίς αιτιολογία δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος ασκούσε τη νομή επί του επίδικου ακινήτου και ότι η διανομή τούτου έγινε το έτος 1934 όπως την εξιστορεί ο αναιρεσίβλητος και όχι όπως την περιγράφει ο μάρτυρας ....., , είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι με αυτόν πλήττεται η περί των πραγμάτων ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του Εφετείου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Ιουλίου 2006, αίτηση των ....., κλπ. κατά της 662/2006 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ