Supreme Court dismisses appeal due to untimely supplementary grounds and finds lower court's contract interpretation correct.

Απόφαση 623 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 623/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Βλαγκούλη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρειας με την επωνυμία "ΚΜΟΙL AE- Εταιρεία Πετρελαιοειδών" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπελογιάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-6-2001 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 564/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 77/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 13-1-2006 αίτησή του και τους από 5-9-2006 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 2-10-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού, ήδη Αντιπροέδρου Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη την αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά την παράγραφο 2 εδάφ. α' του άρθρου 569 ΚΠολΔ οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλομένης αποφάσεως και τα κεφάλαια εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την συζήτηση της υποθέσεως κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, αντίγραφο δε του δικογράφου των προσθέτων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους.

Από το συνδυασμό της διατάξεως αυτής προς τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 ιδίου Κώδικα, που εφαρμόζονται αναλογικά και για τους πρόσθετους λόγους και που ορίζουν ότι το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή ο Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, προκύπτει ότι αν δεν τηρηθούν και οι δύο προϋποθέσεις της ασκήσεως των προσθέτων λόγων, δηλαδή η κατάθεση του δικογράφου αυτών τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την αρχική δικάσιμο της υποθέσεως και όχι την ορισθείσα μετά από αναβολή ή ματαίωση της, καθώς και η επίδοση αυτού μέσα στην ίδια προθεσμία, ο Αρειος Πάγος απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως τους πρόσθετους λόγους ως απαράδεκτους.

Στην προθεσμία αυτή των τριάντα ημερών δεν υπολογίζονται οι ημέρες καταθέσεως και επιδόσεως καθώς και της συζητήσεως επί της αιτήσεως αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση του δικογράφου των από 5-9-2006 προσθέτων λόγων αναιρέσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος Χ, αφού προς τούτο δεν προσκομίζεται έκθεση περί επιδόσεως αυτών στην αναιρεσίβλητη.

Επομένως, είναι απαράδεκτοι οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι.

ΕΠΕΙΔΗ ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο, όπως εκτιμάται, προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση της ευθείας παραβίασης των άρθρων 173 και 200 ΑΚ κατά την ερμηνεία της από 19-7-1996 έγγραφης σύμβασης των διαδίκων, είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Εφετείο δεν διέγνωσε αμέσως ή εμμέσως την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στην εν λόγω σύμβαση, ούτε προέβη σε ερμηνεία των διαλαμβανομένων σ' αυτό δηλώσεων βουλήσεως των συμβληθέντων διαδίκων.

ΕΠΕΙΔΗ, ο δεύτερος λόγος από τον αριθμό 8 περ. β' της ΚΠολΔ 559 είναι αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος περί πλαστότητος της από 19-7-1996 έγγραφης σύμβασης εμπορικής συνεργασίας που φέρεται ότι συνήψε αυτός με την αναιρεσίβλητη και τον απέρριψε ως απαράδεκτο λόγω δεδικασμένου.

Ο τρίτος λόγος από τον αριθμό 10 περ. α' της ΚΠολΔ 559 είναι αβάσιμος, γιατί το Εφετείο απέρριψε τους λόγους ανακοπής και όλους γενικά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος και δέχθηκε τους ισχυρισμούς της αναιρεσίβλητης, όχι χωρίς απόδειξη, αλλά, όπως βεβαιώνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, μετ' εκτίμηση των αναφερόμενων σ' αυτή αποδεικτικών μέσων (εγγράφων).

Ο τέταρτος λόγος από τον αριθμό 11 περ. γ της ΚΠολΔ 559, είναι αόριστος, γιατί ο αναιρεσείων δεν καθορίζει ποια είναι τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκε και προσκόμισε και τα οποία δεν τα έλαβε υπόψη του το Εφετείο. Ο πέμπτος λόγος από τον αριθμό 13 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, γιατί ο αναιρεσείων αρκείται μόνο στην ενάριθμη αναφορά του.

Ο έκτος λόγος από τον αριθμό 19 της ΚΠολΔ 559 είναι αβάσιμος γιατί η μη διερεύνηση από το Εφετείο των λόγων της μη εμφανίσεως προς πληρωμή από την αναιρεσίβλητη, άλλων άσχετων με την ένδικη επιταγών (12 κατ' αριθμόν) εκδόσεως του αναιρεσείοντος δεν δημιουργεί ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλόμενης.

Ο τελευταίος 7ος λόγος από τον αριθμό 20 της ΚΠολΔ 559 είναι απαράδεκτος, διότι, υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του, πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου, ως προς την ύπαρξη εξώδικης ομολογίας του αναιρεσείοντος για τη γνησιότητα των υπογραφών του και της σφραγίδος του στο άνω έγγραφο, στηριζόμενη στην εκτίμηση του περιεχομένου του της από 11/1/03 ανώμοτης μετάθεσης του αναιρεσείοντος ενώπιον της Ανακρίτριας Ηλείας.

Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13-1-06 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 77/04 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, οριζόμενα σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ