Supreme Court dismisses appeal due to lack of attorney authority and failure to appear in court.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a final property ownership judgment because the appellant failed to appear in court and did not present a valid power of attorney for their attorney. The court found that while the appellant was legally summoned, no explicit authorization was provided to the attorney who signed the appeal, rendering the procedural act void. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible, the security deposit was returned, and the appellant was ordered to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 94(1), 96(1) and 3, 104 of the Code of Civil Procedure; Articles 576(2) and 577(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal filed without proof of the appellant's explicit authorization to their attorney is inadmissible, as the court must verify authority at every stage of the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 622 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 622/2020
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Μαρία Μουλιανιτάκη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 22 Ιανουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ιδιωτική Μετοχική Εταιρεία Περιοριοσμένης Ευθύνης με την επωνυμία "...", που αποτελεί συνέχει του Ιδρύματος με την επωνυμία "...", νομίμως εκπροσωπουμένη που εδρεύει στην ..., η οποία δεν παραστάθηκε.
Του αναιρεσίβλητου: Γ. Ω. Χ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Αθανάσιο Μαρκάκη με προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-8-2016 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 29/2017 οριστική ίδιου Δικαστηρίου, 1004/2018 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-7-2018 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη .
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Εισάγεται για συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου η από 18/07/2018 αίτηση της ΕΠΕ με την επωνυμία <<...>> κατά του Γ. Ω. για αναίρεση της 1004/2018 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία, αφού εξαφάνισε την εκκαλούμενη 29/2017 απόφαση του Α/βάθμιου Δικαστηρίου, Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, που είχε εκδοθεί ερήμην της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, δέχθηκε ως βάσιμη κατ'ουσίαν την ένδικη, εναντίον της αναιρεσείουσας, αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτου αγωγή, ερειδόμενη στον πρωτότυπο τρόπο κτήσεως κυριότητας (έκτακτη χρησικτησία) του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου και διέταξε τη διόρθωση της ανακριβούς πρώτης εγγραφής .Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 3 και 104 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο και ότι η πληρεξουσιότητα προς αυτόν, κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου, δίνεται μόνο είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση και του παρέχει το δικαίωμα να εκπροσωπεί στο δικαστήριο εκείνον που την έδωσε, να ενεργεί όλες τις κύριες ή παρεπόμενες πράξεις που αφορούν τη διεξαγωγή της δίκης, στις οποίες περιλαμβάνεται, πλην άλλων, και η άσκηση ένδικων μέσων, καθώς και να παρίσταται στις αντίστοιχες δίκες που δημιουργούνται.
Για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και, αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως. Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπάγγελτα, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη της πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της (ΑΠ Ολομ. 13/2008, ΑΠ 2062/2017, ΑΠ 1863/2017).
Από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με αυτές των άρθρων 576 παρ. 2 και 577 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, επί ερημοδικίας του διαδίκου που φέρεται ότι άσκησε το ένδικο μέσο της αναίρεσης, χωρίς να αποδεικνύεται η ύπαρξη πληρεξουσιότητας αυτού προς το δικηγόρο που υπέγραψε την αναίρεση, η τελευταία απορρίπτεται, αυτεπάγγελτα, ως απαράδεκτη (ΑΠ1036/2018, 401/2017), υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι αυτός έχει κλητευθεί νόμιμα από εκείνον που επέσπευσε τη συζήτηση, ώστε να είναι έγκυρη η συζήτηση της αναίρεσης (ΑΠ 365/2018, 160/2017).
Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα, που κλητεύθηκε, νόμιμα και εμπρόθεσμα, από τον αναιρεσίβλητο που επισπεύδει τη συζήτηση, για να παραστεί στη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (22-01-2020), όπως αποδεικνύεται από την σχετική με αριθμό ...Α'/ 21-10-2019έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης Δ.
Τ. (προς την υπογράφουσα την αίτηση αναίρεσης ως πληρεξούσια και αντίκλητο της αναιρεσείουσας δικηγόρο Θεσσαλονίκης Μαρία Μαμαλούδη), δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο στο ακροατήριο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ούτε κατέθεσε έγγραφη δήλωση κατ' άρθρ. 242 παρ. 2 και 573 παρ.1 ΚΠολΔ.
Περαιτέρω, δεν αποδεικνύεται ότι η δικηγόρος Μαρία Μαμαλούδη που υπέγραψε το αναιρετήριο είχε ρητή πληρεξουσιότητα από την αναιρεσείουσα για να ασκήσει, για λογαριασμό της, την ένδικη αίτηση αναίρεσης. Επομένως, η αίτηση αυτή πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη (άρθρ. 577 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα, στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 εδάφ.
ε' του ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ' άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016). Τέλος, η αναιρεσείουσα που νικήθηκε στη δίκη πρέπει να καταδικαστεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18 Ιουλίου 2018 και με αύξοντα αριθμό κατάθεσης 2442/23-07-2018 αίτηση της Εταιρείας με την επωνυμία <<...>> για αναίρεση της 1004/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Διατάζει την εισαγωγή του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα, στο δημόσιο ταμείο. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2020.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2020.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ