Legislator Case Law & Legislation
622/2009 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to procedural defects and lack of legal basis for additional grounds.

Case Number 622/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision on procedural and substantive grounds. The appellant argued for a new trial based on contract interpretation errors and forgery claims, while the opposing party maintained the lower court's findings were well-supported by evidence. The court dismissed the appeal because the additional grounds were filed late, lacked specific evidentiary support, and failed to demonstrate a clear error in the lower court's evaluation of the contract's authenticity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 569(2)(a) and Art. 577 of the Code of Civil Procedure; Additional grounds for appeal must be filed thirty days prior to the hearing and served within the same period, otherwise they are inadmissible, and substantive grounds must demonstrate a clear error in the lower court's fact-finding or legal application.

Keywords

AI generated
additional grounds for appeal procedural admissibility service of documents contract interpretation evidence evaluation forgery claim costs of litigation

Cited Legislation

AI generated
Art. 569(2)(a) of the Code of Civil Procedure
Art. 577 of the Code of Civil Procedure
Art. 559 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 622 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 622/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Βλαγκούλη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρειας με την επωνυμία "ΚΜΟΙL AE- Εταιρεία Πετρελαιοειδών" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπελογιάννη .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-10-2000 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηλείας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 715/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 69/2004 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 13-1-2006 αίτησή του και τους από 5-9-2006 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 2-10-2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου αυτού, ήδη Αντιπροέδρου Ιωάννη Παπανικολάου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη την αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά την παράγραφο 2 εδαφ. α' του άρθρου 569 ΚΠολΔ οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλομένης αποφάσεως και τα κεφάλαια εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την συζήτηση της υποθέσεως, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, αντίγραφο δε του δικογράφου των προσθέτων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους.

Από τον συνδυασμό της διατάξεως αυτής προς τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 ιδίου Κώδικα, που εφαρμόζονται αναλογικά και για τους πρόσθετους λόγους και που ορίζουν ότι το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή ο Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, προκύπτει ότι, αν δεν τηρηθούν και οι δύο προϋποθέσεις της ασκήσεως των προσθέτων λόγων, δηλαδή η κατάθεση του δικογράφου αυτών τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την αρχική δικάσιμο της υποθέσεως και όχι την ορισθείσα μετά από αναβολή ή ματαίωση της, καθώς και η επίδοση αυτού μέσα στην ίδια προθεσμία, ο Αρειος Πάγος απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως τους πρόσθετους λόγους ως απαράδεκτους.

Στην προθεσμία αυτή των τριάντα ημερών δεν υπολογίζονται οι ημέρες καταθέσεως και επιδόσεως καθώς και της συζητήσεως επί της αιτήσεως αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση του δικογράφου των από 5-6-06 προσθέτων λόγων αναιρέσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος Χ, αφού προς τούτο δεν προσκομίζεται έκθεση περί επιδόσεως αυτών στην αναιρεσίβλητη.

Επομένως, είναι απαράδεκτοι οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι. ΕΠΕΙΔΗ ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο, όπως εκτιμάται, προσάπτεται στο εφετείο η αιτίαση της ευθείας παραβίασης των άρθρων 173 και 200 ΑΚ κατά την ερμηνεία της από 19-7-1996 έγγραφης σύμβασης των διαδίκων, είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από τη επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Εφετείο δεν διέγνωσε αμέσως ή εμμέσως την ύπαρξη κενού ή ασάφειας στην εν λόγω σύμβαση, ούτε προέβη σε ερμηνεία των διαλαμβανόμενων σ' αυτή δηλώσεων βουλήσεως των διαδίκων.

ΕΠΕΙΔΗ ο δεύτερος λόγος από τον αριθμό 8 περ. β' της ΚΠολΔ 559 είναι αβάσιμος γιατί, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος, επαναφερθέντα ενώπιόν του με λόγο εφέσεως, περί πλαστότητας και των συγκεκριμένων χειρόγραφων όρων του εγγράφου της άνω από 19-7-1996 "σύμβασης εμπορικής συνεργασίας" που αφορούν στην συμπλήρωση της ένδικης επιταγής από την αναιρεσίβλητη, αλλά και όλου γενικώς του περιεχομένου του εν λόγω εγγράφου, τον οποίο (ισχυρισμό) και απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμο, δεχθέν ότι το έγγραφο αυτό φέρει σε όλα τα φύλλα και στις σελίδες του τις γνήσιες υπογραφές και τη γνήσια εμπορική σφραγίδα του αναιρεσείοντος και ότι είναι γνήσιο ως προς όλο το περιεχόμενό του.

Ο τρίτος λόγος από τον αριθμό 10 περ. α' της ΚΠολΔ 559 είναι αβάσιμος, γιατί το Εφετείο απέρριψε τους λόγους ανακοπής και όλους γενικά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος και δέχτηκε τους ισχυρισμούς της αναιρεσίβλητης, όχι χωρίς απόδειξη, αλλά, όπως βεβαιώνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, μετ' εκτίμηση των αναφερόμενων σ' αυτή αποδεικτικών μέσων (μαρτυρικών καταθέσεων, εγγράφων και εξώδικης ομολογίας του αναιρεσείοντος).

Ο τέταρτος λόγος από τον αριθμό 11 περ. γ' της ΚΠολΔ 559 είναι αόριστος, αφού ο αναιρεσείων δεν καθορίζει ποια είναι αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκε και προσκόμισε και τα οποία δεν τα έλαβε υπόψη το Εφετείο. Ο πέμπτος λόγος από τον αριθμό 13 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος, γιατί ο αναιρεσείων αρκείται μόνο στην ενάριθμη αναφορά του.

Ο έκτος λόγος από τον αριθμό 19 της ΚΠολΔ 559 είναι αβάσιμος, γιατί η μη διερεύνηση από το Εφετείο των λόγων της μη εμφανίσεως προς πληρωμή από την αναιρεσίβλητη άλλων, άσχετων με την ένδικη, επιταγών (12 κατ' αριθμόν), εκδόσεως του αναιρεσείοντος, δεν δημιουργεί ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης.

Ο τελευταίος 7ος λόγος από τον αριθμό 20 της ΚΠολΔ 559 είναι απαράδεκτος, διότι, υπό το πρόσχημα της συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεως του πλήττει την αναιρετική ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου ως προς την ύπαρξη εξώδικης ομολογίας του αναιρεσείοντος για τη γνησιότητα των υπογραφών του και της σφραγίδας του στο άνω έγγραφο, στηριζόμενη στην εκτίμηση του περιεχομένου της από 11-1-2003 ανώμοτης κατάθεσης του αναιρεσείοντος ενώπιον της Ανακρίτριας Ηλείας.

Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 13-1-06 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αριθ. 69/04 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, οριζόμενη σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ