Supreme Court dismisses appeal where appellant withdrew first two grounds and failed to substantiate remaining legal arguments.

Απόφαση 621 / 2025 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 621/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αγάπη Τζουλιαδάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιφιγένεια Ματσούκα, Φωτεινή Μηλιώνη, Ευγενία Μπιτσακάκη-Εισηγήτρια, Αναστασία Καραμανίδου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ, δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 5 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. - Α. Π. του Σ., συνταξιούχου, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αδαμάντιο Αρετάκη, που ανακάλεσε την από 3-2-2025 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο, και δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Ν. συζ Γ. Μ. το γένος Ι. και Μ. Β., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευτύχιο-Δημήτριο Καλαμίδα, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από ..-2019 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: ../2021 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 18/2023 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από …/2023 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος δήλωσε ότι παραιτείται από τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναιρέσεως και ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως για τους λοιπούς λόγους, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή τους, και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295, 297 και 299 του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει ότι κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων μπορεί, με προφορική δήλωση που καταχωρείται στα πρακτικά του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του, να παραιτηθεί είτε από το δικόγραφο της αιτήσεως είτε από ορισμένους αναιρετικούς λόγους.

Η παραίτηση αυτή έχει ως συνέπεια να θεωρείται στην πρώτη περίπτωση ότι η αίτηση δεν ασκήθηκε στο σύνολό της, ενώ στη δεύτερη ότι δεν προβλήθηκαν οι αναιρετικοί λόγοι από τους οποίους έγινε παραίτηση (Α.Π. 1135/2020, Α.Π. 416/2019 Α.Π. 1181/2017). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, πριν από την έναρξη της συζητήσεως, με προφορική δήλωση του νομίμως εκπροσωπούντος αυτόν πληρεξούσιου δικηγόρου του, που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, παραιτήθηκε από τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης, από τους αριθμούς 8, 1 και19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., Η παραίτηση αυτή είναι νόμιμη, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προαναφέρθηκε και συνεπώς οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναίρεσης, στους οποίους αφορά η παραίτηση θεωρείται ότι δεν προβλήθηκαν.

Με την από …2023 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η κατά την τακτική διαδικασία και κατ' αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα υπ' αριθμ. 18/2023 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης, με την οποία απορρίφθηκε η από …-2021 έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. …/2021 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χανίων, που απέρριψε ως μη νόμιμη και αόριστη, κατά τις αναφερόμενες σ'αυτήν διακρίσεις, την από …-2019 αγωγή του με την οποία ζητούσε, α) να αναγνωριστεί η ακυρότητα της κατακύρωσης του αναφερομένου ακινήτου, το οποίο φέρεται να κατακυρώθηκε στην εναγομένη με την αναφερόμενη περίληψη κατακυρωτικής έκθεσης λόγω εικονικότητας ως προς το πρόσωπο του πλειοδότη, β) να αναγνωριστεί η αποκλειστική κυριότητά του επί του εν λόγω ακινήτου και να υποχρεωθεί η εναγομένη να του το αποδώσει, γ) να υποχρεωθεί η τελευταία να του καταβάλει ως ωφελήματα από το ως άνω ακίνητο (καρπούς επιλήψιμης νομής) το ποσό των 57.518 ευρώ για τα έτη 2017 έως και 2019 νομιμότοκα και δ) επικουρικά να υποχρεωθεί η ενάγομένη να του καταβάλει το ποσό των 300.000 ευρώ ως αποζημίωση για τη θετική ζημία που υπέστη από την εις βάρος του αδικοπραξία, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να του καταβάλλει για την ίδια αιτία το ποσό των 99.825,33 ευρώ, ως αποζημίωση για τη θετική του ζημία καθώς και το ποσό των 40.000 ευρώ ως χρηματική του ικανοποίηση για ηθική βλάβη.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 495, 552, 553, 556, 558, 560, 564 παρ. 1 566παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.) Είναι συνεπώς παραδεκτή (577παρ.1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ) Kατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο, ενώ οι ακυρότητες από το ουσιαστικό δίκαιο ελέγχονται μέσω του λόγου του αριθμού 1.

Με τον όρο "απαράδεκτο" νοείται το δικονομικό απαράδεκτο, δηλαδή αυτό που δημιουργείται από την αθέτηση-παραβίαση δικονομικής διάταξης, με αποτέλεσμα η δικονομική ενέργεια να στερείται των αναγκαίων προϋποθέσεων του κύρους της (ΟλΑΠ 2/2001, ΑΠ 1419/2023, Α.Π. 1001/2022). Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναίρεσης, ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλεια συνιστάμενη στο ότι το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε (ως απαράδεκτο) τον προταθέντα με τον πέμπτο λόγο έφεσής του ισχυρισμό ότι "κατ' εφαρμογή των άρθρων 914 και 919 Α.Κ. το πρωτόδικο Δικαστήριο ουδόλως εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά και εξέλαβε ως νόμιμη τη συμπεριφορά του αντιδίκου χωρίς να κάνει υπαγωγή με την παρακάτω ατυχή αιτιολογία....".

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την κατ' άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό αυτό λόγο μέρος της, δέχθηκε τα εξής: "Με τον 5ο λόγο της εφέσεως ο εκκαλών παραπονείται για το ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, εξετάζοντας το επικουρικό αίτημα (περί επιδικάσεως αποζημιώσεως λόγω τελεσθείσας από την εφεσίβλητη αδικοπραξίας σε βάρος του), κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και δη των διατάξεων των άρθρων 914 και 919 του Α.Κ., ουδόλως εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά και εξέλαβε ως νόμιμη τη συμπεριφορά της εφεσίβλητης, χωρίς να κάνει υπαγωγή, ότι με βάση την αιτιολογία της εκκαλουμένης φαίνεται ότι προσεγγίζεται η βιοτική σχέση με όρους ποινικής υπόθεσης, καθώς η εν λόγω αιτιολογία θυμίζει εισαγγελική πρόταση σε απαλλακτικό βούλευμα, ενώ εν προκειμένω κρίνεται η αστική διάσταση της υπόθεσης, ότι ενώ διαπιστώθηκε πως, μετά την άσκηση της αγωγής και μετά τη συζήτηση σχετικής αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων προσημείωσης στα πλαίσια της κρινόμενης διαφοράς, το επίδικο ακίνητο μεταβιβάστηκε από την εφεσίβλητη σε τρίτο, αντί το γεγονός της καταδολίευσης (ως άνω μεταβίβαση) να ενισχύσει τα στοιχεία της αστικής απάτης, καθώς με τον τρόπο που έγινε ισοδυναμεί με "φυγοδικία", το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέλαβε εαυτό ως συμβούλιο πλημμελειοδικών, ενώ το πράγματι επιληφθέν Συμβούλιο Πλημ/κών Αθηνών εξετάζει την υπόθεση με βάση εισαγγελική πρόταση που αναφέρει ότι πρόκειται περί αστικής διαφοράς, και ότι, εν προκειμένω, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε με την εκκαλουμένη πως, και αληθών υποτιθεμένων των ισχυρισμών του εκκαλούντος, τα δοθέντα από αυτόν χρηματικά ποσά αναλώθηκαν σε εκτέλεση της εντολής του και με την συναίνεσή του, δεν ανέτρεξε όμως, στη νομολογία που παρατέθηκε από τον εκκαλούντα, ώστε να καταλήξει ότι πληρούνται οι εξωτερικοί και υποκειμενικοί όροι του αδικήματος της υπεξαιρέσεως των χρημάτων, την επιστροφή των οποίων ζητεί ο εκκαλών με την επικουρική αγωγή της αδικοπραξίας και, επομένως, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των άρθρων 914 και 919 του Α.Κ.

και πλημμελώς εκτίμησε τις αποδείξεις. Ο λόγος αυτός, υπό τις παραπάνω αιτιάσεις που διατυπώνονται στο εφετήριο δικόγραφο, πρέπει να απορριφθεί, κατά τις ακόλουθες διακρίσεις: Όπως προκύπτει από την εκκαλουμένη απόφαση, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε το επικουρικό αίτημα της αγωγής, με το οποίο επιχειρήθηκε να θεμελιωθεί αξίωση του εκκαλούντος για αποζημίωση (και για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης) εξ αδικοπρακτικής ευθύνης της εφεσίβλητης και δη της τελέσεως εκ μέρους της του αδικήματος της απάτης ή της υπεξαιρέσεως σε βάρος του εκκαλούντος, ως μη νόμιμο, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία της υποθέσεως ως προς το συγκεκριμένο αίτημα και, άρα, χωρίς να προβεί σε σχετική εκτίμηση των αποδείξεων.

Συνεπώς, οι αιτιάσεις που αναφέρονται στον ερευνώμενο λόγο και ανάγονται σε πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων (όπως τούτο άλλωστε, το προβάλλει ρητώς ο εκκαλών με το συγκεκριμένο λόγο, ενώ, πέρα από τις προαναφερθείσες, υπό το σχετικό λόγο εκτίθενται πλείστα περιστατικά, τα οποία, κατά τον εκκαλούντα, συνέτρεξαν και αποδείχθηκαν, πλην όμως δεν τα διαπίστωσε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, γίνεται δε αναφορά σε έγγραφα και παρατίθεται αυτούσιο το περιεχόμενο σχετικής κατάθεσης μάρτυρος σε ένορκη βεβαίωση) αλυσιτελώς προβάλλονται, καθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, όπως προαναφέρθηκε δεν προέβη σε τέτοια εκτίμηση". Το Εφετείο επομένως με την προσβαλλομένη απόφασή του απέρριψε τον ως άνω λόγο εφέσεως (που αφορούσε παράπονα για την πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων εκ μέρους του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου) ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο, δεχθέν ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε ως μη νόμιμη την ως άνω εκ της αδικοπραξίας βάση της ένδικης αγωγής, χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία της υποθέσεως ως προς το συγκεκριμένο αίτημα και άρα, χωρίς να προβεί σε σχετική εκτίμηση των αποδείξεων και όχι ως απαράδεκτο.

Συνεπώς ο παραπάνω εκ του αριθμού 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΙΙΙ) Κατά το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, ήτοι κανόνας, που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις. Κανόνας του ουσιαστικού δικαίου παραβιάζεται, αν εφαρμόσθηκε εσφαλμένα καθώς και αν δεν εφαρμόσθηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αν εφαρμόσθηκε, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ήτοι, αν το δικαστήριο της ουσίας απαίτησε περισσότερα στοιχεία ή αρκέσθηκε σε λιγότερα στοιχεία, από εκείνα, που ο ουσιαστικός νόμος απαιτεί.

Η παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία, όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε στο νόμο έννοια διαφορετική από την αληθινή είτε ως κακή εφαρμογή, όταν το δικαστήριο της ουσίας έκανε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών της ένδικης υποθέσεως σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας δεν υπάγονται και, έτσι, κατέληξε σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού.

Δια του λόγου αυτού αναιρέσεως ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής ή των ισχυρισμών (ενστάσεων - αντενστάσεων) των διαδίκων καθώς και τα νομικά σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας, κατά την αξιοποίηση των ουσιαστικών παραδοχών δηλαδή αποκλειστικά των πραγματικών περιστατικών, που, ανελέγκτως, δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν καθώς και της υπαγωγής αυτών στο νόμο.

Για να είναι ορισμένος (παραδεκτός) ο ως άνω προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως, σε περίπτωση αιτιάσεως ότι παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου με αποτέλεσμα η αγωγή, την οποία έκρινε το δικαστήριο της ουσίας, ν' απορριφθεί ως μη νόμιμη, θα πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο με πληρότητα η ιστορική βάση της αγωγής που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων στην αγωγή, για τη στήριξη συγκεκριμένου αιτήματος παροχής έννομης προστασίας, ώστε να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος για το αν η απόρριψη του αιτήματος ως μη νομίμου, συνιστά ή όχι παραβίαση συγκεκριμένου κανόνα δικαίου.

Ο από το άρθρο 559 αρ.19 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως προϋποθέτει ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και ελλείψεις ή ασάφειες στη διατύπωση της ελάσσονας πρότασης της προσβαλλόμενης αποφάσεως σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την αγωγή ή την αίτηση ως μη νόμιμη ή απαράδεκτη (Ολ.

ΑΠ 44/1990, Α.Π. 101/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης αποδίδονται στην προσβαλλομένη απόφαση οι εκ των αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλειες της ευθείας και εκ του πλαγίου παραβιάσεως των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 914 και 919 Α.Κ. και ειδικότερα διατείνεται ο αναιρεσείων ότι κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων απέρριψε ως μη νόμιμη την θεμελιούμενη στις διατάξεις αυτές επικουρική βάση της αγωγής του καθώς ενώ παρατέθηκε το σύνολο των στοιχείων που απαιτούνταν για την υπαγωγή τους στις άνω διατάξεις, το Εφετείο δεν τα υπήγαγε.

Οι παραπάνω λόγοι αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, ο μεν πρώτος, (εκ του αρ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ) λόγω της αοριστίας του γιατί δεν αναφέρονται με πληρότητα στο αναιρετήριο τα πραγματικά περιστατικά τα οποία επικαλέσθηκε ο αναιρεσείων με την αγωγή για να στηρίξει τη βάση αυτή που ερείδεται στις πιο πάνω παρατεθείσες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, ο δε δεύτερος με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η πλημμέλεια της εκ πλαγίου παράβασης νόμου, πέραν της αοριστίας του και για το λόγο ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση η αγωγή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, χωρίς το δικαστήριο να προχωρήσει στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αναγκαία προϋπόθεση για τον από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ.

λόγο αναιρέσεως. IV) Συνακόλουθα και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ.18/2023 τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, ως ηττηθείς διάδικος, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το σχετικό αίτημά της (άρθρα 176,183,191 παρ. 2 ΚΠολΔ) σύμφωνα με τα οριζόμενα στον διατακτικό.

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΘΕΩΡΕΙ ότι δεν ασκήθηκαν οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της από …-2023 αίτησης αναίρεσης.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατά τα λοιπά την από ..-2023 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 18/2023 τελεσίδικης αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ να εισαχθεί το κατατεθέν παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Απριλίου 2025.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ