Supreme Court dismisses appeal against family court divorce and child custody judgment regarding parental rights.

Απόφαση 621 / 2021 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 621/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μυρσίνη Παπαχίου και Μαρία Ανδρικοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Νοεμβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Κ. του Θ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Διαλυνά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Π. Δ. του Ι., κατοίκου ..., για τον εαυτό της ατομικά και για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων της Θ. Κ. του Δ. και Ε. Κ. του Δ., αμφοτέρων κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φιλιππία Κατσαούνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2011 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου και την ασκηθείσα με τις από 8-1-2013 προτάσεις ανταγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σερρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 170/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 2050/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24-6-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Ανδρικοπούλου ανέγνωσε την από 3-5-2018 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου, τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Αβροκόμης Θούα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθμό 2050/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) εκτίμηση των σχετικών εγγράφων: Η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σερρών την από 22/12/2011 αγωγή με την οποία ζητούσε να λυθεί ο γάμος της με τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα, να της ανατεθεί η επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να της καταβάλει, για λογαριασμό των ανηλίκων, τα αιτούμενα ποσά διατροφής και να αποχωρήσει από την οικογενειακή στέγη.

Επί της αγωγής αυτής, η οποία συνεκδικάστηκε με την ανταγωγή που άσκησε ο εναγόμενος με τις από 8/1/2013 προτάσεις του, με την οποία ζητούσε να ανατεθεί σ' εκείνον η επιμέλεια και επικουρικά να ρυθμιστεί το δικαίωμα επικοινωνίας του με τα ανήλικα τέκνα, εκδόθηκε η 170/2013 απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, με την οποία έγινε μερικά δεκτή η αγωγή και δεκτή η ανταγωγή ως προς το αίτημα επικοινωνίας.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε έφεση από τον εναγόμενο και επ' αυτής εκδόθηκε η 2050/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία δέχτηκε την έφεση κατά το μέρος που στρεφόταν κατά της ενάγουσας, υπό την ιδιότητά της ως ασκούσας την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων εξαφάνισε την εκκαλουμένη κατά το κεφάλαιο της διατροφής και δικάζοντας επί της ουσίας την αγωγή την δέχτηκε εν μέρει και υποχρέωσε τον εναγόμενο να καταβάλει στην ενάγουσα, υπό την ανωτέρω ιδιότητά της, τα ποσά των 500 ευρώ και 350 ευρώ για τον Θ.

και Ε., αντίστοιχα. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζητεί ο εναγόμενος-εκκαλών, ήδη αναιρεσείων, με την από 24/6/2015 αίτησή του για τους αναφερόμενους σ' αυτήν λόγους όπως αναλύονται ειδικότερα κατωτέρω.

Από τη διάταξη του άρθρου 1511 σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1510, 1512-1514 ΑΚ προκύπτει ότι, όταν το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει σχετικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή επιμέλειας ανηλίκου τέκνου σε έναν από τους εν διαστάσει ευρισκομένους γονείς του, πρέπει να έχει ως αποκλειστικό οδηγό της δικαιοδοτικής του κρίσης το συμφέρον και μόνο του ανηλίκου τέκνου, χωρίς να επιδρά αυτοτελώς στη λήψη της απόφασής του κανένας από τους διαφορετικούς παράγοντες, που συνοδεύουν το πρόσωπο κάθε γονέα, όπως είναι το φύλο, η φυλή, η γλώσσα, η θρησκεία, η κοινωνική προέλευση, η περιουσιακή κατάσταση κλπ.

Για τη λήψη της απόφασης το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και τους μέχρι τότε δεσμούς του τέκνου με τους γονείς του και τους τυχόν αδελφούς του, τις τυχόν συμφωνίες των γονέων σχετικά με την επιμέλεια και την περιουσία του τέκνου, καθώς και τη γνώμη του τέκνου, εφόσον αυτό, κατά την ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου, εν όψει της ηλικίας του και της πνευματικής του ανάπτυξης, είναι ικανό να αντιληφθεί το πραγματικό του συμφέρον.

Το συμφέρον του τέκνου λαμβάνεται υπό ευρεία έννοια και προς διαπίστωσή του λαμβάνονται υπόψη και αξιολογούνται όλα τα επωφελή για το ανήλικο στοιχεία και περιστάσεις, χωρίς η εκφρασθείσα γνώμη του τέκνου να αποτελεί, χωρίς άλλο, αποφασιστικό παράγοντα με ιδιαίτερη βαρύτητα, διότι πολλές φορές η θέληση του ανηλίκου είναι αποτέλεσμα επηρεασμού και πρόσκαιρη και δεν σημαίνει ότι εξυπηρετεί πράγματι το συμφέρον του.

Το συμφέρον του τέκνου αποτελεί αόριστη νομική έννοια με αξιολογικό περιεχόμενο, το οποίο εξειδικεύεται από το δικαστήριο της ουσίας. Για την εξειδίκευση της έννοιας αυτής σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, εκτιμώνται από το δικαστήριο τα περιστατικά που αποδείχθηκαν, με βάση αξιολογικά κριτήρια, τα οποία αντλεί δικαστήριο από τους κανόνες της λογικής και κοινής πείρας, λαμβάνοντας υπόψη, σχετικά με το πρόσωπο του ανηλίκου και τα πορίσματα ψυχολογίας (ΑΠ 550/2017).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 1485, 1486 παρ.2, 1487, 1489 παρ.2 και 1493 Α.Κ., προκύπτει ότι τα ανήλικα τέκνα, ακόμα κι αν έχουν περιουσία, εφόσον τα εισοδήματα της περιουσίας τους δεν επαρκούν για τη διατροφή τους, έχουν δικαίωμα διατροφής έναντι και των δύο γονέων τους, οι οποίοι υποχρεούνται να τα διατρέφουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του.

Το μέτρο της διατροφής τους προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του τέκνου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για την ανατροφή και την εν γένει εκπαίδευσή του. Ως συνθήκες ζωής νοούνται οι συγκεκριμένοι όροι διαβίωσης, που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία, τον τόπο κατοικίας, την ανάγκη επιτήρησης και εκπαίδευσης και την κατάσταση της υγείας του, σε συνδυασμό με την περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου (ΑΠ 1384/2008 ΑΠ 823/2003).

Κατέστησε δε ο νομοθέτης υπεύθυνους και τους δύο γονείς, ενόψει της ισότητας των δύο φύλλων και της αμοιβαίας υποχρέωσής τους, προς ανατροφή και εκπαίδευση του τέκνου. Για να καθορισθεί το ποσό της διατροφής, αξιολογούνται, κατ' αρχήν, τα εισοδήματα των γονέων από οποιαδήποτε πηγή και στη συνέχεια προσδιορίζονται οι ανάγκες του τέκνου.

Καθοριστικό δε στοιχείο, είναι οι συνθήκες της ζωής του, δηλαδή οι όροι διαβίωσής του. Στην αγωγή δεν είναι απαραίτητο να γίνεται αναφορά στις οικονομικές δυνάμεις του άλλου γονέα (δηλαδή του ενάγοντος που συνήθως είναι ο έχων την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου), ούτε το Δικαστήριο υποχρεούται αυτεπαγγέλτως να ερευνήσει αυτές, προκειμένου να προβεί σε επιμερισμό της υποχρέωσης διατροφής του ανηλίκου μεταξύ των δύο γονέων του.

Αυτές ο εναγόμενος δικαιούται να τις επικαλεσθεί κατ' ένσταση, προκειμένου να επιτύχει τον περιορισμό της δικής του υποχρέωσης για τη διατροφή του τέκνου, κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στην, βάσει αυτής, υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα (ΑΠ 1156/2017, ΑΠ 2210/2007). Ούτε, εξάλλου, απαιτείται για την δικονομική πληρότητα της αγωγής επιδίκασης διατροφής και περαιτέρω για την πληρότητα της αιτιολογίας της απόφασης, ο αναλυτικός προσδιορισμός των διατροφικών αναγκών του τέκνου αναλυτικά και το ποσό που χρειάζεται για την κάλυψη καθεμιάς, αφού με το συνηθισμένο και εύχρηστο νομικό όρο "διατροφή" νοείται σαφώς το χρηματικό ποσό που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών του δικαιούχου, δηλαδή για την τροφή, τη στέγαση, το φωτισμό, τη θέρμανση, την ένδυση, την ψυχαγωγία και τη νοσηλεία αυτού, καθώς και για την ανατροφή και την εκπαίδευσή του (ΑΠ 204/2010).

Κατά το άρθρο 1439 παρ. 1 ΑΚ, εξάλλου, καθένας από τους συζύγους μπορεί να ζητήσει διαζύγιο, όταν οι μεταξύ τους σχέσεις έχουν κλονισθεί τόσο ισχυρά από λόγο που αφορά στο πρόσωπο του εναγόμενου ή και των δυο συζύγων, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης σχέσης, να είναι αφόρητη για τον ενάγοντα. Με τη διάταξη αυτή καθιερώνεται ως λόγος διαζυγίου ο αντικειμενικός κλονισμός της έγγαμης σχέσης χωρίς να απαιτείται το στοιχείο της υπαιτιότητας για να δύναται να ζητηθεί το διαζύγιο.

Έτσι ο ενάγων για τη θεμελίωση και παραδοχή της αγωγής του θα πρέπει να επικαλεσθεί και αποδείξει ότι ο γάμος έχει κλονισθεί από ορισμένα γεγονότα που αναφέρονται στο πρόσωπο του εναγόμενου ή και των δύο συζύγων με την έννοια της ύπαρξης αιτιώδους συνδέσμου ανάμεσα στα αντικειμενικώς πρόσφορα κλονιστικά της έγγαμης σχέσης γεγονότα αυτά και στο πρόσωπο του εναγόμενου συζύγου του ή και των δύο και ότι ο κλονισμός είναι τόσο ισχυρός, ώστε βασίμως η εξακολούθηση της συμβίωσης έχει καταστεί γι' αυτόν αφόρητη.

Αν το κλονιστικό γεγονός αφορά και τους δυο συζύγους, το προς διάζευξη δικαίωμα γεννάται, ανεξαρτήτως από τον ποιο από τους δύο βαρύνει περισσότερο η ύπαρξή του και από το αν υπάρχει υπαιτιότητα στο πρόσωπο του ενός μόνο. Αν όμως το κλονιστικό γεγονός συνδέεται αποκλειστικώς με το πρόσωπο του ενάγοντος δεν γεννάται υπέρ αυτού δικαίωμα διάζευξης με βάση την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 1439 παρ. 1 ΑΚ (ΑΠ 1228/2015).

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ. προκύπτει ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε, όπως και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή.

Έτσι, η παραβίαση εκδηλώνεται, είτε με ψευδή ερμηνεία του κανόνα δικαίου είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή σ' αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης (Ολ. ΑΠ 10/2011). Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσία, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε, ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΑΠ 24/2015).

Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου (Ολ.ΑΠ 20/2005).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση όταν αυτές αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περίπτωσης.

Αντίστοιχα, ανεπάρκεια αιτιολογίας υπάρχει όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που, είτε είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διάταξης ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, είτε αποκλείουν την εφαρμογή του, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια κα πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006, ΑΠ 1/1999).

Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης ,εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις, απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης ,που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 575/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Οι διάδικοι ενήλικοι, τέλεσαν νόμιμο θρησκευτικό γάμο, σύμφωνα με τους κανόνες της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, στις 23 Ιουλίου 1985, στην …. Από το γάμο τους αυτό απέκτησαν δυο τέκνα, τον Θ. που γεννήθηκε στις 19-7-1997 και την Ε., που γεννήθηκε στις 25-6-2006, τα οποία ακόμη είναι ανήλικα.

Τα πρώτα χρόνια της έγγαμης συμβίωσής τους οι σχέσεις τους ήταν αρμονικές, άρχισαν όμως να διαταράσσονται σταδιακά, μετά την γέννηση του δεύτερου τέκνου τους, αφορμή δε για την ενίσχυση των διαφωνιών τους υπήρξε το θέμα της ονοματοδοσίας του. Ο εκκαλών πατέρας ωστόσο επέλεξε το όνομα της μητέρας του "Ε." με το οποίο και βαπτίσθηκε το τέκνο του, συνέχισε όμως να διαφωνεί ως προς την προσφώνησή του, από την πλευρά της μητέρας και των συγγενών της, με το υποκοριστικό "Ε.", ενώ απαγόρευσε την συναναστροφή και επικοινωνία τόσο του εν λόγω τέκνου του, όσο και της συζύγου του με τους εξ αίματος συγγενείς της τελευταίας.

Ακόμη αυτός σε καθημερινή βάση άρχισε να επιδεικνύει αδιάφορη και απόμακρη συμπεριφορά προς τη σύζυγό του, προτιμούσε μετά το πέρας της εργασίας του να μεταβαίνει, όχι στην οικογενειακή τους στέγη, αλλά στην οικία των παππούδων του, που βρίσκεται πλησίον της οικογενειακής τους στέγης, όπου γευμάτιζε και ξεκουραζόταν, ενώ σταδιακά απομακρυνόταν τόσο ψυχικά όσο και σωματικά από τη σύζυγό του, ενδιαφερόμενος για την προσωπική του μόνο ευχαρίστηση με καθημερινές νυχτερινές εξόδους.

Επίσης από τις αρχές του 2011 ο ίδιος ανέλαβε αποκλειστικά την οικονομική διαχείριση, εφοδίαζε την οικία με τ' απαραίτητα τρόφιμα και λοιπά αναγκαία για τη λειτουργία της, αποστερώντας τη σύζυγό του από οποιαδήποτε συμμετοχή στη διαχείριση αυτών, ενώ δεν διέθετε κανένα ποσό στην ίδια για την κάλυψη των αναγκαίων προσωπικών δαπανών της, με αποτέλεσμα να προστρέχει αυτή, ενόψει της ανεργίας της και της έλλειψης οποιουδήποτε εισοδήματός της, στη βοήθεια τα πατρικής της οικογένειας.

Το γεγονός αυτό ήταν η αιτία δημιουργίας διαπληκτισμών μεταξύ τους, οι οποίοι έγιναν συχνότεροι περί το μήνα Σεπτέμβριο του ίδιου έτους (2011), με αφορμή τις βάσιμες υπόνοιες που δημιουργήθηκαν στην εφεσίβλητη, ότι ο σύζυγός της διατηρεί εξωσυζυγικό δεσμό. Μάλιστα σε μια περίπτωση, διαπληκτίσθηκαν για την αιτία αυτή σοβαρά, με αποτέλεσμα ο σύζυγός να χειροδικήσει εναντίον της και να της προκαλέσει εκχυμώσεις στα άνω άκρα και κάκωση δεξιού ημιθωρακίου (βλ.

σχ. το με αριθμό …/11 πιστοποιητικό του Γεν. Νομαρχιακού Νοσοκομείου Σερρών). Επίσης περί τις αρχές Οκτωβρίου του ίδιου ως άνω έτους, ο εκκαλών αναχώρησε για τη … προκειμένου να προμηθευτεί εμπορεύματα (ανταλλακτικά αυτοκινήτων) για την επιχείρηση που διατηρεί στην …. Εκεί παρέμεινε ένα μήνα περίπου, όταν δε επέστρεψε, αντί ν' ασχοληθεί με την οικογένειά του, άρχισε να ετοιμάζεται για άλλη μία νυχτερινή του έξοδο, γεγονός που έγινε αφορμή για έντονη αψιμαχία μεταξύ των συζύγων, καθώς παρά τις διαμαρτυρίες τόσο της συζύγου του, όσο και των τέκνων του να παραμείνει στην οικία τους, μετά και την πολυήμερη απουσία του στο εξωτερικό, αυτός προτίμησε την προσωπική του ευχαρίστηση με την έξοδο του.

Στη συνέχεια οι διαπληκτισμοί μεταξύ των συζύγων για τις ίδιες ως άνω αιτίες έγιναν καθημερινοί, με αποτέλεσμα την πλήρη ψυχική και σωματική αποξένωσή τους, ενώ λάμβαναν χώρα πολλές φορές και παρουσία των ανήλικων τέκνων τους, προκαλώντας τους ανασφάλεια και ψυχική φθορά. Κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, η ενάγουσα εφεσίβλητη - σύζυγος ανακοίνωσε στον εναγόμενο και ήδη εκκαλούντα σύζυγό της ότι προτίθεται να επισκεφθεί δικηγόρο προκειμένου να προχωρήσει στην κατάθεση αγωγής διαζυγίου, ο τελευταίος δεν άλλαξε συμπεριφορά, συνεχίζοντας της αδιάφορη προς εκείνη συμπεριφορά του και τις καθημερινές βραδινές του εξόδους.

Εξάλλου η σύζυγος προχώρησε στην κατάθεση της με αριθμό … Ασφ …/16-11-2011 αίτησης ασφαλιστικών μέτρων εναντίον του συζύγου της, με την οποία αιτήθηκε προσωρινά την άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων τους, την επιδίκαση διατροφής και τη μετοίκηση του συζύγου και την επ' αυτής έκδοση προσωρινής διαταγής.

Εξαιτίας τούτου ο σύζυγος της επιτέθηκε ξανά προκαλώντας της εκχυμώσεις αριστερού βραχίονα και δεξιού μηρού, κάκωση αριστερού ώμου και κάκωση κεφαλής. Την 21-11-2011 εκδόθηκε επί της προαναφερόμενης αίτησης προσωρινή διαταγή από την Δικαστή του Μον/λους Πρωτοδικείου Σερρών με την οποία α) ανατέθηκε (προσωρινά) η επιμέλεια των τέκνων τους στη μητέρα τους β) διατάχθηκε η μετοίκηση του συζύγου και γ) επιτράπηκε η ελεύθερη επικοινωνία των ανηλίκων τέκνων με τον πατέρα τους.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 681/2012 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου με την οποία ανατέθηκε προσωρινά στην σύζυγο του η επιμέλεια των δύο τέκνων τους και υποχρεώθηκε ο σύζυγος να καταβάλλει προσωρινά στην αιτούσα, για λογαριασμό των ανηλίκων, το ποσό των 500 ευρώ για το Θ. και των 400 ευρώ για την Ε., ενώ επιτράπηκε η επικοινωνία με τα τέκνα της κατά τον τρόπο που σ' αυτή (απόφαση) προσδιορίζεται.

Σε συμμόρφωση με την εν λόγω απόφαση, ο σύζυγος μετοίκησε στην οικία των παππούδων του, η δε σύζυγος με τ' ανήλικα τέκνα τους παρέμειναν στην οικογενειακή στέγη, ενώ το Σεπτέμβριο του έτους 2012 η σύζυγος, λόγω οικονομικών προβλημάτων, μετέβη με τα τέκνα τους στη …, όπου βρίσκονται εγκατεστημένοι οι γονείς του συζύγου της στην πόλη …, προκειμένου να εξεύρει κατάλληλη εργασία.

Αρχικά φιλοξενήθηκαν στην οικία των κουμπάρων τους, κατά το χρόνο δε συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, διαμένουν ήδη σε μισθωμένη κατοικία. Ενόψει όλων των ανωτέρω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, προκλήθηκε ισχυρός κλονισμός της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων, από λόγους που αφορούν αποκλειστικά το πρόσωπο του εκκαλούντος συζύγου και τα οποία είναι αντικειμενικά πρόσφορα προς τούτο, ώστε βάσιμα η εξακολούθηση της έγγαμης συμβίωσης τους ν' αποβαίνει αφόρητη για την εφεσίβλητη, σε κάθε δε περίπτωση, η οξύθυμη συμπεριφορά της τελευταίας προς τον σύζυγό της, όταν αυτή εκδηλωνόταν, ήταν απότοκος της δίκης του αντισυζυγικής συμπεριφοράς.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που στο σκεπτικό της εκκαλούμενης απόφασης διέλαβε τα ίδια και απήγγειλε τη λύση του μεταξύ των διαδίκων γάμου ,ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και ο περί του αντιθέτου λόγος έφεσης, ότι ο ισχυρός κλονισμός του γάμου τους οφείλεται αποκλειστικά σε λόγους που αφορούν στο πρόσωπο της ενάγουσας και ήδη εφεσίβλητης συζύγου, είναι αβάσιμος.

Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι μετά τη διάσταση της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων συζύγων, τη φροντίδα ανατροφής των ανηλίκων τέκνων τους ανέλαβε η μητέρα τους προσωρινά, με βάση και την ως άνω με αριθμό 681/2012 απόφαση ασφ/κών μέτρων. Αυτή είναι καλή και στοργική μητέρα, άξια και ικανή να διαπαιδαγωγήσει σωστά και να συμβάλλει θετικά στην ομαλή και ισόρροπη ψυχοσωματική και πνευματική τους ανάπτυξη, έχει δημιουργηθεί μεταξύ τους ισχυρός συναισθηματικός δεσμός, καθώς διαβιούν σε περιβάλλον με σταθερές και κατάλληλες συνθήκες, έχουν δημιουργήσει οικογενειακούς, κοινωνικούς και φιλικούς δεσμούς, έχουν προσαρμοσθεί στο νέο τους περιβάλλον, φοιτούν ο μεν ανήλικος Θ.

στη 10η τάξη (1η Λυκείου),η δε ανήλικη Ε. στην 1η τάξη Δημόσιων Σχολείων στη …, ενώ παρακολουθούν μαθήματα και σε ελληνικό σχολείο. Η μητέρα τους δεν έχει εξεύρει ακόμη εργασία, είναι νέα, ηλικίας 37 ετών περίπου και υγιής και ασχολείται ενεργά όλο το χρόνο που τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι, με την ανατροφή, φροντίδα και εν γένει εκπαίδευσή τους, όπως έκανε και πριν τη διακοπή της συμβίωσής της με τον εκκαλούντα - πατέρα των ανηλίκων.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οποιαδήποτε μεταβολή στον τόπο διαμονής των ανηλίκων θα αποτελούσε, εν όψει ιδίως της ηλικίας τους και των σχολικών τους υποχρεώσεων (είναι ήδη ηλικίας 17 και 8 περίπου ετών αντίστοιχα), βίαιη μεταβολή του ενεστώτος τρόπου ζωής τους και αλλαγή του περιβάλλοντός τους και θα τους δημιουργούσε αίσθημα ανασφάλειας με δυσμενείς επιπτώσεις στην ψυχοσωματική τους ανάπτυξη.

Και ο εκκαλών - πατέρας είναι αναμφισβήτητο ότι υπεραγαπά τα τέκνα του, δεν είναι όμως σε θέση, όπως αποδείχθηκε, να τους προσφέρει κατά τρόπο σταθερό, την απαιτούμενη φροντίδα, επιμέλεια και εν γένει ανατροφή, εξίσου αποτελεσματικά όσο η μητέρα τους και τούτο διότι εργάζεται πολλές ώρες καθημερινά, στην επιχείρηση συνεργείου - πώλησης ανταλλακτικών αυτοκινήτων που διατηρεί από πολλών ετών στην …, έχει δε εκεί ως μόνους συγγενείς τους υπερήλικες παππού και γιαγιά του, η υγεία του είναι επισφαλής, καθώς πάσχει από οστεοπόρωση, για την αποκατάσταση δε της υγείας του υποβλήθηκε ήδη σε δύο χειρουργικές επεμβάσεις, πράγμα που προϊόντος του χρόνου, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας θα του δημιουργεί δυσκαμψίες, ως ένα βαθμό, που θα τον δυσκολεύουν στην εκτέλεση ίων καθημερινών εργασιών, πολύ δε περισσότερο στην φροντίδα των ανηλίκων τέκνων του.

Έτσι με γνώμονα το αληθινό συμφέρον των ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, ενόψει της αποδεδειγμένης φροντίδας και αγάπης που τους προσφέρει η μητέρα τους, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτά εξακολουθούν να διαμένουν μαζί της, η τελευταία είναι το πλέον κατάλληλο πρόσωπο, για ν' αναλάβει και οριστικά πλέον την επιμέλειά των (ανήλικων τέκνων ), ενώ λαμβάνοντας υπόψη τον αδιαμφισβήτητο καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει ο πατέρας στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των τέκνων του ,η οποία δεν αντισταθμίζεται, ούτε αναπληρώνεται από κανένα υλικό αγαθό, ούτε υποκαθίσταται από την παρουσία άλλων συγγενικών προσώπων στη ζωή τους, πρέπει να επικοινωνεί μαζί τους και ανεμπόδιστα, η δε μητέρα τους έχει αυξημένη ευθύνη και ως ασκούσα την επιμέλεια του προσώπου τους αντιμετωπίζοντας τις ειδικές περιστάσεις που προκύπτουν από τη σχέση των ανηλίκων με τον πατέρα τους, να διευκολύνει την επικοινωνία του πατέρα με τα τέκνα του και να τα ενθαρρύνει και να τα προτρέπει για ουσιαστική επικοινωνία μ' εκείνον, ώστε να δημιουργηθεί μεταξύ τους ισχυρός συναισθηματικός δεσμός και αίσθημα ασφάλειας.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που με την εκκαλούμενη απόφασή του δέχθηκε τα ίδια, και ανέθεσε την επιμέλεια του προσώπου των ανήλικων τέκνων των διαδίκων στην εφεσίβλητη μητέρα τους, ως πλέον κατάλληλης, δεχόμενο ως προς τούτο το σχετικό αίτημα της αγωγής και απορρίπτοντας το αντίστοιχο (κύριο) αίτημα της συνεκδικασθείσας ανταγωγής και κάνοντας δεκτό το επικουρικό αίτημά της, περί επικοινωνίας του πατέρα με τ' ανήλικα τέκνα του, και ρυθμίζοντας το χρόνο και τον τρόπο αυτής, ως προς την οποία, επικοινωνία, δεν υπάρχει άλλωστε ειδικός λόγος έφεσης, ορθά εκτίμησε τις αποδείξεις και ο περί του αντιθέτου λόγος έφεσης είναι ουσία αβάσιμος.

Περαιτέρω, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε ότι η εφεσίβλητη μητέρα δεν ασκεί σωστά τα καθήκοντα της επιμέλειας των δύο ανήλικων τέκνων τους, η δε άρνηση της ανήλικης Ε. και η απροθυμία της να επικοινωνεί με τον πατέρα της, δεν αποδείχθηκε ότι οφείλεται σε αρνητική επιρροή της μητέρας της, αλλά στο γεγονός ότι η ανήλικη υπήρξε μάρτυρας βίαιης συμπεριφοράς του πατέρα της σε βάρος της μητέρας της, πράγμα που είναι δυνατόν να ξεπεραστεί με την σωστή προσέγγιση του προβλήματος και από τους δυο γονείς, αλλά και με κατάλληλη ψυχολογική υποστήριξής της, ώστε να ενδυναμωθούν οι ψυχικοί δεσμοί τους, ν' αναπτυχθεί οικειότητα μεταξύ τους και ν' αμβλυνθούν οι δυσμενείς συνέπειες, που επήλθαν στον ψυχικό της κόσμο, από τη μέχρι σήμερα διαμορφωμένη κατάσταση, όπως κατ' ορθή εκτίμηση των αποδείξεων δέχθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου λόγου έφεσης.

Ακόμη αποδείχθηκε ότι ο ενάγων ανήλικος Θ., ηλικίας 16 ετών περίπου και η ενάγουσα ανήλικη Ε., ηλικίας 7 ετών περίπου, κατά το χρόνο συζήτησης της ένδικης αγωγής ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, που σύμφωνα με τα παραπάνω, νομίμως εκπροσωπούνται από τη μητέρα τους, διαμένουν με τη μητέρα τους σε μισθωμένο διαμέρισμα, στην πόλη … της ….

Η δαπάνη στέγασης καθώς και οι λοιπές πάγιες δαπάνες θέρμανσης, ύδρευσης, και ηλεκτρισμού, καλύπτονται από την υπηρεσία Πρόνοιας του Γερμανικού κράτους και ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 700 ευρώ περίπου. Ωστόσο η κάλυψη των ανωτέρω δαπανών, κατά τον ανωτέρω τρόπο, είναι προσωρινή και διαρκεί μέχρι την έκδοση απόφασης για την υποχρέωση διατροφής του πατέρα των ανηλίκων.

Ο ανήλικος Θ. είναι μαθητής της 10ης τάξης Δημοσίου Σχολείου στη …., δαπανά δε ημερησίως περί τα 2.00 ευρώ για μετάβαση και επιστροφή από και προς το σχολείο. Ασχολείται με το μποξ, δαπανώντας το ποσό των 10,00 ευρώ μηνιαίος, ενώ δεν ασχολείται με καμία άλλη εξωσχολική δραστηριότητα. Είναι υγιής, η δε ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη, όταν απαιτείται, καλύπτεται από τον ασφαλιστικό φορέα της …, στον οποίο είναι ασφαλισμένος ως μέλος της οικογένειας.

Η ανήλικη Ε. είναι μαθήτρια της Α' τάξης δημοσίου Δημοτικού Σχολείου της …, δεν ασχολείται με καμία εξωσχολική δραστηριότητα, είναι υγιής, η δε ιατροφαρμακευτική της περίθαλψη, όταν απαιτείται, καλύπτεται από τον ασφαλιστικό φορέα της …, στον οποίο είναι ασφαλισμένη ως μέλος οικογένειας. Τόσο ο πατέρας όσο και τα δύο ενάγοντα τέκνα του έχουν αποκτήσει και τη Γερμανική ιθαγένεια.

Τα ανήλικα στερούνται παντελώς περιουσίας και εισοδήματος από οποιαδήποτε πηγή, ενώ δεν είναι σε θέση, λόγω της ανικανότητάς τους και των αναγκών της εκπαίδευσής τους, να εργασθούν. Δικαιούνται επομένως διατροφής έναντι των υπόχρεων προς τούτο γονέων τους. Οι λοιπές ανάγκες διατροφής τους, δηλαδή για τροφή, ένδυση, υπόδηση, αγορά εκπαιδευτικού υλικού, ψυχαγωγία, μετακινήσεις και παραθερισμό τους, είναι οι συνήθεις που απαιτούνται για ανήλικα παιδιά της ίδιας με αυτά ηλικίας, από απόψεως οικονομικής, και εν γένει προσωπικής κατάστασης των γονέων τους.

Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης των γονέων τους, η οικογένεια ζούσε με μεγάλη οικονομική άνεση, γεγονός που ομολογείται από τους διαδίκους - συζύγους, καθώς ο εκκαλών παρείχε στην οικογένειά του και ιδίως στα τέκνα του πολλά υλικά αγαθά, ενώ η ιδιόκτητη κατοικία τους ήταν εξοπλισμένη με συσκευές τελευταίας τεχνολογίας.

Ο εκκαλών - εναγόμενος πατέρας διατηρεί από πολλών ετών ατομική επιχείρηση εμπορίας ανταλλακτικών και ελαστικών αυτοκινήτων και επισκευής -βουλκανιζατέρ- στην Η. Σ., από την οποία εσοδεύει καθαρά, κατά μήνα, το ποσό των 2.000 ευρώ, ενώ εισπράττει και το ποσό των 150 ευρώ μηνιαίως, από την εκμίσθωση ενός διαμερίσματος, κυριότητάς του, που βρίσκεται στην Η.

Σ.. Είναι κάτοχος δύο ΙΧΕ αυτοκινήτων και συγκεκριμένα, ενός οχήματος εργοστασίου κατασκευής FERRARI το οποίο είναι ακριβό και ενεργοβόρο και ενός οχήματος εργοστασίου κατασκευής SEAT τύπου CORDOBA, το ποιο χρησιμοποιεί για τις ανάγκες της εργασίας και των μετακινήσεών του. Αυτός κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης, οδηγούσε διάφορα ακριβά οχήματα, εργοστασίου κατασκευής PORSHE, τα οποία τυπικά ανήκαν στη μητέρα του, ωστόσο ο ίδιος τα συντηρούσε και κάλυπτε τις δαπάνες κυκλοφορίας και χρήσης τους (καύσιμα - ανταλλακτικά κ.λ.π).

Ακόμη αποδείχθηκε ότι από το καλοκαίρι του 2002 έως και μέχρι το έτος 2011, αυτός είχε την οικονομική δυνατότητα να παραθερίζει με την οικογένεια του σε ακριβό ξενοδοχείο στη …, δαπανώντας για τις διακοπές του μεγάλα χρηματικά ποσά, δυσανάλογα με τα δηλωθέντα στην εφορία ετήσια εισοδήματά του από την ως άνω ατομική του επιχείρηση, που δεν ξεπερνούν κατά μέσο όρο τα 2,500 ευρώ (ετησίως), σύμφωνα με τις φορολογικές του δηλώσεις και τα εκκαθαριστικά σημειώματα, που όμως δεν έχουν ελεγχθεί.

Περεταίρω αποδείχθηκε ότι αυτός είναι κύριος αξιόλογης ακίνητης περιουσίας στην Η. Σ. και συγκεκριμένα Α α) κατά πλήρη κυριότητα, ενός διαμερίσματος, εμβαδού 98,22 τ.μ και β) κατά ψιλή κυριότητα ενός ισόγειου καταστήματος, εμβαδού 82,03 τ.μ, με ποσοστό συνιδιοκτησίας στο όλο οικόπεδο 153,60%, εξ' αδιαιρέτου, από ένα οικόπεδο έκτασης 534 τ.μ και Β) κατά ψιλή κυριότητα μίας διώροφης οικοδομής που αποτελείται από ισόγειο κατάστημα 84 τ.μ και κλιμακοστάσιο, από ένα διαμέρισμα στον πρώτο, πάνω από το ισόγειο όροφο, 88 τ.μ και από ένα ακόμη διαμέρισμα εμβαδού 60 τ.μ, στον δεύτερο όροφο.

Αυτός διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία των γονέων του, που του την παραχώρησαν δωρεάν και για το λόγο αυτό δεν βαρύνεται με δαπάνες στέγασης, ενώ βαρύνεται με τις λοιπές λειτουργικές δαπάνες αυτής, ιδίως αυτές που αφορούν στην κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, θέρμανσης κ.λ.π. Όπως προαναφέρεται, αυτός πάσχει από οστεοπόρωση και ακολουθεί συντηρητική φαρμακευτική αγωγή, η οποία καλύπτεται από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίον είναι αμέσως ασφαλισμένος, ωστόσο η ασθένειά του αυτή, τουλάχιστον κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, δεν αποδείχθηκε ότι τον εμποδίζει στην άσκηση του επαγγέλματός του, καθώς εξακολουθεί να διατηρεί το κατάστημά του μόνος του χωρίς υπαλληλικό προσωπικό.

Άλλη περιουσία ή εισοδήματα από άλλη πηγή δεν διαθέτει, ενώ οι δαπάνες του για τη διατροφή και την εν γένει συντήρησή του είναι οι συνήθειες των ανδρών της ίδιας με αυτόν ηλικίας και κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης, ενώ δεν βαρύνεται με τη διατροφή τρίτων, πλην των εναγόντων και ήδη εφεσιβλήτων ανήλικων τέκνων του.

Σύμφωνα με τα παραπάνω αποδειχθέντα, οι διατροφικές ανάγκες των ανηλίκων τέκνων Θ. και Ε., όπως προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής τους και συγκεκριμένα τις ανάγκες τους για τη στέγαση, τροφή ιατρική παρακολούθηση, κατά το μέρος που δεν καλύπτονται από τον ασφαλιστικό τους φορέα, εκπαίδευση, ψυχαγωγία, συμμετοχή τους στην κοινωνική ζωή και εν γένει συντήρησή τους, ανέρχονται στο ποσό των 500 ευρώ για τον Θ.

και των 350 ευρώ για την Ε., κατά μήνα. Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα ο εκκαλών είναι, υποχρεωμένος και έχει τη δυνατότητα, χωρίς να κινδυνεύει η δική του διατροφή να καταβάλλει στα ανήλικα τέκνα του, την ως άνω διατροφή, σε χρήμα, χωρίς να ληφθούν υπόψη στην προκειμένη περίπτωση οι οικονομικές δυνατότητες της μητέρας τους, αφού με την αγωγή ζητείται η επιδίκαση του συνολικού ποσού της ανάλογης διατροφής τους και δεν προβλήθηκε νομίμως και παραδεκτώς από τον εναγόμενο σχετική ένσταση συνεισφοράς, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του και από προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του ως άνω Δικαστηρίου.

Η προβολή δε της ένστασης συνεισφοράς της μητέρας των ανηλίκων, για πρώτη φορά με την προσθήκη αντίκρουση, που κατατέθηκε μετά τη συζήτηση της υπόθεσης, εκ μέρους του εναγόμενου, είναι απαράδεκτη και δεν λαμβάνεται υπόψη, το Δικαστήριο δε, δεν έχει υποχρέωση να ερευνήσει αυτεπαγγέλτως και τις οικονομικές δυνάμεις της μητέρας των ανηλίκων τέκνων, προκειμένου να ορίσει ανάλογα με τις οικονομικές δυνάμεις καθενός γονέα, το ποσό διατροφής που πρέπει να επιδικασθεί για τα κοινά τους τέκνα (ΑΠ 804/1994 Ελλ.Δνη 37, 98).

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που επιδίκασε για την ίδια ως άνω αιτία τα μεγαλύτερα ποσά διατροφής (των 600 ευρώ για τον Θ. και των 500 ευρώ για την Ε.), σε βάρος του εκκαλούντος - εναγομένου και υπέρ δύο εφεσιβλήτων - εναγόντων τέκνων του, που νόμιμα εκπροσωπούνται από την ασκούσα την επιμέλειά τους, μητέρα τους, έσφαλε ως προς την ορθή εκτίμηση των αποδείξεων κατά τούτο".

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές, το Εφετείο: Α) απέρριψε την από 18-11-2013 έφεση του αναιρεσείοντος και επικύρωσε την 170/2013 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Σερρών, που είχε δεχθεί την από 22-11-2011 αγωγή της αναιρεσίβλητης ατομικώς και κατά το σκέλος της με το οποίο εδίωκε την λύση του γάμου της με τον αναιρεσείοντα και την αποκλειστική ανάθεση σε αυτή της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων, απορρίπτοντας το αντίθετο περί της επιμέλειάς τους αίτημα της συνεκδικασθείσας από 8-1-2013 ανταγωγής του τελευταίου και Β) δέχθηκε την έφεση του τελευταίου και αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, κατά το μέρος της αιτούμενης για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων με την ανωτέρω αγωγή της αναιρεσίβλητης διατροφής, την δέχθηκε εν μέρει και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα, να της καταβάλει, με την ιδιότητα της νόμιμης εκπροσώπου τους, τα προαναφερθέντα ποσά (των 500 και 350 ευρώ) αντίστοιχα, για καθένα των ανηλίκων, στην αρχή κάθε μήνα, με το νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση καταβολής κάθε δόσης, έως την εξόφληση και επί δύο έτη από την επίδοση της αγωγής.

Ο αναιρεσείων, με τους πρώτο και πέμπτο λόγους της κρινόμενης αίτησής του, από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ, μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση,: Α) ότι με εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 1510, 1511, 1512, 1513, 1514, 1518 και 1520 ΑΚ, δέχθηκε εσφαλμένα αφενός μεν ότι η αναιρεσίβλητη είναι καλή και στοργική μητέρα, άξια και ικανή να διαπαιδαγωγήσει σωστά τα ανήλικα τέκνα και να συμβάλλει θετικά στην ομαλή και ισόρροπη ψυχοσωματική και πνευματική τους ανάπτυξη, αφετέρου δε ότι δεν αποδείχθηκε ότι η αναιρεσίβλητη δεν ασκεί σωστά τα καθήκοντα επιμέλειας των τέκνων της ,η δε άρνηση της ανήλικης Ε.

να επικοινωνεί με τον πατέρα της δεν οφείλεται σε αρνητική επιρροή της μητέρας της και Β) αφού εκθέτει σε θεωρητικό επίπεδο το περιεχόμενο και την ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 1486 και 1493 ΑΚ, παραπονείται για εσφαλμένη ερμηνεία και πλημμελή εφαρμογή αυτών, διότι το Εφετείο δέχθηκε εσφαλμένα ότι οι διατροφικές ανάγκες των ανήλικων τέκνων Θ.

και Ε. ανέρχονται στο υπέρογκο ποσό των 500 και 350 ευρώ μηνιαίως, αντίστοιχα, ενώ αυτά είναι υγιή, η ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη καλύπτεται από τον ασφαλιστικό φορέα της Γερμανίας και οι εν γένει συνθήκες ζωής τους δεν δικαιολογούν το επιδικασθέν ύψος της διατροφής. Οι ανωτέρω λόγοι είναι απαράδεκτοι, αφενός μεν λόγω αοριστίας, εφόσον δεν εξειδικεύονται τα νομικά λάθη στην ερμηνεία ή εφαρμογή των προαναφερθεισών διατάξεων, αφετέρου δε, διότι με επίφαση την άνω αναιρετική πλημμέλεια ο αναιρεσείων επιχειρεί να πλήξει την αναιρετικώς ανέλεγκτη ως προς την ουσία αντίθετη για τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά κρίση του Εφετείου.

Εξάλλου, το Εφετείο έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε, ως προς το αποδεικτικό του πόρισμα αναφορικά με την μηνιαία διατροφή των ανηλίκων τέκνων του αναιρεσείοντος, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, αφού από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν σαφώς όλα τα περιστατικά που ήταν αναγκαία για την σχετική κρίση του Δικαστηρίου, ήτοι όσα αφορούν τόσο τις συνθήκες ζωής των ανήλικων, όσο και την περιουσιακή κατάσταση του αναιρεσείοντος, τα οποία δικαιολογούν την παραδοχή του για το ύψος της επιδικασθείσας διατροφής αυτών, ενώ έχει τις απαιτούμενες αιτιολογίες που είναι επαρκείς και πλήρεις, χωρίς να χρειάζεται ο αναλυτικός προσδιορισμός των διατροφικών αναγκών αυτών και το ποσό που απαιτείται για την κάλυψη καθεμίας, έτσι ώστε καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων 1486, 1493 ΑΚ, όπως και αυτών των άρθρων 1485 και 1489 του ιδίου Κώδικα.

Επομένως, ο περί του αντιθέτου έκτος λόγος της κρινόμενης αίτησης, από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, για πλημμελή αιτιολογία του προαναφερθέντος αποδεικτικού πορίσματος, είναι αβάσιμος. Ομοίως, το Εφετείο δεν παραβίασε εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 1439 παρ.1 ΑΚ, εφόσον το αποδεικτικό του πόρισμα σε σχέση με την παραδοχή του ότι οι λόγοι της πρόκλησης του ισχυρού κλονισμού στην έγγαμη συμβίωση των διαδίκων, αφορούν αποκλειστικά το πρόσωπο του αναιρεσείοντος, είναι σαφές και πλήρως αιτιολογημένο, κατά τρόπο που καθιστά εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής της εν λόγω διάταξης.

Επομένως, η, κατ' εκτίμηση, περιεχόμενη στον ένατο λόγο της κρινόμενης αίτησης, αιτίαση, από το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ, για έλλειψη σχετικής αιτιολογίας, είναι αβάσιμη. Με τον τέταρτο λόγο της κρινόμενης αίτησής του ο αναιρεσείων, κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ, σε σχέση με το αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου για ανάθεση της επιμέλειας των ανηλίκων στην αναιρεσίβλητη, μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση, για αντιφατική αιτιολογία, διότι δέχθηκε ότι "εργάζεται πολλές ώρες καθημερινά", αλλά και ότι "η υγεία του είναι επισφαλής".

Ο λόγος είναι αβάσιμος διότι δεν υφίσταται η με την αποσπασματική και επιλεκτική παράθεση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης, εμφανιζόμενη από τον αναιρεσείοντα αντίφαση. Ειδικότερα, η αναφορά από το Εφετείο, στο πλαίσιο της αιτιολογίας ενός μόνο παράγοντα για την κατάστρωση του αποδεικτικού του πορίσματος ως προς τον καταλληλότερο για την ανάθεση της επιμέλειας του προσώπου των ανήλικων τέκνων, ότι "ο πατέρας ....δεν είναι σε θέση, να τους προσφέρει κατά τρόπο σταθερό, την απαιτούμενη φροντίδα, επιμέλεια και εν γένει ανατροφή, εξίσου αποτελεσματικά όσο η μητέρα τους και τούτο διότι εργάζεται καθημερινά πολλές ώρες" δεν αντιφάσκει με την παραδοχή, ότι "η υγεία του είναι επισφαλής, καθώς πάσχει από οστεοπόρωση

πράγμα που προϊόντος του χρόνου ....θα του δημιουργεί δυσκαμψίες, ως ένα βαθμό, που θα τον δυσκολεύουν στην εκτέλεση των καθημερινών εργασιών, πολύ δε περισσότερο στην φροντίδα των ανήλικων τέκνων τους". Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.11γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι νόμιμα επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 340 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται απολύτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίστηκαν από τους διαδίκους, αρκεί δηλαδή η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου που έλαβε υπόψη το δικαστήριο (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο δεν προσέδωσε στο αποδεικτικό μέσο την αποδεικτική βαρύτητα που υποστηρίζει ότι έχει ο αναιρεσείων, διότι με την αιτίαση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων κατά το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ (ΑΠ 600/2006). Για να είναι δε ο ανωτέρω λόγος ορισμένος, πρέπει να προσδιορίζεται στο αναιρετήριο το περιεχόμενο των εν λόγω αποδεικτικών μέσων, το παραδεκτό της προσαγωγής τους, να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή τους και να καθορίζεται ο συγκεκριμένος ουσιώδης ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνύονταν με τα αποδεικτικά αυτά μέσα (ΑΠ 931/2014, ΑΠ 1320/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, κατ' επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αρ. 11 γ ΚΠολΔ, με τους δεύτερο, έβδομο, όγδοο και ένατο λόγους αναίρεσης, μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση ότι, αντίστοιχα, για την διαμόρφωση του αποδεικτικού της πορίσματος, σε σχέση με την ανάθεση της επιμέλειας των ανηλίκων στην αναιρεσίβλητη, των αφορώντων αποκλειστικά το πρόσωπό του λόγων της διάσπασης της έγγαμης συμβίωσής τους, της οικονομικής του δυνατότητας και του ύψους της επιδικασθείσας μηνιαίας διατροφής των ανήλικων, δεν έλαβε υπόψη τα εξής κρίσιμα για την απόδειξη αυτών, αποδεικτικά στοιχεία: 1) την 673/2012 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Συντικής, 2) την 395/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, με την οποία καταδικάστηκε η αναιρεσίβλητη για μη συμμόρφωση στην προσωρινή διαταγή επικοινωνίας του αναιρεσείοντος με τα ανήλικα τέκνα, 3) την πινακίδα που άφησε η αναιρεσίβλητη στην οικία τους, με περιεχόμενο ότι δεν θα έχει ποτέ κοντά του τα παιδιά τους, 4) το απόσπασμα των προτάσεων επί της ένδικης αγωγής της αναιρεσίβλητης όπου αναφέρει ότι αρνείται το δικαίωμα επικοινωνίας αυτού με τα τέκνα τους, εκτός αν τα ίδια εκφράσουν σχετική επιθυμία, 5) την από 11.11.2012 βεβαίωση του Επισκόπου Λεύκης Ε.

της Ιεράς Μητρόπολης Γερμανίας, 6) την από 23.3.2013 βεβαίωση του αρχιμανδρίτη Τ. Β., 7) την από 9.4.2014 βεβαίωση του προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Ααχεν της Γερμανίας, 8) την από 17.11.2011 έκθεση εξέτασης του ανήλικου τέκνου του Θ., σύμφωνα με την οποία δεν τον είδε να κτυπά την αναιρεσίβλητη ούτε και το έπραξε αυτό στα τέκνα του, 9) την 2892/2011 αθωωτική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Σερρών, με την οποία αθωώθηκε για τα αδικήματα της ενδοοικογενειακής απειλής και της απλής σωματικής βλάβης, 10) τα ιατρικά έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι κατά το επίμαχο διάστημα του έτους 2011,ο ίδιος είχε εισαχθεί στο νευρολογικό τμήμα του νοσοκομείου της Γερμανίας με εντολή διενέργειας πλαστικής θωρακικής μοίρας, λόγω σοβαρότατων προβλημάτων της υγείας του, (με τον δεύτερο λόγο),11) τις ελεγμένες φορολογικές του δηλώσεις και τα αντίστοιχα εκκαθαριστικά σημειώματα των ετών 2005 έως και 2013, από τα οποία προκύπτει ότι το ετήσιο εισόδημά του κυμαίνεται από 2.249,01 έως 3.732,9 ευρώ.,12) το περιεχόμενο του βιβλίου στάθμευσης και συνεργείου επισκευής αυτοκινήτων από το οποίο προκύπτει ότι πραγματοποίησε εργασίες σε 56 αυτοκίνητα ετησίως κατά μέσο όρο,13) τις φωτογραφίες του μαγαζιού με τα λιγοστά εμπορεύματα και τα τιμολόγια αγοράς ανταλλακτικών 1996-2010, με βάση τα οποία η αξία τους δεν υπερβαίνει τις 35.000 ευρώ, 14) ότι η αναιρεσίβλητη λαμβάνει ως επίδομα άνεργης άπορης το ποσό των 400 ευρώ μηνιαίως και το ποσό των 400 ευρώ ως παιδικό επίδομα, (με τον έβδομο λόγο),15) τα αποδεικτικά έγγραφα αγοράς και κυκλοφορίας του αυτοκινήτου Ferrari, από τα οποία προκύπτει ότι αγοράστηκε από τον πατέρα του και η άδεια κυκλοφορίας είναι στο όνομα της μητέρας του και ότι αυτό κυκλοφορεί στην … (με τον όγδοο λόγο) και 16) τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων του Θ.

Ρ. και Δ. Τ. (με τον ένατο λόγο). Ο δεύτερος ανωτέρω λόγος, όσον αφορά το υπ' αριθμ. 4 έγγραφο, είναι απαράδεκτος, διότι το δικόγραφο των προτάσεων δεν αποτελεί αποδεικτικό έγγραφο κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, αλλά διαδικαστικό έγγραφο της δίκης. Ο έβδομος λόγος, κατά το με αριθμό 14 έγγραφο, που αφορά στη λήψη επιδόματος από την αναιρεσίβλητη, είναι απαράδεκτος, εφόσον, λόγω μη προβολής εκ μέρους του αναιρεσείοντος παραδεκτής ένστασης συνεισφοράς, όπως έκρινε το Εφετείο, χωρίς η σχετική κρίση να προσβάλλεται με αναιρετικό λόγο, η λήψη ή μη υπόψη αυτού, δεν θα ασκούσε επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Κατά τα λοιπά, οι ανωτέρω λόγοι είναι αβάσιμοι, εφόσον από τη ρητή διαβεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ,ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, τις φωτογραφίες που προσκομίζουν και, μεταξύ άλλων, την 6/2012 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων του αναιρεσείοντος Θ.

Ρ. και Δ. Τ. (την οποία και αναφέρει ρητά). Επομένως, σε συνδυασμό με τις προεκτεθείσες αιτιολογίες και παραδοχές της απόφασης, καθίσταται απολύτως βέβαιο, ότι το Εφετείο, προς σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία και τα παραπάνω με αριθμούς 1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 και 16 έγγραφα.

Οι ίδιοι ανωτέρω λόγοι, όσον αφορά την περιεχόμενη σε αυτούς ειδικότερη αιτίαση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση αβάσιμα και με εσφαλμένη εκτίμηση των ανωτέρω εγγράφων, δέχθηκε τους αγωγικούς ισχυρισμούς περί διάσπασης της έγγαμης συμβίωσης των διαδίκων για τους αναφερόμενους σ' αυτή λόγους που αφορούν αποκλειστικά στο πρόσωπό του, όπως και εσφαλμένα έκρινε τις οικονομικές του δυνατότητες (συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης του με το πολυτελές όχημα μάρκας Ferrari) σε σχέση με την επιδικασθείσα διατροφή, ενώ δεν δέχθηκε τους δικούς του αντίθετους ισχυρισμούς ,μεταξύ των οποίων και η παρεμπόδιση εκ μέρους της αναιρεσίβλητης της επικοινωνίας του με τα ανήλικα τέκνα του, αλλά και ότι υπαίτια για την διάσπαση της έγγαμης συμβίωσής τους είναι η τελευταία, όπως προκύπτει από το συναγόμενο από τα προαναφερθέντα έγγραφα αντίθετο πόρισμα από αυτό που δέχθηκε το Εφετείο, είναι απαράδεκτοι, αφού αναφέρονται στην εκτίμηση της αποδεικτικής βαρύτητας των αποδείξεων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Επισημαίνεται, ότι η αναφορά στο πλαίσιο του έβδομου ως άνω λόγου αναίρεσης, της ύπαρξης του από 14-1-2015 εγγράφου του Ταμείου Οικογενειακών Παροχών της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας ,δυνάμει του οποίου, κατά τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο, ο αναιρεσείων καλείται ως μάρτυρας σε διαδικασία έρευνας λόγω φορολογικής παράβασης της αναιρεσίβλητης, δεν συνδέεται με αναιρετικό λόγο και είναι ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης από το παρόν Δικαστήριο.

Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος και έχοντος ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης πράγματος, προϋποθέτει "πράγμα" παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη. "Πράγματα" δε θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος καθώς και οι κύριοι ή πρόσθετοι λόγοι έφεσης που αφορούν αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή μη έχοντα αυτοτέλεια επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ.ΑΠ 3/1997, ΑΠ 851/2015).

Περαιτέρω, δεν ιδρύεται ο σχετικός λόγος αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 250/2014, ΑΠ 1418/2013), γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (Ολ.ΑΠ 11/1996). Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον τρίτο λόγο της κρινόμενης αίτησης, επικαλούμενος πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠσλΔ (και όχι 18 όπως από προφανή παραδρομή αναφέρει), μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του ότι η αναιρεσίβλητη, είναι ακατάλληλη για την άσκηση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων τους, αφού έχει εμπλέξει τα τέκνα τους στην μεταξύ τους αντιδικία, ενώ παρεμποδίζει και την επικοινωνία του με αυτά, ότι το πραγματικό συμφέρον αυτών επιτάσσει την ανάθεση στον ίδιο της επιμέλειάς τους, ότι ενδιαφέρεται και τρέφει βαθιά αγάπη για τα τέκνα του, των οποίων είναι σε θέση να ασκήσει την επιμέλεια ,ανεξάρτητα με το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει.

Ο λόγος είναι αβάσιμος, εφόσον το Εφετείο έλαβε υπόψη τους ανωτέρω ισχυρισμούς και τους απέρριψε ρητά, δεχόμενο ότι το συμφέρον των ανήλικων τέκνων των διαδίκων επιτάσσει να ανατεθεί η επιμέλεια του προσώπου τους αποκλειστικά στην κατάλληλη προς τούτο αναιρεσίβλητη μητέρα τους, που δεν παρεμποδίζει και την επικοινωνία με τον αναιρεσείοντα πατέρα τους.

Η περιεχόμενη στον ίδιο λόγο αναίρεσης, αιτίαση για εσφαλμένο αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου, λόγω μη προσήκουσας αξιολόγησης των ανωτέρω ισχυρισμών του είναι απαράδεκτη, ,διότι ο αναιρεσείων με επίφαση την από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια επιχειρεί να πλήξει την αναιρετικώς ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του δικαστηρίου.

Εξάλλου, οι ,κατ' εκτίμηση, περιλαμβανόμενοι στους έβδομο και όγδοο λόγους αναίρεσης, αιτιάσεις από το άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του περί δυνατότητάς του να καταβάλει 200 ευρώ μόνο για κάθε ανήλικο, ότι από τον Οκτώβριο του έτους 2012 καταβάλλει συνεχώς 400 ευρώ μηνιαίως για την διατροφή των τέκνων του και ότι οι γονείς του τους συνέδραμαν οικονομικά καθόλη την διάρκεια της έγγαμης συμβίωσής τους, οι οποίοι πλέον αδυνατούν να το πράξουν, είναι απαράδεκτοι.

Ειδικότερα, οι ανωτέρω ισχυρισμοί δεν αποτελούν "πράγμα", κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. . ΚΠολΔ, αλλά συνιστούν αιτιολογημένη άρνηση στην αγωγική απαίτηση καταβολής διατροφής. Τέλος, η επίσης κατ' εκτίμηση περιλαμβανόμενη στον ένατο λόγο αναίρεσης, αιτίαση από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του ότι η αναιρεσίβλητη άλλαξε συμπεριφορά απέναντί του λόγω της ασθένειάς του και ότι ο κλονισμός της έγγαμης συμβίωσής τους προκλήθηκε από λόγους που αφορούν αποκλειστικά το πρόσωπό της και όχι το ιδικό του, είναι επίσης απαράδεκτοι, εφόσον οι ανωτέρω ισχυρισμοί αποτελούν άρνηση στην αιτούμενη με τη αγωγή της αναιρεσίβλητης λύση του με τον αναιρεσείοντα γάμο τους.

Κατά το μέρος δε που με τον ίδιο αναιρετικό λόγο (ένατο) ο αναιρεσείων παραπονείται για αβάσιμο αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου όσον αφορά την απαγγελθείσα λύση του γάμου, ολόγος είναι απαράδεκτος αφού με αυτόν επιχειρείται, με την κατ' επίφαση επίκληση αναιρετικής πλημμέλειας από το άρθρο 559 αρ. 8 και 11γ ΚΠολΔ, η επανεκδίκαση στην ουσία της υπόθεσης, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί στο σύνολό της και να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσείοντος που ηττήθηκε (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24/6/2015 αίτηση του Δ. Κ., για αναίρεση της με αριθμό 2050/2014 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2,700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Μαΐου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ