Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vagueness and failure to cite specific legal rules.

Απόφαση 621 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 621/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Μαρία Μουλιανιτάκη- Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 8η Ιανουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σωτηρία Κοσμά, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ .

Του αναιρεσίβλητου : Γ. Λ. Ε., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-6-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 277/2013 οριστική ίδιου Δικαστηρίου, 512/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 24-9-2015 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Μαρία Μουλιανιτάκη, ανέγνωσε την από 23-12-2019 έκθεσή της με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης στρέφεται κατά της 5121/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Η απόφαση αυτή, η οποία εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, επί αναγνωριστικής της κυριότητας ακινήτου αγωγής, στην οποία σωρευόταν και αίτημα για διόρθωση ανακριβούς πρώτης εγγραφής στα οικεία κτηματολογικά φύλλα, του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου Γ. Λ. κατά του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, δέχθηκε ότι ο ενάγων κατέστη (συγ)κύριος, κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου, των επίδικων ακινήτων (αγροτεμαχίων), συνολικού εμβαδού 440 τ.μ., στη θέση <<...>> του δήμου ..., με παράγωγο τρόπο, ήτοι δυνάμει του, νομίμως μεταγραφέντος, 4.../1977 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου ..., από τους αληθείς (συγ)κυρίους Μ. και Σ. Α., απέρριψε δε ως αβάσιμη κατ'ουσία την έφεση του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου, επικυρώνοντας την εκκαλούμενη απόφαση του Α/βάθμιου δικαστηρίου, που είχε κρίνει όμοια και είχε δεχθεί ως βάσιμη κατ'ουσία την ένδικη αγωγή. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495, 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Πρέπει, επομένως, πριν ερευνηθεί το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ), να ερευνηθεί το παραδεκτό της συζήτησής της, λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσιβλήτου (άρθρο 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ, ΑΠ589/2019).

2. Από το άρθρο 576 παρ. 1-2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος ο Άρειος Πάγος ερευνά αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση, εάν δε την επισπεύδει ο αντίδικός του ερευνά αν ο τελευταίος έχει κλητεύσει νομίμως και εμπροθέσμως τον απολειπόμενο και σε καταφατική περίπτωση η συζήτηση προβαίνει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθμό ...ΣΤ'/22-04-2019 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας της Περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών Ε. Κ., ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση της αναίρεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με επιμέλεια του αναιρεσείοντος, που επισπεύδει τη συζήτηση, στον αναιρεσίβλητο , ο οποίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε την από το άρθρο 242 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεώς του στο ακροατήριο. Επομένως πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι ( άρθρο 576 παρ. 2ΚΠολΔ).

3. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.19 Κ.Πολ.Δ., η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδρύεται ο αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους οι αιτιολογίες (αντιφατική αιτιολογία) (ΑΠ619/2014).

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν προβάλλεται ανεπαρκής και ελλιπής αιτιολογία, πρέπει το αναιρετήριο να περιλαμβάνει :α) την συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάσθηκε και μάλιστα ενάριθμα (ΟλΑΠ 32/1996, ΑΠ 261/2016, 113/2011), αφού παγίως γίνεται δεκτό ότι ο Άρειος Πάγος δεν μπορεί να προβεί στην αυτεπάγγελτη θεμελίωση του σχετικού λόγου, βάσει της αρχής jura novit curia, η οποία δεν εφαρμόζεται στην αναιρετική διαδικασία ( ΑΠ 120/2017), β) τις ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης ή τη μνεία ότι αυτή δεν περιέχει καθόλου αιτιολογία, ώστε να είναι εφικτή με βάση το περιεχόμενο του αναιρετηρίου η στοιχειοθέτηση του προβαλλόμενου λόγου αναίρεσης, (ΑΠ 328/2008), γ) τον ουσιώδη αυτοτελή ισχυρισμό (αγωγικό, ένσταση κλπ) και τα πραγματικά περιστατικά που προτάθηκαν για τη θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο εμφανίζεται η προβαλλόμενη έλλειψη ή ανεπάρκεια και τη σύνδεση αυτού με το διατακτικό της απόφασης, καθώς και ότι ο εν λόγω νόμιμος και ουσιώδης ισχυρισμός είχε προταθεί παραδεκτά στο δικαστήριο της ουσίας που εξέδωσε την απόφαση και δ) εξειδίκευση της πλημμέλειας που προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή τη μνεία ότι δεν υπάρχει καθόλου αιτιολογία ή, αν προβάλλεται ανεπαρκής και ελλιπής αιτιολογία, τα επιπλέον ουσιώδη πραγματικά περιστατικά που έπρεπε να περιέχονται στην απόφαση ή να προσδιορίζει ως προς τι υπάρχει και σε τι συνίσταται η έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού των ουσιωδών περιστατικών που έγιναν δεκτά (Ολ ΑΠ 20/2005, ΑΠ 261/2016, 200/2013).

Διαφορετικά, αν τα προαναφερόμενα δεν περιλαμβάνονται με σαφήνεια και πληρότητα στο αναιρετήριο, ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος λόγω αοριστίας, η οποία δεν αίρεται με συμπλήρωση στις προτάσεις ή με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (αγωγή ή έφεση) του αναιρεσείοντος (Ολ.ΑΠ 57/90).Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως, αποδίδεται στο Εφετείο η από το άρθρο 559 αριθμ.19 Κ.Πολ.Δ.

αιτίαση ότι διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ελλιπείς αιτιολογίες ως προς την κρίση του ότι οι δικαιοπάροχοι του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου Γ. Λ. ήσαν (συγ)κύριοι του επιδίκου με πρωτότυπο τρόπο, (έκτακτη χρησικτησία), και, ειδικότερα, διότι δέχθηκε ότι ο ενάγων έγινε κύριος των επιδίκων, με παράγωγο τρόπο, από τους αληθείς κυρίους (δικαιοπαρόχους του), χωρίς, όμως, να προσδιορίζει συγκεκριμένες υλικές και εμφανείς πράξεις νομής αυτών, και δη κατά το χρονικό διάστημα 1885 έως11/09/1915, στερώντας έτσι την απόφασή του από την νόμιμη βάση της.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην μείζονα πρόταση, απορριπτέος ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι δεν παρατίθεται στο αναιρετήριο και μάλιστα ενάριθμα ο φερόμενος ή οι φερόμενοι ως παραβιασθέντες κανόνες του ουσιαστικού δικαίου ούτε επίσης γίνεται αναφορά, εφόσον το Δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, στα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη αιτίαση για ελλιπείς αιτιολογίες της απόφασης.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος δεν επιδικάζονται, καθόσον λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσιβλήτου δεν υπάρχει σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 24-09-2015 αίτηση για αναίρεση της 5121/2014 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Απριλίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ