Supreme Court dismisses appeal for new claims, ruling it violates finality and procedural time limits.

Απόφαση 621 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 621/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΠΟΛΛΩΝ ΕΛΛΑΣ", η οποία τελεί υπό εκκαθάριση και εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται από τους εκκαθαριστές, Αναστάσιο Αθανασόπουλο, Νικόλαο Αθανασόπουλο και Σπυρίδωνα Αθανασόπουλο, οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Γιαννακόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Τραπεζική εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", η οποία εδρεύει στην ..., γι'αυτήν ατομικώς και ως καθολικής διαδόχου, λόγω συγχώνευσης με απορρόφηση, της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ",που εδρεύει στην ..., 2.Προϊσταμένου της Δημοσίας Οικονομικής Υπηρεσίας Φορολογίας Ανωνύμων Εμπορικών Εταιρειών Αθηνών (ΔΟΥ ΦΑΕΕ Αθηνών), που εδρεύει στην Καλλιθέα, 3. Προϊσταμένου της Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας Καρύστου (ΔΟΥ Καρύστου ) που εδρεύει στην Κάρυστο, 4. Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται από τον Υπουργό των Οικονομικών, κάτοικο Αθήνας, 5. Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ " (ΙΚΑ), το οποίο έχει την έδρα του στην Αθήνα και 6. Διευθυντή της Ταμειακής υπηρεσίας Β' Ταμείου ΙΚΑ Αθηνών που εδρεύει στην Αθήνα. Η πρώτη εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Λένη, οι 2ος, 3ος και 4ο εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια Αικατερίνη Γλάνη, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.. Οι δε 5ο και 6ος δεν εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-1-1993 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8416/1996 του ίδιου Δικαστηρίου και 3945/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 30-10-2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 30-1-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της α' αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό τις εκθέσεις επιδόσεως ..., ..., ... και ... της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει η πρώτη των αναιρεσιβλήτων, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο α) της κρινόμενης από 30-10-2006 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3945/31-5-2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με την πράξη ορισμού δικασίμου και την κλήση προς συζήτηση κατά της αρχικώς ορισθείσας με πράξη του Προέδρου του τμήματος αυτού, δικάσιμο της 11-2-2008 και β) της 44/21-2-2008 βεβαίωσης του αρμοδίου γραμματέως του Αρείου Πάγου για αναβολή της συζήτησης της υποθέσεως από την δικάσιμο της 11-2-2008 για την παρούσα δικάσιμο, επιδόθηκαν με επιμέλεια, της πρώτης αναιρεσίβλητης Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος στους πέμπτο (ΙΚΑ) και έκτο (Διευθυντή της ταμειακής υπηρεσίας Β ταμείου ΙΚΑ ) αναιρεσιβλήτους, νομίμως και εμπροθέσμως. Αυτοί όμως δεν εμφανίσθηκαν κατά τη συζήτηση, η οποία επομένως πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία τους, κατ' άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 513, 518, παρ. 2 και 532 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση έφεσης κατά απόφασης που δεν επιδόθηκε είναι τρία χρόνια και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής η απόφαση καθίσταται σε κάθε περίπτωση τελεσίδικη, ενώ ο ως άνω χρονικός περιορισμός ισχύει για κάθε διάδικο, εφόσον με ειδική διάταξη δεν ορίζεται διαφορετικά, εάν δε η έφεση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το δικαστήριο απορρίπτει αυτή ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως.

Επί διαδίκου νομικού προσώπου δεν αναστέλλεται, ούτε διακόπτεται ή καταχρηστική τριετής προθεσμία κατά τη διάρκεια ανυπαρξίας διοίκησης του νομικού προσώπου. Περαιτέρω κατά το άρθρο 562§2 του Κ.Πολ.Δ., είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση και γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Από τη διάταξη αυτή, που έχει εφαρμογή σε όλους τους λόγους αναίρεσης, προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός επί του οποίου εκείνος στηρίζεται, έστω και αν ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο της ουσίας, είχε νόμιμα προβληθεί ενώπιον αυτού (Ολ.

ΑΠ 15/200, 43/1990). Επίσης, από τον συνδυασμό της διάταξης αυτής με τις διατάξεις των άρθρων 556§2, 570§§1 και 2, 577, 579 και 581 Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι με την άσκηση της αίτησης αναίρεσης καθώς και με την επ' αυτής δίκη δεν αναβιώνει η εκκρεμοδικία, αφού με το έκτακτο αυτό ένδικο μέσο δεν ανοίγεται νέος βαθμός δικαιοδοσίας ούτε κρίνεται η ουσία της διαφοράς, αλλά ερευνάται το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αναίρεσης.

Συνεπώς δεν είναι παραδεκτή, μετά την τελεσίδικης απόφαση, η έρευνα νέων ισχυρισμών στην αναιρετική δίκη, καθόσον το αντίθετο θα μετέβαλλε τον Άρειο Πάγο σε δικαστήριο ουσίας τρίτου βαθμού. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι με την υπ' αριθμ. 8416/1996 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε ερήμην της ήδη αναιρεσείουσας κατά την τακτική διαδικασία, απορρίφθηκε η με αριθμ.

κατάθεσης 838/1994 ανακοπή της τελευταίας κατά της ... έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού και κατακύρωσης της Συμ/φου Καρύστου Στυλιανής Μασμογιάννη-Νταλάκα. Η παραπάνω απόφαση δημοσιεύθηκε στις 30-12-1996 και δεν επιδόθηκε στην αναιρεσείουσας, η οποία μετά τη λήξη της προθεσμίας των τριών ετών, άσκησε κατ' αυτής έφεση στις 28-11-2005, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 10509/2005 πράξη κατάθεσης του Γραμματέα του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου.

Έκρινε δε το Εφετείο ότι με τα δεδομένα αυτά πρέπει να απορριφθεί η παραπάνω έφεση της αναιρεσείουσας ως απαράδεκτη. Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο. Τα όσα δε αναφέρονται στο αναιρετήριο για έλλειψη νόμιμης διοίκησης της αναιρεσείουσας από τις 14-6-1989 μέχρι την 1-11-2004 και για ακυρότητα, από το λόγο αυτό, των διαδικαστικών και άλλων πράξεων που έλαβαν χώρα κατά το χρονικό αυτό διάστημα (άκυρες επιδόσεις κλήσεων ή της πρωτόδικης απόφασης), είναι αλυσιτελή, δεν μπορούν δηλαδή να στηρίζουν κρίση για εμπρόθεσμη άσκηση της εφέσεως, αφού η προβλεπόμενη συναφώς καταχρηστική προθεσμία των τριών ετών δεν είναι δεκτική ούτε διακοπής ούτε αναστολής.

Επομένως ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., απορρέων, μοναδικός λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-10-2006 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΚΤΗΜΑΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "ΑΠΟΛΛΩΝ ΕΛΛΑΣ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3945/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ για την πρώτη αναιρεσίβλητη και σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ για τους λοιπούς παριστάμενους αναιρεσιβλήτους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ