Supreme Court dismisses appeal against bank employee promotion decision citing internal rules and good faith.

Απόφαση 621 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 621/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Κάπο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Κοκύρη-Χρηστίδη, με δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/9/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2021/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 7616/2003 του Εφετείου Αθηνών. Επί της τελευταίας αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 796/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 9459/2005 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/3/2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 15/1/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 27 παρ. στ', 33 και 38 του έχοντος ισχύ νόμου Καταστατικού της Τράπεζας Ελλάδος (κύρωση με ν. 3234/1927) προκύπτει ότι οι προαγωγές και η υπηρεσιακή εξέλιξη των υπαλλήλων της ρυθμίζονται από τον εσωτερικό οργανισμό της, ο οποίος καταρτίζεται από ο Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας και έχει, ως εκ τούτου, συμβατική ισχύ.

Οι προαγωγές των υπαλλήλων αυτών τελούν υπό αίρεση, η πλήρωση της οποίας συνίσταται στην απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας για την προαγωγή του υπαλλήλου σε ανώτερο βαθμό (ΑΚ 201). Αν κριθεί από την εργοδότρια ότι ο εργαζόμενος δεν συγκεντρώνει τις συμφωνημένες προϋποθέσεις για την προαγωγική ή μισθολογική του εξέλιξη και η κρίση του αυτή είναι καταφώρως άδικη, η πλήρωση της ανωτέρω αίρεσης, παρακωλύεται εναντίον της καλής πίστης, από μέρους της εργοδότριας, οπότε η αίρεση θεωρείται ότι έχει πληρωθεί (ΑΚ 207 παρ. 1).

Καταφώρως δε άδικη είναι η κρίση του υπόχρεου εργοδότη όταν υπερβαίνει τα ακραία λογικά όρια μέσα στα οποία μπορεί να κινηθεί αυτός, κατά την εκτίμηση της υπηρεσιακής επίδοσης και απόδοσης του υπαλλήλου. Αν στη συγκεκριμένη περίπτωση διαπιστωθεί ότι η μη πλήρωση της αίρεσης είναι αντίθετη στην καλή πίστη, υπό την ανωτέρω έννοια του όρου, η προαγωγή του υπαλλήλου αναγνωρίζεται από το δικαστήριο και σύμφωνα με το άρθρο 12 του ν. 1082/1980, μετά την τελεσιδικία της απόφασης, η προαγωγή θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε από τότε που έπρεπε να συντελεστεί.

Εξάλλου, κατά τα άρθρα 10 και 12 του αναφερόμενου στην προσβαλλόμενη απόφαση και στο αναιρετήριο Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας και Κανονισμού Βαθμολογικής και Μισθολογικής Τάξεως των υπαλλήλων της Τράπεζας, συμβατικής ισχύος, η προαγωγή στον 2ο βαθμό (υποδιευθυντή) αποφασίζεται κατ' απόλυτη εκλογή και ελεύθερη κρίση του Γενικού Συμβουλίου μετά από πρόταση του Διοικητή, εφόσον υφίσταται κενή οργανική θέση, ο υπό προαγωγή υπάλληλος έχει συμπληρώσει τον κατεχόμενο βαθμό τον αναγκαίο χρόνο ευδόκιμης υπηρεσίας, έχει τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα για την προαγωγή στην ανώτερη θέση και έχει επιδείξει, κατά την άσκηση των καθηκόντων του και την εκτέλεση της υπηρεσίας του, εξαιρετική επίδοση, ήθος, ικανότητα και εργατικότητα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, σχετικά με τη μη προαγωγή του αναιρεσείοντος από τον βαθμό του εντεταλμένου τμηματάρχη προϊσταμένου στον βαθμό του υποδιευθυντή κατά τις προαγωγικές κρίσεις του Νοεμβρίου 1999, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως, τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα:

Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων προσλήφθηκε από την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη τράπεζα την ...... με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αόριστου χρόνου ως υπάλληλος του λογιστικού κλάδου και εξελίχθηκε διαδοχικά μέχρι τον βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη - Προϊσταμένου από 1.7.1994. Είναι πτυχιούχος της Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Θεσσαλονίκης και της Ζαριφείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Αλεξανδρουπόλεως, έχει πτυχίο Αγγλικής γλώσσας LOWER από το Michigan press και κατά δήλωση του γνωρίζει μέτρια την τουρκική γλώσσα.

Έχει παρακολουθήσει έξι (6) επιμορφωτικά σεμινάρια και δη 1) Προαγωγικό σεμινάριο μηνιαίας περιόδου Φεβρουάριος 1967), 2) Πρόγραμμα επαγγελματικής επιμόρφωσης στελεχών από 6.5.81 μέχρι 29.4.82, 3) Πρόγραμμα εκπαίδευσης στους Συναλλαγματικούς Ελέγχους διάρκειας 2 εβδομάδων (Μάϊος 1985), 4) Πρόγραμμα Διοικητικής Επιμόρφωσης management από 24 μέχρι 28-11-1986, 5) Πρόγραμμα Διοικητικής Επιμόρφωσης από 2 έως 3.11.1987 και 6) Ειδικό Πρόγραμμα "Συνάλλαγμα Εγχώριες και Διεθνείς αγορές" από 28 μέχρι 31.5.1990.

Στα συνταχθέντα κατά τα έτη 1987, 1988 και 1989 φύλλα επίδοσης, βαθμολογήθηκε για τα οκτώ επί μέρους προσόντα (ποιοτική απόδοση, ποσοτική απόδοση, υπηρεσιακή κατάρτιση, επικοινωνία, συνεργασία, πρωτοβουλία, οργάνωση και προγραμματισμός και εποπτεία - διοίκηση) με κλίμακα βαθμολογίας 1 έως 5 και άριστα το 1, για τα έτη 1987 και 1989 με έξι 1 και δύο 2 και για το έτος 1988 με πέντε 1 και τρία 2.

Από της προσλήψεώς του μέχρι 6.9.1985 υπηρέτησε στο υποκατάστημα της αναιρεσίβλητης στην Αλεξανδρούπολη και στη συνέχεια μέχρι 31.12.1999, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε, ως Διευθυντής του υποκαταστήματος της Κομοτηνής. Κατά τις προαγωγικές κρίσεις του Νοεμβρίου 1999 στο βαθμό του Υποδιευθυντή το Γενικό Συμβούλιο της αναιρεσίβλητης παρέλειψε τον αναιρεσείοντα, ο οποίος τότε κατείχε τον βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη Προϊσταμένου από 7.7.1994, και μεταξύ των άλλων προήγαγε τον Γ1, ο οποίος προσλήφθηκε στις ....

και είχε προαχθεί στο βαθμό του Εντεταλμένου Τμηματάρχη Προϊσταμένου από 1.7.1994. Είναι πτυχιούχος του Μαθηματικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, γνωρίζει τη γαλλική γλώσσα (πτυχίο του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών CERTIFICAT), την αγγλική γλώσσα (βεβαίωση του κέντρου σπουδών CELT) και, κατά δήλωσή του, πολύ καλά την αραβική γλώσσα.

Έχει παρακολουθήσει οκτώ σεμινάρια (Βασικής εκπαίδευσης, συνάλλαγμα και management στη CITIBANK, εφηρμοσμένης διοικήσεως, αρχών πληροφορικής, γρήγορου διαβάσματος-μνήμης, αρχών πληροφορικής, Διεθνούς Δικτύου Διατραπεζικών Συναλλαγών SWIFT SIBOS 1982 και 1985) και στα συνταχθέντα φύλλα επίδοσης των ετών 1987-1989 βαθμολογήθηκε σε όλα τα προσόντα με άριστα 1, εκτός του έτους 1987 σε ένα προσόν έλαβε 2.

Από της προσλήψεώς του υπηρέτησε στο Κεντρικό κατάστημα της αναιρεσίβλητης, ως Προϊστάμενος Υπηρεσίας Συγκέντρωσης και Γραμματείας του τμήματος Β' Εξωτερικού Συναλλάγματος από 19.3.1986 και Εντεταλμένος Τμηματάρχης Προϊστάμενος του Τμήματος Διαχείρισης από 15.11.1994. Από την αντιπαράθεση των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων μεταξύ του αναιρεσείοντος και του ως άνω συγκρινόμενου Γ1, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων υπερτερεί στην γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα κατά πέντε έτη και στην κατοχή του επί πλέον πτυχίου της Ζαρίφειου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, είναι ισοδύναμοι στην ειδική αρχαιότητα, υστερεί όμως σε όλα τα υπόλοιπα προσόντα και δη στον αριθμό των σεμιναρίων κατά τρία, στις ξένες γλώσσες κατά μία, στη βαθμολογία στα φύλλα επίδοσης και το σπουδαιότερο στην άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων, καθόσον αυτός μεν διετέλεσε ως το 1985 Διευθυντής του μικρής κατηγορίας υποκαταστήματος της Κομοτηνής (άρθρο 8 παρ. 1, 5 του Οργανισμού της εναγομένης), ενώ ο συγκρινόμενος Γ1 από το 1986 προϊστάμενος της νευραλγικής θέσεως του Κεντρικού καταστήματος της αναιρεσίβλητης.

Επομένως δεν υπάρχει ολοφάνερη υπεροχή του αναιρεσείοντος έναντι του ως άνω συγκρινόμενου, την οποία δεν μπορεί να προσδώσει μόνο η υπεροχή του στη γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα και σε ένα πτυχίο και η παράλειψη του αρμοδίου οργάνου της εναγομένης να μην τον προαγάγει από το Νοέμβριο του 1999 στο βαθμό του Υποδιευθυντή, δεν ήταν κατάφωρα άδικη και συνακόλουθα αντίθετη με τις αρχές καλής πίστεως, και ως εκ τούτου δεν παρακωλύθηκε η πλήρωση της αιρέσεως να προαχθεί ο αναιρεσείων στον επόμενο βαθμό του Υποδιευθυντή γιατί συνέτρεξαν στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις προαγωγής του σύμφωνα με τον οργανισμό της αναιρεσίβλητης.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 201 και 207 του ΑΚ, διότι σύμφωνα με τις ανωτέρω ουσιαστικές παραδοχές του (από παραδρομή αναφέρεται σ' αυτές ότι ο συγκρινόμενος Γ1 υπερτερεί κατά τρία σεμινάρια ενώ το ορθό είναι ότι υπερτερεί κατά δύο). Ο αναιρεσείων, όχι μόνο δεν υπερείχε καταφανώς έναντι του συναδέλφου του, αλλά ούτε απλή υπεροχή είχε έναντι αυτού.

Η κατοχή από αυτόν (αναιρεσείοντα) πτυχίου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, το οποίο είναι άσχετο με το γνωστικό αντικείμενο των τραπεζικών εργασιών, δεν προσδίδει καθεαυτό υπεροχή, το δε στοιχείο της υπηρεσιακής αρχαιότητας του υπαλλήλου, σε περίπτωση κρίσεων για προαγωγή κατ' απόλυτη εκλογή, όπως στην εξεταζόμενη περίπτωση, υποχωρεί έναντι των βαρυνόντων ουσιαστικών προσόντων του κρινομένου, λαμβάνεται δε σοβαρά υπόψη όταν ταυτίζονται τα ουσιαστικά προσόντα των κρινομένων.

Επίσης το Εφετείο, με τις ίδιες παραδοχές του, δεν στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, διότι με επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, στηρίζει το διατακτικό της.

Συνεπώς, οι πρώτος λόγος αναίρεσης, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, και τέταρτος και πέμπτος, από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Επειδή, το ασκούμενο με την αγωγή δικαίωμα προαγωγής του υπαλλήλου της αναιρεσίβλητης Τράπεζας, στηρίζεται, σύμφωνα με τους όρους του έχοντος συμβατική ισχύ εσωτερικού οργανισμού της σε περισσότερα αυτοτελή πραγματικά περιστατικά τα οποία, συνολικώς εκτιμώμενα, θεμελιώνουν, εφ' όσον συντρέχουν και οι λοιπές προϋποθέσεις (λ.χ.

οργανικές θέσεις), το ενασκούμενο δικαίωμα, το καθένα από τα περιστατικά αυτά αποτελεί "πράγμα" που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη υπόθεση, ο αναιρεσείων με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο ότι παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη του τον ουσιώδη αγωγικό ισχυρισμό του ότι από 2.11.74 με βάση την .....

Πράξη του Διοικητή της αναιρεσίβλητης άσκησε υπεύθυνα καθήκοντα Προϊσταμένου Υπηρεσίας Εργασιών εξωτερικού και από το 1983 μέχρι 6.9.1985 καθήκοντα Προϊσταμένου Υπηρεσίας λογιστηρίου, μολονότι πρότεινε αυτόν με λόγο έφεσης. Τα περιστατικά αυτά δεν ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διότι τα επικαλούμενα από τον αναιρεσείοντα ανωτέρω καθήκοντα, τα οποία, κατά κανόνα νωρίτερα ανατίθενται σε υπαλλήλους των επαρχιακών υποκαταστημάτων, όπως αυτό της Αλεξανδρούπολης, στο οποίο υπηρετούσε ο αναιρεσείων, προς εξυπηρέτηση των υπηρεσιακών τους αναγκών, σε αντίθεση με τους υπαλλήλους του κεντρικού καταστήματος, στο οποίο υπηρετούσε ο συγκρινόμενος Γ1, δεν αποτελούν επί πλέον προσόντα των πρώτων έναντι των δευτέρων.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος, από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Επειδή, όπως προκύπτει από τα άρθρα 335, 338-340 και 346 ΚΠολΔ, ο δικαστής για να σχηματίσει την κρίση του επί των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στη έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων και τα έγγραφα. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του εδ. 11γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη υπόθεση ο αναιρεσείων, με τον τρίτο αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, μέμφεται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη του προαναφερόμενο έγγραφο, δηλαδή τη 1230/74 πράξη του Διοικητή. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την υπάρχουσα στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση γενική βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται ούτε ελάχιστη αμφιβολία ότι λήφθηκε από το Δικαστήριο και το άνω έγγραφο και συνεκτιμήθηκε με τα λοιπά έγγραφα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31-3-2006 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 9459/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης που ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Μαρτίου 2008. Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ