Supreme Court dismisses appeal against court order deleting libelous phrases from legal documents as inadmissible.

Απόφαση 620 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 620/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Μ. του Α. και 2) Α. Μ. του Σ., δικηγόρων, κατοίκων .... Παραστάθηκε ο 1ος αυτοπροσώπως βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. και η 2η εκπροσωπήθηκε από τον 1ο βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Ευθυμιάδη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-1-2003 αίτηση τριτανακοπής της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19023/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 883/2004 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 24-8-2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 18 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά τo άρθρο 553 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των μη προσβαλλομένων με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση αποφάσεων α) που παραπέμπουν την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο εξαιτίας καθ' ύλην αναρμοδιότητας και εκείνων που έχουν εκδοθεί κατά παράβαση του άρθρου 46 από το δικαστήριο στο οποίο έγινε η παραπομπή, β) των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι οι αποφάσεις που διατάσσουν τη διαγραφή εξυβριστικών ή άλλων ανάρμοστων φράσεων που περιέχονται στα δικόγραφα ή τις προτάσεις των διαδίκων κατά το άρθρο 206 του ΚΠολΔ σε συνδ. και με το άρθρο 48 του Κώδικα των Δικηγόρων, δεν υπόκεινται αυτοτελώς σε αναίρεση, αφού δεν περιλαμβάνονται στις απαριθμούμενες περιοριστικά στο άρθρο 553 του ΚΠολΔ αποφάσεις.

Ειδικότερα, η απόφαση που διατάσσει τη διαγραφή των εξυβριστικών ή ανάρμοστων φράσεων, δεν περατώνει από μόνη της τη δίκη επί της αγωγής ή της ανταγωγής, αφού δεν αφορά στη διάγνωση ιδιωτικού δικαιώματος, και ούτε συνιστά επιβολή ποινής, αλλά ηθική κύρωση που μπορεί να αντανακλά και στο πρόσωπο του πληρεξουσίου δικηγόρου.

Εξάλλου, αν οι φράσεις που διαγράφονται συνιστούν αναγκαία στοιχεία της ιστορικής βάσεως της αγωγής ή της ενστάσεως με αποτέλεσμα η διαγραφή τους να έχει επιπτώσεις στο κύρος αυτών, η απόφαση μπορεί να προσβληθεί με αναίρεση μαζί με την ουσία της υποθέσεως, εφόσον συντρέχουν και οι λοιπές προϋποθέσεις για το παραδεκτό αυτής.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την εκτίμηση του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων, η αναιρεσίβλητη άσκησε την από 25-3-2002 τριτανακοπή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά της 26991/2001 οριστικής αποφάσεως αυτού, με την οποία έγινε δεκτή η κατά του Ι. Δ. αγωγή των αναιρεσειόντων δικηγόρων ...

για την επιδίκαση σ' αυτούς αμοιβών και εξόδων από την εκτέλεση διαφόρων δικαστικών και εξώδικων πράξεων, κατ' εντολή του τελευταίου. Κατά τη συζήτηση της τριτανακοπής οι αναιρεσείοντες ζήτησαν, με τις προτάσεις που κατέθεσαν στο δικαστήριο και με προφορική αίτησή τους που καταχωρήθηκε στα πρακτικά, τη διαγραφή ορισμένων φράσεων που διέλαβε η αναιρεσίβλητη στο δικόγραφο της τριτανακοπής της, ως εξυβριστικών και ανάρμοστων και το παραπάνω δικαστήριο, με την 19023/2003 οριστική του απόφαση, απέρριψε την τριτανακοπή και διέταξε τη διαγραφή των εν λόγω φράσεων.

Κατά της αποφάσεως αυτής η αναιρεσίβλητη άσκησε έφεση ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης, το οποίο, με την προσβαλλόμενη ήδη απόφασή του, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση ως προς τη διάταξή της με την οποία απέρριψε την τριτανακοπή, αλλά την εξαφάνισε ως προς τη διάταξη που αφορούσε στη διαγραφή των προαναφερόμενων φράσεων και απέρριψε το σχετικό αίτημα των ήδη αναιρεσειόντων.

Ενόψει των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, με την οποία προσβάλλεται η απόφαση του Εφετείου μόνο κατά το μέρος που απέρριψε το προαναφερόμενο αίτημα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-8-2004 αίτηση των 1 ) Σ. Μ. και 2) Α. Μ. περί αναιρέσεως της υπ'αριθ. 883/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 4 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ