Supreme Court allows appeal against appeal court dismissal of compensation claim due to procedural time limit calculation error.

Απόφαση 61 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 61/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Παναγιώτη Παρτσιλίβα και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:............, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αρετή Καπετανάκου. Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα Υπουργό Οικονομικών, στη συγκεκριμένη περίπτωση δε και από τον Αναπληρωτή του Περιφερειακού Διευθυντή Νομού Κορινθίας, που κατοικοεδρεύει στην Κόρινθο. Εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-10-1999 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Εφετείο Ναυπλίου.

Εκδόθηκε η 622/2000 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-4-2001 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, διάβασε την από 27-9-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 144 παρ. 1 ΚΠολΔ οι προθεσμίες που ορίζονται από το νόμο ή τα δικαστήρια αρχίζουν από την επόμενη ημέρα μετά την επίδοση ή μετά τη συντέλεση του γεγονότος που αποτελεί την αφετηρία της προθεσμίας και λήγουν στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας και, αν αυτή είναι κατά το νόμο εξαιρετέα, την ίδια ώρα της επόμενης μη εξαιρετέας ημέρας.

Κατά δε το άρθρο 145 παρ. 2 του ΚΠολΔ, η προθεσμία που προσδιορίζεται σε μήνες λήγει μόλις περάσει η ημέρα του τελευταίου μήνα που αντιστοιχεί αριθμητικά στην ημέρα έναρξης, και αν δεν υπάρχει αντιστοιχία, τότε υπολογίζεται η τελευταία ημέρα του μήνα. Ακόμη, κατά το άρθρο 19 παρ. 2 εδ. τελευταίο του Ν.Δ. 797/1971 εάν η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, που προσδιορίζει προσωρινά την τιμή μονάδας αποζημιώσεως δι' αναγκαστικώς απαλλοτριωθέν κατά τις διατάξεις αυτού ακίνητο, δεν επιδόθηκε στους ενδιαφερόμενους, η προθεσμία υποβολής υπό τούτων αιτήσεως στο Εφετείο για οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως είναι το αργότερο έξι μήνες από της δημοσιεύσεως της απόφασης του Πρωτοδικείου κατά δε την παραγ. 3 του ίδιου άρθρου η ως άνω αίτηση ασκείται με κοινοποίηση αντιγράφου αυτής εντός της πιο πάνω προθεσμίας μαζί με πράξη του Προέδρου του αρμόδιου δικαστηρίου περί ορισμού δικασίμου.

Η παραπάνω προθεσμία, που τάσσεται από το άρθρο 19 του άνω Νόμου, ο οποίος εφαρμόζεται εν προκειμένω ως εκ του χρόνου ασκήσεως της πιο κάτω αίτησης προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης είναι αποσβεστική (άρθρ. 279 ΑΚ), ήτοι εάν δεν ασκηθεί το δικαίωμα εντός του πιο πάνω οριοθετούμενου χρονικού διαστήματος για την άσκησή του, επέρχεται αυτοδίκαιη απόσβεση αυτού.

Ο υπολογισμός του εν λόγω χρονικού διαστήματος γίνεται κατά τις διατάξεις των άρθρων 144 παρ. 1 και 145 παρ. 2 ΚΠολΔ, ήτοι η προθεσμία των 6 μηνών αρχίζει την επομένη της ημέρας κατά την οποία έγινε η δημοσίευση της απόφασης και λήγει στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας του πιο πάνω χρονικού διαστήματος των 6 μηνών.

Τέλος, κατά τον αριθμό 14 της ΚΠολΔ 559 αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, κατά παράβαση δικονομικής διατάξεως. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από αυτή, ότι η ενώπιον αυτού υποβληθείσα από 12-10-1999 (αρ. εκθ. κατ.........) αίτηση του αναιρεσείοντος, για καθορισμό οριστικής αποζημίωσης απαλλοτριωθέντος ακινήτου του και ιδιαίτερης αποζημίωσης για το απομένον μετά την αφαίρεση του απαλλοτριωθέντος μέρος του ακινήτου, ο οποίος (αναιρεσείων) ήταν διάδικος στην ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου στις 31-3-1999 δίκη για τον καθορισμό προσωρινής αποζημίωσης επί της οποίας η υπ' αριθ. 50/1999 απόφαση, που δημοσιεύθηκε στις 14-4-1999, και δεν επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα, είναι, ως εκπρόθεσμη, απαράδεκτη και ως εκ τούτου απορριπτέα, γιατί επιδόθηκε στο Ελληνικό Δημόσιο και το Νομάρχη Κορινθίας, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις επίδοσης που αναφέρονται στην προσβαλλόμενη, στις ........, ήτοι μετά τις 14-10-1999 που συμπληρωνόταν εξάμηνο από της δημοσιεύσεως της ανωτέρω απόφασης.

Έτσι όπως έκρινε το Εφετείο παρά το νόμο, δηλαδή τις προαναφερόμενες, δικονομικές διατάξεις, κήρυξε απαράδεκτη την αίτηση, αφού εσφαλμένα υπολόγισε ότι αφετηρία της πιο πάνω προθεσμίας των 6 μηνών είναι η 14-4-1999 (ημέρα δημοσίευσης της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου) και συνακόλουθα ότι η εξάμηνος προθεσμία συμπληρώθηκε κατά την 14-10-1999, ενώ η πιο πάνω προθεσμία άρχιζε την 15-4-1999, επόμενη δημοσίευσης της απόφασης και έληγε μετά την παρέλευση της 7ης βραδυνής ώρας της ημέρας του τελευταίου μήνα που αντιστοιχεί αριθμητικά στην ημέρα έναρξης, ήτοι της 15-10-1999 και επομένως η αίτηση είχε ασκηθεί εμπρόθεσμα.

Επομένως, είναι βάσιμος ο περί αυτού μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης που, κατ' ορθή υπαγωγή, φέρει το χαρακτήρα λόγου από το εδάφ. 14 και όχι 1 (όπως εσφαλμένως διαλαμβάνεται στην αίτηση αναιρέσεως) του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Πρέπει, λοιπόν, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που απέρριψε την από 12.10.1999 (αριθ.

εκθ. κατ. .......) αίτηση περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως απαλλοτριούμενου ακινήτου του αναιρεσείοντος και ιδιαίτερης αποζημίωσης για το εναπομένον μετά την αφαίρεση του τμήμα, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση κατ' αυτό το μέρος στο ίδιο Εφετείο, που την εξέδωσε και θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 622/2000 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου κατά το αναφερόμενο στο αιτιολογικό της παρούσας μέρος της.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, για περαιτέρω εκδίκαση. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ