Supreme Court dismisses appeal as factually baseless and inadmissible due to lack of legal grounds.

Απόφαση 617 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 617/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη, Αικατερίνη Βλάχου και Ευστάθιο Νίκα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Γ. Π. του Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μαρίνο Παπαδόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Κ. του Ε., κατοίκου ... ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-6-2013 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου και επί της οποίας εκδόθηκε η 722/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, που κήρυξε εαυτόν αναρμόδιο καθ' ύλην και παρέπεμψε την υπόθεση να εκδικαστεί στο αρμόδιο Ειρηνοδικείο Ηρακλείου. Ακολούθως εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 129/2014 οριστική του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου και 485/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-7-2017 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Τζανακάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως, αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (ΑΠ 242/2015, ΑΠ 546/2015, ΑΠ 1726/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση από τα πρακτικά της δίκης και τα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει, ότι η κρινόμενη από 19-7-2017 (αρ.κατ.261/2017) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αρ. 485/2017 οριστικής απόφασης του ως Εφετείο δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 ,741 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 259 παρ. 2 Ν. 4072/2012) είχε προσδιοριστεί, για να συζητηθεί στην αρχική δικάσιμο της 20-3-2020,με αριθμό πινακίου …,σύμφωνα με την κάτω από αυτήν Πράξη της Προέδρου του Τμήματος (αρ. 568 παρ. 2-4 ΚΠολΔ).

Εξάλλου, από την υπ' αρ. 3215/21-3-2019 έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ηρακλείου, Ε. Σ., την οποία προσκομίζει η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι με έγγραφη παραγγελία της Ε. Κ.- Π., πληρεξουσίας δικηγόρου της αναιρεσείουσας, που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο αυτής με κλήση, για να παρασταθεί στην ανωτέρω αρχική δικάσιμο της υπόθεσης, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο (άρθρο 130 παρ.1 σε συνδυασμό 126 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατά την ανωτέρω όμως αρχική δικάσιμο η συζήτηση της υπόθεσης ανεστάλει λόγω ειδικών συνθηκών (κορωνοϊός). Με την από 15-7-2020 πράξη της Προέδρου του Τμήματος ορίστηκε αυτεπαγγέλτως για τη συζήτηση της υπόθεσης η σημερινή δικάσιμος με αριθμό πινακίου 29. Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο γίνεται από το γραμματέα και, όπως ορίζει η διάταξη του άρθρου 74 παρ. 2 Ν. 4690/30-5-2020 (ΦΕΚ Α-104), ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Ωστόσο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά της από το οικείο πινάκιο κατά τη σημερινή οίκοθεν αναβολή αυτής, ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε ,ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε επίσης κατέθεσε δήλωση μη παράστασης κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, αλλά παραστάθηκε νομίμως και προσηκόντως μόνον η επισπεύδουσα τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης αναιρεσείουσα.

Επομένως, αφού ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, αν και κλητεύτηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, πρέπει, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 2 περ. α και γ ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία αυτού.

Περαιτέρω, η κρινόμενη από 19-7-2017 (αρ. κατ. 261/2017) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αρ. 485/2017 οριστικής απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, που εκδόθηκε με τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρα 739 ,741 ΚΠολΔ σε συνδυασμό με το άρθρο 259 παρ.2 Ν. 4072/2012) έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρο 577 παρ.1 και 3 ΚΠολΔ).

Από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθρο 561 αρ.2 ΚΠολΔ), αναφορικά με τη δικαστική πορεία της υπόθεσης, προκύπτει ότι ο ήδη αναιρεσίβλητος άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου (διαδικασία εκουσίας δικαιοδοσίας) την από 18-6-2013 (αρ.

κατ. 2184/348/2013) αίτηση, με την οποία, για τους εκτιθέμενους σ' αυτήν λόγους, ζητούσε τον αποκλεισμό της καθής η αίτηση και ήδη αναιρεσείουσας, ομορρύθμου εταίρου της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία Π. Γ-Κ. Γ ΟΕ, της οποίας αμφότεροι ήταν ομόρρυθμα μέλη ,με ποσοστό συμμετοχής 50% εξ αδιαιρέτου καθένας. Επί της αίτησης αυτής εκδόθηκε η υπ' αρ. 722/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, η οποία κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο καθ' ύλην και κατά τόπο αρμόδιο Ειρηνοδικείο Ηρακλείου, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.4 του Εισ.Ν.ΚΠολΔ ,όπως ίσχυε από 1-3-2013 με το άρθρο 20 του Ν. 4055/2012 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 περ.

α Ν/4077/2012. Με κλήση του αναιρεσιβλήτου η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου και εκδόθηκε η υπ' αρ. 129/2014 οριστική απόφαση αυτού, με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση ως ουσιαστικά βάσιμη. Κατά της απόφασης αυτής η αναιρεσείουσα άσκησε την από 2-6-2014 (αρ. κατ. 3/2014) έφεση, καθώς επίσης τους από 24-7-2014 (αρ.

κατ. 2400/2014) και από 17-3-2015 (αρ. κατ. 1063/2015) πρόσθετους λόγους της έφεσης. Εξάλλου, επειδή η εκκαλουμένη πρωτόδικη απόφαση, για να δεχθεί την αίτηση ως ουσιαστικά βάσιμη μεταξύ των αιτιολογιών της, που δικαιολογούσαν τον αποκλεισμό της αναιρεσείουσας εταίρου από την ομόρρυθμη εταιρεία, είχε συμπεριλάβει και την ίδρυση από την αναιρεσείουσα και το σύζυγο αυτής της ανταγωνιστικής Μονοπρόσωπης ΕΠΕ, με την επωνυμία EXPUS ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ, η εκκαλούσα -προσθέτουσα λόγους έφεσης και ήδη αναιρεσείουσα προσεπικάλεσε, με την από 22-12-2015 (αρ.

κατ. 6/2015) προσεπίκληση σε πρόσθετη παρέμβαση την ανωτέρω Μονοπρόσωπη εταιρεία ,προκειμένου να την υποστηρίξει ενώπιον του Εφετείου. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου η προσεπικληθείσα ΕΠΕ και ο διαχειριστής αυτής, Γ. Π., ατομικά, άσκησαν πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εκκαλούσας -προσθέτουσας λόγους έφεσης .Όλα τα παραπάνω δικόγραφα συνεκδικάστηκαν και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία απέρριψε την προσεπίκληση και τις πρόσθετες παρεμβάσεις λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος.

Το κεφάλαιο αυτό δεν αφορά την αναιρετική δίκη. Στη συνέχεια, το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο δέχτηκε τυπικά την έφεση και τους πρόσθετους λόγους αυτής και απέρριψε την έφεση και τους πρόσθετους λόγους ως ουσιαστικά αβάσιμους επικυρώνοντας την εκκαλουμένη απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. Πιο συγκεκριμένα, κατά συνοπτική παράθεση των αιτιολογιών της, που θα εκτεθούν αναλυτικά παρακάτω, η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε, ότι στη νέα νομοθετική ρύθμιση του Ν. 4072/2012 <περί λύσης της ομόρρυθμης εταιρείας> εντάσσεται και το δικαίωμα του αποκλεισμού εταίρου διμελούς εταιρείας, εφόσον συντρέχει σπουδαίος λόγος στο πρόσωπο αυτού, για τη συνδρομή του οποίου, δεν απαιτείται να συντρέχει στο πρόσωπο του εταίρου αποκλειστική υπαιτιότητα και επί της ουσίας δέχτηκε ότι η εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα παραβίασε την υποχρέωση πίστης προς την ομόρρυθμη εταιρεία, στην οποία συμμετείχε ως ομόρρυθμος εταίρος και ότι η ρήξη που επήλθε στις σχέσεις των εταίρων ,εξαιτίας των συνεχών αντιδικιών, καθιστά αδύνατη την περαιτέρω συνεργασία τους για την ευόδωση του εταιρικού σκοπού.

Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 259 του Ν. 4072/2012 "Βελτιώσεως επιχειρηματικού περιβάλλοντος - Νέας εταιρικής μορφής - Σημάτων - Μεσιτών ακινήτων - Ρυθμίσεως θεμάτων ναυτιλίας, λιμένων και αλιείας και άλλες διατάξεις" (Φ.Ε.Κ Α` 86/11-4-2012), με τον τίτλο "Λύση της (ομόρρυθμης) εταιρείας", η οποία, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 271 του ίδιου Νόμου, ορίζει ότι "Εφόσον δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στο παρόν κεφάλαιο (ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β` ΕΤΕΡΟΡΡΥΘΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ), στην ετερόρρυθμη εταιρεία εφαρμόζονται οι διατάξεις για την ομόρρυθμη εταιρεία" η ομόρρυθμη εταιρεία λύνεται:

α) με την πάροδο του χρόνου διαρκείας της, β) με απόφαση των εταίρων, γ) με την κήρυξή της σε πτώχευση και δ) με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Βάσει της διατάξεως του άρθρου 259 παρ. 2 του Ν. 4072/2012, η αίτηση εκδικάζεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο της έδρας της εταιρίας, κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας.

Από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου αυτού με εκείνες των άρθρων 249 και 294, όπως ισχύουν, σύμφωνα με το άρθρο 330 του Ν. 4072/2012, συνάγεται ότι η ομόρρυθμη εταιρεία λύεται με δικαστική απόφαση, ύστερα από αίτηση εταίρου, εφόσον υπάρχει σπουδαίος λόγος. Η δικαστική λύση της εταιρίας για σπουδαίο λόγο αφορά, τόσο την εταιρία αορίστου, όσο και την ορισμένου χρόνου.

Ο σπουδαίος λόγος κρίνεται κατά τις περιστάσεις και σε συνάρτηση με τη γενικότερη οργάνωση της συγκεκριμένης εταιρίας, η οποία θα αποτελεί τον κύριο οδηγό για την εκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασης, που δημιούργησε ο επικαλούμενος σπουδαίος λόγος. Οι λόγοι λύσεως προσωπικών εταιριών ..., υπό το ισχύον δίκαιο του Ν. 4072/2012 διαφέρουν από αυτούς που γίνονταν δεκτοί, κατά το προϊσχύσαν δίκαιο και καθορίζονται πλέον με κεντρικούς άξονες τη γενική αρχή της διατήρησης της εμπορικής επιχείρησης και το επιβεβλημένο απομάκρυνσης από τον απόλυτα προσωποπαγή χαρακτήρα των προσωπικών εταιριών.

Μάλιστα, η εκ μέρους εταίρου καταγγελία της εταιρίας έχει πλέον απαλειφθεί ως προβλεπόμενος από το νόμο λόγος λύσεως της προσωπικής εταιρίας, ισχύει όμως ως τέτοιος λόγος, εφόσον προβλέπεται στην εταιρική σύμβαση. Με βάση το σκοπό της διατήρησης της επιχείρησης που κατέχει το Ν. 4072/2012 και δεδομένου ότι προβλέπεται και δικαίωμα εξόδου του εταίρου, σύμφωνα με το άρθρο 261 του ως άνω νόμου, το δικαίωμα δικαστικής λύσης της εταιρίας συνιστά έσχατο μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης ,που ανέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου και εγείρεται επομένως, μόνο σε περίπτωση που δεν ανευρέθη άλλος τρόπος άρσης του αδιεξόδου.

Η ύπαρξη του σπουδαίου λόγου θα πρέπει πάντως να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και σημαντικές επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία της εταιρίας. Ο σπουδαίος λόγος πρέπει, κατά βάση να αναφέρεται στις σχέσεις της εταιρίας και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, εκτός αν στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα προσωπικά στοιχεία παίζουν πρωτεύοντα ρόλο.

Περιστατικά που συνιστούν σπουδαίο λόγο είναι, υπό το πρίσμα των νέων διατάξεων, που επικεντρώνουν στην οπτική της εμπορικής επιχείρησης, φορέας της οποίας είναι το νομικό πρόσωπο της εταιρίας, παρά στον προσωποπαγή συμβατικό εταιρικό δεσμό, η κακή πορεία των εταιρικών υποθέσεων και η έλλειψη κερδών, η αθέτηση των εταιρικών υποχρεώσεων και η κακή διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων, οι διαρκείς διαφωνίες, η έλλειψη συνεργασίας, κατανόησης, ο κλονισμός της εμπιστοσύνης κλπ και ,πάντα σε συνάρτηση με αποχρώντες οικονομικούς λόγους, που έχουν ως επακόλουθο, είτε την παράλυση της λειτουργίας, είτε την αδυναμία της εκπλήρωσης του σκοπού της.

Εξάλλου, ο σπουδαίος λόγος πρέπει να υπάρχει, όχι μόνο κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, αλλά και κατά το χρόνο συζήτησής της. Επιπλέον, η συνέχιση της εταιρείας, με τον υπό αποκλεισμό εταίρο, λόγω της (υπαίτιας ή μη) συμπεριφοράς του θα πρέπει να είναι δυσβάστακτη για τους άλλους εταίρους, έτσι ώστε να κινδυνεύει η ομαλή λειτουργία ή η υπόστασή της.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 263 του Ν. 4072/2012, με τον τίτλο "Αποκλεισμός εταίρου" "Αν συντρέχει στο πρόσωπο ενός εταίρου περιστατικό που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρείας, σύμφωνα με την περίπτωση δ` της παραγράφου 1 του άρθρου 259, το μονομελές πρωτοδικείο μπορεί, ύστερα από αίτηση των λοιπών εταίρων, η οποία εκδικάζεται κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, αντί της λύσης της εταιρείας, να διατάξει τον αποκλεισμό του εταίρου".

Σύμφωνα με την άποψη, που ακολουθεί το Δικαστήριο τούτο, (βλ. contra AΠ 207/2019) ο αποκλεισμός εταίρου είναι δυνατός και στις διμελείς εταιρίες, εφόσον ο σπουδαίος λόγος, που καθιστά αδύνατη τη συνέχιση τnς εταιρείας με τον αιτούντα, αφορά το πρόσωπο του καθ` ου η αίτηση, αφού, μετά τον αποκλεισμό και μέσα στο τετράμηνο, που ακολουθεί, ο εναπομείνας εταίρος μπορεί να συνεχίσει την εταιρεία με νέο εταίρο, σύμφωνα με το άρθρο 267 του ίδιου ως άνω Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 27 του Ν. 4403/2016, που ορίζει ότι "Αν αποχωρήσουν για οποιονδήποτε λόγο ένας ή περισσότεροι εταίροι και παραμείνει μόνο ένας εταίρος, η εταιρεία λύνεται, εφόσον μέσα σε τέσσερις μήνες δεν δημοσιευτεί στο Γ.Ε.ΜΗ.

η είσοδος νέου εταίρου". Εξάλλου, η άποψη ότι δεν είναι δυνατός ο αποκλεισμός εταίρου σε διμελή εταιρία, διότι, ενώ το δικαστήριο αποφασίζει τον αποκλεισμό του ενός εταίρου, για να συνεχισθεί η εταιρική επιχείρηση, η συνέπεια αυτή εξαρτάται αποκλειστικά από τη βούληση του αιτούντος τον αποκλεισμό, έρχεται σε αντίθεση με την παραπάνω ρύθμιση του νόμου.

Οι παραπάνω διατάξεις των άρθρων 267 και 281 παρ. 1 βρίσκονται σε συστηματική ενότητα μέσα στον Ν. 4072/ 2012, επιτρέποντας την προσωρινή διατήρηση της εταιρίας, με σκοπό την εξομάλυνσή της, με την είσοδο νέου εταίρου.

Συνεπώς, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 267 που, κατά το γράμμα του, ρυθμίζει τις περιπτώσεις "αποχώρησης" "για οποιονδήποτε λόγο", χωρίς να διακρίνει ειδικότερα, εντάσσεται και ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρίας. Άλλωστε, η ερμηνευτική συστολή του πεδίου των άρθρων 263 και 267, ώστε να μην είναι δυνατός ο αποκλεισμός εταίρου στις διμελείς εταιρίες, οδηγεί κατ` αποτέλεσμα στη δυνατότητα περιέλευσης της εταιρικής επιχείρησης σε έναν από τους δύο εταίρους ,με βάση την "ΚΠολΔ 483" (Διανομή επιχειρήσεων που αποτελούν οικονομικό σύνολο), η οποία προβλέπει τη διανομή της επιχείρησης με τη δυνατότητα του δικαστηρίου ,κατόπιν αίτησης κάποιου από τους κοινωνούς, να επιδικάσει την επιχείρηση, που πρέπει να διανεμηθεί, σε εκείνον που το ζητεί έναντι καταβολής χρηματικού ποσού, ίσου προς την αξία της επιχείρησης, η οποία όμως τελεί υπό προϋποθέσεις, που είναι διαφορετικές από αυτές, με τις οποίες κρίνεται ο αποκλεισμός εταίρου.

Με βάση τον σκοπό της διατήρησης της επιχείρησης, που διακατέχει τον Ν. 4072/2012, δεν πρέπει να αποκλείεται ο δικαστικός αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρίας, όταν αυτός δεν έχει τη δυνατότητα συμμετοχής στην εταιρία, επειδή π.χ. αδυνατεί να εισφέρει την εργασία του, όπως προβλέπει η εταιρική σύμβαση για όλους τους εταίρους (διότι έχει απωλέσει την επαγγγελματική ιδιότητα, που είναι απαραίτητη ή για άλλο λόγο) ή ενεργεί κατ` εξακολούθηση πράξεις εις βάρος του συμφέροντος της εταιρίας, π.χ.

πράξεις ανταγωνισμού. Η θέση ότι δεν είναι δυνατός ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρίας οδηγεί σε αδιέξοδο, όταν ζητείται ο αποκλεισμός εταίρου για παράβαση των υποχρεώσεών του, ενώ ο καθ` ου η αίτηση αποκλεισμού υποβάλλει αίτηση λύσης της εταιρίας ασκώντας καταχρηστικά το σχετικό δικαίωμα. Εξάλλου, είναι ισχυρή η πρόβλεψη στην εταιρική σύμβαση της υποχρεωτικής εξόδου του εταίρου διμελούς εταιρίας, αν επέλθει γεγονός ή κατάσταση, που ορίζεται στην εταιρική σύμβαση, ότι συνιστά απόλυτο λόγο υποχρεωτικής εξόδου από την εταιρία (ΑΠ 37/2019,ΑΠ 1085/2018).

Πλέον των ανωτέρω και αναφορικά με την κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή σπουδαίου λόγου λύσεως της εταιρείας, που είναι αόριστη νομική έννοια και ελέγχεται αναιρετικά (ΑΠ 1085/2018), η εν λόγω διάταξη του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012, που εφαρμόζεται, όπως εκτέθηκε, τόσο στις προσωπικές εμπορικές εταιρίες ορισμένου χρόνου, όσο και στις αορίστου, αποσκοπεί προφανώς να υποκαταστήσει τη ρύθμιση της διάταξης του άρθρου 771 ΑΚ, που ισχύει επί αστικών εταιριών και εφαρμοζόταν, πριν τεθεί σε ισχύ ο Ν. 4072/2012, και στις προσωπικές εμπορικές εταιρίες.

Με τη ρητή πλέον πρόβλεψη του αποκλεισμού του εταίρου στις προσωπικές εταιρείες καθίσταται σαφής η διαφοροποίηση του νόμου κατά δύο στοιχεία. Ειδικότερα, από τη σύγκριση των δύο προαναφερόμενων διατάξεων προκύπτει η απουσία από το κείμενο της νεότερης διάταξης του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012 του στοιχείου της υπαιτιότητας στο πρόσωπο του υπό αποκλεισμό εταίρου, ενώ διευρύνεται η έννοια του σπουδαίου λόγου, που μπορεί να οδηγήσει σε αποκλεισμό, καθώς η διάταξη του άρθρου 771 ΑΚ αξιώνει ο σπουδαίος λόγος να ανάγεται στην παράβαση των εταιρικών υποχρεώσεων του υπό αποκλεισμό εταίρου, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012 απαιτείται απλώς περιστατικό, που θα δικαιολογούσε τη λύση της εταιρίας, κατά τη διάταξη του άρθρου 259 παρ. 1 περ.

δ` (σπουδαίος λόγος), το οποίο να συντρέχει στο πρόσωπο του υπό αποκλεισμό εταίρου. Ο αποκλεισμός του εταίρου συνίσταται στην ακούσια έξοδό του από την εταιρία και αποτελεί αναγκαστική αποχώρησή του από αυτήν, ήτοι χωρίς τη θέλησή του. Επομένως, ουσιαστική προϋπόθεση για τον αποκλεισμό ενός εταίρου από την εταιρία είναι να συντρέχει στο πρόσωπό του σπουδαίος λόγος αποκλεισμού του, χωρίς να απαιτείται πλέον, υπό το πρίσμα του νέου νομοθετικού πλαισίου και υπαιτιότητα του εν λόγω εταίρου στη συνδρομή του ως άνω σπουδαίου λόγου.

Επιπροσθέτως, η συνέχιση της εταιρίας με τη συμμετοχή του υπό αποκλεισμό εταίρου, λόγω της (υπαίτιας ή μη) συμπεριφοράς του, θα πρέπει να είναι δυσβάστακτη για τους άλλους εταίρους σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κινδυνεύει η ομαλή λειτουργία ή η υπόστασή της (ΑΠ 473/2019) Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, αντίστοιχη της διάταξης του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή, αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, αντίστοιχα δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου τα πραγματικά περιστατικά ή, όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται με βάση το πραγματικό κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση ουσίαν (Ολ.

ΑΠ 27 και 28/1998,ΑΠ 349/2014, ΑΠ 382/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης κατά το Α' σκέλος αυτού ,η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 560 αρ.1 περ. α ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο, με το να δεχθεί δήθεν, ότι σε διμελή ομόρρυθμη εταιρεία, όπως στην ένδικη περίπτωση, υπάρχει η δυνατότητα άσκησης εκ μέρους του ενός εταίρου αίτησης περί αποκλεισμού του άλλου εταίρου, λόγω σπουδαίου λόγου, παραβίασε ευθέως με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή την ουσιαστικού κανόνα δικαίου διάταξη του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 259 παρ.1 περ. δ' και 276 του ίδιου ως άνω νόμου, διότι, κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, τούτο δεν επιτρέπεται σε εταιρικό δεσμό διμελούς ομόρρυθμης εταιρείας και αντιβαίνει στον σκοπό του νόμου για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης, εφόσον μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας των δύο μηνών, που ορίζει η διάταξη του άρθρου 267 του ανωτέρω νόμου (ήδη 4 μηνών μετά την αντικατάστασή της με το άρθρο 27 του Ν.4403/2016), χωρίς να δημοσιευτεί στο ΓΕΜΗ η είσοδος νέου εταίρου η εταιρεία λύνεται οριστικά.

Επίσης, με το συναφές Β' σκέλος του ίδιου 1ου αναιρετικού λόγου, εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα αιτιάται, ότι το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο, με το να δεχθεί, κατά την νομική ανάπτυξη της ίδιας ουσιαστικής διάταξης, ότι ουσιαστική προϋπόθεση για τον αποκλεισμό του εταίρου είναι η συνδρομή σπουδαίου λόγου αποκλεισμού, χωρίς όμως ο σπουδαίος λόγος να οφείλεται αποκλειστικά σε υπαιτιότητα του υπό αποκλεισμό εταίρου, παραβίασε ευθέως, αφενός μεν με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ουσιαστικού κανόνα δικαίου διατάξεις των άρθρων 259 παρ.1 εδ. δ' και 263 του Ν.4072/2012, ως προς την αόριστη νομική έννοια του σπουδαίου λόγου και αφετέρου, εσφαλμένα ερμήνευσε την ουσιαστικού κανόνα δικαίου διάταξη του άρθρου 771 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία, κατά την άποψη της αναιρεσείουσας, ο σπουδαίος λόγος πρέπει να οφείλεται αποκλειστικά σε υπαιτιότητα του αποκλεισμένου εταίρου, την οποία το Εφετείο δεν εφάρμοσε παράλληλα, όπως όφειλε ,αν και τα περιστατικά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι αποδείχθηκαν αρκούσαν για να πληρωθεί το πραγματικό της τελευταίας ως άνω διάταξης.

Από την επιτρεπτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρο 561 αρ.2 ΚΠολΔ) για τις ανάγκες των ανωτέρω ερευνώμενων συναφών αναιρετικών λόγων, προκύπτει ότι το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο, μετά από νομική ανάπτυξη, δέχτηκε τα ακόλουθα:........<< Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται τώρα η εκκαλούσα, για τους Λόγους που αναπτύσσονται στην υπό κρίση έφεση και στα με αριθμούς κατάθεσης Γ.Α 2400/ΤΜε/91/2014 και 1063/ΤΜε/33/2015 δικόγραφα πρόσθετων λόγων έφεσης, οι οποίο, συνίστανται σε κακή εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού και σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, ζητώντας να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση, και να απορριφθεί η αίτηση.

Ειδικότερα, όπως το περιεχόμενο του δικογράφου της έφεσης και των με αριθμούς κατάθεσης Γ.Α. 2400/ΤΜε/91/2014 και 1063/ΤΜε/33/2015 δικογράφων πρόσθετων λόγων εκτιμώνται από το Δικαστήριο, η εκκαλούσα επικαλείται 1) το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, κρίνοντας ότι η αίτηση για τον αποκλεισμό της από εταίρο της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Π.

Γ. – Κ. Γ." είναι νόμιμη και, σε κάθε περίπτωση, ότι είναι ορισμένη, ενώ, αν ορθά το νόμο ερμήνευε και εφάρμοζε, θα απέρριπτε την αίτηση ως μη νόμιμη, διότι η διάταξη του άρθρου 263 ν. 4072/2012 που ρυθμίζει το δικαίωμα αποκλεισμού εταίρου ομόρρυθμης εταιρείας δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής σε διμελή εταιρεία, όπως είναι η ανωτέρω ομόρρυθμη εταιρεία". ... "Ο πρώτος από τους ανωτέρω λόγους έφεσης, πρέπει όμως να απορριφθεί ως αβάσιμος ως προς αμφότερα τα μέρη του.

Ειδικότερα, κατά μεν το πρώτο μέρος του, επειδή, σύμφωνα και με όσα αναπτύσσονται στην υπό στοιχ. II νομική σκέψη, εφόσον με τις διατάξεις του ν. 4072/2012 παρέχεται η δυνατότητα προσωρινής συνέχισης μονοπρόσωπης ομόρρυθμης εταιρίας για χρονικό διάστημα μέχρι δύο μήνες προς ανεύρεση νέου εταίρου, εξέλειπε ο δικαιολογητικός λόγος ο οποίος επέβαλε, υπό το προϊσχύσαν δίκαιο, τον αποκλεισμό του ως άνω δικαιώματος στις διμελείς ομόρρυθμες εταιρίες, καθώς, με την άσκηση του επίμαχου δικαιώματος και την αποχώρηση του ενός εκ των δύο εταίρων, δεν επέρχεται πλέον άμεση λύση της ομόρρυθμης εταιρείας" ...

Σύμφωνα με τις ανωτέρω παραδοχές, το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο ορθά δέχτηκε ότι στην ένδικη διμελή ομόρρυθμη εταιρεία εφαρμόζεται η διάταξη του άρθρου 263 σε συνδ. με τη διάταξη του άρθρου 259 παρ.1 περ. δ' του Ν. 4072/2012, εφόσον μετά την αποχώρηση της αναιρεσείουσας δεν επέρχεται η άμεση λύση της ομόρρυθμης εταιρείας, όπως αβάσιμα αυτή υποστηρίζει, με τον 1ο αναιρετικό λόγο, αλλά παρέχεται η δυνατότητα προσωρινής συνέχισης της εταιρείας για χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 27 του Ν. 4403/2016, που ίσχυε κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου.

Ειδικότερα, όπως έχει εκτεθεί στην προηγούμενη νομική σκέψη, στο νέο νομοθετικό πλαίσιο εντάσσεται και ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς εταιρείας, ο οποίος μπορεί να ζητηθεί από τον ένα εταίρο, εφόσον συντρέχει σπουδαίος λόγος στο πρόσωπου του υπό αποκλεισμό εταίρου, χωρίς πλέον να απαιτείται ο λόγος αυτός να είναι και υπαίτιος και αρκεί υπό τον Ν. 4072/2012, ο σπουδαίος λόγος να αναφέρεται στις σχέσεις της εταιρείας και όχι στο πρόσωπο των εταίρων, όπως ενδεικτικά η διαρκής αδυναμία συνεργασίας, διαρκείς διαφωνίες, κλονισμός της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, που επηρεάζουν την εταιρική σχέση σε τέτοιο βαθμό, ώστε κατά την καλή συναλλακτική πίστη να καθίσταται μη ανεκτή η συνέχιση της εταιρικής σχέσης.

Λαμβάνοντας δε υπόψη την αρχή της διατήρησης της επιχείρησης και δεδομένου ότι για τον αποκλεισμό δεν απαιτείται υπαιτιότητα, μπορεί να διαταχθεί αντί της λύσης ,ο αποκλεισμός του εταίρου από την εταιρεία ,εάν η συνέχιση της δραστηριότητάς της είναι εφικτή και επωφελής με τη συμμετοχή (επί διμελούς) του άλλου εταίρου, με τη μορφή Μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης χρονικής διάρκειας.

Άλλωστε, όπως προαναφέρθηκε στη μείζονα σκέψη, η διάταξη του άρθρου 263 του Ν. 4072/2012 αποσκοπεί να αντικαταστήσει την διάταξη του άρθρου 771 ΑΚ, η οποία ισχύει επί αστικών εταιρειών και εφαρμοζόταν (πριν να τεθεί σε ισχύ ο Ν. 4072/2012) και στις προσωπικές εταιρείες, όπως η ομόρρυθμη εταιρεία.

Ειδικότερα, αναφορικά με τη συνδρομή σπουδαίου λόγου, αρκεί ο σπουδαίος λόγος να ανάγεται στην παράβαση των εταιρικών υποχρεώσεων, όπως το Εφετείο δέχτηκε ότι συντρέχει στην ένδικη υπόθεση, σύμφωνα με τις ανέλεγκτες αναιρετικά παραδοχές της απόφασής του, που θα εκτεθούν παρακάτω αναλυτικά, κατά τις οποίες η αναιρεσείουσα παραβίασε την υποχρέωση πίστης προς την εταιρεία και ότι η ρήξη που επήλθε στις σχέσεις των δύο εταιριών καθιστούσε αδύνατη τη μελλοντική συνεργασία αυτών για την εκπλήρωση του εταιρικού σκοπού. Συνακόλουθα, όσα αντίθετα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα με τον 1ο αναιρετικό λόγο, κατ' αμφότερα τα σκέλη αυτού, ότι δηλαδή η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 263 και 259 παρ.1 περ. δ Ν. 4072/2012,που εφάρμοσε και του άρθρου 771 ΑΚ, που δεν εφάρμοσε, κρίνοντας ότι επιτρέπεται ο αποκλεισμός εταίρου διμελούς ομόρρυθμης εταιρείας για σπουδαίο λόγο, χωρίς να είναι αναγκαίο να συντρέχει αποκλειστική υπαιτιότητα στο πρόσωπο του υπό αποκλεισμό εταίρου, πρέπει να απορριφθούν ως ουσιαστικά αβάσιμα, εφόσον, όπως προεκτέθηκε, επιτρέπεται ο αποκλεισμός εταίρου σε διμελή εταιρεία για σπουδαίο λόγο, για τη συνδρομή του οποίου δεν απαιτείται πλέον να συντρέχει αποκλειστική υπαιτιότητα στο πρόσωπο του υπό αποκλεισμό εταίρου, όπως ορθά η προσβαλλόμενη δέχεται στην μείζονα σκέψη αυτής.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, που είναι ταυτόσημη με τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος απ` αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.

ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει, όμως, ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες . Εξάλλου, το κατά νόμο αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα, και να μην καταλείπονται αμφιβολίες.

Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ. ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Τα επιχειρήματα δε του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές επί τη βάσει των οποίων διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και ως εκ τούτου δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε στο πλαίσιο της ερευνώμενης διάταξης του άρθρου 559 αριθ. 19 ή, αναλόγως ,του άρθρου 560 αρ.6 ΚΠολΔ, να επιδέχεται αυτή μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης του αριθμού 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ ή αναλόγως του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικά τα μη συνιστώντα αυτοτελείς ισχυρισμούς επιχειρήματα των διαδίκων, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτος (ΑΠ 174/2015, ΑΠ 198/2015, ΑΠ 845/2012, ΑΠ 1351/2011).

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμηση τους δεν ιδρύει λόγους αναίρεσης από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον 'Αρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναίρεσης, εκ του περιεχομένου του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υπόθεσης που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 1384/2018, ΑΠ 198/2015).

Με τον 2ο λόγο της αίτησης αναίρεσης ,κατά το Α' σκέλος αυτού, η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια εκ του άρθρου 560 αρ.6 ΚΠολΔ για την εκ πλαγίου παραβίαση των ίδιων ως άνω προαναφερόμενων ουσιαστικών διατάξεων ,διότι όπως ισχυρίζεται διέλαβε κυρίως αντιφατικές αιτιολογίες, αναφορικά με την ύπαρξη σπουδαίου λόγου στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας, που δικαιολογεί τον αποκλεισμό της από την εταιρική σχέση, άλλως ανεπαρκείς αιτιολογίες για τη συνδρομή σπουδαίου λόγου στο πρόσωπό της, διότι κατά την άποψη της αναιρεσείουσας ο σπουδαίος λόγος συνέτρεχε αποκλειστικά στο πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου, άλλως επικουρικά και στο πρόσωπο αυτού και δικαιολογούσε τη λύση της ομόρρυθμης εταιρείας αποκλειστικά στο πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου και όχι στο δικό της και έτσι στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση.

Πιο συγκεκριμένα για να υποστηρίξει την ανωτέρω άποψη περί έλλειψης νόμιμης βάσης, η αναιρεσείουσα αιτιάται, ότι η προσβαλλόμενη δεν αιτιολόγησε τους ισχυρισμούς, που αυτή είχε προτείνει νόμιμα, σύμφωνα με τους οποίους ο αναιρεσίβλητος 1) συνέστησε τρεις εταιρείες ,στις οποίες παρείχε τις υπηρεσίες του παραμελώντας την παροχή υπηρεσιών προς την ομόρρυθμη εταιρεία, 2) εισέπραξε εν αγνοία της από τους λογαριασμούς της εταιρείας διάφορα χρηματικά ποσά, 3) κατάρτισε μη νόμιμα φορολογικά στοιχεία- εικονικά τιμολόγια NET MECHANICS, 4) απομείωσε την αξία των εμπορευμάτων της αποθήκης, 5) δεν κατέβαλε τα κέρδη της αναιρεσείουσας από το έτος 2014, 6) εκδίωξε από τη θέση του διευθυντή της εταιρείας τον σύζυγό της χωρίς προφανή λόγο, 7) εισέπραττε διπλάσιο μισθό ,δηλαδή 2000 ευρώ έναντι 1000 ευρώ που εισέπραττε η αναιρεσείουσα, 8) την απέκλεισε εν τοις πράγμασι από τη διοίκηση της εταιρείας, 9) αρνήθηκε ή καθυστερούσε να πληρώσει τον ΦΠΑ, 10) συνέταξε πλαστά πιστοποιητικά πιστοποίησης προϊόντων, χωρίς αυτά να πληρούν τους κανονισμούς ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 11) εκμαύλιζε το προσωπικό με υψηλές αποδοχές για να τον υποστηρίζει σε βάρος της, 12) συκοφαντούσε την αναιρεσείουσα στο εργατικό δυναμικό της εταιρείας, το οποίο ενθάρρυνε να μην επιδεικνύει σεβασμό στο πρόσωπό της, 13) την απέκλεισε από την οικονομική διαχείριση της ομόρρυθμης εταιρείας και τέλος 14) την ξυλοκόπησε για να αναγκαστεί αυτή να αποστεί από την εταιρεία.

Επίσης, με το όλως επικουρικό Β' σκέλος του 2ου αναιρετικού λόγου, η αναιρεσείουσα ψέγει επίσης την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης με την εκ πλαγίου παραβίαση των ίδιων ουσιαστικών κανόνων δικαίου και αυτές συνδυαστικά με τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, με αντιφατική και ανεπαρκή εν μέρει αιτιολογία ως προς τη συνδρομή σπουδαίου λόγου, καθόσον, όπως ισχυρίζεται, η αναιρεσείουσα, αν και με τις παραδοχές της η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε ότι οι διάδικοι είχαν συμφωνήσει να αποχωρήσει η αναιρεσείουσα με την καταβολή του μεριδίου της, ύψους 1.000.000 ευρώ, εντούτοις, εντελώς αντιφατικά, δέχτηκε ότι αυτή πρέπει να αποκλειστεί από την ομόρρυθμη εταιρεία, χωρίς συγχρόνως να διαλάβει καμιά αιτιολογία για την καταχρηστική άσκηση της αίτησης του αναιρεσιβλήτου περί αποκλεισμού αυτής από την εταιρεία, απορρίπτοντας σιγή τη σχετική ένσταση, που αυτή είχε προβάλει με τον 9ο λόγο των από 24-7-2014 πρόσθετων λόγων της έφεσής της, στις σελίδες 31 έως 33 αυτών και ότι έτσι, με τις ελλιπείς και αντιφατικές ως άνω αιτιολογίες, δεν είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος και δημιουργούνται αμφιβολίες για την ορθή ή μη υπαγωγή των αποδειχθέντων στο πραγματικό των ανωτέρω ουσιαστικών κανόνων δικαίου αναφορικά με την αόριστη νομική έννοια του σπουδαίου λόγου.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι αναφορικά με τα ερευνώμενα ζητήματα με τον 2ο αναιρετικό λόγο, το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως αναιρετικά τα ακόλουθα: ... "Δυνάμει του από 12-3-2004 καταστατικού σύστασης ομόρρυθμης εταιρίας, που κατατέθηκε και δημοσιεύτηκε νόμιμα στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου, με αύξοντα αριθμό 235/2004, ο αιτών, Γ.

Κ. και η καθής η αίτηση, Γ. Π., συνέστησαν ομόρρυθμη εταιρία ορισμένου χρόνου με την επωνυμία "Π. Γ. – Κ. Γ. Ο Ε και το διακριτικό τίτλο "NORTGNLINE", έδρα το Ηράκλειο, στην οδό ... και αρχικό εταιρικό κεφάλαιο το ποσό των 10.000 ευρώ. Ομόρρυθμα μέλη και συνδιαχειριστές της ορίσθηκαν οι δύο εταίροι, οι οποίοι - συμμετείχαν στην εταιρία με ποσοστό 50% έκαστος, ενώ, ταμίας της εταιρίας ορίσθηκε η καθής η αίτηση.

Η διάρκεια της εταιρίας, η οποία ορίστηκε τριετής, με διαδοχικές τροποποιήσεις του καταστατικού της, παρατάθηκε, αρχικά, μέχρι την 11- 3-2015 και, στη συνέχεια, μέχρι την 28-4-2030. Επίσης, με την από 7-2-2007 τροποποίηση του καταστατικού της, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Ηρακλείου, διευρύνθηκε ο σκοπός της εταιρίας, ώστε να περιλαμβάνει, εκτός από την εμπορία ηλεκτρονικού,, ηλεκτρολογικού υλικού και ειδών κινητής τηλεφωνίας, την επισκευή συσκευών κινητής τηλεφωνίας και την επεξεργασία, τυποποίηση και συσκευασία τοπικών - παραδοσιακών προϊόντων τροφίμων (καρυκευμάτων, ελαιόλαδου, μελιού, αρτοπαρασκευασμάτων, γλυκισμάτων) και εδεσμάτων πάσης φύσεως.

Με την ανωτέρω τροποποίηση του καταστατικού, μεταβλήθηκε και η έδρα της εταιρίας, ορίσθηκε 5ε ως τέτοια ακίνητο κείμενο στην οδό ..., ιδιοκτησίας του συζύγου της καθής η αίτηση, Ι. Α., ο οποίος, με το από 13-6-2006 ιδιωτικό συμφωνητικό μίσθωσης, που θεωρήθηκε νόμιμα στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., το εκμίσθωσε στην εταιρία.

Προσθέτως, με την από 14-11-2008 τροποποίηση του καταστατικού της, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα ως άνω βιβλία εταιριών, το κεφάλαιο της εταιρίας αυξήθηκε σε 68.340,40 ευρώ και, με την από 2-1-2012 τροποποίηση, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα οικεία βιβλία εταιριών, τροποποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής άρθρα του καταστατικού:

α) το άρθρο 2, με την προσθήκη της φράσης "Η εταιρία θα μπορεί να εμπορεύεται τον διακριτικό της τίτλο παρέχοντας το δικαίωμα χρήσης του σε άλλες εταιρίες ή φυσικά πρόσωπα με όμοιο αντικείμενο παροχής υπηρεσιών, καθορίζοντας, επίσης, με απόφασή της, τις προδιαγραφές λειτουργίας των δικαιοδόχων.", β) το άρθρο 3 του καταστατικού της, με την διεύρυνση του αντικειμένου δραστηριότητας της εταιρίας όσον αφορά στον κλάδο επεξεργασίας - τυποποίησης - συσκευασίας τοπικών παραδοσιακών προϊόντων, γ) το άρθρο 8 του καταστατικού της, ώστε καθήκοντα ταμία της εταιρίας να ασκούν και οι δύο εταίροι, και δ) προστέθηκε άρθρο 15, σύμφωνα με το οποίο "Απαγορεύεται στους εταίρους η ενάσκηση επαγγέλματος ή επιχειρήσεως ή εν γένει οποιοσδήποτε πράξης, όμοιας προς την εμπορική επιχείρηση, όπως και κάθε πράξης ανταγωνιστικής της εταιρίας.

Η απαγόρευση αυτή ισχύει είτε αυτές οι πράξεις ασκούνται ατομικώς από τον εταίρο, είτε από προσωπική εταιρία, ή εταιρία περιορισμένης ευθύνης, στην οποία αυτός συμμετέχει είτε από ανώνυμη εταιρία, στης οποίας συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο. ...". Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι η συνεργασία μεταξύ των διαδίκων με τη σύσταση της ως άνω ομόρρυθμης εταιρίας, ξεκίνησε με πρωτοβουλία του συζύγου της καθής n αίτηση, Ι.

Α., ο οποίος ασχολούταν με την εμπορία προϊόντων κινητής τηλεφωνίας από το έτος 2000 και διατηρούσε στενές φιλικές σχέσεις με τον αιτούντα.__ ο οποίος, το έτος. 2001, ολοκλήρωσε σπουδές marketing στο Πανεπιστήμιο Σάντερλαντ της Μεγάλης Βρετανίας. Κατά την έναρξη, μάλιστα, της συνεργασίας τους, το σύνολο των αναγκαίων για τη σύσταση και λειτουργία της εταιρίας κεφαλαίων καταβλήθηκε από τον Ι.

Α. και το μέρος που βάρυνε τον αιτούντα, κατά το λόγο της συμμετοχής του στην εταιρία, επιστράφηκε σε αυτόν (Α.) τμηματικά μετά την έναρξη λειτουργίας της εταιρίας. Η συνεργασία των διαδίκων συνεχίσθηκε αρμονικά για πολλά έτη, επεκτάθηκε δε και σε άλλες εμπορικές δραστηριότητες. Ειδικότερα, η καθής n αίτηση, προκειμένου να ενισχύσει προσωπική επιχειρηματική κίνηση του αιτούντος, για τη διεκδίκηση αναπτυξιακής επιδότησης για τη λειτουργία φωτοβολταϊκού πάρκου, με το από 21-3-2012 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταχωρήθηκε νόμιμα με αριθμό …/...4.2012, συμμετείχε ως ομόρρυθμη εταίρος με ποσοστό 2% στην εταιρία με την επωνυμία "ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε.", που συστάθηκε, με πρωτοβουλία του αιτούντος, ό οποίος διέθετε το υπόλοιπο ποσοστό συμμετοχής και, στη συνέχεια, με το από 24-12-2012 ιδιωτικό συμφωνητικό μεταβίβασης εταιρικής μερίδας - τροποποίησης και κωδικοποίησης καταστατικού, μεταβίβασε την εταιρική της μερίδα στη σύζυγο του αιτούντος, Δ.

Φ., όπως, άλλωστε, από την αρχή είχε συμφωνηθεί. Επίσης, την 30-4-2012, ο αιτών και ο Ι. Α.ς, συνέστησαν εξωχώρια εταιρία στο Hong Kong, με την επωνυμία "Eteon limited", με συμμετοχή 50% έκαστος, στη διαδικασία δε αυτή τους συνέδραμε σημαντικά η καθής οποία ταξίδεψε στο Hong Kong και επιμελήθηκε των διατυπώσεων ίδρυσης της ως άνω εταιρίας.

Παράλληλα, την 1-6-2012, ο αιτών και ο Ι. Α.ς, υπέβαλαν αίτηση επενδυτικής πρότασης για την υπό σύσταση εταιρία με την επωνυμία "ΑΝΚΟ LOGISTICS", με ιδρυτές και μετόχους τους ίδιους, για την επιχορήγηση επένδυσης ύψους 1.165.000 ευρώ, από τον επενδυτικό νόμο 3908/2011, με αντικείμενο την ίδρυση μονάδας παροχής υπηρεσιών εφοδιαστικής αλυσίδας στην περιοχή της ..., Νομού Ηρακλείου.

Στην υπό σύσταση αυτή εταιρία, επειδή προϋπόθεση για την υποβολή επενδυτικής πρότασης ήταν οι επιχειρήσεις να αποτελούνται από φυσικά πρόσωπα τα οποία δεν έχουν υπερβεί το 40° έτος της ηλικίας τους και διαθέτουν ποσοστό άνω του 50% του εταιρικού κεφαλαίου, συμφωνήθηκε ότι στο μετοχικό κεφάλαιο ο αιτών θα συμμετέχει με ποσοστό 51%, έναντι 49% του Ι.

Α., καθόσον μόνον ο πρώτος δεν είχε υπερβεί το 40° έτος της ηλικίας του. Εν τέλει, όμως, η πιο πάνω επιχειρηματική δραστηριότητα, δεν ολοκληρώθηκε. Προσέτι, από τον Οκτώβριο του έτους 2012, οπότε ο Ι. Α.ς σταμάτησε να ασκεί καθήκοντα πωλήσεων της ομόρρυθμης εταιρίας, θέση την οποία κατείχε από την υπό συζήτηση βρισκόταν το ενδεχόμενο να αποχωρήσει η καθής η αίτηση από την ομόρρυθμη εταιρία και να εξαγορασθεί το μερίδιο της από τον αιτούντα.

Για την πρόθεση της καθής η αίτηση να αποχωρήσει από την εταιρία, κατέθεσε και ο Π. Π., ο οποίος υπήρξε Λογιστής της εταιρίας για το χρονικό διάστημα από τον Οκτώβριο του έτους 2010 έως την 30-6-2012 και εξετάσθηκε ως μάρτυρας, με επιμέλεια του αιτούντος, στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, διευκρινίζοντας ότι πληροφορήθηκε τούτο από το σύζυγο της καθής η αίτηση.

Η κατάθεση του πιο πάνω μάρτυρα ως προς το σημείο αυτό επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που η καθής η αίτηση απέστειλε στο σύζυγο της, Ι. Α. και συγκοινοποιήθηκε στον αιτούντα, την 27-11-2012, κατά το περιεχόμενο του οποίου "...Συνοψίζοντας θέματα συζήτησής μας με το Γ. ...

Με τις αρμοδιότητας μου τον τρόπο που διεξάγονται και ποια άτομα ενδεχομένως μπορούν να αντικαταστήσουν τις εργασίες μου. Συμφωνήσαμε να διεξάγουμε μαζί μισθοδοσία - συμφωνία πιστωτικών καρτών και όποιες άλλες εργασίες ενδέχεται να χρειαστεί. Ενημέρωσα το Γ. ότι θα πηγαίνω την εβδομάδα για να διεξάγω συγκεκριμένες εργασίες και οικονομικό έλεγχο.

Ρώτησα τον Γιώργο για το αν μπορώ να χρησιμοποιήσω εξοπλισμό της εταιρίας που δεν χρησιμοποιείται πλέον (κάποιο γραφείο - συρταριέρα ενδεχομένως) καταβάλλοντος κάποιο εύλογο αντίτιμο και μου απάντησε θετικά. Αναφερθήκαμε στο θέμα της "Eteon" και "Μίnοαn Olive Οίl" και μου συνέστησε να περιμένω να βγει το νούμερο της Nortonline ώστε να τα δούμε μαζί σφαιρικά και να τα χωρίσουμε ανάλογα...".

Υπό αυτές τις περιστάσεις, το Νοέμβριο του έτους 2012, η καθής και ο σύζυγος της, με το από 30-11-2012 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Ηρακλείου με αριθμό …/….12.2012 και στο Επιμελητήριο Ηρακλείου (αριθμός Γ.Ε.Μ.Η …) συνέστησαν ετερόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Π.

Γ. ΕΤΕΡΟΡΡΥΘΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "…", με έδρα στο ..., Δήμου ... και ομόρρυθμο μέλος την καθής και ετερόρρυθμο μέλος τον Ι. Α.. Ακολούθησαν οι πρώτες κινήσεις για την οργάνωση και λειτουργία της εταιρίας, με την ανάρτηση ηλεκτρονικών αγγελιών για την πρόσληψη προσωπικού (τεχνικών κινητών τηλεφώνων, υπάλληλου γραφείου).

Το καταστατικό της ως άνω εταιρίας συντάχθηκε από το μάρτυρα, Π. Π., ο οποίος, εξεταζόμενος ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατέθεσε ότι, περί τα τέλη Οκτωβρίου του έτους 2012, ο Ι. Α.ς, του ανακοίνωσε την απόφασή τους να αποχωρήσει η σύζυγος του από την ομόρρυθμη εταιρία και να ασχοληθούν με άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες, αναθέτοντάς του συγχρόνως να συντάξει το καταστατικό ίδρυσης της ετερόρρυθμης εταιρίας.

Ο σκοπός της ετερόρρυθμης εταιρίας, όπως αυτός ορίσθηκε στο άρθρο 3 του καταστατικού της, ταυτίζεται σε πολλά σημεία με το σκοπό της ομόρρυθμης εταιρίας και είναι 1) Εισαγωγές - Εξαγωγές και Εμπόριο Ηλεκτρονικού, Ηλεκτρολογικού, Μηχανολογικού και γενικά Βιομηχανικού Υλικού, Ειδών Κινητής και Σταθερής Τηλεφωνάς, Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Ειδών Συσκευασίας. 2) Η τυποποίηση, συσκευασία, εξαγωγές και εμπορία τοπικών - παραδοσιακών προϊόντων τροφίμων (καρυκευμάτων, ελαιόλαδου, ποτών, μελιού, αρτοπαρασκευασμάτων, γλυκισμάτων) και εδεσμάτων πάσης φύσεως. 3) Η αντιπροσώπευση, εμπορία και διάθεση των εμπορευόμενων ειδών γενικότερα της εταιρίας.

Η καθής η αίτηση, με τις προτάσεις που κατέθεσε ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ισχυρίζεται ότι η ανωτέρω ετερόρρυθμη εταιρία συστάθηκε προκειμένου να ενισχύσει τη δραστηριότητα της ομόρρυθμης εταιρίας, με την επέκτασή της στον τομέα της λιανικής πώλησης ειδών κινητής τηλεφωνίας, με την οποία η ομόρρυθμος εταιρία ασχολούταν δευτερευόντως, ώστε να μην προμηθεύουνε ταυτόχρονα τα ίδια είδη σε καταστήματα και ιδιώτες (βλ. 20η σελ.

των προτάσεών της), ο δε σύζυγος της, Ι. Α.ς, εξεταζόμενος ως μάρτυρας, ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου., κατά την συζήτηση της αίτησης στη δικάσιμο της 10-7-2013 (επί της οποίας εκδόθηκε η 722/2013 απόφαση, με την οποία το Δικαστήριο κήρυξε εαυτό καθ' ύλην αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο καθ' ύλην και κατά τόπον αρμόδιο Ειρηνοδικείο Ηρακλείου), κατέθεσε ότι η ετερόρρυθμη εταιρία θα ασχολούταν με ηλεκτρονικές πωλήσεις (βλ. 3η σελ.

των ταυτάριθμων με την 722/2013 απόφαση πρακτικών). Καμία, όμως, από τις ανωτέρω εκδοχές δεν κρίνεται πειστική. Καταρχάς, αν τα παραπάνω περιστατικά ανταποκρίνονταν στα πράγματα, αναμενόμενο, κατά την κοινή πείρα, θα ήταν να μετείχε και )ο αιτών, στη νεοσυσταθείσα εταιρία και όχι αποκλειστικά οι επαγγελματικοί του συνεργάτες.

Επιπλέον, η καθής η αίτηση, ενεργώντας υπό την ιδιότητα της εταίρου της ετερόρρυθμης εταιρίας, επιχείρησε να αποσπάσει έναν τουλάχιστον προμηθευτή της ομόρρυθμης εταιρίας, δημιουργώντας, παράλληλα, πρακτικά προβλήματα στις παραγγελίες της ομόρρυθμης εταιρίας από τον ίδιο προμηθευτή, ενέργειες στις οποίες φανερό είναι ότι δεν θα προέβαινε αν τα οσα ως άνω ισχυρίζεται ήταν αληθή.

Πιο συγκεκριμένα, την 25-12-2012, η καθής η αίτηση ενημέρωσε, με μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, τη συνεργάτη της ομόρρυθμης εταιρίας στο Hong Kong, K. P., με τη μεσολάβηση της οποίας n εταιρία προμηθευόταν προϊόντα από την εταιρία "HONG KONG HELLO MOUSI INDUSTRIAL CO. LIMITED", ότι αυτή (καθής) ίδρυσε νέα εταιρία, διατηρώντας το μερίδιο της στη Nortonline και της ζήτησε να χρησιμοποιεί την καινούργια ηλεκτρονική της διεύθυνση …").

Κατόπιν, την 9-1-2013, αφού της δήλωσε ότι επιθυμεί να μην γνωστοποιηθεί η μεταξύ τους επικοινωνία, της ζήτησε επί λέξει το εξής'• "Σε παρακαλώ να στείλεις ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην κυρία Ε. - η οποία είναι υπάλληλος της ομόρρυθμης εταιρίας - και να της πεις ότι τα στερεοφωνικά ακουστικά που είχες συμφωνήσει να προσθέσεις σε αυτήν την τελευταία παραγγελία, ο προμηθευτής σας είπε σήμερα το πρωί ότι μπορεί να τα βρει ΜΟΝΟ ΧΩΡΙΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ", καταδεικνύοντας, κατά τον τρόπο αυτό, πρόθεσή της να εμποδίσει την ομαλή ροή των παραγγελιών της ομόρρυθμης εταιρίας.

Την πρόθεσή της αυτή, n καθής η αίτηση επιβεβαίωσε με ηλεκτρονικό μήνυμα της 13-1-2013, με το οποίο, αφού ενημέρωνε την παραλήπτρια K. P. ότι η Μ. - η οποία ήταν υπάλληλος της ομόρρυθμης εταιρίας - θα κάνει καινούργια παραγγελία, της έγραψε τα εξής: "Θα ελέγξω την παραγγελία και θα σε συμβουλέψω πώς να απαντήσεις", ακόμα δε καθαρότερα η καθής η αίτηση εκφράσθηκε την 17-1-2013, όταν ζήτησε από την παραλήπτρια να απαντήσει ανακριβώς σε ερώτηση υπαλλήλου της ομόρρυθμης εταιρίας ("Η Μ.

σου έστειλε μια ερώτηση που περιλαμβάνει περιμετρικές θήκες. Ευγενικά πες της ότι μπορείς να βρεις μόνον κακής ποιότητας περιμετρικές θήκες. Καθυστέρησε να της απαντήσεις 1-2 μέρες."). Ακολούθησαν και άλλα μηνύματα με ανάλογο περιεχόμενο, καταδεικνύοντας τη διάθεση της καθής η αίτηση να θέσει εμπόδια στη συνεργασία•της ομόρρυθμης εταιρίας από το συγκεκριμένο προμηθευτή, ένα εκ των οποίων, με ημερομηνία αποστολής 1-2-2013, παρατίθεται στη συνέχεια ως αντιπροσωπευτικό _ - της πρόθεσης της αυτής: "...

Εάν δεν είσαι πρόθυμη να με βοηθήσεις αυτό δεν είναι πρόβλημα εγώ απλά θέσω να σε ενημερώσω ότι η Nortonline πρόκειται να κλείσει μετά από 2-3 μήνες. Ή Μ. είναι απλά μία υπάλληλος. Αν ήταν η Μ. το αφεντικό θα συναντούσες τη Μ. στην … και όχι εμένα. Είμαι το πρόσωπο που πληρώνει το μισθό σου και θέλω να ακολουθείς τις συμβουλές μου.

Αν δεν θέλεις να τις ακούσεις αυτό δεν είναι πρόβλημα, αλλά φοβάμαι ότι θα πρέπει να σταματήσουμε τη συνεργασία μας. Η επιλογή είναι δική σου. Όπως σου είπα δεν έχεις τίποτα να ανησυχείς, ενώ είμαι το άτομο που θα προστατέψει το μισθό σου σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν η συνεργασία μου με τη Nortoline σταματήσει, ή η Nortoline κλείσει".

Επιπλέον, την 8-3-2013, η καθής η αίτηση απέστειλε στο λογιστή Π. Π. το κάτωθι μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, "Από την πλευρά μου συστήνω να μην προχωρήσεις στην οποιαδήποτε οικονομική αποτίμηση της εταιρίας όπως είχα ενημερώσει και τον κ. Κ. πριν από 2 εβδομάδες, στην τελευταία μας συνάντηση. Εγώ προσωπικά μετά από κάποια τελευταία γεγονότα που προέκυψαν στη μου με το Γ., έχω χάσει το ενδιαφέρον διαπραγμάτευσης του δικού μου ή του δικού του εταιρικού μεριδίου και επιθυμώ για νομικούς λόγους πλέον να τερματίσει η συνεργασία μου με τον Γ.

με λύση της εταιρίας.", εκφράζοντας έτσι σαφώς την πρόθεσή της να λυθεί η εταιρία. Η σταθερή επιθυμία της καθής να λυθεί η ομόρρυθμη εταιρία, είναι αναμφίβολη, δεδομένου. ότι αυτή, την 28-2-2014, κατέθεσε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου τη με αριθμό κατάθεσης Γ.Α 69/ΕΜ/69/2014 αίτηση της, ζητώντας τη λύση της εταιρίας "Π.

Γ. – Κ. Γ. Ο.Ε.". Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά, δηλαδή, η σύσταση νέας εταιρίας με εν μέρει όμοιο αντικείμενο δραστηριότητας με την ομόρρυθμη και οι προσπάθειές της να κατευθύνει τη συνεργάτιδα στην …, K. P., με διπλό κίνητρο, συνιστάμενο, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, στη θέση "εμποδίων" στις παραγγελίες της ομόρρυθμης εταιρία και, εν τέλει, στην απόσπαση της προμηθεύτριας ώστε πλέον να συνεργάζεται με τη νεοσυσταθείσα εταιρία, συνιστούν όντως ανταγωνιστικές κινήσεις, που παραβιάζουν την υποχρέωση πίστης της καθής η αίτηση προς την ομόρρυθμη εταιρία, όπως η υποχρέωση αυτή απορρέει τόσο από το άρθρο 15 του καταστατικού της, όσο και από το νόμο (άρθρο 249 §2 ν. 4072/2012, σε συνδυασμό με άρθρα 747, 200, 288 ΑΚ), ο χαρακτήρας δε αυτός των ενεργειών της δεν αναιρείται εκ του ότι η καθής, με το από 25-1-2013 ιδιωτικό συμφωνητικό, που καταχωρήθηκε νόμιμα, μεταβίβασε το μερίδιο της στην ως άνω ετερόρρυθμη εταιρία με αποτέλεσμα οι μερίδες συμμετοχής σε αυτήν να διαμορφωθούν σε 907ο για το σύζυγο της, Ι.

Α. και 10% για τον αδελφό του συζύγου της, Α. Α.. Με το ίδιο ιδιωτικό συμφωνητικό, τροποποιήθηκε η επωνυμία της εταιρίας σε "Α. Α. Ε.Ε." και μεταβλήθηκε ο σκοπός της σε εισαγωγές - εξαγωγές και εμπόριο μηχανολογικού και γενικά βιομηχανικού υλικού, ειδών συσκευασίας, ελαστικών ειδών κλπ. Ενόψει των παραπάνω, επουσιώδη παρίστανται τα επιχειρήματα που προτείνονται από την καθής η αίτηση προς υποστήριξη του ισχυρισμού της ότι αυτή, με την ίδρυση της ετερόρρυθμης εταιρίας, δεν είχε πρόθεση ανταγωνισμού της ομόρρυθμης, αλλά ενήργησε σε συμφωνία με τον αιτούντα, επειδή, κατά τη διαδικασία σύστασης της εταιρίας, χρησιμοποίησε τη γραφίστρια, Σ.

Μ. και το λογιστή, Π. Π., που χρησιμοποιούσε η ομόρρυθμη εταιρία. Σε κάθε περίπτωση, όσον αφορά στη γραφίστρια, από το με ημερομηνία 28- 10-2012 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, προκύπτει ότι η καθής η αίτηση παρήγγειλε σε αυτήν τη δημιουργία λογοτύπου νια μία εταιρία με το δ.τ. "...", την οποία περιέγραψε ως γενικού εμπορίου, ενημερώνοντάς την ότι δεν θα εκδοθεί το σχετικό φορολογικό στοιχείο (τιμολόγιο) και ότι θα την πληρώσει η ίδια προσωπικά, ελαχιστοποιώντας κατά τον τρόπο αυτό τις πιθανότητες να πληροφορηθεί την ενέργειά της αυτή ο αιτών.

Επιπλέον, κατά το χρόνο εκείνο (Οκτώβριος του έτους 2012), ο Π. Π. αποτελούσε το λογιστή της ομόρρυθμης εταιρίας, τον οποίο η καθής η αίτηση τότε εμπιστευόταν, αφού είχε και αυτή συμμετάσχει στην επιλογή του. Προσθέτως, βλαπτική για τα συμφέροντα της ομόρρυθμης εταιρίας συμπεριφορά, η καθής n αίτηση είχε επιδείξει και σε προηγούμενο χρονικό σημείο, κατά τη διαδικασία κατοχύρωσης της λεκτικής ένδειξης "NORTON LINE" από το σύζυγο της.

Ειδικότερα, η πιο πάνω λεκτική ένδειξη χρησιμοποιούταν παλαιότερα από τον εμπνευστή της, Ι. Α., ως διακριτικό γνώρισμα προς διάκριση των προϊόντων και υπηρεσιών που αυτός προσέφερε στο κοινό στο χώρο της κινητής τηλεφωνίας. Το Δεκέμβριο του έτους 2000, ο ανωτέρω μεταβίβασε την ατομική του επιχείρηση στη σύζυγό του, η οποία, κατά την επιχειρηματική της δραστηριότητα, έκανε ομοίως χρήση της λεκτικής ένδειξης "NORTON LINE", προσθέτοντας τις λέξεις "Mobile.

Accessories" και κατοχυρώνοντάς την ως domain name "nortonline.gr" στο διαδίκτυο. Κατά την ίδρυση της ομόρρυθμης εταιρίας ο διακριτικός αυτός τίτλος εισφέρθηκε στην ομόρρυθμη εταιρία, η οποία προέβη στην καταχώριση του διακριτικού τίτλου "NORTON LINE" στο Επιμελητήριο Ηρακλείου, λαμβάνοντας αριθμό μητρώου …, όπως προκύπτει από το με αριθμό …/….3.2013 πιστοποιητικό του Επιμελητηρίου Ηρακλείου (Υπηρεσία ΓΕΜΗ), στο οποίο, μεταξύ άλλων, αναγράφεται ότι "σύμφωνα με το αρχικό καταστατικό ίδρυσης της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία Π.

Γ. – Κ. Γ. Ο.Ε. και με διακριτικό τίτλο NORTON LINE που δημοσιεύθηκε στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου, με αριθμό δημοσίευσης …/…-3-2004 ο διακριτικός τίτλος δηλώθηκε τη δεδομένη στιγμή, στα μητρώα της ως μοναδικός τίτλος σε όλο το Νομό Ηρακλείου.". Το διακριτικό ως άνω γνώρισμα η ιδρυθείσα εταιρία χρησιμοποίησε έκτοτε στις συναλλαγές της, στην επωνυμία της, στο κατάστημά της (ως διακριτικό τίτλο), στα προϊόντα της, στο διαδίκτυο (ως domain name "nortonline.gr") και το καθιέρωσε ως δικό της στις συναλλαγές ώστε τούτο να διακρίνει την επιχείρηση, το φορέα της και τα προϊόντα της.

Μάλιστα, επειδή αποφασίσθηκε να κατατεθεί το χρησιμοποιούμενο ως άνω διακριτικό γνώρισμα ως σήμα στο όνομα της εταιρίας, τον Απρίλιο του έτους 2005, ανατέθηκε στη γραφίστρια Σ. Μ. ο σχεδιασμός του λογοτύπου NORTONLINE και, στη συνέχεια, στην επιχείρηση "Executive Education - Σύμβουλοι επιχειρήσεων" οι εργασίες ετοιμασίας του φακέλου και διεκπεραίωσης της όλης νομικής διαδικασίας κατάθεσης του σήματος στην Υπηρεσία Σημάτων, με την καταβολή του συνόλου των δαπανών που απαιτούνταν για την ολοκλήρωση της διαδικασίας από την ομόρρυθμη εταιρία.

Στη συνέχεια, όμως, αν και ο Ι. Α.ς, ο οποίος, κατά το χρόνο εκείνο, δραστηριοποιούταν ως διευθυντής πωλήσεων της εταιρίας, έλαβε εντολή από τον αιτούντα, ως διαχειριστή της ομόρρυθμης εταιρίας, να διενεργήσει όλη τη σχετική διαδικασία επ' ονόματι της εταιρίας, αυτός προέβη στην καταχώριση του σήματος ως εθνικό στο μητρώο σημάτων, με αριθμό … και ως κοινοτικό, με αριθμό …, υπογράφοντας στη σχετική δήλωση καταχώρησης στο όνομά του.

Την καταχώρηση του σήματος στο όνομά του συζύγου της η καθής η αίτηση γνώριζε και δεν ενημέρωσε τον αιτούντα, ο οποίος έλαβε γνώση τούτου, μετά τη διατάραξη των σχέσεων των διαδίκων, με την επίδοση της από 10-2-2013 εξώδικης δήλωσης του Ι. Α., την 18-2-2013, με την οποία ο συντάκτης της καλούσε την ομόρρυθμη εταιρία να του καταβάλλει αντάλλαγμα προκειμένου να της επιτρέψει την περαιτέρω χρήση του σήματος στις συναλλαγές της.

Η καθής η αίτηση ισχυρίζεται βέβαια ότι η λεκτική ένδειξη NORTONLINE εισφέρθηκε από το σύζυγο της και την ίδια κατά χρήση μόνον στην ομόρρυθμη εταιρία και υπό την αίρεση της παραμονής της ως εταίρου σε αυτήν. Ούτε, όμως. ο ισχυρισμός της αυτός κρίνεται αληθοφανής. Και τούτο διότι αν έτσι είχε συμβεί, προσδοκώμενο, κατά την κοινή πείρα και λογική, θα ήταν σχετική ρύθμιση να περιληφθεί στο καταστατικό της εταιρίας.

Στην προκείμενη περίπτωση, ωστόσο, όχι μόνον δεν περιλήφθηκε αντίστοιχη ρύθμιση στο καταστατικό, αλλά, τον Ιανουάριο του έτους 2012, οι εταίροι τροποποιώντας το άρθρο 2 αυτού, συμφώνησαν ότι ο διακριτικός τίτλος θα είναι και εμπορεύσιμος από την εταιρία. Ως συνέπεια των πράξεων και παραλείψεων της καθής η αίτηση, που περιγράφονται παραπάνω, οι σχέσεις των διαδίκων, από τους πρώτους μήνες του έτους 2013, διαρρήχθηκαν σε τέτοιο σημείο ώστε η μεταξύ τους συνεργασία να έχει καταστεί δυσχερέστατη, με τον κάθε έναν εταίρο και διαχειριστή να αντιτάσσεται στις αποφάσεις του άλλου.

Έτσι, λ.χ. τον Απρίλιο του έτους 2013, ο αιτών, ενεργώντας ως διαχειριστής της εταιρίας, προέβη στην καταβολή του ποσού των 37.000 ευρώ, κατά προσέγγιση, στην εταιρία "NETMECHANICS ΕΠΕ - ΠΡΟΗΓΜΕΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤ. ΕΜΠΟΡΙΟΥ", προς εξόφληση 10 τιμολογίων παροχής υπηρεσιών, ενέργεια στην οποία η καθής η αίτηση αντιτάχθηκε, αμφισβητώντας ότι παρέμενε ανεξόφλητο υπόλοιπο από τις μεταξύ τους συναλλαγές, ενώ, η καθής η αίτηση απέλυσε την εργαζόμενη, Μ.

Ε., η οποία είχε εκπαιδευτεί από την ίδια για να φροντίζει τις προμήθειες εταιρία την …, παρά την εναντίωση του αιτούντος. Με την η ένταση στις μεταξύ τους σχέσεις επιτάθηκε, με την καθής η αίτηση να απομακρύνει από το κατάστημα της εταιρίας, τον Αύγουστο του έτους 2013, το Ειδικό Βιβλίο Καταχώρησης Νεοπροσληφθέντος προσωπικού και, το Φεβρουάριο του έτους 2014, το χρηματοκιβώτιο της εταιρίας.

Ο αιτών γνωστοποίησε την μεν πρώτη πράξη της καθής στο Ι.Κ.Α., με την υπ' αριθμό πρωτ/λου …/….8.2013 έγγραφη δήλωσή του και τη δεύτερη πράξη στην Αστυνομική Διεύθυνση Ηρακλείου, συνταχθείσας σχετικά της από 24-2-2014 βεβαίωσης κλοπής του Διευθυντή της Αστυνομικής Διεύθυνσης. Όσον αφορά στο δεύτερο αυτό περιστατικό, την 21-2-2014, πραγματοποιήθηκε νομότυπα έρευνα στην κατοικία της καθής η αίτηση, στο Ηράκλειο, στην οδό ...

και παραδόθηκαν από αυτήν στους αστυνομικούς και κατασχέθηκαν 24 τραπεζικές επιταγές πελατών εις διαταγήν της ομόρρυθμης εταιρίας και δύο μπλοκ επιταγών της EUROBANK, το πρώτο με 25 και το δεύτερο με 3 λευκά φύλλα επιταγών, συνταχθείσας προς τούτο της από 21-2-2014 έκθεσης έρευνας σε κατοικία και κατάσχεσης. Η καθής η αίτηση δεν αρνείται την ανωτέρω πράξη της και, εξεταζόμενη ανωμοτί στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, τη χαρακτηρίζει ως πράξη απόγνωσης, συνδεόμενη με τη συμπεριφορά του αιτούντος, ο οποίος κλείδωνε τις επιταγές που παραλάμβανε η εταιρία τους και εν γένει διαχειριζόταν το ταμείο της εταιρίας, χωρίς να της παρέχει λογοδοσία.

Ωστόσο, ακόμα και αν ήθελε υποτεθεί ότι έτσι συνέβαινε και ότι η οικονομική διαχείριση του αιτούντος υπήρξε απερίσκεπτη ή βλαπτική για την εταιρία, όπως η καθής η αίτηση ισχυρίζεται, αυτή δεν προσέφυγε στα δικαστήρια προς άσκηση των δικαιωμάτων που ο νόμος της παρέχει για πληροφόρηση της πορείας των εταιρικών υποθέσεων, λογοδοσίας κλπ, αλλά επέλεξε να απομακρύνει το χρηματοκιβώτιο της εταιρίας, μολονότι η πράξη αυτή προφανές είναι ότι δεν θα μπορούσε να μεταβάλλει προς το καλύτερο τη διαχείριση των οικονομικών της εταιρίας, αλλά μόνον να προκαλέσει πρόβλημα ρευστότητας σε αυτήν λόγω της μη πληρωμής των επιταγών.

Κατ' ακολουθίαν όλων των παραπάνω περιστατικών που αποδείχτηκαν, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η καθής παραβίασε την υποχρέωση πίστης προς την εταιρία στην οποία συμμετείχε ως ομόρρυθμο μέλος και, μολονότι η ανταγωνιστική δραστηριότητα είχε εν μέρει εκλείψει κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, αφού η καθής η αίτηση αποχώρησε από την εταιρία με το δ.τ. "...", η ρήξη που επήλθε στις σχέσεις των εταίρων καθιστά αδύνατη την περαιτέρω συνεργασία τους προς ευόδωση των σκοπών της ομόρρυθμης εταιρίας, η οποία, παρά τις αντιδικίες των εταίρων της, είναι κερδοφόρα (βλ.

την από 17-2-2015 έκθεση του ορκωτού λογιστή Ε. Τ., που συντάχθηκε κατόπιν της από 13-2-2015 επιστολής της καθής η αίτηση, σύμφωνα με την οποία, το έτος 2013, τα προς διανομή κέρδη της εταιρίας ανήλθαν στο ποσό των 900.453,81 ευρώ) και απασχολεί 14 τουλάχιστον εργαζόμενους. Στο σημείο αυτό λεκτέο ότι, ουσιαστική προϋπόθεση για τον αποκλεισμό του εταίρου είναι να συντρέχει σπουδαίος λόγος αποκλεισμού του, η συνδρομή του οποίου δεν απαιτείται να οφείλεται αποκλειστικά σε υπαιτιότητα του εν λόγω εταίρου, όπως η καθής εσφαλμένα εκλαμβάνει, αλλά αρκεί να σχετίζεται με το πρόσωπο του και να καθιστά αδύνατη τη συνέχιση της εταιρίας με τη συμμετοχή του, οι προϋποθέσεις δε αυτές από τα πραγματικά περιστατικά που προπαρατέθηκαν, με ασφάλεια αποδεικνύεται ότι συντρέχουν εν προκειμένω.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο, αν και με εν μέρει διάφορη αιτιολογία, η οποία αντικαθίσταται από την αιτιολογία της απόφασης αυτής, έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τον αποκλεισμό της καθής η αίτηση από την ομόρρυθμη εταιρία και, στη συνέχεια, έκανε δεκτή την αίτηση αποκλεισμού της ως βάσιμη κατ' ουσίαν, σωστά τις αποδείξεις εκτίμησε και τα όσα διαφορετικά η καθής η αίτηση υποστηρίζει με το δεύτερο λόγο της έφεσής της, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα.

Κατόπιν τούτων, η κρινόμενη έφεση και τα δικόγραφα των πρόσθετων λόγων έφεσης πρέπει να απορριφθούν κατ' ουσίαν".

Από τις ανωτέρω παραδοχές προκύπτει ότι το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι συντρέχει στο πρόσωπο της αναιρεσείουσας σπουδαίος λόγος για τον αποκλεισμό αυτής από την ομόρρυθμη εταιρεία ανεξαρτήτως υπαίτιας συμπεριφοράς, διέλαβε σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που στηρίζουν το διατακτικό της απόφασής του και συνεπώς δεν στέρησε αυτήν από νόμιμη βάση.

Πιο συγκεκριμένα, η προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρει με επάρκεια τα περιστατικά, που συνιστούν παράβαση των εταιρικών υποχρεώσεων της αναιρεσείουσας και τη συστηματική προσπάθειά της, για να στηρίξει το ατομικό της συμφέρον σε βάρος του εταιρικού, που επηρέασε την εταιρική σχέση, ώστε κατά την καλή συναλλακτική πίστη η συνέχιση του εταιρικού δεσμού να καθίσταται μη ανεκτή για τον αναιρεσίβλητο.

Ειδικότερα, το Εφετείο δέχτηκε ανελέγκτως αναιρετικά, ότι η αναιρεσείουσα συνέστησε το Νοέμβριο του έτους 2012 την ετερόρρυθμη εταιρεία με το διακριτικό τίτλο ... με εν μέρει όμοιο αντικείμενο δραστηριότητας με την ομόρρυθμη εταιρεία και προσπάθησε να αποσπάσει τον προμηθευτή της τελευταίας στο HONG KONG, προκειμένου να εμποδιστεί η ομαλή ροή των παραγγελιών της ομόρρυθμης εταιρείας, επιχείρησε να βλάψει τα εταιρικά συμφέροντα κατά τη διαδικασία κατοχύρωσης, εκ μέρους του συζύγου της, της λεκτικής ένδειξης NORTON LINE σε βάρος της ομόρρυθμης εταιρείας και απέκρυψε από τον αναιρεσίβλητο την καταχώρηση του σήματος αυτού, ως εθνικό, στο μητρώο σημάτων και ως κοινοτικό στο όνομα του συζύγου της, αν και, σύμφωνα με τις παραδοχές, είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων να εισφερθεί ο διακριτικός ως άνω τίτλος, που καταχωρήθηκε στο Επιμελητήριο Ηρακλείου, στην ομόρρυθμη εταιρεία .Επίσης η προσβαλλόμενη απόφαση με επαρκή αιτιολογία δέχτηκε ότι υπήρχαν συνεχείς έριδες μεταξύ των δύο εταίρων ,που είχαν καταστήσει δυσχερέστατη τη συνεργασία τους από τις αρχές του έτους 2013, διότι, κατά τις παραδοχές, κάθε εταίρος αντιτασσόταν στις αποφάσεις του άλλου, ενώ για να στηρίξει την κρίση αυτή παραθέτει το περιστατικό της απομάκρυνσης του χρηματοκιβωτίου της ομόρρυθμης εταιρείας από την αναιρεσείουσα το μήνα Φεβρουάριο του έτους 2014 και την εξαιτίας τούτου διεξαγωγή αστυνομικής έρευνας στην οικία της και στη συνέχεια, την κατάσχεση στην οικία της 24 τραπεζικών επιταγών πελατών της ομόρρυθμης εταιρείας και δύο στελεχών επιταγών της τράπεζας EUROBANK AE.

Οι ανωτέρω παραδοχές είναι σαφείς και δεν αλληλοαναιρούν το αποδεικτικό πόρισμα της προσβαλλόμενης απόφασης για την απομάκρυνση λόγω σπουδαίου λόγου της αναιρεσείουσας από την ομόρρυθμη εταιρεία, με την επί πλέον επισήμανση, ότι οι περαιτέρω αιτιάσεις του Α' σκέλους του 2ου αναιρετικού λόγου, που έχουν παρατεθεί αναλυτικά προηγουμένως με αριθμό 1 έως 13 ,με τις οποίες η αναιρεσείουσα επιδιώκει να θεμελιώσει την ύπαρξη σπουδαίου λόγου στο πρόσωπο του αναιρεσιβλήτου και θα μπορούσαν να αποτελέσουν περιεχόμενο αυτοτελούς αίτησης της αναιρεσείουσας περί λύσης της εταιρείας ή περί αποκλεισμού του αναιρεσιβλήτου από την ομόρρυθμη εταιρεία, προβάλλονται αλυσιτελώς, διότι δεν επιδρούν στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, η οποία ερεύνησε τα περιστατικά της ένδικης από 18-6-2013 αίτησης του αναιρεσιβλήτου περί αποκλεισμού της τότε καθής η αίτηση και ήδη αναιρεσείουσας από την εταιρεία και αφορούσαν παραβάσεις εκ μέρους αυτής των εταιρικών υποχρεώσεων ,που είχαν καταστήσει μη ανεκτή τη συνεργασία των διαδίκων και δικαιολογούσαν τον αποκλεισμό της από την εταιρεία, προκειμένου η επιχείρηση να διατηρηθεί, σύμφωνα με τον σκοπό του Ν. 4072/2012, που θεωρεί τη λύση της ΟΕ ως το έσχατο μέσο της κατάστασης, που προέκυψε με τη συνδρομή του σπουδαίου λόγου, που πλέον υπό το πλαίσιο του ανωτέρω νόμου δεν απαιτείται να είναι και υπαίτιος.

Δηλαδή, οι εκτιθέμενες από την αναιρεσείουσα με αρ. 1 έως 13 αιτιάσεις συνιστούσαν αιτιολογημένους αρνητικούς ισχυρισμούς αυτής στην αίτηση του αναιρεσιβλήτου για τον αποκλεισμό της αναιρεσείουσας από την ομόρρυθμη εταιρεία, τους οποίους το Εφετείο απέρριψε εκ του πράγματος με την ουσιαστική παραδοχή της αίτησης του αναιρεσιβλήτου, καταλήγοντας σε διαφορετικό αποτέλεσμα με επαρκή και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία, όπως προεκτέθηκε.

Σε κάθε περίπτωση οι ανωτέρω αιτιάσεις πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες, διότι υπό την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας εκ του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα επιδιώκει να πλήξει την ανέλεγκτη αναιρετικά (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ) κρίση του δικαστή ουσίας για την πληρέστερη ανάλυση του αποδεικτικού υλικού.

Περαιτέρω και αναφορικά με το 2ο αναιρετικό λόγο εκ του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, κατά το επικουρικό Β' σκέλος αυτού, με το οποίο η αναιρεσείουσα αιτιάται για τη σιγή απόρριψη της ένστασης καταχρηστικής άσκησης, που είχε προβάλει με τον 9ο λόγο των από 24-7-2014 πρόσθετων λόγων της έφεσής της, από την επιτρεπτή επισκόπηση του 9ου λόγου των ανωτέρω πρόσθετων λόγων της έφεσης (βλ.

σελ. 31-41 αυτών) προκύπτει, ότι η αναιρεσείουσα υποστήριζε ότι ο αναιρεσίβλητος άσκησε εναντίον της <προφανώς αβάσιμη> αίτηση περί του αποκλεισμού της από την εταιρεία, με σκοπό να αποσπάσει το ποσοστό συμμετοχής της από την ΟΕ, χωρίς να πληρώσει σ'αυτήν το μερίδιό της και ότι προέβη σε κατάχρηση <δικονομικών δυνατοτήτων>, (όπως απόπειρα συκοφάντησης αυτής με δικόγραφα, είσοδο στην ΟΕ της συζύγου του αναιρεσιβλήτου καταστρατηγώντας τον Ν. 4172/2012 ,καταχώρηση της ανωτέρω αλλαγής στα πρόσωπα των εταίρων στη ΔΟΥ Ηρακλείου, πριν την κοινοποίηση της προσβαλλόμενης απόφασης στην αναιρεσείουσα, λήψη πιστοποιητικού τελεσιδικίας της εκκαλουμένης απόφασης, πριν από την άσκηση της έφεσης, δόλια αντικατάσταση του λογιστή της ΟΕ, προκειμένου να διαπραχθούν φορολογικές παραβάσεις ,υπεξαγωγή τραπεζικών επιταγών, παράνομη απόλυση εγκύου υπαλλήλου, αποστολή δυσφημιστικών e- mails σε πελάτες της ΟΕ για το πρόσωπό της αναιρεσείουσας-τότε προσθέτουσας λόγους έφεσης).

Με βάση τους ανωτέρω ισχυρισμούς του 9ου λόγου των ανωτέρω πρόσθετων λόγων αυτής η αναιρεσείουσα ζητούσε από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση του αναιρεσιβλήτου περί αποκλεισμού της από την εταιρεία, ως απαράδεκτη και κατά το άρθρο 205 ΚΠολΔ και να επιβληθεί σε βάρος του αναιρεσιβλήτου χρηματική ποινή, λόγω της άσκησης <προφανώς αβάσιμης> αίτησης κατά παράβαση του καθήκοντος αληθείας του άρθρου 116 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 281 ΑΚ.

Και ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος εφόσον το ως Εφετείο δικάσαν Δικαστήριο ερεύνησε την ουσιαστική βασιμότητα της έφεσης και των πρόσθετων λόγων αυτής με τους οποίους η αναιρεσείουσα επεδίωκε την εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης και την απόρριψη της αίτησης του αναιρεσιβλήτου περί αποκλεισμού της αναιρεσείουσας από την ομόρρυθμη εταιρεία και απέρριψε την έφεση και τους πρόσθετους λόγους αυτής ως κατ' ουσίαν αβάσιμους και συνακόλουθα και το αίτημα περί επιβολής χρηματικής ποινής διαλαμβάνοντας σαφείς αιτιολογίες, που στηρίζουν το αποδεικτικό του πόρισμα.

Συνεπώς, ο 2ος αναιρετικός λόγος, τόσο κατά το κύριο ,όσο και κατά το επικουρικό σκέλος αυτού, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του ως ουσιαστικά αβάσιμος και σε κάθε περίπτωση ως απαράδεκτος, διότι υπό την επίφαση της αναιρετικής πλημμέλειας της έλλειψης νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης η αναιρεσείουσα πλήττει την αναιρετικά ανέλεγκτη περί των πραγμάτων εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού. Κατόπιν όλων αυτών και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης για να ερευνηθεί ,η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί. Επίσης πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου, που η αναιρεσείουσα κατέθεσε στο Δημόσιο Ταμείο για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρο 495 παρ. 3 εδ. Β δ' ΚΠολΔ). Διάταξη περί δικαστικής δαπάνης δεν πρέπει να περιληφθεί στην απόφαση σε βάρος της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της, διότι λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσιβλήτου, αυτός δεν έχει υποβληθεί σε δικαστικά έξοδα, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-7-2017 (αρ. κατ. 261/2017) αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 485/2017 οριστικής απόφασης του ως Εφετείο δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου (ειδική διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας).

Και

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που έχει κατατεθεί για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Ιανουαρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 17 Μαΐου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ