Appeal dismissed due to invalid service by door knocking without proof of refusal by cohabitant.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the defendant failed to appear and the appellant failed to prove valid service. The court found that while service by door knocking was attempted, the accompanying report did not verify that the cohabiting minor refused the document or was unable to sign. Consequently, the service was invalid, the hearing was declared inadmissible, and the case was remitted for a new summons.
Legislator headnote
AI generatedArticles 128, 129, 130 of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if the respondent does not appear and the appellant fails to prove valid service, particularly when door knocking occurs without verified refusal or incapacity of the cohabitant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 617 / 2012 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 617/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Χαράλαμπο Δημάδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη και Κων/νο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Εμμανουέλα Πανοπούλου, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.
Της αναιρεσίβλητης: Μ. θυγ. Α. Π., συζ. Ι. Κ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-9-2006 αίτηση της ήδη αναιρεσίβλητης και με την από 6-11-2006 κύρια παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 95/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 71/2009 του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδος). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείων με την από 16-9-2010 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κων/νος Τσόλας ανέγνωσε την από 8-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, κατ'αποδοχή του πρώτου λόγου της.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν, ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανισθεί κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και ο παρών διάδικος δεν αποδεικνύει ότι τον κάλεσε νόμιμα και εμπρόθεσμα ή ότι εκείνος επέσπευσε τη συζήτηση, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση.
Εξάλλου, όπως συνάγεται από τις διατάξεις του άρθρου 568 ΚΠολΔ, για να είναι νόμιμη η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου από τον αναιρεσείοντα για τη δικάσιμο που ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του αρμοδίου τμήματος του Αρείου Πάγου, είναι αναγκαία προς αυτόν επίδοση και αντιγράφου εκ της αιτήσεως αναιρέσεως που έχει κατατεθεί.
Περαιτέρω, στη διάταξη του άρθρου 128 παρ. 1 ΚΠολΔ, που ρυθμίζει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η επίδοση στην κατοικία του προσώπου, προς το οποίο απευθύνεται, όπως ίσχυε πριν την αντικατάστασή του από το άρθρο 12 παρ. 1 του Ν. 3994/2011 (ΦΕΚ 165/25-7-2011) ορίζονται τα ακόλουθα: "Αν ο παραλήπτης δεν βρίσκεται στην κατοικία του, το έγγραφο παραδίδεται σε έναν από τους συγγενείς ή υπηρέτες που συνοικούν μαζί του.
Αν απουσιάζουν ή δεν υπάρχουν και αυτοί, η παράδοση γίνεται σε έναν από τους άλλους συνοίκους, που έχουν συνείδηση των πράξεών τους και δεν συμμετέχουν στη δίκη ως αντίδικοι του ενδιαφερομένου". Στην τέταρτη παράγραφο του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι αν τα ανωτέρω πρόσωπα δεν ευρεθούν στην κατοικία εκείνου, προς τον οποίο απευθύνεται, αυτή γίνεται με θυροκόλληση του εγγράφου, απλό αντίγραφο του οποίου παραδίδεται την επομένη εργάσιμη ημέρα στα χέρια του προϊσταμένου του οικείου αστυνομικού τμήματος κλπ, ενώ σε αυτόν, προς τον οποίο απευθύνεται η επίδοση, ταχυδρομείται την επόμενη εργάσιμη ημέρα έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία πρέπει να αναφέρεται το είδος του εγγράφου που επιδόθηκε κλπ.
Τέλος, στη διάταξη του άρθρου 130 παρ. 1 ΚΠολΔ., ορίζεται, ότι, αν ο παραλήπτης της επιδόσεως ή τα πρόσωπα που αναφέρονται στα άρθρα 128 και 129 αρνηθούν να παραλάβουν το έγγραφο ή να υπογράψουν την έκθεση της επιδόσεως αν δεν μπορούν να την υπογράψουν, το όργανο της επιδόσεως επικολλά το έγγραφο στην πόρτα της κατοικίας, του γραφείου, του καταστήματος ή του εργαστηρίου, μπροστά σε έναν μάρτυρα.
Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι για να ακολουθηθεί ο τρόπος επιδόσεως που ορίζει το άρθρο 130 παρ. 1 ΚΠολΔ, θα πρέπει εκείνος, προς τον οποίο γίνεται η επίδοση και, σε περίπτωση που απουσιάζει, τα πρόσωπα που συνοικούν μαζί του, να αρνηθούν να παραλάβουν το έγγραφο ή να υπογράψουν την έκθεση επιδόσεως ή να μην μπορούν να πράξουν αυτό.
Για την εγκυρότητα της ανωτέρω θυροκολλήσεως πρέπει να βεβαιώνεται στην έκθεση επιδόσεως, ότι ο σύνοικος του παραλήπτη αρνήθηκε να παραλάβει το έγγραφο ή να υπογράψει την έκθεση επιδόσεως ή να μη μπορεί να πράξει τούτο. Στην προκειμένη περίπτωση, υπόκειται προς κρίση η από 16-9-2010 αίτηση για αναίρεση της 71/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με τα άρθρα 573 § 1, 242 § 2 ΚΠολΔ κατ' αυτήν. Το αναιρεσείον, το οποίο επισπεύδει τη συζήτηση, προσκομίζει και επικαλείται την 591 β/9-2- 2011 έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή Χαλκίδας ...
με την οποία βεβαιώνεται, ότι αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως επιδόθηκε δια θυροκολλήσεως επί παρουσία ενός μάρτυρος στην κατοικία της ανωτέρω, για το λόγο ότι ο επιμελητής "δεν βρήκε την ίδια στην κατοικία της, αλλά το σύνοικο ανήλικο υιό της, χωρίς όμως να βεβαιώνεται ταυτόχρονα, ότι ο ως άνω σύνοικος υιός της αναιρεσίβλητης αρνήθηκε να παραλάβει το δικόγραφο ή να υπογράψει την έκθεση επιδόσεως ή ότι δεν ήταν σε θέση (για συγκεκριμένο- προσδιοριζόμενο στην έκθεση- λόγο) να πράξει τούτο.
Μόνη δε η αναφορά στην επίμαχη έκθεση, ότι ο σύνοικος υιός της αναιρεσίβλητης ήταν ανήλικος δεν καθιστά επιτρεπτή την επακολουθήσασα, κατά το άρθρο 130 παρ. 1 ΚΠολΔ, θυροκόλληση, η οποία, εντεύθεν, είναι άκυρη. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 16-9-2010 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 71/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2012. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Απριλίου 2012.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ