Supreme Court allows appeal against first instance dismissal of public road claim due to procedural error.

Απόφαση 617 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 617/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Μάζη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1 Ψ1, 2. Ψ2 συζ. Ξ , 3. Ψ3 θυγ. Ξ και 4.Ξ, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τσιούνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-5-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αχαρνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 352/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 6360/2007 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 24-6-2008 αίτησή του και τους από 30-6-2008 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 7-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και του τρίτου λόγων της αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτήςκαιτου δικογράφου των πρόσθετων λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη την αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το όλο περιεχόμενο της αίτησης αναίρεσης προκύπτει ότι αυτή στρέφεται αποκλειστικά κατά της 6360/2007 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο δικάζοντας έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 352/2005 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αχαρνών, απέρριψε αυτήν ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, και, επομένως, ενσωμάτωσε στην απόφασή του την απόφαση του Ειρηνοδικείου, ώστε σε αναίρεση να υπόκειται πλέον μόνο η απόφαση του Πρωτοδικείου. Η τελευταία κατά τον χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης είχε καταστεί τελεσίδικη, δια ρητής παραιτήσεως του αναιρεσείοντος από το δικαίωμα άσκησης κατ' αυτής του ενδίκου μέσου της ανακοπής ερημοδικίας, η οποία παραίτηση έγινε δια του δικογράφου της αναίρεσης, δυνάμει του ... ειδικού πληρεξουσίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Σωτηρίου Ματσανιώτη.

Ο από τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθμ. 1 εδαφ. α' και 560 αριθμ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα (Ολ.ΑΠ 7/2006).

Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 369, 966, 967, 972, 1033 και 1192 εδάφ. 1 ΑΚ, οι οποίες εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 55 του ΕισΝΑΚ, προκειμένου να κριθεί, μετά την εισαγωγή του ΑΚ η ιδιότητα ενός πράγματος ως κοινοχρήστου, συνάγεται ότι μεταξύ των κοινοχρήστων πραγμάτων περιλαμβάνονται και οι οδοί, επομένως και οι αγροτικές, οι οποίες, εφόσον δεν ανήκουν στον Δήμο ή στην Κοινότητα ή ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, ανήκουν στο Δημόσιο.

Η αγροτική οδός, όπως και κάθε οδός, αποκτά την ιδιότητα του κοινοχρήστου πράγματος: α) από το νόμο, ήτοι με τον χαρακτηρισμό της ως οδού από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό διάγραμμα του σχεδίου πόλεως, β) από τη βούληση των ιδιοκτητών, η οποία πρέπει να γίνει με νομότυπη δικαιοπραξία (διαθήκη ή δωρεά) ή και με παραίτηση από την κυριότητα, για την οποία όμως (παραίτηση) απαιτείται δήλωση του κυρίου περιβαλλόμενη τον τύπο του συμβολαιογραφικού εγγράφου και υποβαλλόμενη σε μεταγραφή, αφού περιέχει κατάργηση εμπραγμάτου δικαιώματος και γ) με την αμνημονεύτου χρόνου αρχαιότητα, την οποία προέβλεπε το προϊσχύσαν βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο (ν.3 παρ.2 Πανδ. 43.7) και σύμφωνα με την οποία η χρήση του πράγματος από Κοινότητα ή Δήμο ή από τους δημότες αυτών μπορούσε να προσδώσει σε ακίνητο την ιδιότητα του κοινόχρηστου, εφόσον η αρχαιότητα στην ανω χρήση υπήρξε συνεχής επί δύο γενεές, η καθεμία των οποίων εκτείνεται σε σαράντα έτη και είχε, συμπληρωθεί πριν από την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα (23-2-1946), ενόψει του ότι ο Κώδικας αυτός δεν αναγνωρίζει το θεσμό της αμνημονεύτου χρόνου αρχαιότητας.

Περαιτέρω, στο προτελευταίο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 720/1977 ορίζετο ότι : "ιδιωτικοί οδοί σχηματισθείσαι μέχρι της ισχύος του ν. 651/1977 και εμφαινόμεναι εις συμβόλαια, ομοίως προ της ισχύος του ν. 651/77 καταρτισθέντα, θεωρούνται ως αγροτικαί οδοί προς εξυπηρέτηση των παρ' αυταίς αγροτεμαχίων ", ενώ το άρθρο 43 παρ. 7 του ν. 1337/83 ορίζει ότι "τα δύο τελευταία εδάφια της παρ. 2 του άρθρου 6 του ν. 720/77 ...καταργούνται "και το άρθρο 44 του ίδιου ν. 1337/83 ότι "η ισχύς του νόμου αυτού αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην εφημερίδα της κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά σε άλλες διατάξεις".

Από τις τελευταίες διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 2 του ν. 720/77 και των άρθρων 43 παρ. 7 και 44 του ν. 1337/83 προκύπτει ότι για να χαρακτηρισθεί μια οδός ως αγροτική και συνεπώς κοινόχρηστη απαιτείται αφενός να σχηματίσθηκε πριν την έναρξη ισχύος του ν. 651/77 και αφετέρου να εμφαίνεται ως ιδιωτική οδός σε τοπογραφικά σχέδια που είναι κατατεθειμένα σε συμβόλαια που καταρτίσθηκαν επίσης πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 651/77, η ιδιότητα δε αυτή της οδού ως αγροτικής διατηρείται και μετά την ισχύ του ν. 1337/83, αφού αυτός δεν όρισε διαφορετικά.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Πρωτοδικείο, μέσω της ενσωματωμένης σ' αυτή ειρηνοδικειακής αποφάσεως, δέχθηκε μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα : "Οι ενάγοντες τυγχάνουν αποκλειστικοί κύριοι, νομείς και κάτοχοι αγροτεμαχίων ευρισκομένων στη θέση ..., εκτός σχεδίου πόλεως, στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου ...

και ειδικότερα: α) ο πρώτος τούτων Ψ1 ενός αγροτεμαχίου εκτάσεως 630 τ.μ. περιελθόντος σ' αυτόν με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμβ/φου Αθηνών Ανδρομάχης Κασκαρέλη, νομίμως μεταγεγραμμένου. Στους δικαιοπαρόχους δε γονείς του το εν λόγω αγροτεμάχιο είχε περιέλθει εξ αγοράς δυνάμει του υπ' αριθμ. ...

συμβολαίου της Συμβ/φου Αχαρνών Αθανασίας Κεχαγιά, νομίμως μεταγεγραμμένου. β) η δεύτερη τούτων Ψ2 συζ. Ξ ενός αγροτεμαχίου εκτάσεως 327,80 τ.μ., συνεχόμενου με το ανωτέρω προς τα ανατολικά, περιελθόντος σ' αυτήν εξ αγοράς με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο της Συμβ/φου Αχαρνών Αθανασίας Κεχαγιά, νομίμως μεταγεγραμμένο, επί του οποίου (αγροτεμαχίου) έχει ανεγείρει από το έτος 1980 λυόμενη οικία όπου διαμένει μονίμως με την οικογένεια της (ομοδίκους της), γ) η τρίτη τούτων Ψ3 δύο αγροτεμαχίων, συνεχόμενων με τα ανωτέρω προς τα ανατολικότερα, εκ των οποίων το μεν ένα, εκτάσεως 250,50 τ.μ.

απέκτησε με γονική παροχή από την μητέρα της Ψ2 συζ.Ξ με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμβ/φου Αθηνών Ανδρομάχης Κασκαρέλη, νομίμως μεταγεγραμμένο, το δε άλλο, εκτάσεως 367,50 τ.μ. απέκτησε με γονική παροχή από τον πατέρα της Ξ με το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο γονικής παροχής της Συμβ/φου Αθηνών Ανδρομάχης Κασκαρέλη, νομίμως μεταγεγραμμένο.

Στους δικαιοπαρόχους δε γονείς της τα ανωτέρω αγροτεμάχια είχαν περιέλθει: το μεν πρώτο στη μητέρα της εξ αγοράς δυνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου της Συμβ/φου Αχαρνών Αθανασίας Κεχαγιά, νομίμως μεταγεγραμμένου, το δε δεύτερο στον πατέρα της από ανταλλαγή συνάμει του υπ' αριθμ. ... συμβολαίου της Συμβ/φου Αχαρνών Σοφίας Γκαγκαουδάκη, νομίμως μεταγεγραμμένου.

Ο τέταρτος τούτων Εμμανουήλ Σαράφης μετά της ανωτέρω οικογένειας του από το έτος 1980 έχουν μόνιμη κατοικία στην υπάρχουσα εντός της ιδιοκτησίας της δευτέρας εναγούσης οικία, όλοι δε οι χώροι των ανωτέρω ιδιοκτησιών χρησιμοποιούνται ως ενιαίος χώρος από όλους τους. Περαιτέρω ο εναγόμενος είναι αποκλειστικός κύριος, νομέας και κάτοχος συνεχόμενων αγροτεμαχίων ευρισκομένων στην αυτήν ως άνω θέση, προς βορρά, σε σχέση με τις ιδιοκτησίες των εναγόντων, περιελθόντων σ' αυτόν δυνάμει πολλών συμβολαίων αγορών, ανταλλαγών και διανομής, τα οποία εν συνεχεία ενοποίησε και με αλλά όμορα βορείως αγροτεμάχια της ιδιοκτησίας του, σε μία έκταση επιφανείας 5-500 τ.μ.

περίπου, εντός της οποίας διατηρεί ισόγειο βιομηχανικό και αποθηκευτικό χώρο παραγωγής ξύλινων κουφωμάτων και εφαρμογών ξύλου. Οι ανωτέρω ιδιοκτησίες των διαδίκων διαχωρίζονται με αγροτική οδό, επονομαζόμενη Ροδιάς, επί της οποίας έχουν πρόσοψη οι ιδιοκτησίες των εναγόντων προς βορρά και αντίστοιχα προς νότο του εναγομένου.

Τούτο προκύπτει από τις περιγραφές των ακινήτων των διαδίκων στους κτητικούς τους τίτλους και δη τους προαναφερθέντες για τους ενάγοντες αλλά και τους προσαγόμενους για τον εναγόμενο ήτοι: 1)το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο της Συμβ/φου Αχαρνών Σοφίας Γκαγκαουδάκη-Χατζοπούλου 2) το υπ' αριθμ.... συμβόλαιο του Συμ3/φου Αχαρνών Γεωργίου Μουστακαλή, 3) το υπ' αριθμ. ..

συμβόλαιο της Συμβ/φου Αθηνών Μαρίας Αυγερίου - Καπλάνη, 4)το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο της Συμβ/φου Αχαρνών Σοφίας Γκαγκαουδάκη - Χατζοπούλου, 5)το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο του Συμβ/φου Αχαρνών Γεωργίου Μουστακαλή και 6) το υπ' αριθμ. ... συμβόλαιο της Συμβ/φου Αχαρνών Σοφίας Γκαγκαουδάκη - Χατζοπούλου στους οποίους η εν λόγω οδός μνημονεύεται ως "αγροτική οδός" ή "χωματόδρομος" ή "ιδιωτική οδός" ή μονοπάτι", έτσι ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία ότι η οδός αυτή διαχωρίζει την ιδιοκτησία του εναγομένου από τις νοτίους αυτής κείμενες ιδιοκτησίες των εναγόντων, καθ' όλη τους την έκταση.

Αβάσιμα δε υποστηρίζει ο εναγόμενος ότι το επίδικο δεν αποτελεί τμήμα της εν λόγω αγροτικής οδού αλλά εδαφικής έκτασης που ανήκει στην κυριότητά του και πριν στους δικαιοπαρόχους του, αφού κάτι τέτοιο δεν προκύπτει ούτε από τους ανωτέρω τίτλους αλλά και τα προσαγόμενα τοπογραφικά διαγράμματα, ενώ επ' αυτού πρέπει να γίνει μνεία:

α) της υπ' αριθμ. 111/1984 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων αυτού του Δικαστηρίου η οποία αναγνώρισε την αγροτική αυτή οδό ως προϋφισταμένη του έτους 1977 αλλά και την κοινοχρησία της ως οδού που έχει αφεθεί και ευρίσκεται στην κοινή χρήση από αμνημονεύτων ετών, β) του ως άνω αναφέρεται με αριθμό ... συμβολαίου ανταλλαγής μεταξύ του τετάρτου των εναγόντων και του γιου του εναγομένου στο οποίο ρητά αναφέρεται ότι η αγροτική αυτή οδός "είναι αναγνωρισμένη με την υπ' αριθμ. 111/1984 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αχαρνών ως προϋπάρχουσα του έτους 1977", γ) της υπ' αριθμ. 5391/2003 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (εκδοθείσας επί ασκηθείσας εφέσεως του νυν εναγόμενου κατά του πρώτου των εναγόντων και της υπ' αριθμ. ...

απόφασης ασφαλιστικών μέτρων αυτού του Δικαστηρίου), σύμφωνα με τις παραδοχές της οποίας "όλη"η νότια πλευρά του ακινήτου του εγκαλούντος (σημερινού εναγομένου) συνορεύει με την οδό ..., η οποία διαχωρίζει το εν λόγο ακίνητο από το νοτίως αυτής κείμενο ακίνητο του εφεσίβλητου (πρώτου των εναγόντων)", ανατρέποντας έτσι τον ισχυρισμό του εναγόμενου ότι το ακίνητο του πρώτου των εναγόντων εφάπτεται (κατά το επίδικο σημείο) με την ιδιοκτησία του και ότι η οδός ...

δεν φτάνει δυτικότερα μέχρι τον μανδρότοιχο της "ΜΕΓΑ ΑΕ", δ) του από Οκτωβρίου 1990 τοπογραφικού διαγράμματος του αρχιτέκτονα μηχανικού ..., που έχει προσαρτηθεί στο με αριθμό ... συμβόλαιο της Συμβ/φου Αχαρνών Αθανασίας Κεχαγιά, με το οποίο οι γονείς και δικαιοπάροχοι του πρώτου των εναγόντων Ψ1 απέκτησαν το εν συνεχεία λόγω γονικής παροχής περιελθόν σ' αυτόν αγροτεμάχιο (το δυτικότερο).

Σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα αυτό το εν λόγω αγροτεμάχιο, εκτάσεως 630 τ.μ., έχει πρόσοψη με στοιχεία Α-Β προς βορρά "χωματόδρομο" σε πρόσωπο 23,4-0, δηλαδή σε "όλη" τη βόρεια πλευρά του εν λόγω αγροτεμαχίου χωρίς να εφάπτεται με ιδιοκτησία του εναγομένου ή των δικαιοπαρόχων του. Αλλά πέραν τούτου, απεικονίζεται με σαφήνεια ότι ο εν λόγω χωματόδρομος δεν διακόπτεται στο σημείο που ο εναγόμενος τοποθέτησε τη σιδηρά πόρτα, δηλαδή στο προς δυσμάς επίδικο τμήμα, αλλά συνεχίζει ανατολικά και δυτικά του αγροτεμαχίου αυτού.

Περαιτέρω, απεδείχθη ότι η αγροτική αυτή οδός, πλάτους 2,50 μέτρων, επονομαζόμενη ... συνέδεε την οδό ... με τη λεωφόρο ..., πλην όμως κατά τα τελευταία έτη η οδός αυτή κατέστη αδιέξοδη προς τη δυτική του, πλευρά (προς τη λεωφ. ...) λόγω της ανέγερσης βιομηχανικής μονάδος από την ανώνυμη εταιρεία ΜΕΓΑ ΑΕ επί αγροτικών ακινήτων που ενοποιήθηκαν, δυτικώτερα των ιδιοκτησιών των διαδίκων, καταλήγουσα πλέον η αγροτική αυτή οδός ...

στην τσιμεντένια περίφραξη του ΜΕΓΑ ΑΕ αφού ωστόσο διήρχετο έμπροσθεν των προσόψεων των ιδιοκτησιών των διαδίκων. Το γεγονός δε ότι κατέστη αδιέξοδη προς δυσμάς δεν της στερεί τον κοινόχρηστο χαρακτήρα, έτσι όπως τούτο αναγνωρίστηκε με την υπ' αριθμ. 111/1984 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, ως δημιουργηθείσα με συνεισφορά των παρόδιων ιδιοκτητών και προϋφισταμένη του έτους 1977 κατά τα προλεχθέντα.

Αντίστοιχη προς τ' ανωτέρω είναι και η κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης που κρίνεται σαφής και πειστική, ενώ δεν στηρίζει αντίθετη άποψη η κατάθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης Χ(γιου του εναγομένου), ο οποίος επιβεβαίωσε ότι "υπήρχε ένα μονοπάτι (στη θέση του επιδίκου) 50 εκ. που δεν το χρησιμοποιούσε κανείς, μέχρι τη μάνδρα με τα βαμβάκια (στη πλευρά του ΜΕΓΑ ΑΕ) προς τη ....

Το μονοπάτι ήταν στο σημείο όπου είναι το επίδικο". Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω ο εναγόμενος με τις πράξεις του, δηλαδή την ενσωμάτωση στην ιδιοκτησία του του πλέον δυτικού τμήματος της κοινόχρηστης οδού ... από την κατάληξη της στον μανδρότοιχο του εργοστασίου της ΜΕΓΑ ΑΕ και ανατολικώτερα σε μήκος 18,30 μέτρα και καθόλο το πλάτος της οδού αυτής (2,50μ.), διά της τοποθετήσεως περιφράξεως κάθετα σ' αυτήν έτσι ώστε να χρησιμοποιεί το επίδικο τμήμα της αποκλειστικά και μόνον ο ίδιος, προσέβαλε το επί της ιδίας των εναγόντων προσωπικότητας δικαίωμα τους για χρήση του τμήματος αυτού της εν λόγω κοινοχρήστου οδού, το οποίο πρέπει να προστατευθεί κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα, απορριπτόμενης ως εκ τούτου της περί καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος τους ενστάσεως του εναγομένου ως στερουμένης νομικού ερείσματος".

Με την κρίση του αυτή το Πρωτοδικείο, που δίκασε ως εφετείο, εφάρμοσε εσφαλμένα τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 966, 967, 968 Α.Κ, του ν. 3, Πανδ. 43.7 του β.ρ.δ. και τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 εδ. τελευταίο του ν. 720/77, αφού αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα από τα αξιούμενα από αυτές για την αποδοχή της αγωγής, δεδομένου ότι με βάση τις άνω παραδοχές του, η επίδικη οδός δεν έχει προσλάβει κοινόχρηστο χαρακτήρα με έναν από τους αναφερόμενους στη μείζονα πρόταση νόμιμους τρόπους.

Ειδικότερα, τον χαρακτήρα αυτόν δεν μπορούσε να προσλάβει η επίδικη οδός, με την αναγνώρισή της ως κοινόχρηστης σε δίκη ασφαλιστικών μέτρων, ούτε με μόνη τη χρήση της από αμνημονεύτων ετών, εφόσον μέχρι την εισαγωγή του Α.Κ. την 23-2-1946 δεν είχε συμπληρωθεί χρήση 80 ετών, ούτε με την αναφορά της σε συμβόλαια των διαδίκων, που συντάχθηκαν κατά τα έτη 1980 έως 1997.

Περαιτέρω, ο σχηματισμός της οδού προ του έτους 1977 από παρόδιους ιδιοκτήτες για τις ανάγκες των αγροτεμαχίων τους δεν προσδίδει, χωρίς άλλο, στην οδό κοινόχρηστο χαρακτήρα, εφόσον δεν εμφαίνεται αυτή ως ιδιωτικός δρόμος σε τοπογραφικό σχέδιο που να έχει κατατεθεί σε συμβόλαια καταρτισθέντα πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 651/77.

Επομένως, οι πρώτος και τρίτος από το άρθρο 560 αριθμ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους καταλογίζεται στο Πρωτοδικείο η ανωτέρω πλημμέλεια, είναι βάσιμοι.

Κατ' ακολουθίαν παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων (κύριων και πρόσθετων) αναίρεσης, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Πρωτοδικείο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος πρέπει να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσιβλήτων, λόγω της ήττας των (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 6360/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Πρωτοδικείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 8 Φεβρουαρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ