Legislator Case Law & Legislation
616/2015 AI generated

Supreme Court quashes appeal judgment for admitting post-hearing sworn affidavit not used to rebut first-time claims.

Case Number 616/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the First Instance Court of Appeal's decision to admit a sworn affidavit submitted after the hearing concluded. The appellant argued the lower court erred by considering evidence that did not rebut specific claims raised for the first time during the appellate hearing. The court ruled that admitting such evidence constituted a procedural error under the Civil Procedure Code, mandating a remand for retrial.

Legislator headnote

AI generated

Articles 591(2)(d), 671(1)(d), 674(2), 681(4)(d) of the Civil Procedure Code; Evidence submitted after the hearing to rebut first-time claims is inadmissible, and considering such evidence violates procedural rules requiring a retrial.

Keywords

AI generated
post-hearing evidence sworn affidavit admissibility rebuttal of first-time claims procedural error remand for retrial Civil Procedure Code appellate procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 591(2)(d) of the Civil Procedure Code
Article 671(1)(d) of the Civil Procedure Code
Article 674(2) of the Civil Procedure Code
Article 681(4)(d) of the Civil Procedure Code
Article 559(11) of the Civil Procedure Code
Article 580(3) of the Civil Procedure Code
Article 183 of the Civil Procedure Code

Cited Case Law

AI generated
Case 543/2014 of the Supreme Court

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 616 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 616/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Αναστασάκο και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Απριλίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Κ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τρίμη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Κ.Μ.-Φ.Μ.-Ε.Μ. ΟΜΟΡΡΥΘΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Περράκη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-10-2010 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:316/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2394/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-6-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Σοφία Καρυστηναίου, ανέγνωσε την από 9-4-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

H προσβαλλομένη απόφαση είναι αποτέλεσμα της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής Ο αναιρεσείων άσκησε κατά της αναιρεσίβλητης την από 6-10-2010 αγωγή του, με την οποία, επικαλούμενος, σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου ζήτησε την αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας της συμβάσεώς του, την υποχρέωση της εναγομένης ν' αποδέχεται τις υπηρεσίες του και την καταβολή δεδουλευμένων αποδοχών και επιδομάτων. Η αγωγή έγινε μερικώς δεκτή. Κατά της αποφάσεως αυτής η αναιρεσίβλητη άσκησε έφεση, η οποία έγινε δεκτή, εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση και απορρίφθηκε η αγωγή. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η απόφαση του Εφετείου.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 591 παρ. 2 εδ. δ', 671 παρ. 1δ, 674 παρ. 2 και 681 παρ. 4δ ΚΠολΔ συνάγεται ότι κατά τη διαγραφόμενη στο τελευταίο άρθρο ειδική διαδικασία δεν επιτρέπεται η προσκομιδή ενόρκων βεβαιώσεων ληφθεισών μετά τη συζήτηση της εφέσεως εντός της προβλεπόμενης τριήμερης προθεσμίας για κατάθεση προσθήκης στις προτάσεις, παρά μόνον αν αυτές (ένορκες βεβαιώσεις) χρησιμεύουν προς αντίκρουση ισχυρισμών προταθέντων για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση της εφέσεως. (ΑΠ 543/2014).

Δηλαδή μετά το πέρας της συζήτησης στο ακροατήριο και έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση οι διάδικοι μπορούν να καταθέσουν προσθήκη στις προτάσεις τους, η οποία περιορίζεται στην αξιολόγηση των αποδείξεων και ακόμη επιτρέπεται, πλέον του σχολιασμού αυτού, να προταθούν, με την εν λόγω προσθήκη, ισχυρισμοί και να προσκομισθούν ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις, κατά το άρθρο 390 ΚΠολΔ, μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που προτάθηκαν παραδεκτώς για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση.

Επομένως, μετά το πέρας της συζήτησης, με την εμπροθέσμως κατατιθέμενη προσθήκη στις προτάσεις, επιτρέπεται μόνον ο σχολιασμός των αποδείξεων που έχουν ήδη προσκομισθεί κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο και επί πλέον, με την εν λόγω προσθήκη, παραδεκτώς προσκομίζονται ένορκες βεβαιώσεις μόνο για την αντίκρουση ισχυρισμών που προτάθηκαν παραδεκτώς για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση.

Επίκληση και προσκομιδή αποδεικτικού μέσου προς απόδειξη ή ανταπόδειξη, άμεση ή έμμεση, των ισχυρισμών των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, εντός των τριών εργασίμων ημερών από τη συζήτηση, με την προσθήκη στις προτάσεις τους, είναι απαράδεκτη, εκτός αν γίνεται επίκληση ότι αφορά την αντίκρουση συγκεκριμένων ισχυρισμών που προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση στο Εφετείο, ως τοιούτων νοουμένων των αυτοτελών ισχυρισμών, στην περίπτωση δε που το δικαστήριο έλαβε υπόψη τέτοιες αποδείξεις, χωρίς να βεβαιώνει ότι συντρέχει περίπτωση παραδεκτού κατά την ΚΠολΔ 591 παρ. 1 περ.

δ', όπως, κατά τα άνω, ισχύει, υποπίπτει στις πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 11 και 14 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, έλαβε υπόψη μεταξύ άλλων και την υπ' αριθμ. 2569/2014 ένορκη βεβαίωση του μάρτυρος Ι.

Μ., η οποία εδόθη ενώπιον της Ειρηνοδίκου Αθηνών στις 21-3-2014 (δηλαδή μετά τη γενόμενη στις 18-3-2014 συζήτηση ενώπιον του Εφετείου) κατά την οποία η αναιρεσίβλητη-εκκαλούσα είχε κοινοποιήσει στον αντίδικό της ότι θα εξετάσει μάρτυρα, χωρίς να αναφέρει στα πρακτικά ότι τούτο θα πράξει προς αντίκρουση ισχυρισμών προταθέντων για πρώτη φορά κατά την ως άνω συζήτηση, ούτε αναφέρει κάτι τέτοιο στην προσθήκη των προτάσεών της, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της από 21-3-2014 προσθήκης επί των από 18-3-2014 προτάσεών της, προϋπόθεση η οποία σε κάθε περίπτωση δεν συντρέχει της καταθέσεως μάλιστα αυτής κάνει ρητά χρήση στο αιτιολογικό της η προσβαλλόμενη απόφαση.

Ως εκ τούτου το Εφετείο υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ πλημμέλεια της λήψεως υπόψη μη (παραδεκτώς) προσκομισθέντος αποδεικτικού μέσου.

Κατόπιν αυτού και παρελκούσης της έρευνας των λοιπών αναιρετικών λόγων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος βαρύνουν την αναιρεσίβλητη.(άρθρα 183 ΚΠολΔ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 2394/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Μαΐου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ