Legislator Case Law & Legislation
616/2009 AI generated

Appeal dismissed for non-admissibility as arguments were merely supporting points, not independent facts.

Case Number 616/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Court of First Instance's decision regarding a currency exchange contract dispute. The appellant argued the lower court failed to consider specific claims about exchange rate fluctuations and misinterpreted contract documents, but the court ruled these were merely supporting arguments rather than independent factual bases. Consequently, the appeal was rejected because the lower court's reasoning remained consistent and did not contradict the evidence presented.

Legislator headnote

AI generated

Art. 559 no. 8 KPolD; Art. 559 no. 1b KPolD; Art. 559 no. 19 KPolD; Art. 559 no. 20 KPolD: Arguments supporting the main claim of a lawsuit do not constitute independent 'facts' under Article 559 no. 8 of the Code of Civil Procedure and therefore cannot serve as grounds for an appeal.

Keywords

AI generated
independent facts supporting arguments appellate admissibility currency exchange contract exchange rate fluctuation

Cited Legislation

AI generated
Art. 559 no. 8 KPolD
Art. 559 no. 1b KPolD
Art. 559 no. 19 KPolD
Art. 559 no. 20 KPolD
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 616 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 616/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Γεωργιάδη, που ανακάλεσε την από 14-1-2008 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία, "ALPHA TΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διογένη Ζαχαριάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-3-1998 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 23301/2000 του ίδιου Δικαστηρίου, 518/2002 και 520/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-9-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 19-12-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου αριθ. 8 είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι τα απλά επιχειρήματα τα οποία αναφέρονται στην αγωγή και δεν έχουν αυτοτέλεια αλλά αποβλέπουν στη στήριξη του βασίμου της αγωγής.

Εν προκειμένω με τον 1ο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως εκ του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη τον αγωγικό του αναιρεσείοντος - ενάγοντος ισχυρισμό ότι στις ιστορούμενες στην αγωγή συμβάσεις με την αναιρεσίβλητη τράπεζα προέβη αυτός διότι πίστευε ότι την εποχή εκείνη (επίδικο χρόνο) θα επέρχονταν υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολλαρίου ΗΠΑ. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, καθ' όσον, κατά τα προλεχθέντα, "πράγματα" δεν είναι τα επιχειρήματα που αναφέρονται στην αγωγή, υπέρ του βασίμου αυτής.

ΕΠΕΙΔΗ ο 2ος λόγος εκ του αριθ. 1β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο ότι παρέβη τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την εφαρμογή των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν (άρθρα 361 και 144 ΑΚ), είναι απαράδεκτος, διότι το δίδαγμα της κοινής πείρας, το οποίο κατά τον αναιρεσείοντα, παρέλειψε το Εφετείο να χρησιμοποιήσει, ότι δηλαδή εφημολογείτο η υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολλαρίου ΗΠΑ και το σύνηθες είναι σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας να αγοράζει κάποιος δολλάρια φθηνά με σκοπό την μεταπώλησή τους στο μέλλον ακριβότερα, όπως υποστήριξε με την αγωγή του, ο αναιρεσείων και όχι να κάνει μια αντίθετη συναλλαγή, όπως δέχθηκε το Εφετείο, δεν ανάγεται στην ερμηνεία του κανόνα δικαίου ή στην υπαγωγή σ' αυτόν των πραγματικών γεγονότων, αλλά στην εκτίμηση των αποδείξεων.

ΕΠΕΙΔΗ το Εφετείο, ως εκ της προσβαλλόμενης απόφασής του προκύπτει, δέχθηκε μεταξύ των άλλων και τα εξής : Στις ... και ... στη ..., οι διάδικοι κατάρτισαν γραπτώς τρεις συμβάσεις (μια την ... και δύο ...), σύμφωνα με τις οποίες η εναγομένη Τράπεζα ανέλαβε την υποχρέωση να διενεργήσει κατ' εντολή και για λογαριασμό του ενάγοντος πράξεις FORWORD επί συναλλάγματος.

Σύμφωνα με την έννοια των συμβάσεων αυτών, πράξη επί συναλλάγματος σημαίνει ότι η τράπεζα ή ο πελάτης, αγοράζει ή πωλεί, από ή στον άλλο προκαθορισμένο ποσό ενός ή περισσοτέρων ελευθέρως διαπραγματευσίμων νομισμάτων, ενώ με τον όρο FORWORD εννοείται η διενέργεια πράξεων συναλλάγματος σε συγκεκριμένη μελλοντική χρονική στιγμή, με ορισμένη τιμή, που συμφωνείται κατά την ημέρα κατάρτισης της πράξης.

Για την περίπτωση που δεν συμφωνείται τέτοια τιμή, οι πράξεις συναλλάγματος έναντι της δραχμής θα εκτελούνται με βάση τις τιμές FIXING Αθηνών. Σύμφωνα δε με τους όρους λειτουργίας των πιo πάνω συμβάσεων ο πελάτης δίνει ειδική εντολή προς τη Τράπεζα για τη διενέργεια πράξης καθορίζοντας και το είδος αυτής, τον τρόπο εκτέλεσης και τη χρονική διάρκεια, της ισχύος της εντολής, ενώ η επιβεβαίωση της εντολής για διενέργεια πράξεως συναλλάγματος, θα γίνεται από την Τράπεζα, Με βάση τις προαναφερθείσες συμβάσεις (εντολές για διενέργεια πράξεων συναλλάγματος) ο ενάγων δήλωσε στα αρμόδια όργανα της εναγομένης Τράπεζας και εκείνα αποδέχθηκαν, όπως ο πρώτος προβεί, αντί προμήθειας, που θα έπρεπε να καταβάλει στη δεύτερη, σε προθεσμιακή πώληση σ' αυτή δολλαρίων Η.Π.Α.

τα οποία θα τα αγόραζε αυτός με τη λήξη της προθεσμίας. Συγκεκριμένα, με βάση τις ανωτέρω συμφωνίες πώλησε ο ενάγων στην εναγομένη στις ..., 650.000 δολλάρια Η.Π.Α. αντί συμφωνηθείσας τιμής εκ δραχμών 277,150 ανά δολλάριο, τα οποία κατά τη συμφωνία τους, θα έπρεπε να του πωλήσει εκ νέου η εναγομένη, με αντιστοιχία δραχμής και δολλαρίου και θα υπολογιζόταν, ελλείψει ειδικότερης συμφωνίας, με την τιμή FIXING Αθηνών πατά το ως άνω χρονικό σημείο.

Eπίσης, ο ενάγων πώλησε στην εναγομένη στις ..., 600.000 και 65.000 δολλάρια Η.Π.Α. αντί συμφωνηθείσας τιμής εκ δραχμών 275, 936 ανά δολλάριο, τα οποία, κατά τη συμφωνία τους, θα έπρεπε να του πωλήσει εκ νέου η εναγομένη, στις ... με αντιστοιχία δραχμής και δολλαρίου που θα υπολογιζόταν επίσης, ελλείψει ειδικής συμφωνίας, με την τιμή FIXING Αθηνών κατά το ως άνω χρονικό σημείο.

Για τις πιο πάνω συμβάσεις κατέβαλε ο ενάγων στην εναγομένη ως προμήθεια της αντίστοιχα δραχμές 463.880 και 474. 213, και συνολικά δρχμ, 938.098. 'Οταν επήλθαν τα προαναφερθέντα χρονικά σημεία (... και ...), κατά τα οποία η εναγομένη έπρεπε να του πωλήσει εκ νέου τις προαναφερθείσες ποσότητες δολλαρίων Η.Π.Α., η τιμή FIXING του δολλαρίου σε σχέση με τη δραχμή, ανερχόταν σε 281,753 δραχμές, ανά δολλάριο, για την ποσότητα των 650.000 δολλαρίων, δηλαδή ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με αυτή (συμφωνηθείσα) του χρόνου πώλησης στην εναγομένη των 650.000 δολλαρίων Η.Π.Α., που, όπως εκτέθηκε, ήταν 277,150 δρχ.

ανά δολλάριο και σε δραχμές 231,347 ανά δολλάριο, για την ποσότητα των 665.000 δολλαρίων, δηλαδή ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με τη συμφωνηθείσα τιμή του χρόνου πώλησης στην εναγομένη αυτών (665.000 δολλαρίων Η.Π.Α.), που όπως προεκτέθηκε ήταν 276,276 δρχμ., ανά δολλάριο. 'Ετσι που έκρινε το Εφετείο δεν περιέλαβε αντιφατικές αιτιολογίες στην προσβαλλόμενη απόφασή του και το αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο καταλήγει εν σχέσει προς ζήτημα που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης δηλαδή ως προς την σύναψη της επίδικης σύμβασης, πράξης FOR WORD επί συναλλάγματος, είναι σαφές, δεδομένου ότι, όπως δέχεται, ο ενάγων προέβη σε προθεσμιακή πώληση προς την εναγομένη της ανωτέρω ποσότητας δολλαρίων, την οποία στην συνέχεια εκ νέου θα αγόραζε αυτός μετά τη λήξη της προθεσμίας από την εναγομένη, η οποία αντίστοιχα θα του τη πωλούσε.

Επομένως οι ιδιότητες του πωλητή και του αγοραστή μεταξύ των διαδίκων σαφώς διαχωρίζονται και ο εκ του αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ 3ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και κατά το πρώτο μέρος του με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο -δηλαδή η αντιφατικότητα της άνω αιτιολογίας- είναι αβάσιμος. ΕΠΕΙΔΗ με τον εκ του άρθρου 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ., απορρέοντα τρίτο λόγο του αναιρετηρίου και κατά το 2ο μέρος του αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των εντύπων επιβεβαίωσης εκτέλεσης εντολής, με το να δεχθεί πως, ενόψει του ότι κάτω από τι λέξεις ΑΓΟΡΑ ΜΑΣ και ΠΩΛΗΣΗ ΜΑΣ όπου το ΜΑΣ αναφέρεται στην Τράπεζα και υπάρχει η λέξη USD που σημαίνει δολλάρια Η.Π.Α, η εναγομένη είναι εκείνη που αγοράζει δολλάρια τα οποία της πώλησε ο ενάγων και τον Δεκέμβριο του ...

είχε υποχρέωση ο τελευταίος να τα ξανααγοράσει από την πρώτη. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι το Εφετείο συνεκτίμησε τα έγγραφα αυτά μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να στηρίζει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο σ' αυτά. Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-9-07 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 520/05 αποφάσεως του Εφετείου Θεσ/νίκης Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ