Appeal dismissed for vagueness; appellant failed to specify factual assumptions regarding will interpretation and inheritance law violations.

Απόφαση 616 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 616/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:......, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημητρίου Πουρνάρα.

Των αναιρεσίβλητων:1) .... και 2) ..... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Κουδρόγλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-7-2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4270/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 575/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-4-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος ανέγνωσε την από 20-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης για αναίρεση της 575/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ. 4, 559 αρ. 1α και 19, και 566 του ΚΠολΔ, προκύπτει με σαφήνεια ότι για να είναι ορισμένοι οι από τη δεύτερη από αυτές (559 αριθμοί 1α και 19) προβλεπόμενοι λόγοι αναίρεσης, πρέπει, εκτός των άλλων, ν΄ αναφέρονται στο αναιρετήριο, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές με τις οποίες εκείνο υπέπεσε, κατά τον αναιρεσείοντα, στις πλημμέλειες που συγκροτούν τους λόγους αυτούς αναίρεσης, διότι διαφορετικά είναι τελείως ανέφικτος ο ζητούμενος αναιρετικός έλεγχος.

Η από την παράλειψη αυτή αοριστία του δικογράφου της αναίρεσης, η οποία επάγεται την απόρριψή της ως απαράδεκτης (ΚΠολΔ, 577 παρ. 1-2), δε μπορεί, όπως άλλωστε κάθε αοριστία οποιουδήποτε εισαγωγικού της δίκης δικογράφου να αναπληρωθεί από στοιχεία που βρίσκονται εκτός του αναιρετηρίου, ούτε, ειδικότερα, από την υπάρχουσα στη δικογραφία απόφαση που προσβάλλεται με την αναίρεση, διότι, εκτός των άλλων, ο ΄Αρειος Πάγος δε μπορεί να γνωρίζει ποιες από τις παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας είναι αυτές, που κατά τον αναιρεσείοντα, συνιστούν το αναιρετικό σφάλμα και έτσι μπορεί να επιλέγουν τέτοιες που να μη το συνιστούν και ν΄ απορριφθεί για το λόγο αυτό, η αναίρεση, ενώ αν επιλέγονταν άλλες που είχε επισημάνει ο αναιρεσείων, χωρίς όμως να τις αναφέρει στο αναιρετήριο, ενδεχομένως το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό.

Η θέση αυτή είναι απολύτως σύμφωνη με το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, διότι διασφαλίζει την από αυτό αξιούμενη δίκαιη δίκη, αφού συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα του και συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος πρόσβασης του καθενός στα δικαστήρια, το οποίο μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο με την άσκηση ορισμένης, σύμφωνα με το νόμο, προσφυγής οιασδήποτε μορφής, η οποία θα επιτρέπει, ως εκ του ορισμένου περιεχομένου της, την από το δικαστήριο κρίση και γιαυτό τα απαιτούμενα από το νόμο για το ορισμένο της εν γένει προσφυγής στα δικαστήρια, μορφή της οποίας είναι και το ένδικο μέσο της αναίρεσης, δε δυσχεραίνουν αλλά διευκολύνουν την πρόσβαση στα δικαστήρια για παροχή έννομης προστασίας, αφού με αυτά συγκεκριμενοποιείται το είδος αυτής.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αίτησης προβάλλεται η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν έχει επαρκή αιτιολογία σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και δη ως προς την ερμηνεία της δημόσιας διαθήκης του πατέρα της ..... , και με τον τρίτο λόγο προβάλλεται η από τον αριθμό 1α του ίδιου άρθρου πλημμέλεια και συγκεκριμένα για παραβίαση της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 1033 ΑΚ, αφού με την απόφαση έγινε δεκτό ότι ο διαθέτης κατέλιπε σ΄ αυτήν ακίνητο το οποίο είχε μεταβιβάσει σ΄ αυτήν κατά κυριότητα, λόγω δωρεάς, το 1976 και συνεπώς αφού από τότε έπαψε να είναι κύριος και νομέας αυτού, δεν είχε εξουσία διαθέσεως τούτου.

Και οι δύο ανωτέρω λόγοι είναι απορριπτέοι προεχόντως ως αόριστοι διότι δεν αναφέρονται οι ουσιαστικές παραδοχές με τις οποίες το Εφετείο υπέπεσε στις ανωτέρω πλημμέλειες, αφού, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η υπόθεση κρίθηκε κατ΄ ουσίαν και η αγωγή περί κλήρου της αναιρεσείουσας απορρίφθηκε.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 20 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 - 465 ΚΠολΔ (αποδεικτικά έγγραφα), με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Για το ορισμένο του λόγου αυτού πρέπει ν΄ αναφέρονται στο αναιρετήριο α) το αληθινό περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παραμορφώθηκε, ώστε από τη σύγκριση με εκείνο που δέχθηκε η απόφαση να υπάρχει δυνατότητα να κριθεί από τον ΄Αρειο Πάγο αν υφίσταται διαγνωστικό σφάλμα, β) το από την προσβαλλόμενη απόφαση δεκτό γενόμενο, διαφορετικό από το αληθινό περιεχόμενο, γ) το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο για το ότι υπάρχουν ή όχι κρίσιμα πραγματικά γεγονότα και δ) ο ουσιώδης πραγματικός ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο.

Αν ο λόγος αναίρεσης δεν περιέχει τα ανωτέρω στοιχεία είναι αόριστος και πρέπει ν΄απορριφθεί. Στην προκείμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της αίτησης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αρ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και ειδικότερα ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της δημόσιας διαθήκης του πατέρα της, χωρίς όμως να παραθέτει το ακριβές περιεχόμενο της διαθήκης καθώς και την κρίσιμη παραδοχή της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, έτσι ώστε να είναι δυνατή η σύγκριση από τον ΄Αρειο Πάγο και να διακριβωθεί εάν υπάρχει ή όχι διαγνωστικό λάθος.

Συνεπώς πρέπει ο λόγος αυτός ν΄ απορριφθεί ως αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-4-2005 αίτηση της ...... για αναίρεση της 575/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ