Supreme Court allows appeal against lower court's failure to apply contract law regarding dental implant damages.

Απόφαση 615 / 2020 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 615/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλτάνα Κοκκοβού Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη, Χρήστο Τζανερρίκο και Γεώργιο Χριστοδούλου - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Ν. του Α., κατοίκου ……. ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Γεωργία Μπορδόκα που ανακάλεσε την από 14/10/2019 δήλωση για παράσταση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, παραστάθηκε στο ακροατήριο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Κ. του Κ., κατοίκου ……., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Ιορδανίδη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/4/2014 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ξάνθης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 91/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 193/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29/8/2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη από 29-8-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα υπ' αριθ. 193/2018 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης, το οποίο δικάζοντας την έφεση του αναιρεσίβλητου κατά της υπ' αριθ. 91/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης, που είχε απορρίψει την από 10-4-2014 αγωγή αυτού, έκανε δεκτή την έφεση, εξαφάνισε την ως άνω εκκαλούμενη απόφαση και, δικάζοντας κατ' ουσίαν την υπόθεση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή για το ποσό των 13.000 ευρώ. Η αίτηση αυτή αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, όταν το δικαστήριο του ουσίας, με βάση τα αναιρετικώς ανέλεγκτα γενόμενα απ' αυτό δεκτά ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, δεν εφαρμόσει τον κανόνα δικαίου, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή, αν εφαρμόσει αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμόσει αυτόν εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στον κανόνα δικαίου.

Η παραβίαση δηλαδή από τη διάταξη αυτή πρέπει να προκύπτει από την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού (Ολ ΑΠ 4/2018, Ολ ΑΠ 6/2017, ΑΠ 156/2019, ΑΠ 326/2018). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία).

Αντιθέτως, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων, και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατ' άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το αποδεικτικό πόρισμα και για το λόγο αυτό καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος (Ολ ΑΠ 2/2019, Ολ ΑΠ 8/2018, ΑΠ 118/2019, ΑΠ 224/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατ' άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι αυτή, μετά από εκτίμηση των προσκομισθεισών από τους διαδίκους αποδείξεων, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Περί το τέλος Αυγούστου του έτους 2011 ο ενάγων Σ. Κ. απευθύνθηκε στον εναγόμενο Τ. Ν., προκειμένου ο τελευταίος, που είναι οδοντίατρος, να κατασκευάσει και να του τοποθετήσει τεχνητή οδοντοστοιχία.

Ο εναγόμενος, κατά τη μεταξύ τους συζήτηση, του εξέθεσε τις εναλλακτικές επιλογές που υπήρχαν και τελικά, μετά από ενημέρωση του ενάγοντος, συμφώνησαν ο πρώτος να τοποθετήσει στο δεύτερο τέσσερα εμφυτεύματα, δηλαδή ψεύτικα δόντια που σταθεροποιούνται στη γνάθο με χρήση μεταλλικών στηριγμάτων στην κάτω γνάθο και άλλα τέσσερα εμφυτεύματα στην άνω γνάθο και μετά να του τοποθετήσει οδοντοστοιχία με τεχνητά δόντια, από πορσελάνη, που θα στηρίζονταν στα εν λόγω εμφυτεύματα, έτσι, ώστε να τοποθετηθούν με τον τρόπο αυτόν, συνολικά 28 τεχνητά δόντια (κατ' ακρίβεια 8 εμφυτεύματα και 20 τεχνητά δόντια) στη θέση των 32 φυσικών που έχει ένας μέσος ενήλικος άνθρωπος, δεδομένου ότι οι τραπεζίτες δεν τοποθετούνται στις τεχνητές οδοντοστοιχίες, με συνολική αμοιβή 12.000 ευρώ.

Η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων θα γινόταν την 1-9-2011 και η τοποθέτηση της οδοντοστοιχίας, δηλαδή των τεχνητών δοντιών που θα στηρίζονταν μόνιμα στα προαναφερθέντα εμφυτεύματα, πέντε μήνες μετά, δηλαδή στις αρχές Φεβρουάριου 2012. Την 1-9-2011, ο εναγόμενος τοποθέτησε στην άνω και κάτω γνάθο του ενάγοντος τα συμφωνηθέντα οκτώ εμφυτεύματα και ο τελευταίος του κατέβαλε 6.000 ευρώ, ως προκαταβολή της συμφωνηθείσας αμοιβής των 12.000 ευρώ για το σύνολο του έργου.

Μετά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, έπρεπε να παρέλθει χρονικό διάστημα πέντε μηνών για να τοποθετηθεί η οδοντοστοιχία, προκειμένου να σταθεροποιηθεί η βάση των εμφυτευμάτων στις γνάθους του ενάγοντος. Στις αρχές Φεβρουάριου 2012, ο ενάγων επισκέφθηκε το ιατρείο του εναγομένου, ο οποίος πήρε τα μέτρα για την κατασκευή της οδοντοστοιχίας, πλην όμως, όταν αυτή κατασκευάσθηκε (μετά από λίγες ημέρες), δεν ταίριαζε στις γνάθους και γενικά στο στόμα του ενάγοντος, ακολούθως δε μετά την κατάλληλη τροποποίησή της, ο εναγόμενος την τοποθέτησε εκ νέου στον ενάγοντα.

Σημειώνεται ότι η οδοντοστοιχία που τοποθετήθηκε στον ενάγοντα ήταν "κολλητή", δηλαδή δεν υπάρχει δυνατότητα αφαίρεσης και επανατοποθέτησής της χωρίς ειδική επέμβαση από οδοντίατρο, σε αντίθεση με την "κουμπωτή", που μπορεί να αφαιρείται και να επανατοποθετείται από το χρήστη της με απλές κινήσεις. Την 8-2-2012 ο ενάγων κατέβαλε στον εναγόμενο το υπόλοιπο της αμοιβής του, ποσού 6.000 ευρώ.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι, μετά την τοποθέτηση της τεχνητής οδοντοστοιχίας, κάθε περίπου 10 με 20 ημέρες, η οδοντοστοιχία ξεκολλούσε μερικώς οπότε αναγκαζόταν να επισκέπτεται τον εναγόμενο για να την συνδέσει εκ νέου στα σταθερά εμφυτεύματα. Επίσης, αποδείχθηκε ότι τα δόντια της τεχνητής οδοντοστοιχίας δεν είναι φτιαγμένα από πορσελάνη, όπως είχαν ρητά συμφωνήσει αλλά από μεταλλοακρυλικό υλικό, το οποίο είναι φθηνότερο τουλάχιστον κατά ποσοστό 50%.

Ο προμνησθείς πραγματογνώμονας Α..Π, οδοντογιατρός, στην από 5.5.2016 πραγματογνωμοσύνη του εκθέτει ότι: " Όταν είναι εφικτές πέραν της μίας θεραπευτικής λύσεις στο στόμα ενός ασθενούς, τότε με την συμβουλή του ιατρού, λαμβάνεται υπόψη και η γνώμη του ασθενούς, στην τελική απόφαση. Ο συγκεκριμένος ασθενή φέρει από 4 οστεοενσωματούμενα εμφυτεύματα (εικ. 1) και μία ολική οδοντοστοιχία υβριδικού τύπου σε κάθε γνάθο (εικ. 2). 1...Υβριδική χαρακτηρίζεται η ολική επιεμφυτευματική οδοντοστοιχία, η οποία στηρίζεται σταθερά, σε υπάρχοντα μικρό αριθμό εμφυτευμάτων και από τη μέση της κατασκευής και προς τα εμφυτεύματα ομοιάζει με σταθερή πρόσθεση, ενώ από την μέση και προς τα τεχνητά δόντια, με ολική οδοντοστοιχία.

Η συγκεκριμένη υβριδική ολική οδοντοστοιχία, θα μπορούσε να στηρίζεται στα εμφυτεύματα με τους εξής τρόπους ι) είτε ακίνητη, κοχλιωμένη ή συγκολλούμενη, ιι) είτε επένθετη κινητή ("κουμπωτή"). I) Η ακίνητη κοχλιωμένη ολ. οδ/χία, υπερτερεί σε θέματα συγκράτησης και λειτουργικότητας (ομιλία, μάσηση), μειονεκτεί σε θέματα αισθητικής απόδοσης.

II) Η ακίνητη συγκολλούμενη ολ. οδ/χία ("κολλητή"), υπερτερεί τόσο σε θέματα συγκράτησης και λειτουργικότητας (ομιλία, μάσηση), όσο και σε αισθητική απόδοση. I

ΙΙ) Η "κουμπωτή" ολ. οδ/χία μειονεκτεί τόσο σε θέματα συγκράτησης και λειτουργικότητας (ομιλία, μάσηση), όσο και σε αισθητική απόδοση. Σύμφωνα με τα παραπάνω, θεωρώ ότι η επιλογή της υβριδικής (ακίνητης συγκολλούμενης) ολικής οδοντοστοιχίας, επιλογή II, είναι μία πολύ ικανοποιητική επιλογή αποκατάστασης, για το συγκεκριμένο περιστατικό.

Η συγκεκριμένη ολική οδ/χία, μπορεί με κατάλληλους προσεκτικούς χειρισμούς, και κατάλληλα εργαλεία, να αφαιρεθεί από το στόμα, ενώ τα υπάρχοντα εμφυτεύματα μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν, για στήριξη νέας πρόσθεσης. 2....Η βάση της οδ/χίας, κατασκευάζεται, από ακρυλική ρητίνη. Τα τεχνητά δόντια που χρησιμοποιούμε σε ολικές οδ/χίες, είναι φτιαγμένα από ακρυλικό και όχι από πορσελάνη διότι:

Α. Τα δόντια από πορσελάνη αυξάνουν το βάρος της οδ/χίας με αποτέλεσμα, μικρότερη συγκράτηση και μεγαλύτερες τάσεις στην κατασκευή. Β. Τα δόντια από πορσελάνη σε μία ολική οδ/χία, μας δημιουργούν πρόβλημα στην διευθέτηση της σύγκλησης των γνάθων, λόγω του αυξημένου κινδύνου θραύσης τους κατά τον εκλεκτικό τροχισμό.

Γ. Πλέον τα τεχνητά ακρυλικά δόντια ολικής οδ/χίας, σύμφωνα και με τους κατασκευαστές, έχουν, αυξημένη σκληρότητα, για καλύτερη συμπεριφορά με δόντια ανταγωνιστές τόσο φυσικά όσο και τεχνητά. Επίσης, πλέον διαθέτουν και διαβαθμισμένη χρωματική απόδοση για άριστο αισθητικό αποτέλεσμα, που προσομοιάζει στο φυσικό.

Δ. Τα πορσελάνινα δόντια σε ολική οδ/χία, προσδίδουν ένα χαρακτηριστικό αντιαισθητικό ήχο (κροτάλισμα), κατά την χρήση τους, ο οποίος αποτελεί σοβαρή αντένδειξη για την επιλογή τους. Ε. Τα τεχνητά ακρυλικά δόντια, συγκρατούνται πιο σταθερά από ότι αυτά από πορσελάνη, με την ακρυλική βάση της ολικής οδ/χίας.

Ζ. Σοβαρή, επίσης αντένδειξη για χρήση τεχνητών δοντιών από πορσελάνη σε μια ολική οδ/χια, αποτελεί και το ότι είναι πάρα πολύ περιορισμένη (σχεδόν ανύπαρκτη) η κυκλοφορία τους στο εμπόριο ("σπασμένες" σειρές ή μεμονωμένα δόντια), με αποτέλεσμα, σε περίπτωση επιλογής χρήσης τους, να είναι σχεδόν αδύνατη η εύρεση στο εμπόριο, σειράς, με το κατάλληλο μέγεθος και χρώμα για την αντίστοιχη περίπτωση.

Εξ όσων γνωρίζω, δεν υπάρχει επιστημονική διαδικασία, για την διαπίστωση με απλή επισκόπηση, του ακριβή χρόνου κατά τον οποίο επήλθαν οποιεσδήποτε αλλαγές σε μία προσθετική οδοντική αποκατάσταση. Μπορούμε όμως, μετά και την κλινική εξέταση, να διαπιστώσουμε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, το υπάρχον τελικό όριο της κατασκευής, με τον υφιστάμενο σχεδιασμό και διαμόρφωση του (λείανση, όρια αυτοκαθαρισμού, επαφές) είναι και αυτό που υπήρχε και κατά τον αρχικό σχεδιασμό και κατασκευή της πρόσθεσης και τοποθέτησής της στο στόμα.

Το σχέδιο θεραπείας και αποκατάστασης ενός νωδού φραγμού με εμφυτεύματα, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, μεταξύ αυτών, η ποιότητα και ποσότητα του φατνιακού οστού (οστό υποδοχής των εμφυτευμάτων στις γνάθους), η παρουσία ανατομικών δομών (π.χ. κοιλότητες, αγγεία, νεύρα, κ.α.) στις περιοχές του οστού όπου επιλέγεται η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων, κ.α.

Συνήθως οι πρόσθιες περιοχές των γνάθων πληρούν τις προϋποθέσεις (ποιοτικές, ποσοτικές, ανατομικές, λειτουργικές) τοποθέτησης εμφυτευμάτων, όταν πρόκειται να γίνει επιεμφυτευματική προσθετική αποκατάσταση, με ολική οδ/χία. Συνήθως τα 4 εμφυτεύματα ανά γνάθο αποτελούν ιδανική λύση. Σε περίπτωση ολικής ακίνητης προσθετικής επιεμφυτευματικής αποκατάστασης (γέφυρας) της γνάθου, πρέπει να χρησιμοποιηθούν περισσότερα των 4 εμφυτευμάτων, ανά γνάθο, αλλά αυτό δεν είναι πάντα εφικτό λόγω ιατρικών αντενδείξεων και πολλές φορές, είναι πιθανή η χρήση πολύπλοκων χειρουργικών τεχνικών και μοσχευμάτων για στήριξη τους σε περιοχές όπου υπάρχουν ανατομικές δομές που εμποδίζουν την απλή τοποθέτηση τους.

Φυσικά, σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει και πολλαπλάσιο οικονομικό κόστος. Στην συγκεκριμένη περίπτωση του ασθενούς, έτσι όπως διακρίνουμε από την πανοραμική ακτινογραφία, δεν υπάρχουν οι κατάλληλες οστικές δομές (στις περιοχές των οπίσθιων δοντιών) για να τοποθετηθούν περισσότερα εμφυτεύματα, πέραν της πρόσθιας περιοχής όπου τοποθετήθηκαν τα 4 ανά γνάθο.

Η διεθνής και η Ελληνική βιβλιογραφία, καθώς και η συνήθης οδοντιατρική πρακτική, παραδέχεται ότι, ο ελάχιστος αριθμός δοντιών, ανά τεταρτημόριο των γνάθων, με τον οποίο μπορεί να γίνει ικανοποιητικά η λειτουργία της μάσησης, είναι ο αριθμός 5 (σύνολο 20 δόντια και στις δύο γνάθους), είτε πρόκειται για φυσικά δόντια είτε πρόκειται για ακίνητες ή κινητές προσθετικές εργασίες.

Όπως και στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπου στα 8 εμφυτεύματα στήριξης, στις περιοχές που χρησιμοποιήθηκαν, οι προσθέσεις που τοποθετήθηκαν, έπρεπε να συμπληρωθούν με 20 δόντια". Με βάση τα ανωτέρω το παρόν δικαστήριο κρίνει ότι: 1) μεταξύ των διαδίκων είχε συμφωνηθεί ότι τα δόντια της τεχνητής οδοντοστοιχίας θα ήταν από πορσελάνη και όχι από μεταλλοακρυλικό υλικό.

Επί αυτού του ζητήματος ο μάρτυρας απόδειξης Ι. Τ. του Κ. ρητά στην κατάθεσή του αναφέρει ότι συμφωνήθηκε η τοποθέτηση τεχνητών δοντιών από πορσελάνη ενώ ο διορισθείς πραγματογνώμονας Α. Π. επί του συγκεκριμένου ζητήματος δεν γνωρίζει τι συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων, αλλά απλώς στην πραγματογνωμοσύνη του εκθέτει τις επιστημονικές του απόψεις περί της διαφοράς ακρυλικών δοντιών και δοντιών από πορσελάνη. 2) κατά "τη λήψη των μέτρων" για την κατασκευή της οδοντοστοιχίας, από αμέλεια του εναγομένου λήφθηκαν μέτρα μη σωστά, με συνέπεια, όταν αυτή (οδοντοστοιχία) κατασκευάστηκε να μην ταιριάζει στις γνάθους και γενικά στο στόμα του ενάγοντος και, έτσι, εκείθεν δημιουργήθηκε όλο το πρόβλημα στον ενάγοντα, το οποίο, παρά τις τροποποιήσεις στις οποίες προέβη ο εναγόμενος, δεν λύθηκε, με αποτέλεσμα να υποστεί ταλαιπωρία και να μην έχει το αποτέλεσμα, το οποίο συμφωνήθηκε και στο οποίο προσδοκούσε.

Επί του ζητήματος αυτού, δηλαδή της λήψης ή όχι σωστών μέτρων, η έκθεση πραγματογνωμοσύνης τίποτα δεν διαλαμβάνει.

Συνεπώς, κατά την κρίση του παρόντος δικαστηρίου, ο εναγόμενος οδοντογιατρός προέβη σε πλημμελή εκτέλεση της συμβατικής υποχρέωσής του, η δε τέτοια πλημμελής εκτέλεση (της συμβατικής υποχρέωσης) ενέχει και τα στοιχεία της αδικοπραξίας του άρθρου 914 ΑΚ, με συνέπεια να υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα τη συμφωνηθείσα και καταβληθείσα αμοιβή των 12.000 ευρώ, καθώς και το εύλογο για τις περιστάσεις ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που ο ενάγων υπέστη, από την ταλαιπωρία που δοκίμασε, εξ αιτίας τη μη απόκτησης τεχνητής οδοντοστοιχίας, με σωρεία προβλημάτων στη μάσηση, την ομιλία του και γενικά στην αισθητική του στόματός του, λαμβανομένων υπόψη και των οικονομικών συνθηκών των διαδίκων.

Επομένως η αγωγή πρέπει να γίνει δεκτή ως και εν μέρει κατ' ουσίαν βάσιμη, με την υποχρέωση καταβολής του εναγομένου στον ενάγοντα του συνολικού ποσού των 13.000 (12.000 + 1.000) ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής...Επομένως το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την αγωγή, έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και, συνεπώς, είναι βάσιμος ο λόγος έφεσης, με τον οποίο ο ενάγων ψέγει την εκκαλουμένη και υποστηρίζει τα αντίθετα.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτή η έφεση ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη (οριστική) και η συνεκκαλουμένη (μη οριστική) απόφαση...να κρατηθεί και δικαστεί η υπόθεση κατ' ουσίαν από το παρόν δικαστήριο (άρθρ. 535 παρ. 1 ΚΠολΔ) και να γίνει εν μέρει δεκτή ως και κατ'ουσίαν βάσιμη η νόμιμη (άρθρ. 297, 298, 340, 346, 681, 683, 689, 914, 932 ΑΚ) αγωγή..., να υποχρεωθεί δε ο εναγόμενος να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των δέκα τριών χιλιάδων (13.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του παραβίασε ευθέως τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΑΚ, τις οποίες δεν ερμήνευσε και δεν εφάρμοσε ορθώς, ενώ παραβίασε αυτές και εκ πλαγίου, στερώντας την απόφασή του νόμιμης βάσης, καθόσον περιέλαβε σ' αυτήν ελλιπείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την εφαρμογή τους σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα, η προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ δέχεται ότι ο αναιρεσείων είχε αναλάβει έναντι του αναιρεσιβλήτου την κατασκευή και τοποθέτηση τεχνητής οδοντοστοιχίας, στηριζόμενης επί τεσσάρων εμφυτευμάτων ανά γνάθο, καθώς και ότι εκτέλεσε πλημμελώς τη συμβατική αυτή υποχρέωσή του, που συγχρόνως ενέχει και τα στοιχεία της αδικοπραξίας, διότι η τεχνητή οδοντοστοιχία δεν συνέπιπτε στις γνάθους και τη στοματική κοιλότητα του αναιρεσιβλήτου, εξαιτίας της από αμέλειά του μη ορθής λήψης των μετρήσεων, εντοπίζοντας έτσι την πλημμελή εκτέλεση της σύμβασης και την αδικοπρακτική συμπεριφορά μόνο στην τεχνητή οδοντοστοιχία και όχι και στα εμφυτεύματα, τελικά υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να καταβάλει στον αναιρεσίβλητο το ποσό των 12.000 ευρώ, που του είχε καταβάλει ως αμοιβή για όλες τις παραπάνω εργασίες του, καθώς και το ποσό των 1.000 ευρώ για χρηματική του ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, χωρίς επιπλέον να διευκρινίζει, ενόψει και της παραπάνω παραδοχής, γιατί ο αναιρεσείων οφείλει το ποσό που καταβλήθηκε ως αμοιβή για όλες τις παραπάνω εργασίες και όχι το ποσό που αντιστοιχεί στη δαπάνη που πρέπει να υποβληθεί για την αποκατάσταση των πλημμελειών της τεχνητής οδοντοστοιχίας.

Κατά συνέπεια τούτων είναι βάσιμοι οι πρώτος και τρίτος αναιρετικοί λόγοι από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τους οποίους προβάλλονται σχετικές αιτιάσεις. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, ενώ παρέλκει η έρευνα του δεύτερου λόγου της αίτησης από τον αριθ. 20 του ίδιου άρθρου, συνεπεία της πλήρους αναιρετικής εμβέλειας των ως άνω γενόμενων δεκτών.

Περαιτέρω, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλο δικαστή κατά την παράγραφο 3 του αρθρ. 580 ΚΠολΔ και να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 495 παρ. 4 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρ. 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθ. 193/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Μονομελές Εφετείο Θράκης, συγκροτούμενο από δικαστή άλλον από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 4 Ιουνίου 2020.

H ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ