Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds regarding non-reviewable facts and sworn witness statements.

Απόφαση 613 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 613/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Ι. του Π., κατοίκου…, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Τσώκο, ο οποίος δήλωσε ότι διορθώνει την εκ παραδρομής λανθασμένα αναγραφόμενη φράση στην 6η σελίδα και στον 26ο στίχο του δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, από "το ασφαλιστήριο συμβόλαιο" στην ορθή "το αυτοκίνητο".

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας, με την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ ΜΕTROLIFE ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α.Ε.Γ.Α.", που έφερε προηγουμένως την επωνυμία "ΦΟΙΝΙΞ Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τακτικό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17 Αυγούστου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4272/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1.072/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14 Απριλίου 2004 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αχιλλέας Νταφούλης, ανέγνωσε την από 17 Φεβρουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I.- Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων επικαλείται το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και ισχυρίζεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τη διάταξη αυτή, γιατί εσφαλμένα δέχτηκε, ότι παρέλαβε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο της ασφαλιστικής περιόδου 3-8-1999 έως 3-2-2000, κατέβαλε τα αντίστοιχα ασφάλιστρα, τοποθέτησε το σήμα ασφάλισης στο αυτοκίνητό του, προσκόμισε στην Τροχαία το ασφαλιστήριο για την άρση της δέσμευσης του ζημιογόνου αυτοκινήτου και άρα είχε λάβει γνώση της εξαίρεσης της ..., που είχε ενσωματωθεί στο ασφαλιστήριο, για μη καταβολή αποζημίωσης στα θύματα τροχαίου ατυχήματος που προκάλεσε αυτός στις 15-8-1999 κατά την οδήγηση, υπό την επήρεια οινοπνεύματος, του ασφαλισμένου στην αναιρεσίβλητη ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, στη Λεωφόρο Ποσειδώνος με κατεύθυνση από Γλυφάδα προς Παλαιό Φάληρο, παραβιάζοντας έτσι το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2496/1997. Με τέτοιο περιεχόμενο ο λόγος αυτός, κατά το πρώτο μέρος του, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι πλήττει, με πρόσχημα την απλή επίκληση αναιρετικής πλημμέλειας, την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ). Κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο προβάλλεται παραβίαση διάταξης του ν. 2496/1997, είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται παραδοχές της προσβαλλομένης σχετικές με αυτά την παραβίαση.

II.- Κατά το εδάφιο 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο λόγος αν δεν ληφθούν υπόψη οι αιτιολογημένοι αρνητικοί της αγωγής ισχυρισμοί του εναγομένου.

Στην προκείμενη περίπτωση η αναιρεσίβλητη ισχυρίστηκε με την από 17-8-2000 αγωγή της, όπως απ'αυτή προκύπτει, και ότι "ο εναγόμενος (αναιρεσείων) παρέλαβε το ... ασφαλιστήριο συμβόλαιο (ασφαλιστικής περιόδου 3-8-1999 έως 3-8-2000), μαζί με τους γενικούς και ειδικούς όρους ασφάλισης, καθώς και τους συμβατικούς ενιαίους όρους συμβολαίων αυτοκινήτων που περιγράφονται στην ..., το ασφαλιστήριο συμβόλαιο το προσκόμισε στην Τροχαία (ΤΟΤΑ) για απόδειξη της ασφαλιστικής κάλυψης, ουδέποτε εναντιώθηκε για τους όρους, περιορισμούς και εξαιρέσεις του συμβολαίου αυτού".

Ο αναιρεσείων παραπονείται με το δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου του, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη της τους δικούς του ισχυρισμούς κατά τους οποίους "δεν έλαβε γνώση του περιεχομένου του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και μάλιστα ότι στο περιεχόμενό του περιλαμβάνονταν και οι εξαιρέσεις της ..., ουδέποτε παρέλαβε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο και δεν έλαβε γνώση της επίμαχης εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη", αν και τους απέδειξε με ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων του Π.

Ι. και Π. Γ.. Όμως οι ισχυρισμοί αυτοί συνιστούν εδώ αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής και δεν αποτελούν "πράγματα", άρα δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός.

Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος ο δεύτερος αυτός λόγος του αναιρετηρίου.

III.Ο λόγος αναίρεσης από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης.

Εξάλλου, με βάση την παράγραφο 8 του άρθρου 25 της Κ$/585/1978 ΑΥΕ, που εκδόθηκε κατ'εξουσιοδότηση του άρθρου 6 παρ. 7 του ν. 489/1976, αποκλείονται της ασφάλισης ζημίες που προξενήθηκαν σε χρόνο που ο οδηγός του αυτοκινήτου, οχήματος τελούσε υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών, κατά την έννοια και τις προϋποθέσεις του άρθρου 42 του ΚΟΚ.

Ο όρος αυτός για να είναι δεσμευτικός για τα μέρη της ασφαλιστικής σύμβασης πρέπει να έχει καταστεί περιεχόμενο της σύμβασης ασφάλισης. Τούτο μπορεί να γίνει, είτε με ενσωμάτωση αυτούσιου του όρου στη σύμβαση ασφάλισης, είτε με παραπομπή της σύμβασης στους όρους της ... και συγκεκριμένα στον παραπάνω όρο.

Αρκεί και παραπομπή απευθείας στο ΦΕΚ που περιέχει την άνω υπουργική απόφαση. Αν στην πρόταση που απευθύνει ο αντισυμβαλλόμενος περιέχεται ο όρος που μνημονεύθηκε, για να καταστεί αυτός περιεχόμενο της ασφαλιστικής σύμβασης απαιτείται και αρκεί αποδοχή του από τον ασφαλιστή του, χωρίς αποστολή νέας πρότασης με το ίδιο περιεχόμενο από τον τελευταίο στον αντισυμβαλλόμενο.

Για τη δέσμευση του ασφαλισμένου δεν είναι απαραίτητο να υπογράφεται το ασφαλιστήριο απ' αυτόν, αλλά αρκεί να καταβάλλει τα ασφάλιστρα και να παραλαμβάνει το ασφαλιστήριο, που είναι αποδεικτικό και όχι συστατικό της σύμβασης έγγραφο. Οι περιεχόμενοι σ' αυτό γενικοί και ειδικοί όροι, από τους οποίους οι ειδικοί επικρατούν των γενικών, δεσμεύουν τον ασφαλιζόμενο και όταν ακόμη δεν το υπέγραψε, εφόσον σ' αυτό στηρίζει τις αξιώσεις του, το επικαλείται και το προσκομίζει στο δικαστήριο.

Τέλος, οι γενικοί όροι της ασφάλισης υπάγονται στην ευρύτερη κατηγορία των γενικών όρων των συναλλαγών. Στην ουσία πρόκειται για όρους που επιβάλλονται από τον ασφαλιστή στον αντισυμβαλλόμενο και ισχύουν σε όλες τις ασφαλιστικές συμβάσεις ορισμένου τύπου. Ειδικά στα αυτοκινητικά ατυχήματα οι γενικοί όροι δεν επιβάλλονται από τον ασφαλιστή, αλλά διατυπώνονται στην άνω ....

Δεν δικαιολογείται άγνοια των όρων από τα συμβαλλόμενα μέρη και δεν επιτρέπεται τροποποίησή τους με συμφωνία των μερών ή μονομερώς από τον σφαλιστή. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, ύστερα από αξιολόγηση του όλου αποδεικτικού υλικού, δέχτηκε τα παρακάτω κρίσιμα εδώ πραγματικά περιστατικά, σε σχέση με τους αγωγικούς ισχυρισμούς της αναιρεσίβλητης (ενάγουσας), ότι ο αναιρεσείων (εναγόμενος) παρέλαβε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο με τη μορφή που στη δεύτερη σκέψη της παρούσας αναφέρθηκε και έτσι έλαβε γνώση της εξαίρεσης που προβλέπει υπέρ της ασφαλιστικής αναιρεσίβλητης εταιρείας η ΑΥΕ Κ4/585/1978: "Αποδείχτηκε, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι ο εναγόμενος παρέλαβε το ασφαλιστήριο συμβόλαιο της επίδικης ασφαλιστικής περιόδου (3-8-1999 έως 3-2-2000), κατέβαλε τ' αντίστοιχα ασφάλιστρα, τοποθέτησε το σήμα ασφάλισης στο αυτοκίνητό του και προσκόμισε στην Τροχαία το ασφαλιστήριο για την άρση της δέσμευσης του (ΥΜΑ 2693 ΙΧΕ) αυτοκινήτου του, γεγονότα δηλωτικά της επίγνωσης που είχε για το περιεχόμενο της ενσωματωθείσας στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο εξαίρεσης της εκκαλούσας ασφαλιστικής εταιρεία από την καταβολή της αποζημίωσης στα θύματα του προκληθέντος από τον εφεσίβλητο (αναιρεσείοντα) τροχαίου ατυχήματος, ο οποίος (αναιρεσείων) τελούσε κατά τον κρίσιμο χρόνο (15-8-1999) οδήγησης του ζημιογόνου αυτού αυτοκινήτου στη Λεωφόρο Ποσειδώνος υπό την επήρεια οινοπνεύματος (1,21 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος), και ανεξάρτητα από το αν το έγγραφο της ασφαλιστικής σύμβασης φέρει ή όχι την υπογραφή του".

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, στο κρίσιμο πιο πάνω ζήτημα της δέσμευσης του αναιρεσείοντος από το περιεχόμενο του ασφαλιστηρίου ... συμβολαίου στο οποίο ενσωματώθηκε η ως άνω εξαίρεση της αναιρεσίβλητης, οι οποίες (αιτιολογίες) επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκαν.

Επομένως είναι απορριπτέος ο τρίτος αντίθετος λόγος αναίρεσης, από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ως αβάσιμος.

IV.- Με τον τέταρτο και τελευταίο λόγο αναίρεσης ο αναιρεσείων επικαλείται το εδάφιο 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και υποστηρίζει, ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια από τη διάταξη αυτή, γιατί παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ένορκων βεβαιώσεων (άρθρο 671 παρ. 1 ΚΠολΔ) των μαρτύρων Π. Ι. και Π. Γ. και δέχτηκε πράγματα διαφορετικά από εκείνα που κατέθεσαν οι μάρτυρες αυτοί. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις μαρτύρων δεν αποτελούν κατά την έννοια της άνω διάταξης έγγραφα και άρα ο λόγος δεν ιδρύεται.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14-4-2004 αίτηση του Ι. Ι., για αναίρεση της 1072/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και.-

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 29 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ