Supreme Court dismisses appeal for lack of grounds and orders losing party to pay costs.

Απόφαση 612 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 612/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Νικόλαο Πιπιλίγκα - Εισηγητής, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου (Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π. - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) που εδρεύει στο Βόλο και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φωτεινή Ζυγούρη, η οποία ανακάλεσε την από 30/1/2017 δήλωσή της κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Κ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Χαρανά, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/8/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 31/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 2/2015 του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 23/6/2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 566 παρ.1 του ΚΠολΔ το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται από τα άρθρα 118 έως 120, να αναφέρει τη προσβαλλομένη απόφαση, τους λόγους της αναίρεσης, αίτηση για την αναίρεση, ολική ή εν μέρει της προσβαλλομένης απόφασης και αίτηση για την ουσία της υπόθεσης.

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 552, 553 παρ.1, 559 και 577 παρ.1 και 2 του ιδίου Κώδικα, η πρώτη των οποίων ορίζει ότι με αναίρεση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων και των εφετείων, η δεύτερη ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, η τρίτη των οποίων διαλαμβάνει κατά τρόπο περιοριστικό τους λόγους αναίρεσης και η τέταρτη των οποίων ότι το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και ότι εάν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, σαφώς προκύπτει ότι μεταξύ των θετικών διαδικαστικών προϋποθέσεων του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης είναι και η θεμελίωση αυτής σε τουλάχιστον ένα λόγο αναίρεσης (ΑΠ 262/2016, ΑΠ 2026/2007).

Ως λόγοι δε αναίρεσης που απαριθμούνται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 559 του ΚΠολΔ νοούνται οι υπό τη μορφή παραπόνου διαλαμβανόμενες στην αίτηση αναίρεσης νομικές πλημμέλειες της προσβαλλομένης απόφασης. Επομένως εάν η αίτηση αναίρεσης δεν περιλαμβάνει έστω και ένα λόγο αναίρεσης, ακόμα και απαράδεκτο ή αβάσιμο, ήτοι κάποια νομική πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης την οποία επικαλείται ο αναιρεσείων, ως λόγο αναίρεσης, αυτή απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο, ως απαράδεκτη.

Στη προκειμένη περίπτωση με την ένδικη από 23.6.2016 και με αριθμό κατάθεσης 19/27.6.2016 αίτηση αναίρεσης ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμό 2/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας εκδοθείσας ερήμην του τότε εφεσίβλητου και ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Δήμου Βόλου (Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π. - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.)", με την οποία το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από εξαφάνιση της αντιθέτως αποφανθείσας οριστικής απόφασης του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου κατόπιν άσκησης έφεσης εκ μέρους της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, δέχθηκε ως κατ' ουσία βάσιμη την αγωγή αυτής και αναγνώρισε ότι αυτή συνδέεται με το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ (υπό την ιδιότητα αυτού ως καθολικού διαδόχου του Καλλιτεχνικού Οργανισμού του Δήμου Βόλου, δημοτικής επιχείρησης του εν λόγου Δήμου, και εν συνεχεία του Καλλιτεχνικού Οργανισμού ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ) με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου από τη πρόσληψη αυτής στις 1 Οκτωβρίου 1992 ως δασκάλας μουσικής και ειδικότερα αρμονίου στα Κέντρα Νεότητας του Δήμου Βόλου προς εξυπηρέτηση των παγίων και διαρκών αναγκών διδασκαλίας μουσικών οργάνων του ανωτέρω οργανισμού, στον οποίο έκτοτε απασχολήθηκε δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων μισθώσεως έργου αρχικά και εργασίας ορισμένου χρόνου μερικής απασχόλησης στη συνέχεια, διάρκειας εκάστης εξ αυτών από τις αρχές Οκτωβρίου έως τα τέλη Ιουνίου αρχικά και μέχρι τα μέσα Ιουνίου από το έτος 2004, μέχρι τις 15.6.2011, οπότε έληξε η τελευταία σύμβαση, ενώ το εναγόμενο στις 30.9.2011, όταν αυτή προσήλθε για ανάληψη υπηρεσίας, αρνήθηκε να αποδεχθεί αυτήν χωρίς να καταγγείλει τη σύμβαση και χωρίς να της καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση, επικαλούμενο έλλειψη εργασιακής σχέσης συνδέουσας αυτό με την ενάγουσα.

Επίσης με την ίδια απόφαση το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αναγνώρισε ότι η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου της ενάγουσας είναι άκυρη. Στην ανωτέρω αίτηση αναίρεσης όμως δεν διαλαμβάνεται κανένας λόγος αναίρεσης και συγκεκριμένα το αναιρεσείον ΝΠΔΔ δεν προσάπτει ουδεμία πλημμέλεια στη προσβαλλομένη απόφαση.

Ειδικότερα με τον υπό στοιχείο "Α" αναφερόμενο ως πρώτο λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον ισχυρίζεται ότι η ένδικη αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε στις 27.6.2016, ήτοι πολύ μετά τη πάροδο της νόμιμης προθεσμίας προς άσκηση αυτής μετά την επίδοση της προσβαλλομένης απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου προς το αναιρεσείον ΝΠΔΔ που έλαβε χώρα στις 2.4.2015, είναι παραδεκτή, διότι για τους εκτιθέμενους στο αναιρετήριο λόγους η επίδοση ήταν άκυρη, ενώ με την υπό στοιχείο "Β" αναφερόμενο ως δεύτερο λόγο το αναιρεσείον, αναμειγνύοντας κατά τρόπο αντιφατικό την πιο πάνω ακυρότητα της επίδοσης με αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στη προηγούμενη κατάσταση (εφόσον το αίτημα επαναφοράς προϋποθέτει κατά λογική ακολουθία εγκυρότητα της επίδοσης) για λόγους ανωτέρας βίας (έλλειψη εξουσιοδότησης του υπαλλήλου του αναιρεσείοντος και άγνοια από αυτόν των σχετικών διατάξεων ότι δεν μπορούσε να παραλάβει την εγχειρισθείσα σε αυτόν απόφαση) ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης υπ' αριθμό 2/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

Με αυτό το περιεχόμενο, εφόσον η ένδικη αίτηση αναίρεσης δεν διαλαμβάνει κατά τα ανωτέρω έστω και ένα λόγο αναίρεσης, ήτοι νομική πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης, ακόμα και αβάσιμο ή απαράδεκτο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου. Τέλος πρέπει να καταδικασθεί το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, λόγω της ήττας του (άρθρα 176 και 183 του ΚΠολΔ), στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, που παρέστη και κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23.6.2016 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθ. 2/5.1.2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει το αναιρεσείον ΝΠΔΔ στη πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Μαρτίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Απριλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ