Supreme Court dismisses appeal due to absence of appellants and failure to prove proper service of summons.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal inadmissible because the majority of appellants failed to appear or be represented at the hearing. The State argued that summons was properly served, yet numerous appellants were absent despite prior declarations of death or inheritance. The court ruled that without the presence of all parties, the hearing cannot proceed, rendering the appeal inadmissible under procedural law.
Legislator headnote
AI generatedArticles 568(4), 576(1), 576(3) of the Code of Civil Procedure; The appeal is inadmissible if the absent party fails to appear or be represented, and the hearing cannot proceed with partial participation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 612 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 612/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη,Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Ελένη Μαραμαθά, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος - καλούντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Των αναιρεσιβλήτων - καθ' ων η κλήση: 1)Ψ1, 2) Ψ2, 3) Ψ3, 4)Ψ4, 5) Ψ5, 6) Ψ6, 6α) Ψ6α, 7) Ψ7, 7α) Ψ7α, 8) Ψ8, 9) Ψ9, 10) Ψ10, 11) Ψ11, 12) Ψ12, 13) Ψ13, 14) Ψ14, 15) Ψ15, 16) Ψ16, 17) Ψ17, 18) Ψ18, 18α) Ψ18α, 19) Ψ19, 20) Ψ20, 20α) ψ20α 21) Ψ21, 22) Ψ22, 23) Ψ23, 24) Ψ24, 25) Ψ25, 26) Ψ26, 27) Ψ27, 28) Ψ28, 29) Ψ29, 30) Ψ30, 31) Ψ31, 32) Ψ32, 33) Ψ33, 34) Ψ34, , 35) Ψ35, 36) Ψ36, 37) Ψ37, 38) Ψ38, 39) Ψ39, 40) Ψ40, 41) Ψ41, 42) Ψ42, 43) Ψ43, 44) Ψ44 και 45) Ψ45.
Οι 2η, 3ος, 6ος, 6ηα , 7ος, 7ηα, 8ος, 10η, 11ος, 12ος, 13η, 14η, 15ος, 17ος, 18ος, 18ηα, 19η, 20ος, 20ηα, 22η, 24ος, 26η, 31η, 32ος, 33η, 34η, 35η, 36η, 42η και 45η αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Οι 1ος, 4η, 5η, 9ος, 16η, 21η, 23η, 25η, 27η, 28η, 29η, 30η, 37η, 38η, 39η, 40η, 41η, 43ος και 44ος αναιρεσίβλητοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Φραράκη, που δήλωσε ότι: 1) η 2η αναιρεσίβλητη Ψ2 απεβίωσε και παρίστανται οι κληρονόμοι της α) ...., β) ....
και γ) ....., που εκπροσωπούνται από αυτόν, 2) ο 8ος αναιρεσίβλητος Ψ8 απεβίωσε και παρίστανται οι κληρονόμοι του α) ....., β) ...., γ) ....., δ) ......και ε) ........, που εκπροσωπούνται από αυτόν, 3) ο 12ος αναιρεσίβλητος Ψ12 απεβίωσε και παρίσταται η μία από τους κληρονόμους του ......., που εκπροσωπείται από αυτόν, 4) η 14η και 31η αναιρεσίβλητη Ψ14 απεβίωσε και παρίσταται η Ευδοξία συζ.
Νικολάου Παναγιώτου, ως προσωρινή δικαστική συμπαραστάτρια της κληρονόμου της ......, που εκπροσωπείται από αυτόν, 5) η 19η αναιρεσίβλητη Ψ19 απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τα τρία τέκνα της α) ....., β) ..... και γ) ......, τα οποία παρίστανται και εκπροσωπούνται από αυτόν, 6) ο 32ος αναιρεσίβλητος Ψ32 απεβίωσε και κληρονομήθηκε εκ διαθήκης από τον ....., ο οποίος παρίσταται και εκπροσωπείται από αυτόν και 7) η 42η αναιρεσίβλητη Ψ42 απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τους υιούς α) ......
και β) ......, οι οποίοι παρίστανται και εκπροσωπούνται από τον αυτόν τον ίδιο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-3-1992 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 8-6-1993 ανταίτηση (προτάσεις) του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Δωδεκανήσου και συνεκδικάστηκαν.
Εκδόθηκε η 81/1993 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζήτησε το ήδη αναιρεσείον με την από 18-3-1994 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 24/1996 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση το Ελληνικό Δημόσιο με την από 16-3-2006 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, διάβασε την από 14-11-1995 έκθεση του Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Ανδρουτσόπουλου, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 568 παράγραφος 4 και 576 παράγραφοι 1 και 3 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι επί ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση ή αν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και σε αρνητική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους. (Ολ.
Α.Π. 36/1997). Αν ο απολιπόμενος διάδικος επισπεύδει τη συζήτηση αυτή γίνεται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, εφόσον όμως ο πληρεξούσιός του που υπέγραψε την κλήση ήταν νομίμως διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος του (Ολ. Α.Π. 4/1994, 2/1992) κατά τα άρθρα 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 97 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 110 παρ. 2, 576 παρ. 3 και 75 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
συνάγεται, ότι δεν επιτρέπεται η εισαγωγή της αιτήσεως αναιρέσεως για συζήτηση μόνο για μερικούς από τους διαδίκους της αναιρετικής δίκης, ακόμη και αν πρόκειται για απλή ομοδικία. Στην προκειμένη περίπτωση με την από 16.03.06 κλήση - αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου φέρεται προς συζήτηση η από 18.03.1994 αίτηση αναιρέσεως της 81/1993 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου.
Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.) προκύπτει, ότι με την 24/1996 απόφαση του Γ' Τμήματος του Δικαστηρίου τούτου κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αναιρέσεως, κατά τη συζήτηση αυτής, που έγινε στις 22 Νοεμβρίου 1995. Μετά από αυτό το αναιρεσείον κατέθεσε την προαναφερθείσα αίτηση - κλήση για συζήτηση της αναιρέσεως στη δικάσιμο της 26ης Ιανουαρίου 2007, ότε και αναβλήθηκε για τη σημερινή δικάσιμο.
Από τα πρακτικά τις δικασίμου αυτής προκύπτει ότι κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την οικεία σειρά του πινακίου δεν εμφανίσθησαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν οι 2η, 3ος, 6ος, 6ηα , 7ος, 7ηα, 8ος, 10η, 11ος, 12ος, 13η, 14η, 15ος, 17ος, 18ος, 18ηα, 19η, 20ος, 20ηα, 22η, 24ος, 26η, 31η, 32ος, 33η, 34η, 35η, 36η, 42η και 45η. Από τις προσκομιζόμενες νομίμως εκθέσεις επιδόσεως από το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο αποδεικνύεται η κλήτευση απάντων των ως άνω αναιρεσιβλήτων πλην του ενδεκάτου (11ου) τούτων Ψ11, για το οποίο δεν προσκομίζεται ούτε γίνεται επίκληση σχετικής εκθέσεως επιδόσεως εκ μέρους του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου (βλ.
τις από 15-11-2007 προτάσεις του για την παρούσα δικάσιμο).
Συνεπώς πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υποθέσεως ως προς όλους τους διαδίκους (Ολ. Α.Π. 2/1992, 4/1994, 36/1997).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 18.03.1994 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, για αναίρεση της 81/1993 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2008. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαρτίου 2008.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ