Legislator Case Law & Legislation
611/2017 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of grounds and failure to appear by the absent defendant.

Case Number 611/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the appeal filed by the Municipal Public Legal Person against the Second Instance Court's decision. The appellant argued the appeal was admissible due to irregular service of process, yet failed to cite any specific legal errors in the contested judgment. Furthermore, the respondent did not appear or be represented at the hearing. The court ruled that since the appeal contained no grounds challenging the lower court's decision, it was inadmissible and rejected it ex officio.

Legislator headnote

AI generated

Articles 576(2)(a) and (c) of the Code of Civil Procedure; Article 128(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal lacking any grounds for legal error is inadmissible and must be rejected ex officio, particularly when the respondent fails to appear or be represented.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal lack of grounds ex officio rejection failure to appear service of process legal error supreme court

Cited Legislation

AI generated
Article 576(2)(a) and (c) of the Code of Civil Procedure
Article 128(1) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 611 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 611/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 31 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου (Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π. - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) που εδρεύει στο Βόλο και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Φωτεινή Ζυγούρη, η οποία ανακάλεσε την από 30/1/2017 δήλωσή της κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Γ. Ν. του Ε., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/8/2011 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 1/2015 του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 23/6/2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 εδάφια α και γ του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στη προκειμένη περίπτωση από την υπ' αριθμό 7618/26 Σεπτεμβρίου 2016 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Βόλου Α. Σ., που επικαλείται και προσκομίζει το αναιρεσείον ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού-ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Δήμου Βόλου (Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π.-ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.)", προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της από 23.6.2016 και με αριθ.

κατάθ. 18/27.6.2016 αίτησης αναίρεσης αυτής με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του ανωτέρω Β2 τμήματος και πράξη ορισμού δικασίμου την αναγραφομένη στην αρχή της παρούσας, καθώς και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε με την επιμέλεια αυτού νόμιμα και εμπρόθεσμα προς την αναιρεσίβλητη και ειδικότερα με παράδοση αυτής στη σύνοικο θυγατέρα της τελευταίας στην κατοικία της (άρθ. 128 παρ. 1 του ΚΠολΔ).

Εφόσον η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκδίκαση της αίτησης αναίρεσης κατά την ως άνω δικάσιμο, οπότε η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από τη σειρά της στο πινάκιο, πρέπει το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου να χωρήσει στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης, κατ' εφαρμογή του άρθρου 576 παρ.2 εδ.

α και γ του ΚΠολΔ.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 566 παρ.1 του ΚΠολΔ το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται από τα άρθρα 118 έως 120, να αναφέρει τη προσβαλλομένη απόφαση, τους λόγους της αναίρεσης, αίτηση για την αναίρεση ολική ή εν μέρει της προσβαλλομένης απόφασης και αίτηση για την ουσία της υπόθεσης.

Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό προς εκείνες των άρθρων 552, 553 παρ.1, 559 και 577 παρ.1 και 2 του ιδίου Κώδικα, η πρώτη των οποίων ορίζει ότι με αναίρεση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων και των εφετείων, η δεύτερη ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά οριστικών αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, η τρίτη των οποίων διαλαμβάνει κατά τρόπο περιοριστικό τους λόγους αναίρεσης και η τέταρτη των οποίων ότι το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και ότι εάν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως, σαφώς προκύπτει ότι μεταξύ των θετικών διαδικαστικών προϋποθέσεων του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης είναι και η θεμελίωση αυτής σε τουλάχιστον ένα λόγο αναίρεσης (ΑΠ 262/2016, ΑΠ 2026/2007).

Ως λόγοι δε αναίρεσης που απαριθμούνται περιοριστικά στη διάταξη του άρθρου 559 του ΚΠολΔ νοούνται οι υπό τη μορφή παραπόνου διαλαμβανόμενες στην αίτηση αναίρεσης νομικές πλημμέλειες της προσβαλλομένης απόφασης. Επομένως εάν η αίτηση αναίρεσης δεν περιλαμβάνει έστω και ένα λόγο αναίρεσης, ακόμα και απαράδεκτο ή αβάσιμο, ήτοι κάποια νομική πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης την οποία επικαλείται ο αναιρεσείων, ως λόγο αναίρεσης, αυτή απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο, ως απαράδεκτη.

Στη προκειμένη περίπτωση με την ένδικη από 23.6.2016 και με αριθμό κατάθεσης 18/27.6.2016 αίτηση αναίρεσης ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμό 1/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας εκδοθείσας ερήμην του τότε εφεσίβλητου και ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δημοτικός Οργανισμός Εκπαίδευσης Παιδιού, Αθλητισμού και Πολιτισμού - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Δήμου Βόλου (Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π. - ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.)", με την οποία το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, μετά από εξαφάνιση της αντιθέτως αποφανθείσας οριστικής απόφασης του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου κατόπιν άσκησης έφεσης εκ μέρους της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης, δέχθηκε ως κατ' ουσία βάσιμη την αγωγή αυτής και αναγνώρισε ότι αυτή συνδέεται με το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον ΝΠΔΔ (υπό την ιδιότητα αυτού ως καθολικού διαδόχου του Καλλιτεχνικού Οργανισμού του Δήμου Βόλου, δημοτικής επιχείρησης του εν λόγου Δήμου, και εν συνεχεία του Καλλιτεχνικού Οργανισμού ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ) με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου από τη πρόσληψη αυτής την 1.1.1998 ως καθαρίστριας προς εξυπηρέτηση των παγίων και διαρκών αναγκών καθαριότητας του ανωτέρω οργανισμού, στον οποίο έκτοτε απασχολήθηκε δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων μισθώσεως έργου μέχρι τις 30.6.2011, οπότε το εναγόμενο έπαυσε πλέον να δέχεται τις υπηρεσίες της, χωρίς να καταγγείλει τη σύμβαση και χωρίς να της καταβάλει τη νόμιμη αποζημίωση, επικαλούμενο έλλειψη εργασιακής σχέσης συνδέουσας αυτό με την ενάγουσα.

Επίσης με την ίδια απόφαση το δευτεροβάθμιο δικαστήριο αναγνώρισε ότι η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου της ενάγουσας είναι άκυρη. Στην ανωτέρω αίτηση αναίρεσης όμως δεν διαλαμβάνεται κανένας λόγος αναίρεσης και συγκεκριμένα το αναιρεσείον ΝΠΔΔ δεν προσάπτει ουδεμία πλημμέλεια στη προσβαλλομένη απόφαση.

Ειδικότερα με τον υπό στοιχείο "Α" αναφερόμενο ως πρώτο λόγο αναίρεσης το αναιρεσείον ισχυρίζεται ότι η ένδικη αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε στις 27.6.2016, ήτοι πολύ μετά τη πάροδο της νόμιμης προθεσμίας προς άσκηση αυτής μετά την επίδοση της προσβαλλομένης απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου προς το αναιρεσείον ΝΠΔΔ που έλαβε χώρα στις 2.4.2015, είναι παραδεκτή, διότι για τους εκτιθέμενους στο αναιρετήριο λόγους η επίδοση ήταν άκυρη, ενώ με την υπό στοιχείο "Β" αναφερόμενο ως δεύτερο λόγο το αναιρεσείον, αναμειγνύοντας κατά τρόπο αντιφατικό την πιο πάνω ακυρότητα της επίδοσης με αίτημα επαναφοράς των πραγμάτων στη προηγούμενη κατάσταση (εφόσον το αίτημα επαναφοράς προϋποθέτει κατά λογική ακολουθία εγκυρότητα της επίδοσης) για λόγους ανωτέρας βίας (έλλειψη εξουσιοδότησης του υπαλλήλου του αναιρεσείοντος και άγνοια από αυτόν των σχετικών διατάξεων ότι δεν μπορούσε να παραλάβει την εγχειρισθείσα σε αυτόν απόφαση) ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης υπ' αριθμό 1/2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

Με αυτό το περιεχόμενο, εφόσον η ένδικη αίτηση αναίρεσης δεν διαλαμβάνει κατά τα ανωτέρω έστω και ένα λόγο αναίρεσης, ήτοι νομική πλημμέλεια της προσβαλλομένης απόφασης, ακόμα και αβάσιμο ή απαράδεκτο, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23.6.2016 αίτηση αναίρεσης της υπ' αριθ. 1/5.1.2015 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Μαρτίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Απριλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ