Supreme Court allows appeal against lower court dismissal of future lost earnings claim in sports sponsorship contract termination case.

Απόφαση 611 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 611/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου Ιωάννης Παπανικολάου), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελένη Μαραμαθά, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Δαμιανάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ....., 2) ...... και 3) Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Ασπίς Πρόνοια Α.Ε.Γ.Α.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Οι 1ος και 2ος αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο. Η 3η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Σύριο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-2-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 43/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 743/2005 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-7-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, διάβασε την από 26-10-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες ....και ....εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας Ηρακλείου .... αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της από 17.0.7.06 αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον πρώτο και δεύτερο των αναιρεσιβλήτων ....και ..... Όμως αυτοί κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο και δεν παραστάθηκαν.

Συνεπώς η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 929 και 298 Α.Κ. συνάγεται, ότι αυτός που έπαθε βλάβη στο σώμα ή στην υγεία του δικαιούται να αξιώσει και την μελλοντική αποθετική του ζημία (διαφυγόν κέρδος) γιατί λόγω της μειωμένης ικανότητος προς εργασία από βλάβη του σώματος ή της υγείας χάνει τα εισοδήματα από την εργασία την οποία, έχοντας πλήρη ικανότητα, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα ασκούσε στο μέλλον.

Δεν απαιτείται γιαυτό βεβαιότητα, αλλά αρκεί πιθανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πράγμα που πρέπει να προκύπτει από τις ιδιαίτερες περιστάσεις, ιδίως από τα μέτρα που λήφθηκαν προς τούτο. Ο ζημιωθείς πρέπει να εκθέτει στην αγωγή του συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, τα οποία πιθανολογούν τη μελλοντική ζημία του και θα καταστήσουν δυνατή στο δικαστή της ουσίας την εκτίμηση της πιθανότητας επελεύσεως της ζημίας.

Εφ' όσο αυτό συμβαίνει τότε η αγωγή είναι ορισμένη και νόμιμη. Αν όμως από την έκθεση των περιστατικών η μελλοντική ζημία παρίσταται ως ενδεχόμενη απλά, τότε η αγωγή δεν είναι νόμιμη και δεν θεμελιώνεται αξίωση αποζημιώσεως. Είναι διαφορετικό ζήτημα αν στην αγωγή η ζημία του ενάγοντος εμφανίζεται ως πιθανή κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, αλλά από τις αποδείξεις προκύπτει, ότι αυτή είναι απλά ενδεχόμενη.

Στην περίπτωση αυτή η αγωγή απορρίπτεται κατ' ουσίαν ως αβάσιμη. Στην προκείμενη περίπτωση με την από 02.02.03 αγωγή του και από την παραδεκτά γενομένη επισκόπησή της προκύπτει, ότι ο ήδη αναιρεσείων ισχυρίσθηκε ότι ως αθλητής ποδηλασίας είχε συνάψει την από 01.02.02 σύμβαση χορηγίας διαρκείας δύο ετών με τον εισαγωγέα και έμπορο ποδηλάτων ......με την υποχρέωση να χρησιμοποιεί αποκλειστικά μόνο δικά του προϊόντα (ποδήλατα κ.λ.π.) και να φέρει στο εμπρόσθιο μέρος του αθλητικού του ιματισμού το λογότυπο του ως άνω χορηγού εμπόρου.

Ότι λόγω του περιγραφομένου αυτοκινητικού ατυχήματος και του εξ αυτού τραυματισμού του ήταν αδύνατος η συμμετοχή του σε αγώνες ποδηλασίας για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών ετών, με συνέπεια της καταγγελίας της σχετικής συμβάσεως και την απώλεια της συμφωνηθείσας από 44.020,54 ευρώ αμοιβής του, την οποία με βεβαιότητα θα αποκέρδαινε εάν δεν τραυματιζόταν.

Με βάση αυτά ο ενάγων ζήτησε να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι, σε ολόκληρο ο καθένας να του καταβάλουν, ως αποζημίωση, εκτός των άλλων και το ως άνω ποσό. Με τέτοιο περιεχόμενο η ένδικη αγωγή κατά το κονδύλι αυτό είναι σαφής, ορισμένη και νόμιμη, γιατί στηρίζεται στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 330 εδ. β', 481 επ. , 914, 926, 929 ΑΚ και 10 του ν.489/1976.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την απόφασή του, κατ' εκτίμηση του όλου περιεχομένου της, απέρριψε το κονδύλι αυτό της αγωγής ως αόριστο και μη νόμιμο, γιατί έκρινε ότι στην αγωγή έπρεπε τάχα να αναφέρεται επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 33 παρ. 4 του ν.2725/1999, και ότι η επικαλούμενη σύμβαση χορηγίας υποβλήθηκε στην οικεία αθλητική ομοσπονδία προς έγκριση και με μέριμνα της τελευταίας ότι κατατέθηκε στην αρμόδια ΔΟΥ, προϋπόθεση όμως που δεν αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για το ορισμένο της αγωγής αυτής, ούτε η έλλειψή της παρακωλύει τη γένεση της σχετικής αξίωσης αποζημίωσης του αναιρεσείοντος, αφού αρκεί για την αξίωση αυτή μόνη η δυνατότητα κτήσης εισοδημάτων από την παραπάνω αιτία.

Κρίνοντας επομένως ως άνω και απορρίπτοντας αντίθετο σχετικό λόγο της από 18.06.2004 εφέσεως του ήδη αναιρεσείοντος ως αβάσιμο, επικυρώνοντας κατά τούτο την πρωτόδικη απόφαση που είχε δεχθεί τα ίδια, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμός 1 Κ.Πολ.Δ., διότι έτσι παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 929 και 298 Α.Κ.

τις οποίες εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε.

Συνεπώς ο σχετικός πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η αναίρεση, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου Κρήτης κατά το μέρος που προσβάλλεται, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο που την εξέδωσε γιατί είναι δυνατή η σύνθεσή του με άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 743/2005 απόφαση του Εφετείου Κρήτης, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό της παρούσας.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της αποφάσεως στο ίδιο Εφετείο για περαιτέρω εκδίκασή της, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντα την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Μαρτίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 26 Μαρτίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ