Supreme Court quashes labor appeal for failure to consider evidence under Article 559 of Civil Procedure Code.

Απόφαση 610 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 610/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Γεώργιο Μιχολιά - Εισηγητή, Θεόδωρο Τζανάκη και Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 28 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευαγγελία Χαραλάμπους, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ (ΣΤΑ.ΣΥ) Α.Ε., ως καθολικής διαδόχου της εταιρίας με την επωνυμία "Ηλεκτρικοί Σιδηρόδρομοι Αθηνών - Πειραιώς - Η.Σ.Α.Π. που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αγγελική Σκουτέρη, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19/1/2009 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 602/2012 μη οριστική, 2994/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4849/2015 οριστική του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/5/2016 αίτησή του και τους από 27/10/2017 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 19-5-2016 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 4849/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατόπιν εφέσεως του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της κατά της υπ' αριθ. 2994/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η έφεση κατά της εκδοθείσης κατά τη διαδικασία των εργατικών διαφορών ως άνω απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε απορριφθεί η από 19-1-2009 αγωγή του αναιρεσείοντος ως αβάσιμη κατ'ουσίαν. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.1, και 144 παρ. 1 ΚΠολΔ). Είναι, συνεπώς, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 573 παρ.3 ΚΠολΔ). Με την αναίρεση αυτή θα συνεκδικασθούν (ΚΠολΔ 573 παρ.2, 246) και οι από 27-10-2017 πρόσθετοι λόγοι της αναιρέσεως αυτής που ασκήθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα κατά το άρθρο 569 ΚΠολΔ.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 106, 237 § 1 στοιχ. β', 453 και 524 § 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο.

Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτή προκύπτει η ταυτότητά του. Η εν λόγω επίκληση μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (Ολ.ΑΠ 14/2005).

Στην πολιτική δίκη αποδεικτικά μέσα είναι, μεταξύ άλλων, κατά το άρθρο 339 ΚΠολΔ, οι μάρτυρες, τα έγγραφα και τα δικαστικά τεκμήρια. Τα τελευταία είναι συμπεράσματα τα οποία συνάγει το δικαστήριο από αποδεδειγμένα γεγονότα για την ύπαρξη ή ανυπαρξία άλλων γεγονότων. Έτσι, αν ο διάδικος επικαλείται και προσκομίζει κάποιο έγγραφο, που έχει αποδεικτική δύναμη υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 438, 439 και 443 ΚΠολΔ, προς απόδειξη πραγματικού γεγονότος, από την αλήθεια του οποίου ο δικαστής, λαμβάνοντας υπόψη και τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατόπιν συλλογισμού μπορεί να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για την αλήθεια ή αναλήθεια πραγματικών γεγονότων, τα οποία αποτελούν άμεσα στοιχεία του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, το δικαστήριο οφείλει να το λάβει υπόψη και να το αξιολογήσει μαζί με τα άλλα τυχόν προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, διαφορετικά καθιστά την απόφασή του αναιρετέα κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, ο ενάγων-εκκαλών και ήδη αναιρεσείων υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 11 γ' του ΚΠολΔ αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη του τα παρακάτω έγγραφα: Α) Το υπ'αριθμόν 602/22-11-2011 πρακτικό εξετάσεως μαρτύρων στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά τη πρώτη συζήτηση της ένδικης αγωγής του, στο οποίο περιέχεται η κατάθεση του μάρτυρα αυτού Κ.

Τ.. Β)Τα πρακτικά της υπ'αριθμόν 29/20-10-2008 Απόφασης του Β/θμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου, με τις σε αυτά περιεχόμενες δηλώσεις πέντε στελεχών και υπαλλήλων, της αναιρεσίβλητης. Γ) Τα από 4-12-008 πρακτικά της υπ'αριθμό 30 Απόφασης του Β/θμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου με τις σε αυτά καταθέσεις και Δ) Τα με αριθμούς 1/3-12-2007 και 2/6-12-2007 Πρακτικά της Επιτροπής Διοικητικής Εξέτασης, τα οποία επικαλέστηκε και νόμιμα προσκόμισε με τις προτάσεις του κατά τη συζήτηση της έφεσής του προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι είναι άκυρη η από 28- 10-2008 καταγγελία της σύμβασης εργασίας του αορίστου χρόνου, που έγινε από την εναγομένη εταιρεία με την επωνυμία ΗΣΑΠ Α.Ε., στη θέση της οποίας υπεισήλθε ως καθολική διάδοχός της η εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσίβλητη, λόγω του ότι η ως άνω καταγγελία βασίστηκε σε υποβολή προσχηματικής μήνυσης σε βάρος του για κλοπή.

Από την επισκόπιση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει με βεβαιότητα ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφα, καθόσον ουδεμία αναφορά περιέχεται σε αυτή ότι έλαβε υπόψη της το νομίμως επικληθέν και προσκομισθέν από τους διαδίκους αποδεικτικό υλικό δεδομένου ότι δεν προέβη καν σε έρευνα της ουσίας της υπόθεσης, μολονότι στην έφεση περιέχεται λόγος περί εσφαλμένης εκτίμησης των αποδείξεων και ζητείται κατά παραδοχή του η εξαφάνιση της εκκαλουμένης και στη συνέχεια παραδοχή της αγωγής.

Κατόπιν αυτού πρέπει να γίvει δεκτός ως βάσιμος κατ' ουσίαν ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα παραπάνω έγγραφα. Πρέπει, επομένως, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου αναίρεσης να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων (αναίρεσης και πρόσθετων) λόγω της πλήρους αναιρετικής εμβέλειας του ως άνω λόγου. Στη συνέχεια πρέπει κατά την παρ. 3 του άρθρ. 580 ΚΠολΔ, όπως η παράγραφος αυτή ισχύει μετά την αντικατάστασή της με το άρθρ. 65 του ν. 4139/2013, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την απόφαση αυτή, ενώ η αναιρεσίβλητη που νικήθηκε πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, που δεν κατέθεσεν προτάσεις, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα του τελευταίου, όπως στο ειδικότερα διατακτικό αναφέρεται (άρθρα 176, 183, 189§ 1, 191 §2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 4849/2015 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί όμως από δικαστή άλλον από αυτόν που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Μαρτίου 2018.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ