Supreme Court remands appeal case to lower court for retrial due to failure to consider submitted photographic evidence.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece partially allowed an appeal against a final judgment regarding compensation for compulsory land expropriation. The appellants argued that the lower court failed to consider five specific photographs they submitted to prove the property's privileged location and existing paved sidewalk. The court held that while the lower court acknowledged the evidence, it was not certain from the judgment that these photos were actually taken into account, thus violating procedural requirements.
Legislator headnote
AI generatedArticle 559(11) of the Code of Civil Procedure; Article 335 and Articles 338-341 of the Code of Civil Procedure: An appeal based on the failure to consider evidence is admissible when the judgment does not indisputably establish that the court examined the submitted documents, including photographs, or when doubts exist regarding their consideration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 60 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 60/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Ανδρέα Μαρκάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. .......... και 2. ........, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Μαύρο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ειρήνη Μπακράτση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 14 και 27 Νοεμβρίου 2002 αιτήσεις προσδιορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης επί αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, που κατατέθηκαν ενώπιον του Εφετείου Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν.
Εκδόθηκε η 3751/2003 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4 Φεβρουαρίου 2004 αίτησή τους και τους από 17 Οκτωβρίου 2005 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κυριτσάκης, ανάγνωσε την από 8 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου του πρόσθετου δικογράφου και την απόρριψη των λόγων του κυρίως δικογράφου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρίθ. 11 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα τα οποία οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, προκύπτει ότι θεμελιώνεται ο λόγος αυτός της αναίρεσης στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο της ουσίας, δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη στα πλαίσια των άρθρων 335 και 338 έως 341 του ίδιου Κώδικα και τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, αλλά και όταν υπάρχουν αμφιβολίες περί του αν έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, τα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν με επίκληση ή παρά την περί αυτού βεβαίωση, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, από το περιεχόμενο της απόφασης, ότι έχουν ληφθεί υπόψη, όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω έγγραφα.
΄Εγγραφο δε με την έννοια του αποδεικτικού στοιχείου το οποίο συνεκτιμάται από το δικαστήριο, αποτελούν και οι προσκομιζόμενες και επικαλούμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες, των οποίων δεν έχει αμφισβητηθεί η γνησιότητά. Στην προκειμένη περίπτωση, προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, ότι το εφετείο για να καταλήξει στην δικανική του κρίση για το ύψος της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων ακινήτων που βρίσκονται στην περιοχή του Δήμου Μελισσίων Αττικής, έλαβε υπόψη εκτός από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων , τις τεχνικές εκθέσεις και τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι.
Από τη διατύπωση, όμως, αυτή δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, ότι το εφετείο έλαβε υπόψη και πέντε φωτογραφίες, τις οποίες οι αναιρεσείοντες προσκόμισαν ως σχετικά με τους αριθμούς 4,5,6,7,8 και επικαλέστηκαν με τις προτάσεις στους στο εφετείο (σελ. 3), προκειμένου να αποδείξουν την προνομιακή θέση του απαλλοτριωθέντος ακινήτου, τον υπάρχοντα διαμορφωμένο πλακόστρωτο πεζόδρομο και τις υπερπολυτελείς , κατ΄αυτούς, πολυκατοικίες.
Πρέπει , επομένως, κατά το βάσιμο περί αυτού μοναδικό από το άρθρο 559 αρίθ.11 ΚΠολΔ λόγο του προσθέτου δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συντεθεί από άλλους δικαστές.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΎΣ
Αναιρεί, την 3751 /2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο εφετείο, που θα συντεθεί από άλλους δικαστές και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500 ) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2005. Και
Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 10 Ιανουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ