Appeal dismissed for being vague; must cite specific law and error under Art. 559(1) CPolD.

Απόφαση 609 / 2008 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 609/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αχιλλέα Νταφούλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος Ιωάννης Παπανικολάου), Γεώργιο Πετράκη, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ιωάννη Σίδερη (κωλυομένης της Αρεοπαγίτου Ελένης Μαραμαθά) και Γεωργία Λαλούση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: .... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Αλεξίου, ο οποίος δήλωσε ότι τα τέκνα της αναιρεσείουσας των οποίων ασκούσε την γονική μέριμνα, .... και ....., ενηλικιώθηκαν, συνεχίζουν ιδίω ονόματι την δίκη και παρίστανται μετά του ιδίου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 2) ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 3) ...., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 4) Της εταιρείας με την επωνυμία "VICTORIA Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζημιών" ως καθολικής διαδόχου, λόγω συγχώνευσης, της εταιρείας με την επωνυμία "ΜΑΓΔΕΜΒΟΥΡΓΕΡ Ανώνυμη Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών", η οποία έχει την έδρα της στην Αθήνα και η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Καρατζά, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ., 5) ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 6) Της εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ" η οποία έχει την έδρα της στην Αθήνα, και η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/2/1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 855/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 852/2002 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητoύν οι αναιρεσείοντες με την από 15/7/2005 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Πολυζωγόπουλος, ανέγνωσε την από 19/10/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθ. ..., ..., ..., ..., ..., ..... εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πατρών .... και τις υπ' αριθ. .... και .... εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Αθηνών .... και ....., αντίστοιχα, αποδεικνύεται, ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναίρεσης και της υπ' αριθ. 261/19-11-2007 βεβαίωσης του Γραμματέα του Δικαστηρίου αυτού, από την οποία προκύπτει ότι αναβλήθηκε η εκδίκαση της υποθέσεως κατά την ορισθείσα αρχική δικάσιμο της 12-11-2007 για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης, καθώς και σχετική κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο αυτή επιδόθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα στους αναιρεσιβλήτους...., ...., .... και ..... Όμως, αυτοί δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 286, 287, 290 και 292 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν ο διάδικος είναι ανήλικος κατά την έναρξη της αναιρετικής δίκης, κατά την οποία εκπροσωπήθηκε από εκείνον που ασκεί τη γονική μέριμνα, ενηλικιωθεί όμως πριν από την αμετάκλητη αποπεράτωση της δίκης και μέχρι τέλους της προφορικής συζητήσεως, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση, η δίκη διακόπτεται. Η διακοπή επέρχεται με γνωστοποίηση της ενηλικίωσης του διαδίκου και στη συνέχεια επαναλήψεως αυτής, εκουσίως, με δήλωση αυτού στο ακροατήριο, οπότε χωρεί άμεση συζήτηση της υποθέσεως.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως του δικαστηρίου αυτού, οι αναιρεσείοντες ... και .... με προφορική δήλωσή τους στο ακροατήριο γνωστοποίησαν στους αναιρεσιβλήτους το γεγονός της ενηλικιώσεώς τους, το οποίο άλλωστε δεν αμφισβητείται και αποδεικνύεται από τα προσαγόμενα και επικαλούμενα έγγραφα, δηλώνουν δε ότι επαναλαμβάνουν εκουσίως την διακοπείσα δίκη.

Συνεπώς, η δίκη επαναλαμβάνεται στα πρόσωπα των ως άνω αναιρεσειόντων και παραδεκτώς προχωρεί η συζήτηση της υποθέσεως.

ΙΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο αναιρετήριο πρέπει να αναφέρονται κατά τρόπο ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναίρεσης, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά, ο λόγος αναίρεσης είναι αόριστος και απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτος, αφού δεν είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των ελλιπών στοιχείων με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο. Ειδικότερα, για το ορισμένο του λόγου αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (559 αριθ. 1 ΚΠολΔ) πρέπει με σαφήνεια και πληρότητα να καθορίζονται, πλην άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε (ορισμένα άρθρα ορισμένου νόμου) και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία ή εφαρμογή της και, επιπλέον, εφόσον κρίθηκε κατ' ουσίαν η υπόθεση, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, καθώς και η επίδραση που είχε το σφάλμα στο διατακτικό της απόφασης (Ολ.

ΑΠ 18/2005, 28/1998 και 1/1995). Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αποδίδουν στο Εφετείο την αιτίαση ότι, απορρίπτοντας ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεση κατά της 855/2000 οριστικής απόφασης του μονομελούς πρωτοδικείου Πατρών, το οποίο είχε κρίνει ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την ασκηθείσα για λογαριασμό αυτών, από την έχουσα τη γονική μέριμνα μητέρα τους ...., αγωγή για μεταρρύθμιση, κατ' άρθρο 334 ΚΠολΔ, της τελεσίδικης απόφασης που είχε επιδικάσει σ' αυτούς αποζημίωση λόγω στέρησης διατροφής, παραβίασε τον κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, με τον οποίο καθορίζεται από τη Γενική Γραμματεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος ο γενικός δείκτης τιμών καταναλωτή (τιμάριθμος), με αποτέλεσμα να δεχθεί εσφαλμένα ότι αυτός από το έτος 1991 μέχρι το έτος 1999 είχε πτωτική εξέλιξη και όχι ανοδική.

Με τέτοια διατύπωση ο λόγος αυτός της αναιρέσεως είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται όλα τα πιο πάνω αναγκαία για το ορισμένο του στοιχεία και ιδίως δεν προσδιορίζονται, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται να παραβιάσθηκε (ορισμένο άρθρο ορισμένου νόμου) και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα, δηλαδή πού ακριβώς εντοπίζεται η παράβαση, κατά την ερμηνεία ή την εφαρμογή του κανόνα, σε κάθε δε περίπτωση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι πλήττει στην πραγματικότητα, με πρόσχημα απλή επίκληση αναιρετικής πλημμέλειας, την αναιρετικά ανέλεγκτη για πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 § 1 ΚΠολΔικ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 15-7-2005 αίτηση των ..... κλπ για αναίρεση της 852/16-7-2002 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και -

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων ασφαλιστικών εταιριών που παραστάθηκαν, την οποία ορίζει για κάθε μία, λόγω της χωριστής νομικής εκπροσώπησής τους, στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ