Supreme Court annuls appeal judgment for insufficient reasoning on equality claim regarding outdoor work conditions.

Απόφαση 607 / 2016 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 607/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 27 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." .... (....), που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κώστα Παπαδημητρίου, που κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Β. Α. του Δ., κατοίκου ..., 2)Β. Β. του Γ., κατοίκου ..., 3)Γ. Β. του Κ., κατοίκου ..., 4)Ν. Γ. του Φ., κατοίκου ..., 5)Σ. Γ. του Ε., κατοίκου ..., 6)Δ. Γ. του Η., κατοίκου ..., 7)Π. Δ. του Δ., κατοίκου ..., 8) Α. Δ. του Γ., κατοίκου ..., 9)Π. Κ. του Α., κατοίκου ..., 10)Ε. Τ. του Σ., χας Μ. Μ., 11)Α. Μ. του Μ., 12)Σ. Μ. του Μ., κατοίκων ..., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος Μ. Μ., 13)Μ. Μ. του Μ., κατοίκου ..., 14)Β. Μ. του Κ., κατοίκου ..., 15)Δ. Μ. του Β., κατοίκου ..., 16)Κ. Μ. του Ν., κατοίκου ..., 17)Χ. Ν. του Θ., κατοίκου ..., 18)Χ. Π. του Ν., κατοίκου ..., 19)Χ. Π. του Γ., κατοίκου ..., 20)Γ. Π. του Α., κατοίκου ..., 21)Κ. Π. του Χ., κατοίκου ..., 22)Γ. Σ. του Σ., κατοίκου ..., 23)Δ. Σ. του Α., κατοίκου ..., 24)Ν. Σ. του Χ., κατοίκου ..., 25)Ε. Τ. του Κ., κατοίκου ..., 26)Γ. Τ. του Α., κατοίκου ..., 27)Γ. Χ. του Μ., κατοίκου ..., 28)Α. Χ. του Β., κατοίκου ..., και 29)Δ. Ψ. του Π., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Μαυραγάνη, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/12/2007 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2035/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 2362/2015 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 29/7/2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος ανέγνωσε την από 16/9/2016 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I.(Α) Με την διάταξη του άρθ. 4§1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου", δεν θεσπίζεται μόνο η ισότητα των Ελλήνων πολιτών έναντι του νόμου, αλλά και η έναντι αυτών ισότητα του νόμου, με την έννοια ότι ο νομοθέτης δεσμεύεται, όταν ρυθμίζει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις που αφορούν περισσότερες κατηγορίες προσώπων, να μην εισάγει αδικαιολόγητες εξαιρέσεις και διακρίσεις, ρυθμίζοντας με τον τρόπο αυτόν τις εν λόγω καταστάσεις ανόμοια, εκτός αν η διαφορετική τους ρύθμιση επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, την ύπαρξη των οποίων ελέγχουν τα δικαστήρια (ΠλΟλΑΠ 2/2016, ΟλΑΠ 11/2008, 31/2007, 3/2006 και 38/2005, ΑΠ 2101/2014), μπορεί, όμως, ο νόμος να ρυθμίζει διαφορετικά για όμοιες σχέσεις ή καταστάσεις προσώπων που ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες λειτουργών ή υπαλλήλων ή εργαζομένων και δικαιολογείται η διάκριση αυτή, χωρίς να παραβιάζεται έτσι η αρχή της ισότητας (ΟλΑΠ 3/2009).

Κατά συνέπεια, αν γίνει από το νόμο ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από την ρύθμιση αυτή κατ’ αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική μεταχείριση, συντελείται παραβίαση της αρχής της ισότητας και η διάκριση αυτή είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική.

Τα παραπάνω ισχύουν και όταν η ειδική ρύθμιση αφορά μισθό, σύνταξη ή άλλη παροχή προς δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο και γενικά μισθωτό, στην περίπτωση δε που γίνεται αδικαιολόγητη διάκριση τα δικαστήρια, προς αποκατάσταση της αρχής της ισότητας, επιδικάζουν την παροχή αυτήν και σε εκείνους που αδικαιολόγητα εξαιρούνται με διεύρυνση της εφαρμογής του νόμου που περιέχει την ευμενέστερη ρύθμιση, διότι μόνο με τον τρόπο αυτόν αίρεται η δημιουργηθείσα ανισότητα (ΑΠ 832/2015, 62/2015, 955/2014).

Ειδικότερη εκδήλωση της ως άνω κατ’ άρθ.4§1 του Συντάγματος αρχής της ισότητας, αποτελεί η καθιερουμένη από το άρθ.22§1 εδ.β’ του Συντάγματος αρχή της ίσης αμοιβής για παρεχομένη εργασία ίσης αξίας, που εφαρμόζεται επί μισθωτών απασχολουμένων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου (ΟλΑΠ 13/2003). Ο κανόνας αυτός προϋποθέτει, ότι οι εργαζόμενοι παρέχουν την ίδια ποιοτικά και ποσοτικά εργασία και εργάζονται κάτω από τις ίδιες, ουσιωδώς, συνθήκες και με τα αυτά προσόντα και δεν εφαρμόζεται επί συγκεκριμένης, με βάση διάταξη νόμου, παροχής προς ορισμένη κατηγορία μισθωτών σε σχέση με μισθωτούς, οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία (όπως είναι και οι έχοντες διαφορετικό εργοδότη και οι απασχολούμενοι, ως εκ του είδους της εργασίας τους, με διαφορετικούς όρους και απολαβές, ΑΠ 293/2015, 2101/2014, 696/2014).

Εξάλλου, η ως άνω αρχή καταλαμβάνει και τους κανονιστικούς όρους των ΣΣΕ και ΔΑ, αφού και οι όροι αυτοί έχουν ισχύ νόμου και εφαρμόζονται άμεσα και αναγκαστικά, σύμφωνα με το άρθρο 7§1 ν.1876/1990 (ΑΠ 1111/2003) (Β) Κατά την διάταξη του άρθ.559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Από την ως άνω διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93§3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, με βάση το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Tο κατά νόμον αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος πρότασης προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της απόφασης στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες (ΑΠ 757/2015). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο Αθηνών (εκ παραδρομής φερόμενο στο προεισαγωγικό τμήμα της αναιρεσιβαλλομένης ως "Μονομελές Εφετείο"), κρίνοντας επί αγωγής των λοιπών αναιρεσιβλήτων και του Μ.

Μ., στην θέση του οποίου υπεισήλθαν ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του οι 10η, 11η και 12ος αναιρεσίβλητοι, κατά της ..., στην θέση της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφοράς της οποίας υπεισήλθε η αναιρεσείουσα θυγατρική αυτής εταιρεία "... (...) ΑΕ" (ως καθολικός διάδοχος, ειδικότερα, με απόσχιση και εισφορά του Κλάδου της Γενικής Διεύθυνσης Μεταφοράς της ..., από την καταχώριση την 18.11.2011 στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της σχετικής εγκριτικής πράξης, σε όλα τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις, τις έννομες σχέσεις και τις εκκρεμείς δίκες αυτού, και συνακόλουθα στην εργασιακή σχέση των εναγόντων που υπηρετούσαν έως την 17.11.2011 στην ως άνω Γενική Διεύθυνση Μεταφορών, άρθ.97, 98, 102 και 104 ν.4001/2011), με την προσβαλλομένη 2362/2015 απόφασή του και όπως απ’ αυτήν προκύπτει δέχθηκε, ότι οι ενάγοντες προσλήφθηκαν από την αρχική εναγομένη ...

με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου κατά τους αναφερόμενους αναλυτικά εκεί χρόνους και από την πρόσληψή τους απασχολούνται (πλην του αρχικά 10ου ενάγοντος Μ. Μ., που πέθανε την 27.3.2009) με την ειδικότητα του Τεχνίτη Εναέριων Γραμμών (Τ4/Α) στον τομέα κατασκευών Υποσταθμών (Υ/Σ) Κέντρων Υπέρ-υψηλής Τάσης (Κ.Υ.Υ.Τ), ότι ο ως άνω τομέας καθώς και ο τομέας κατασκευής γραμμών μεταφοράς ανήκαν στην Γενική Διεύθυνση Μεταφοράς της ..., της οποίας (Διεύθυνσης) το αντικείμενο συνίσταται στην κατασκευή όλων των έργων που απαιτούνται για την ομαλή μεταφορά του ηλεκτρικού ρεύματος, ότι οι εργαζόμενοι στην κατασκευή Υποσταθμών (Υ/Σ) και Κέντρων Υπέρ-Υψηλής Τάσης (Κ.Υ.Υ.Τ.) με την ειδικότητα των Τεχνιτών Εναέριων Γραμμών (Τ4/Α) έχουν τα ακόλουθα εργασιακά καθήκοντα: (α) συναρμολόγηση των πυλώνων υψηλής τάσης 400KV, 150KV και 20KV, που γίνεται εντός των χώρων των Υποσταθμών (β) ανέγερση πυλώνων υψηλής τάσης 400KV, 150KV και 20KV, που γίνεται εντός των χώρων των Υ/Σ (γ) ενσυρμάτωση των πυλώνων (τάνυση) με αγωγούς για την μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης και διανομή σε διάφορα εξαρτήματα του Υποσταθμού (Υ/Σ) (δ) τοποθέτηση αγωγών (για την προστασία του όλου συστήματος από κεραυνούς) στις κορυφές των πυλώνων, ύψους 25m, εντός των χώρων των Υ/Σ (ε) διασύνδεση των πυλώνων μεταξύ τους (όπου αυτό απαιτείται) με μεταλλικές γέφυρες σε ύψος άνω των 15m (στ) συναρμολόγηση μετασχηματιστών (Μ/Σ) ισχύος, προκειμένου να αλλάζει η τάση μεταφοράς του ηλεκτρικού ρεύματος σε τάση διανομής (από 400KV σε 150KV και από 150KV σε 20KV) και (ζ) συναρμολόγηση και ρύθμιση των διακοπτών ισχύος, και γενικά κάθε εργασία που σχετίζεται με την κατασκευή, συναρμολόγηση και τοποθέτηση του βαρέως εξοπλισμού εντός των χώρων των Υποσταθμών (Υ/Σ), ότι τα εργασιακά καθήκοντα των εργαζομένων στον τομέα κατασκευών γραμμών μεταφοράς Τεχνιτών Εναερίων Γραμμών συνίστανται σε (α) συναρμολόγηση των πυλώνων υψηλής τάσης 400KV, 150KV και 20KV, που εκτελείται στα σημεία, όπου έχει χαραχθεί η γραμμή (β) ανέγερση πυλώνων υψηλής τάσης 400KV, 150KV (γ) ενσυρμάτωση των πυλώνων (τάνυση) με αγωγούς για την μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος υψηλής τάσης και (δ) τοποθέτηση αγωγών (για την προστασία του όλου συστήματος από τους κεραυνούς) στις κορυφές των πυλώνων, ότι με την …/1977 απόφαση του ΔΣ της ...

εγκρίθηκε η χορήγηση επιδόματος ειδικών συνθηκών εργασίας στους μισθωτούς κατηγορίας Τ4 ειδικότητας εναερίων γραμμών μεταφοράς τους απασχολουμένους επί τόπου στα έργα και για όσες ημέρες απασχολούνται με την κατασκευή, επιθεώρηση ή συντήρηση γραμμών μεταφοράς 66, 150 ή 400KV και καθορίσθηκε το ποσό αυτού, στην συνέχεια δε με τις 325/1979, 458/1984 και 197/1989 αποφάσεις του ΔΣ της ...

ορίσθηκαν οι όροι και οι προϋποθέσεις χορήγησης του ως άνω επιδόματος, ότι με την από 11.4.1995 Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΣΣΕ) Προσωπικού ΔΕΗ, που συνήφθη μεταξύ της ... και της Γενικής Ομοσπονδίας Προσωπικού ΔΕΗ (ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ) το ως άνω επίδομα αυξήθηκε από 1-4-1995 από 1% σε 1,5% και από 1.7.1995 σε 2%, στον μισθό του 12ου μισθολογικού κλιμακίου, ενώ περαιτέρω η χορήγησή του επεκτάθηκε και στους μισθωτούς των κατηγοριών Τ3 και ΤΙ (συντηρητές), οι οποίοι εργάζονταν σε κοινά συνεργεία στους τόπους των εκτελουμένων έργων, ότι με την από 19-6-1998 ΕΣΣΕ Προσωπικού ΔΕΗ, η οποία συνήφθη μεταξύ της ...

και της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, το ως άνω επίδομα προσδιορίσθηκε ως μηνιαίο επίδομα Ειδικών Συνθηκών Εργασίας Εναέριων Γραμμών Μεταφοράς 66, 150 και 400KV και αναπροσαρμόσθηκε ως ποσοστό 50% του 8ου μισθολογικού κλιμακίου, τελικά δε, αναπροσαρμοσθέν στα εκεί ποσά με τις μνημονευόμενες ΕΣΣΕ, ορίσθηκε σε 226,9€ από 1.9 έως 31.12.2007 με την από 27.6.2006 ΕΣΣΕ, ότι το επίδομα αυτό χορηγείται ως αντιστάθμισμα για τις ειδικές και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουν οι τεχνίτες εναέριων γραμμών κατά την παροχή της εργασίας τους, η οποία εκτελείται σε μεγάλο ύψος επί των πυλώνων που υπερβαίνει τα 25m, ότι το επίδομα αυτό, ενώ χορηγείται στην κατηγορία των τεχνιτών εναερίων γραμμών (Τ4/Α), που απασχολούνται στον τομέα κατασκευών γραμμών μεταφοράς, δεν χορηγείται στους τεχνίτες εναερίων γραμμών (Τ4/Α), που απασχολούνται στον τομέα κατασκευών Υποσταθμών (Υ/Σ) και Κέντρων Υπέρ-Υψηλής Τάσης (ΚΥΥΤ), στον οποίο ανήκουν και οι ενάγοντες, ότι από την σύγκριση των δύο κατηγοριών εργαζομένων προκύπτει ότι (1) υφίστανται κοινές προϋποθέσεις για την εργασιακή ένταξη στην ειδικότητα Τ4/Α, μεταξύ των οποίων είναι και η κατοχή άδειας ηλεκτροτεχνίτη ΣΤ’ ειδικότητας εναερίων δικτύων, η οποία εκδίδεται από τις διευθύνσεις Βιομηχανίας των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων (2) το είδος της εκπαίδευσης που παρέχεται είναι κοινό και για τις δύο κατηγορίες (3) η εργασία και των δύο κατηγοριών λαμβάνει χώρα σε υπαίθριους χώρους σε ολόκληρη την επικράτεια, ανάλογα με τις επιχειρησιακές ανάγκες της εναγομένης (4) αμφότερες οι κατηγορίες των εργαζομένων τελούν σε εργασιακή ετοιμότητα καθόλο το 24ωρο, προκειμένου να διασφαλίζεται η ομαλή τροφοδοσία της επικράτειας με ηλεκτρικό ρεύμα (5) οι συνθήκες εργασίας τους είναι πανομοιότυπες, οι δε επαγγελματικοί κίνδυνοι έχουν κοινά χαρακτηριστικά (πτώσεις από τους πυλώνες με θανατηφόρα αποτελέσματα, σωματικές βλάβες, έκθεση σε όλα τα καιρικά φαινόμενα κλπ.), ενώ εξάλλου, εκτός από τις αναρριχήσεις ή την υψηλή τάση του διερχομένου ρεύματος, επικινδυνότητα υφίσταται στην εργασία και των δύο κατηγοριών εργαζομένων από τα μηχανικά φορτία και τις μεγάλες δυνάμεις που ασκούνται, καθώς κατά την φάση της τοποθέτησης των αγωγών και των συρμάτων (εργασίες που εκτελούν οι υπάλληλοι και των δύο κατηγοριών) οι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να λύσουν και να αναρτήσουν σύρματα μεγάλου βάρους, με αποτέλεσμα να προκαλούνται μακροχρόνια προβλήματα υγείας (ορθοπεδικής, κυρίως, φύσης), ότι σύμφωνα με τα παραπάνω η μη καταβολή του επιδίκου επιδόματος και στην κατηγορία των εργαζομένων, στην οποία ανήκουν οι ενάγοντες, προκαλεί δυσμενή σε βάρος τους διάκριση, χωρίς δικαιολογητικό λόγο, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας, προς αποκατάσταση της οποίας πρέπει να τους χορηγηθεί το συγκεκριμένο επίδομα για όλο το ένδικο διάστημα, καθόσον ο δικαιολογητικός λόγος, για τον οποίο το επίδομα αυτό χορηγείται στους συναδέλφους τους Τεχνίτες Εναέριων Γραμμών Μεταφοράς, υφίσταται και για την κατηγορία των εναγόντων, όπως προκύπτει από την σύγκριση των δύο κατηγοριών εργαζομένων, ως προς τα προσόντα πρόσληψης, τα εργασιακά τους καθήκοντα σύμφωνα με τον ΚΚΠ-ΔΕΗ, την ειδική εκπαίδευση, τους τόπους εργασίας, την εργασιακή τους ετοιμότητα και, κυρίως, τις συνθήκες εργασίας και τις καταστάσεις επικινδυνότητας, τις οποίες αμφότερες οι κατηγορίες εργαζομένων αντιμετωπίζουν καθημερινά, με βάση δε τα γενόμενα ως άνω δεκτά απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε κριθεί ότι σε κάθε έναν από τους ενάγοντες οφείλεται για την αιτία αυτήν το συνολικό ποσό των 15.734,26€.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του ανεπαρκείς και ελλιπείς αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της παραβίασης της ερειδομένης στις ως άνω διατάξεις αρχής της ισότητας, καθόσον ειδικότερα (α) αν και δέχεται, ότι η εργασία και των δύο κατηγοριών εργαζομένων (δηλ.

των αναιρεσιβλήτων εναγόντων και των λαμβανόντων το επίδικο επίδομα) παρέχεται σε υπαίθριους χώρους, δεν διευκρινίζει (δεν περιέχει σχετικές παραδοχές) το είδος των υπαιθρίων χώρων σε κάθε μία από τις ως άνω περιπτώσεις και ποιές συνθήκες επικρατούν σ’ αυτούς, και δη την έκταση της έκθεσης των δύο κατηγοριών εργαζομένων στα καιρικά φαινόμενα (β) ενώ δέχεται, ότι οι συνθήκες εργασίας είναι πανομοιότυπες και οι επαγγελματικοί κίνδυνοι έχουν κοινά χαρακτηριστικά λόγω του ενδεχομένου πτώσης από τους πυλώνες και ότι οι αναιρεσίβλητοι εργάζονται σε ύψος έως και 26m, δεν αναφέρει έως και σε ποιό ύψος εργάζονται οι απασχολούμενοι στον Τομέα Γραμμών Μεταφοράς, περιοριζόμενο στην παραδοχή ότι αυτοί εργάζονται σε ύψος που υπερβαίνει τα 25m, ούτε εάν η εργασία τους εκτελείται με την υποστήριξη μηχανικών μέσων που μειώνουν τους κινδύνους πτώσης (γ) δεν εξέτασε το τμήμα του ωραρίου, κατά το οποίο οι δύο κατηγορίες απασχολούνται σε εναέριες εργασίες (δ) αν και δέχεται, ότι, πέραν των ανωτέρω, επικινδυνότητα υφίσταται στην εργασία και των δύο κατηγοριών εργαζομένων από τα μηχανικά φορτία και τις μεγάλες δυνάμεις που ασκούνται, καθώς κατά την φάση της τοποθέτησης των αγωγών και των συρμάτων οι εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να λύσουν και να αναρτήσουν σύρματα μεγάλου βάρους, με συνέπεια να προκαλούνται, μακροχρόνια, προβλήματα υγείας ορθοπεδικής κυρίως φύσης, δεν διευκρινίζει, εάν τα σύρματα είναι του αυτού μήκους και βάρους και ποίου.

Επομένως, πρέπει κατά παραδοχή του δεύτερου λόγου της κρινόμενης αίτησης από το άρθ.559 αριθ.19 ΚΠολΔ, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αυτής, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρουμένη απόφαση, εφόσον αυτό μπορεί να συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθ.580§3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, η οποία κατέθεσε προτάσεις (άρθ.176,183,189,191§2 ΚΠολΔ), κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2362/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Οκτωβρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ